홈 / มาเฟีย / รักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา / ตอนที่ 4 : หัวใจที่เริ่มหวั่นไหว

공유

ตอนที่ 4 : หัวใจที่เริ่มหวั่นไหว

last update 게시일: 2026-08-12 07:10:05

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดผ่านหน้าต่างห้องรับรอง ลลิตาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นหลังจากนอนหลับไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง เมื่อคืนเธอแทบไม่ได้นอน

ทุกครั้งที่หลับตา ภาพเหตุการณ์ที่ถูกไล่ล่ากลางทะเลทรายก็ย้อนกลับมา

รวมถึงใบหน้าของชายหนุ่มผู้ช่วยชีวิตเธอ

“เจ้าชายรามิล…”

ลลิตาพึมพำเบา ๆ ก่อนรีบส่ายหน้าเหมือนต้องการไล่ความคิดนั้นออกไป

“หยุดคิดถึงเขาได้แล้วลลิตา เขาเป็นเจ้าชาย ส่วนเธอเป็นแค่นักท่องเที่ยว”

เธอพูดกับตัวเองด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนลุกขึ้นจัดเสื้อผ้า ไม่นานนัก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อก…ก๊อก…

ลลิตาหันไปมอง ก่อนเดินไปเปิดประตู ชายหนุ่มในชุดสีเข้มยืนอยู่ด้านหน้า

รามิล

“พร้อมหรือยัง?”

เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ขณะที่สายตากวาดมองเธอเพียงครู่หนึ่ง

“พร้อมแล้วค่ะ”

ลลิตาตอบพลางสะพายกระเป๋า ก่อนเดินออกจากห้อง

รามิลเหลือบมองกระเป๋าใบเล็กของเธอ แล้วขมวดคิ้ว

“แค่นี้?”

เขาถามด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย

ลลิตาก้มมองกระเป๋าของตัวเอง ก่อนหัวเราะเบา ๆ

“ค่ะ ฉันมาเที่ยว ไม่ได้ย้ายบ้าน”

เธอตอบด้วยสีหน้าขบขัน ทำให้มุมปากของรามิลขยับเล็กน้อยอย่างแทบสังเกตไม่เห็น

“ไปกันเถอะ”

เขาพูดพลางเดินนำไป ลลิตามองแผ่นหลังของเขา ก่อนรีบเดินตาม

บริเวณหน้าพระราชวังมีรถยนต์สีดำจอดรออยู่ เมื่อรามิลเปิดประตูให้ เธอชะงักเล็กน้อย

“ฉันนั่งเองก็ได้ค่ะ”

ลลิตาพูดอย่างเกรงใจ พลางยื่นมือไปจับประตู

“ขึ้นไป”

รามิลตอบสั้น ๆ พร้อมมองเธอนิ่ง ๆ ลลิตาถอนหายใจ

“คุณนี่สั่งเก่งจังเลยนะคะ”

เธอบ่นเบา ๆ พร้อมยอมขึ้นรถในที่สุด รามิลนั่งลงข้าง ๆ ก่อนรถจะเคลื่อนตัวออกจากพระราชวัง ตลอดทาง ทั้งสองแทบไม่ได้พูดอะไรกัน

จนกระทั่งลลิตาหันไปมองนอกหน้าต่าง

“เมืองนี้สวยมากเลยนะคะ”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงชื่นชม ดวงตาเป็นประกายเมื่อมองตลาด ร้านค้า และอาคารโบราณที่เรียงรายอยู่สองข้างทาง รามิลมองเธอเล็กน้อย ก่อนหันกลับไปมองถนน

“เจ้าชอบที่นี่?”

เขาถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าปกติ ลลิตาพยักหน้าทันที

“ชอบค่ะ ทุกอย่างดูแตกต่างจากประเทศไทยมาก”

เธอตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนหันกลับไปมองเขา

“คุณเคยไปประเทศไทยไหมคะ?”

รามิลส่ายหน้า

“ไม่เคย”

เขาตอบเรียบ ๆ

“ถ้ามีโอกาส คุณควรไปนะคะ”

ลลิตาพูดด้วยความกระตือรือร้น พร้อมเล่าเรื่องประเทศไทยให้เขาฟัง ทั้งอาหาร ทะเล วัฒนธรรม และสถานที่ท่องเที่ยว รามิลไม่ได้พูดแทรก

เขาเพียงนั่งฟังเงียบ ๆ แต่สายตาที่มองเธอกลับเปลี่ยนไปทีละน้อย

หญิงสาวคนนี้แตกต่างจากคนที่เขาเคยพบ เธอพูดอย่างเป็นธรรมชาติ

หัวเราะง่าย และไม่เคยพยายามเอาใจเขาเพียงเพราะเขาเป็นเจ้าชาย

“คุณฟังอยู่หรือเปล่าคะ?”

