แค่คนเมามาเจอกัน บทที่12 (จบ)

เขาเองก็สุขไม่ต่างจากเธอเสียงครางต่ำในลำคอของเขาดังตลอดในจังหวะที่ทั้งคู่ยังสอดประสาน กายทั้งสองแนบสนิท รสจูบเร่าร้อนยิ่งปลุกเร้าความต้องการของนนท์ให้สูงขึ้น

อารมณ์เขาจะขึ้นสูงทุกครั้งเมื่อได้จูบ โดยเฉพาะจูบกับเธอคนนี้ หลงใหล รักใคร่หรือติดใจ ยากจะนิยามความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ หากแต่ทั้งเขาและเธอรู้ดีว่าความรู้สึกทั้งหมดที่ว่ามาคือส่วนประกอบของคำว่า ‘รัก’

“เรารักเธอ แอลี่”

“อื้อ...อ๊า...เราก็รักเธอ นนท์”

บทสรุปของการขอเลี้ยงแมวโดนปัดตกเป็นที่เรียบร้อยเพราะนนท์เหมาะแก่การทำลูกมากกว่าการเลี้ยงลูก

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

“ลูกกูทำไมผอมหมดเนี่ย” พอภัทรโวยวายวันที่มารับลูก ๆ กลับบ้าน

“ผอมห่าอะไร ลูกมึงอ้วนเกินไปต่างหาก กูเนี่ยซื้อลู่วิ่งแมวมาให้ หัดออกกำลังกายบ้าง จากแมวจะกลายเป็นหมูแล้ว”

นนท์ผู้รักสุขภาพบ่นอย่างใส่อารมณ์

“เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว” เสียงลูก ๆ ทั้งสามตัวของพอภัทรรีบฟ้องว่าสิ่งที่เด็กต้องเจอตลอดทั้งสัปดาห์คืออะไรบ้าง หากแต่พอภัทรเป็นมนุษย์ไม่เข้าใจภาษาแมว

“ชอบกันเหรอ ได้ ๆ เดี๋ยวพ่อเอาลู่วิ่งกลับบ้านด้วย”

“เมี้ยว เมี้ยว” ‘พอลลี่ไม่