تسجيل الدخولบรรยากาศภายในห้องโดยสารของรถสปอร์ตหรูคันคันงามตกอยู่ในความเงียบงันและตึงเครียด อคินเหลือบสายตาคมกริบมองสำรวจท่าทีของน้องสาวต่างมารดาที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ เป็นระยะ สังเกตความผิดปกติบนใบหน้าหวานที่พยายามซ่อนความเจ็บปวดและอาการเกร็งตัวเอาไว้ใต้ความนิ่งเงียบ รถแล่นไปได้สักพัก มาเฟียหนุ่มก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน"ฉันขอถามอะไรเธอหน่อย เชอเบลล์"เชอเบลล์สะดุ้งเล็กน้อย หันไปมองเสี้ยวหน้าคมคายของเขาด้วยความหวาดระแวง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า"ค่ะ... พี่อคินจะถามอะไรเบลล์คะ ถามมาได้เลยค่ะ"อคินละสายตาจากถนนชั่วครู่ หันมาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตคู่สวย ก่อนจะพ่นคำถามที่ทิ่มแทงความรู้สึกของเธอออกมาตรงๆ"ทำไมเธอถึงไปทำงานแบบนั้น.เธอร้อนเงินขนาดนั้นเลยเหรอ?"คำถามที่เจือไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามทำเอาเชอเบลล์ชะงักค้าง นัยน์ตาสั่นไหววูบด้วยความรู้สึกจุกแน่นในอก เธออ้าปากพะงาบๆ แต่กลับไม่อาจหาคำพูดใดมาแก้ตัวได้ทันที จนกระทั่งความเงียบโรยตัวลงมาระหว่างพวกเขาทั้งคู่อคินเห็นเธอนิ่งเงียบไปนาน ชายหนุ่มก็แค่นหัวเราะในลำคออ
"ว่าไง... ตกลงไหม?"เสียงทุ้มเอ่ยคาดคั้นซ้ำ พร้อมกับดวงตาคมกริบที่จดจ้องมองใบหน้าหวานไม่วางตา รอคอยคำตอบจากคนตรงหน้าอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตูเชอเบลล์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สมองดวงน้อยประมวลผลเรื่องราวทั้งหมดอย่างรวดเร็วและจำยอม หากเธอปฏิเสธความลับเรื่องที่เธอมาร้านแบบนั้นและการสูญเสียความบริสุทธิ์อาจหลุดรอดไปถึงหูพ่อและน้าประไฟ ซึ่งจะสร้างความพังพินาศให้กับครอบครัวและตัวเธอเองอย่างมหาศาล แต่ถ้าเธอเลือกที่จะตกลง เธอก็จะต้องเอาตัวเข้าแลกและกลายเป็นคนของเขาอยู่ภายใต้เงื้อมมือของพี่ชายต่างแม่ผู้ไร้ความปรานีคนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นให้เธอเดินอีกแล้วนี่คือทางออกเดียวที่จะปกป้องทุกอย่างไว้ได้เชอเบลล์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อกลั้นก้อนสะอื้นในลำคอ เธอนัยน์ตาแดงก่ำแต่กลับพยักหน้ารับช้าๆ อย่างจำนนต่อโชคชะตา"ก็ได้ค่ะ... เบลล์ตกลง" น้ำเสียงหวานเอ่ยแผ่วเบาอย่างสั่นเครือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาด้วยแววตาเด็ดเดี่ยวปนตัดพ้อ "แต่พี่ต้องสัญญานะคะว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด"อคินระบายยิ้มเหยียดเยาะที่มุมปากอย่างพอใจ เมื่อเกมนี้เขาเป็นฝ่ายชนะและคุมเกมไว้ได้ทั้งหมด ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเ
กึก ..ทันทีที่บานประตูห้องน้ำปิดลง แรงกดดันและน้ำตาที่อัดอั้นอยู่ข้างในก็ทะลักออกมาทันทีเชอเบลล์ทรุดตัวลงพิงกับบานประตูห้องน้ำ ปลดปล่อยเสียงสะอื้นไห้โฮออกมาอย่างสุดกลั้น มือบางรีบเอื้อมไปเปิดก๊อกฝักบัวให้สายน้ำไหลแรงที่สุด เพื่อช่วยกลบเสียงร้องไห้สะเทือนใจของเธอไม่ให้เล็ดลอดออกไปข้างนอกให้ชายหนุ่มได้ยินแสงไฟสลัวในห้องน้ำสะท้อนภาพเงาของเธอในกระจกผิวพรรณขาวเนียนละเอียดตอนนี้เต็มไปด้วย ร่องรอยกุหลาบสีแดงเข้มและรอยจุมพิต จากการกระทำอันป่าเถื่อนของอคินเมื่อคืนกระจายอยู่ทั่วร่าง ทั้งลำคอ ไหปลาร้า และแผ่นอกระหง ทุกรอยแผลและรอยสัมผัสนั้นคือเครื่องตอกย้ำความจริงอันโหดร้าย ว่าเธอได้ตกเป็นของผู้ชายคนนั้นอย่างสมบูรณ์แบบแล้วเมื่อเธอขยับตัว อาการเจ็บแปลบและระบมตรงจุดกึ่งกลางกายก็แล่นริ้วขึ้นมาจนต้องนิหน้าด้วยความทรมาน หยาดน้ำตาผสมปนเปไปกับสายน้ำอุ่นจากฝักบัวที่ไหลชะโลมลงมาบนเรือนร่างอันบอบช้ำทำไมชีวิตของเธอถึงต้องมาพัวพันกับความซับซ้อนและเลวร้ายแบบนี้ด้วยนะ..."เจ็บชะมัด พรุ่งนี่จะไปเรียนไหวมั้ยเนี่ย"เธอพึมพำเบาๆ พลางลูปไล้ไปตามผิวกาย ของตัวเองเชอเบลล์ยืนหลับตาปล่อยให้สายน้ำชำระล้างคราบน้
แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาภายในห้องนอนหรูของเพนต์เฮาส์ ความเงียบสงบถูกแทนที่ด้วยความปวดร้าวที่แล่นริ้วไปทั่วร่างกายของเชอเบลล์ เปลือกตาสีมุกค่อยๆ กระพริบปรอยแล้วลืมขึ้นช้าๆ ความเจ็บระบมตรงจุดกึ่งกลางกายและอาการปวดเมื่อยเนื้อตัวราวกับถูกรถสบดทับทำให้เธอต้องนิหน้าด้วยความทรมาน ทว่า... ความเจ็บปวดทางร่างกายยังไม่น่าตกใจเท่ากับภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า เมื่อดวงตาสวยปรับโฟกัสได้ชัดเจน เธอก็พบว่าตัวเองกำลังนอนซุกอยู่บนแผงอกกว้างเปลือยเปล่าของ อคิน ชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายต่างแม่ ที่นอนหลับตาพริ้มกอดก่ายร่างเธอไว้แน่นในวงแขนแกร่ง ความทรงจำอันดุเดือดเมื่อคืนไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ ความหวาดกลัวพุ่งพล่านขึ้นมาจับขั้วหัวใจ เชอเบลล์รีบดึงผ้าห่มขึ้นคลุมกายที่เปลือยเปล่าอย่างทุลักทุเล พยายามขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวังที่สุดและเบาที่สุด เพื่อหวังจะพาร่างอันบอบช้ำและเสื้อผ้าที่ฉีกขาดหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมาพบเธอบนเตียงนี้ หมับ!! ในจังหวะที่เธอหย่อนขาลงแตะพื้นและกำลังจะก้าวหนี ท่อนแขนแกร่งที่เคยนิ่งสนิทกลับตวัดเข้าคว้าเอวบาง
ความจริงที่เปิดเผยขึ้นตรงหน้าทำเอาสมองของอคินตื้อตันไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้หลับสนิท ไร้ซึ่งพิษภัยและเต็มไปด้วยคราบน้ำตาของผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียง หัวใจของมาเฟียหนุ่มปั่นป่วนด้วยความรู้สึกที่ตีรวนกันมั่วซั่ว ทั้งตกใจ โกรธเกรี้ยว และสับสนระคนกันไปหมด ผู้หญิงที่เขาราวีตามล่าด้วยความแค้นกลับกลายเป็นคนเดียวกับน้องสาวต่างแม่ที่เขาคอยเหยียดหยามและรังเกียจมาตลอดใต้ชายคาเดียวกัน หึ... ทำแบบนี้ทำไมวะ? เกาะพ่อฉันกินยังไม่รวยรึไง ถึงต้องลดตัวไปทำงานต่ำๆ ขายเรือนแลกเงินแบบนั้น อคินขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นเป็นสัน นัยน์ตาวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะและความเคลือบแคสงสัย ความจริงข้อนี้ทำให้เขายิ่งรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ช่างเสแสร้งและตีสองหน้าเก่งเสียเหลือเกิน ต่อหน้าพ่อทำตัวเป็นเด็กสาวเรียบร้อยอ่อนหวาน แต่ลับหลังกลับกลายเป็นยัยเด็กดริ้งก์แต่งตัววาบหวิวที่ยอมให้ผู้ชายแตะเนื้อต้องตัว แม้ในใจจะเต็มไปด้วยคำถามและอารมณ์คุกรุ่น แต่ประกายตาเจ้าเล่ห์และสัญชาตญาณความเจ้าเล่ห์เพทุบายของมาเฟียหนุ่มก็พุ่งวาบขึ้นมา เขาตัดสินใจยังไม่เปิดเผยความจริงนี้ในตอนนี้... อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ที่เธอยังหม
ดวงตาคมกริบของอคินจ้องมองใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาใต้หน้ากากลูกไม้ ความประหลาดใจฉายชัดขึ้นในแววตา ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "นี่เธอยังบริสุทธิ์อยู่ใช่ไหม... ทำไมถึง..." เชอเบลล์สะท้านเฮือกด้วยความเจ็บปวด เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด แม้ในใจจะหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ แต่ความน้อยเนื้อต่ำใจและแรงทิฐิที่ถูกเขาดูถูกเหยียดหยามมาก่อนหน้านี้ มันทำให้เธอเลือกที่จะเชิดหน้าตอบกลับไปอย่างประชดประชัน ทั้งที่ร่างกายแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ "ถ้าใช่แล้วจะทำไมล่ะคะในเมื่อตอนนี้คุณอคินก็ได้ครอบครองมันไปแล้ว จะถามทำไมคะ" คำพูดท้าทายและความอวดดีที่พ่นออกมาจากปากผู้หญิงใต้ร่าง ทำเอาเส้นความอดทนของมาเฟียหนุ่มขาดผึงทันที! ความตกใจเรื่องความบริสุทธิ์ถูกแทนที่ด้วยเพลิงโทสะที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง กล้าดียังไงมาทำปากดีใส่เขาในสถานการณ์แบบนี้! "ปากดีนักนะ" อคินคำรามลั่นในลำคอด้วยความโมโหจัด เขาไม่สนใจความเจ็บปวดหรือรอยน้ำตาของเธออีกต่อไป สองมือแกร่งกระชากสะโพกมนเข้าหาตัว แล้วโหมกระแทกแท่งเอ็นใหญ่โตสวนกลับเข้าไปด้วยความรุนแรงและดิบเถื่อนแบบเน้นๆเข้าหาร่องสวาท "กรี๊ดดด! เจ็บ.