ลลิตาถามพลางหันมามอง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบไปนาน

“ฟังอยู่”

รามิลตอบพร้อมพยักหน้าเล็กน้อย

“จริงเหรอคะ?”

เธอหรี่ตาอย่างไม่เชื่อ ก่อนยิ้มขำ

“ฉันพูดตั้งนาน คุณไม่พูดอะไรเลย”

“ข้าชอบฟังมากกว่าพูด”

เขาตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่แววตากลับดูอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย

ลลิตาเงียบไปครู่หนึ่ง หัวใจของเธอกลับเต้นแรงอย่างไม่มีเหตุผล

เธอจึงรีบหันกลับไปมองนอกหน้าต่าง

“แปลกจัง…”

เธอพึมพำเบา ๆ

“อะไร?”

รามิลถามพลางเลิกคิ้ว

ลลิตารีบส่ายหน้า

“ไม่มีอะไรค่ะ”

รถจอดลงหน้าโรงแรมในที่สุด

ลลิตากำลังจะเปิดประตูลงจากรถ แต่รามิลกลับเรียกเธอเอาไว้

“ลลิตา”

เสียงเรียกชื่อทำให้เธอชะงัก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อเธอโดยตรงหญิงสาวหันกลับมา

“คะ?”

รามิลมองเธอนิ่ง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“อย่าออกไปไหนคนเดียว”

เขาพูดพลางสบตาเธออย่างหนักแน่น

“ทำไมคะ?”

ลลิตาถามด้วยสีหน้าสงสัย

“เพราะเหตุการณ์เมื่อวานยังไม่จบ”

น้ำเสียงของเขาทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอหายไปทันที

“หมายความว่าอะไรคะ?”

เธอถามด้วยความหวาดหวั่น พลางกำสายกระเป๋าแน่นขึ้น รามิลนิ่งไปครู่หนึ่ง

“มีคนกำลังตามหาเจ้า”

คำพูดนั้นทำให้ลลิตาหน้าซีด

“ตามหาฉัน?”

เธอถามเสียงเบา ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

“ใช่”

รามิลตอบสั้น ๆ ก่อนเปิดประตูรถให้เธอ

“ถ้าเกิดอะไรขึ้น โทรหาข้า”

เขาพูดพลางยื่นนามบัตรให้เธอ ใบหน้าของเขาจริงจังกว่าทุกครั้ง

ลลิตารับมันมาอย่างลังเล

“แต่ฉันไม่มีเบอร์คุณ…”

“เบอร์อยู่ด้านหลัง”

รามิลตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆลลิตาพลิกนามบัตรดู ก่อนเงยหน้าขึ้น

“ขอบคุณค่ะ”

เธอยิ้มให้เขาอย่างจริงใจ รามิลมองรอยยิ้มนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า

“ดูแลตัวเองด้วย”

รถค่อย ๆ เคลื่อนออกไป ลลิตายืนมองจนรถหายลับไปจากสายตา

เธอก้มมองนามบัตรในมือ หัวใจกลับเต้นแรงอีกครั้ง

“ทำไมฉันถึงรู้สึกปลอดภัยเวลาที่อยู่ใกล้เขานะ…”

เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนส่ายหน้า แต่ในขณะเดียวกัน

บนตึกฝั่งตรงข้าม ชายคนหนึ่งกำลังยกกล้องส่องทางไกลขึ้น

ภาพของลลิตาปรากฏอยู่ในเลนส์อย่างชัดเจน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นโทรออก

“เจอตัวแล้วครับ”

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงเย็นเยียบจะดังขึ้น

“อย่าเพิ่งแตะต้องเธอ”

ชายคนนั้นเลิกคิ้วด้วยความสงสัย

“แล้วเราจะทำอย่างไรครับ?”

เสียงปลายสายหัวเราะเบา ๆ

“รอให้เจ้าชายรามิลรักเธอมากกว่านี้เสียก่อน…”

“แล้วค่อยใช้เธอทำลายเขา”

ชายคนนั้นยิ้มออกมา

เกมแห่งอำนาจกำลังเริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบ ๆ และลลิตา…

กำลังกลายเป็นเป้าหมายโดยที่เธอไม่รู้ตัว

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • รักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา   ตอนที่ 11 : หญิงสาวจากราชวงศ์

