เขาคนนั้น

"เชอเบลล์!! เสร็จหรือยังลูก? รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วเข้า เดี๋ยวคนของคุณอัครเดชจะมารับแล้วนะ"

เสียงเรียกของคุณแม่ที่ดังขึ้นจากนอกห้องนอน กระชากฉันให้หลุดออกจากภวังค์ความคิดอันแสนเจ็บปวด ค่ำคืนตลบแตลงในห้อง VIP วันนั้นผ่านพ้นไปหลายวันแล้ว แต่กลิ่นกายของเขายังคงหลอกหลอนฉันอยู่ตลอดเวลารอยยิ้มถือดีของชายหนุ่มปริศนาใต้แสงไฟสลัวยังคงหลอกหลอนฉันอยู่ทุกครั้งที่หลับตา

เงินก้อนนั้นของเขาที่จ่ายให้เธอมาในวันนั้นมันเยอะมากจนเธอเองไม่เข้าใจว้าทำไมเขาถึงให้เธอขนาดนี้ทั้งที่เธอไม่ได้ขายให้เขาซักหน่อย เเต่ก็ช่างเถอะ วันนี้เเม่ของฉันตัดสินใจมีครอบครัวใหม่กับใครอีกคนซึ่งเขาก็เคยมีครอบครัวเเล้วเเละมีฐานะร่ำรวยเพื่อความอยู่รอด

"เสร็จแล้วค่ะคุณแม่เบลล์กำลังลงไปคะ"

ฉันตอบรับพลางสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ก่อนจะสำรวจตัวเองในกระจก ชุดเดรสยาวสีครีมเรียบหรูไร้รอยแหวกดูสุภาพ เหมาะสำหรับงานดินเนอร์ทางการในคืนนี้ วันที่คุณแม่จะได้แนะนำฉันให้รู้จักกับครอบครัวของคุณอัครเดช เศรษฐีใหญ่นักธุรกิจผู้เป็นมีเบื้องเป็นมาเฟียเก่าเพื่อนเก่าสมัยเรียนต่างประเทศของคุณพ่อ และกำลังจะกลายมาเป็นพ่อเลี้ยงของฉันหลังจากที่คุณพ่อเสียชีวิตไป

ไม่นานนัก รถตู้หรูระดับลีมูซีนที่ฝั่งพ่อเลี้ยงส่งมารับก็พาเราสองคนแม่ลูกเดินทางมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่โตอลังการสไตล์ยุโรป พื้นที่เขียวขจีและสถาปัตยกรรมระดับร้อยล้านทำให้ฉันตื่นตะลึง ทว่าในใจกลับรู้สึกหนักอึ้งอย่างบอกไม่ถูก

"ตามสบายนะลูก ไม่ต้องเกร็งคุณอัครเดชท่านใจดีมาก"

คุณแม่หันมากุมมือฉันเเน่นพลางยิ้มให้กำลังใจ

ทว่าเมื่อรถจอดนิ่งสนิทที่หน้าประตูทางเข้าคฤหาสน์ ประตูรถถูกเปิดออกโดยคนรับใช้

ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าคือชายหนุ่มรูปงามสามคนที่ยืนเรียงแถวรอต้อนรับอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ แต่ละคนล้วนมีบุคลิกโดดเด่นและรัศมีของลูกผู้ดีมีตระกูลที่เปล่งประกาย

แต่แล้วสายตาของฉันก็สะดุดกึ๊กอยู่ที่ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ตรงกลาง

เขาสวมสูทสีเข้มเข้ารูป ผมเซ็ตทรงเรียบหรู ใบหน้าหล่อเหลาคมคายไร้ที่ติ และดวงตาคมกริบสีเข้มคู่นั้น ดวงตาที่จ้องมองตรงมายังฉันด้วยสายตาเรียบเย็น แต่แฝงไปด้วยความคุกคามอันคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

หัวใจของฉันตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เลือดในกายพลันเย็นเชียบจนแข็งเกร็ง

ไม่ใช่... ไม่จริงใช่ไหม มันต้องไม่ใช่เขาสิ

ความทรงจำในคืนนั้นพุ่งฉาดฉายเข้ามาในหัวราวกับหลอกหลอนกัน

ใช่เป็นเขาไม่ผิดแน่ถึงคืนนั้นเขาจะนั่งอยู่ในเงามืดและฉันสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าท่อนบนไว้ แต่สายตาคุกคามและเค้าโครงหน้าอันไร้ที่ติของชายตรงกลางคนนี้. คือคนๆ เดียวกันกับลูกค้ามาเฟียของฉันในคืนนั้น

และที่น่าตกใจและน่าหวาดกลัวยิ่งกว่านั้น เมื่อคุณอัครเดชเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม แล้วเอ่ยแนะนำลูกชายคนโตของเขาด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ เขาตนนั้นกำลังจะเป็นพี่ชายของฉันในอีกไม่ช้านี้

"อคินลูกนี่คือน้าประไพ และนี่น้องเชอเบลล์ ลูกสาวของน้าเขา ต่อไปนี้อคินต้องดูแลน้องดีๆ นะ ในฐานะพี่ชายใหญ่ ของบ้าน"

..เสียงคนเป็นพ่อของเขาเเนะนำฉันในฐานะน้องสาวเขาสินะ ..

สายตาของคุณอคินที่มองสบตาฉัน ยิ้มเยาะตรงมุมปากเพียงครู่เดียว ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสายตาเรียบเฉยเย็นชาที่ซ่อนความเกลียดชังเอาไว้จนมันจะล้นออกมา

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ น้องเชอเบลล์"

น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบห้าวคำนั้นกระซิบผ่านอากาศ ทำเอาฉันขนลุกซู่วาบไปทั้งตัว โลกทั้งใบเหมือนพังทลายลงตรงหน้าผู้ชายเลวทรามที่แตะต้องเรือนร่างและบดขยี้ศักดิ์ศรีของฉันในคืนนั้น กลับกลายมาเป็นว่าที่ พี่ชายต่างแม่ ที่ฉันต้องย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน