เชอเบลล์

เสียงเพลงดัง จากดนตรีเร้าอารมณ์ด้านนอก

ของร้านนวดที่เบื้องหน้าหรูหราระดับไฮเอนด์ใจกลางกรุงเทพฯ ไม่ได้ช่วยทำให้หัวใจที่เต้นรัวด้วยความพรั่นพรึงของฉันสงบลงได้เลย

ฉันสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ พลางยกมือขึ้นขยับ หน้ากากลูกไม้สีดำที่ปกปิดใบหน้าท่อนบนเอาไว้เพื่อซ่อนตัวตน ชายกระโปรงชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูตัวสั้นที่แนบชิดไปกับเรือนร่าง ทำให้ฉันรู้สึกเปลือยเปล่าอย่างประหลาด

หากเป็นเมื่อก่อนเชอเบลล์ คนนี้คงไม่มีวันก้าวเท้าเข้ามาในสถานที่ที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นราคีแบบนี้ แต่ชีวิตลูกคุณหนูผู้สุขสบายของฉันดับวูบลงทันทีที่คุณพ่อเสียชีวิตกะทันหัน คุณแม่ที่เป็นคุณนายมาตลอดชีวิตบริหารงานไม่เป็น สุดท้ายจึงถูก วิวัตน์ผู้เป็นอาของเธอยึดเอาบริษัทและบ้านหลังใหญ่ไปจนหมดสิ้น

พรุ่งนี้คือวันสุดท้ายของการชำระค่าธรรมเนียมการศึกษา และค่าใช้จ่ายที่จำเป็นเพื่อให้ฉันและแม่มีชีวิตรอดในแต่ละวันเพื่อเงินก้อนโตที่ฉันต้องการเร่งด่วน ไม่มีทางหาได้จากงานพาร์ตไทม์สุจริตทั่วไปอีกแล้ว

"จะยืนบื้ออยู่อีกนานไหม? มานี่สิ"

น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะหงุดหงิดดังก้องมาจากโซฟาหนังราคาแพงกลางห้อง ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในเสื้อเชิ้ตสีดำแหวกอกกว้างนั่งเอนกายอยู่ตรงนั้น ในมือหนาถือแก้ววิสกี้เคล้าเกล็ดน้ำแข็ง ดวงตาคมกริบสีเข้มของเขาทอดมองฉันเหมือนพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจ้องตะครุบเหยื่อ

อคิน มาเฟียหนุ่มวัย 30 ปี เจ้าของธุรกิจสีเทาหลายแห่ง และเป็นลูกค้า ร้านนวดเห่งนี้ที่มีอิทธิพลที่สุดในคืนนี้

"ค่ะ..." ฉันตอบรับด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ก่อนจะค่อยๆ เดินก้าวเข้าไปหาเขา

อคินไม่พูดอะไรต่อ แต่เขายกยิ้มที่มุมปากอย่างถือดี ก่อนจะโยนซองเอกสารสีน้ำตาลหนาตึ้บลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้า เสียงปังเบาๆ นั้นทำเอาหัวใจฉันกระตุกวูบ

"เงินในนี้... มีมากกว่าค่าเเรงที่เธอต้องการเป็นสิบเท่า"

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น แต่มันกลับเต็มไปด้วยอำนาจล่อลวง "แลกกับตัวเธอคืนนี้"

ฉันจ้องมองตั้งเงินก้อนนั้นด้วยสายตาที่สับสน ศักดิ์ศรีที่เคยมีร้องประท้วงในใจอย่างหนัก แต่ภาพใบหน้าไร้ที่พึ่งของคุณแม่ และกำหนดการจ่ายเงินในวันพรุ่งนี้ มันก็นอนนิ่งตอกย้ำความจริงอันแสนเจ็บปวด ว่าฉันไม่มีทางเลือกอื่นเลย

"ดิฉันไม่ขายคะ เเค่มาทำงานหาเงิน"

คำตอบง่ายๆ แต่แสนยากลำบากหลุดออกจากปาก ฉันทรุดตัวลง

"ไม่ขายหรอกหรอ ? หึ ..

มือหนาของอคินเอื้อมมาเชิดคางของฉันขึ้นทันที สัมผัสจากฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาทำเอาฉันสะท้านไปทั้งร่าง ร่างสูงเอนตัวลงมาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกลิ่นวิสกี้รุนแรงลอยมาปะทะจมูก สายตาของเขาจ้องมองริมฝีปากของฉันใต้หน้ากากลูกไม่สีดำ ก่อนจะค่อยๆ ลากไล้ปลายนิ้วผ่านลำคอขาวระหงลงมาถึงกลางอก

"อ๊ะ..."

ฉันหลุดเสียงครางแผ่วเบาด้วยความตกใจ เมื่อมือหนาอุกอาจบีบเฟ้นอกอิ่มผ่านเนื้อผ้าอย่างหนักหน่วงและจงใจ

"ฉันไม่ทำอะไรคนที่ไม่เต็มใจหรอกนะเเต่ถ้าเธออยากได้เงินฉันเองก็ไม่ติด "

เขาใช้ความร่ำรวยและเงินก้อนโตในซองนั้นล่อลวงเพื่อบีบบังคับเอาเรือนร่างของฉันไปอย่างเอาแต่ใจ เเต่คนอย่างฉันรักศักดิ์ศรีตัวเองพอไม่คิดที่จะทำเเบบนั้น เพราะเเค่นี้มันก็น่าอายมากพอเเล้ว"

"ไม่คะ ต่อให้คณมีเงิสนมากมาย เเต่ฉันก็ไม่ขายให้คณหรอกคะ "

"งั้นเธอก็มาาทำหน้าที่ของเธอ ซะสิ"

อคินยักคิ้วใส่อย่างไม่เเคร์ คนอย่างเขาไม่เคยขัดนสนเรื่องผู้หญิงอยู่เเล้ว

ฉันได้แต่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลับตาแน่น เเละเดินเข้าไปหาคนข้างหน้า เพื่อทำหน้าที่ผ่อนคลายให้เขา