    หลังจากเหตุการณ์ในห้องรับรองผ่านไป ลลิตาพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่ทุกครั้งที่เธอเผลอมองรามิล ภาพจูบแรกก็ย้อนกลับมาเสมอ แก้มของเธอร้อนขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ “เป็นอะไรของเราเนี่ย…” ลลิตาพึมพำพลางยกมือแตะแก้มตัวเอง ก่อนรีบหันหน้าหนีเมื่อรู้ว่ารามิลกำลังมองมา ชายหนุ่มยืนอยู่ไม่ไกล สายตาคมจับจ้องเธออย่างอ่อนโยน “เจ้าไม่สบายหรือ?” เขาถามพร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าแสดงความเป็นห่วงอย่างชัดเจน “เปล่าค่ะ!” ลลิตาตอบเร็วเกินไป ก่อนรีบยิ้มกลบเกลื่อน รามิลมองเธออย่างสงสัย “แน่ใจ?” “แน่ใจค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ จนรามิลเผลอยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นก็ดี” เสียงของเขานุ่มลง ทำให้ลลิตาต้องหลบสายตาอีกครั้ง ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะพูดอะไรต่อ เสียงฝีเท้าของคนจำนวนหนึ่งก็ดังขึ้นจากโถงทางเดิน คาริมเดินเข้ามา พร้อมทหารสองนาย สีหน้าของเขาจริงจังกว่าปกติเล็กน้อย “พี่รามิล” เขาเรียกพี่ชาย ก่อนก้มศีรษะเล็กน้อย “มีแขกจากพระราชวังชั้นในมาขอพบครับ” รามิลขมวดคิ้ว “ใคร?” คาริมยังไม่ทันตอบ เสียงหวานของหญิงสาวก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ…รามิล” ลลิตาหันไปมองตามเสี

  • รักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา   ตอนที่ 10 : จูบแรกกลางทะเลทราย

    เสียงสัญญาณเตือนภัยยังคงดังอยู่ทั่วพระราชวัง หลังเหตุการณ์ระเบิด เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกระจายกำลังตรวจสอบทุกพื้นที่ ขณะที่คาริมออกไปควบคุมสถานการณ์ด้วยตัวเองภายในห้องรับรอง รามิลยังยืนอยู่ตรงหน้าลลิตา มือของเขายังคงวางอยู่บนไหล่เธออย่างปกป้อง ส่วนลลิตาเอาแต่เงยหน้ามองเขา หัวใจของเธอยังเต้นแรงจากความกลัวเมื่อครู่แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวกลับเป็นสายตาของชายตรงหน้า“คุณ…”ลลิตาเอ่ยเสียงเบา ริมฝีปากสั่นเล็กน้อย“คะ?” ทรามิลตอบพร้อมก้มหน้าลงเล็กน้อย สีหน้าที่เคยเคร่งเครียดผ่อนคลายลงเมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บ“เมื่อกี้คุณพูดว่า…”เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนสูดหายใจเข้าลึก ๆ“ตราบใดที่คุณยังอยู่ จะไม่มีใครแตะต้องฉันได้”รามิลนิ่งไป“ใช่”เขาตอบเสียงต่ำอย่างมั่นคง ลลิตาก้มหน้าลง ก่อนถามด้วยเสียงแผ่ว“แล้วถ้าวันหนึ่งคุณไม่ได้อยู่ตรงนี้ล่ะคะ?”คำถามนั้นทำให้รามิลขมวดคิ้ว เขาไม่ชอบความคิดนั้นเลยแม้แต่น้อย“ข้าจะอยู่”เขาตอบทันที ลลิตาเงยหน้าขึ้นมองเขา“คุณแน่ใจเหรอคะ?”รามิลสบตาเธออย่างหนักแน่น“ข้าไม่เคยพูดอะไรที่ตัวเองไม่ตั้งใจ”คำตอบนั้นทำให้ดวงตาของลลิตาสั่นไ

  • รักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา   ตอนที่9 : คนที่ทำให้หัวใจเต้นแรง

    บรรยากาศภายในห้องรับรองเงียบลงทันที หลังจากรามิลอ่านข้อความข่มขู่จบ ลลิตานั่งนิ่งอยู่บนโซฟา ปลายนิ้วทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วซีด สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล คำพูดของเขายังคงก้องอยู่ในหัว “คนที่ข้ารักจะต้องเป็นคนรับผลแทน” เธอไม่กล้าถามออกไปตรง ๆ ว่าเขาหมายถึงใคร แต่หัวใจกลับกำลังบอกคำตอบบางอย่างที่เธอไม่อยากยอมรับ รามิลเก็บโทรศัพท์ลง ก่อนเดินเข้ามาหาเธอ “กลัวหรือ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนลงกว่าปกติ ขณะย่อตัวลงตรงหน้าเธอเพื่อให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกัน ลลิตาพยายามฝืนยิ้ม แต่ดวงตากลับสั่นไหว “นิดหน่อยค่ะ” เธอตอบตามตรง ก่อนก้มหน้าลง “ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมชีวิตฉันถึงกลายเป็นแบบนี้” รามิลมองเธอด้วยแววตารู้สึกผิด เขาอยากบอกเธอว่าเป็นเพราะเขา แต่ก็รู้ว่าคำพูดนั้นคงทำให้เธอยิ่งหวาดกลัว “ข้าจะไม่ปล่อยให้ใครทำร้ายเจ้า” เขาพูดอย่างหนักแน่น พร้อมยื่นมือไปจับมือเธอ ฝ่ามือของเขาอบอุ่นและมั่นคง ลลิตาเงยหน้าขึ้นมอง “คุณพูดแบบนี้ทุกครั้งเลยนะคะ” เธอพูดพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ แม้แววตายังคงมีความกังวล “แต่คุณจะปกป้องฉันไปได้ตลอดเหรอ?” คำถามนั้นทำให้รามิลนิ่งไป

  • รักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา   ตอนที่ 8 : น้องชายตัวแสบ

    เช้าวันถัดมา ณ พระราชวังอัลซาฮารา ลลิตานั่งอยู่ในห้องรับรอง พลางมองภาพถ่ายที่ถ่ายไว้เมื่อวานบนโทรศัพท์ด้วยรอยยิ้มภาพทะเลทรายยามเย็นสวยจนเธออดประทับใจไม่ได้แต่มีภาพหนึ่งที่ทำให้เธอเผลอหยุดนิ้ว เป็นภาพที่เธอถ่ายโดยไม่ตั้งใจรามิลกำลังยืนอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น ใบหน้าของเขาไม่ได้เย็นชาเหมือนทุกครั้ง แต่กลับมีรอยยิ้มบาง ๆ ที่ดูอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อลลิตาจ้องภาพนั้นอยู่นาน ก่อนรีบกดปิดหน้าจอ“ฉันเป็นอะไรของฉันเนี่ย…”เธอพึมพำพร้อมยกมือแตะแก้มที่เริ่มร้อนขึ้นทันใดนั้นเสียงหัวเราะก็ดังมาจากหน้าประตู“ถ้าผมไม่เข้ามา ผมคงไม่รู้เลยนะครับว่าใครบางคนกำลังแอบดูรูปพี่ชายผม”>ลลิตาสะดุ้งสุดตัวเธอรีบหันไปมอง ก่อนเห็นคาริมยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“คาริม!”ลลิตาเรียกชื่อเขาด้วยความตกใจ ใบหน้าแดงขึ้นทันที ขณะที่รีบวางโทรศัพท์คว่ำลงบนโต๊ะ“คุณเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”“ตั้งแต่ตอนที่คุณมองรูปพี่รามิลแล้วทำหน้าเหมือนคนกำลังตกหลุมรักครับ”คาริมตอบหน้าตาย ก่อนหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ“ฉันไม่ได้ทำหน้าแบบนั้นสักหน่อย!” ลลิตารีบปฏิเสธพร้อมส่ายหน้าแรง ๆ ม

  • รักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา   ตอนที่ 7 : ค่ำคืนใต้แสงดาว

    เช้าวันรุ่งขึ้น ลลิตาตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกแปลกประหลาดเธอยืนอยู่หน้ากระจก พลางมองตัวเองในชุดเดรสสีขาวเรียบง่ายที่เลือกใส่สำหรับการเที่ยววันนี้ปลายนิ้วเรียวแตะริมฝีปากเบา ๆ ขณะที่ภาพเมื่อคืนย้อนกลับมา“พรุ่งนี้ไปกับข้า”เพียงประโยคสั้น ๆ จากเจ้าชายรามิล กลับทำให้เธอคิดถึงมันจนแทบหลับไม่ลง“บ้าจริง…”ลลิตาพึมพำพร้อมย่นจมูก ก่อนส่ายหน้าแรง ๆ ราวกับต้องการไล่ความคิดออกจากหัว“เขาแค่พาเที่ยวเอง ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย”แต่แก้มของเธอกลับขึ้นสีอย่างห้ามไม่ได้เสียงเคาะประตูดังขึ้นก๊อก…ก๊อก…ลลิตารีบสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนเดินไปเปิดประตูทันทีที่ประตูเปิดออก หญิงสาวก็ต้องชะงักรามิลยืนอยู่ตรงหน้าในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสีเข้ม เรียบง่ายแต่ยังคงความสง่างามแบบเจ้าชายเอาไว้เขากวาดตามองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเพียงครู่หนึ่ง ก่อนหยุดสายตาที่ใบหน้าลลิตารู้สึกถึงความร้อนบนแก้มทันที จึงรีบก้มมองเสื้อผ้าของตัวเอง“มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ?”เธอถามด้วยน้ำเสียงประหม่า พลางดึงชายกระโปรงเบา ๆ“ไม่มี”รามิลตอบสั

  • รักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา   ตอนที่ 6 : คำเชิญจากเจ้าชาย

    หลังเหตุการณ์ในตลาด ลลิตาถูกพากลับมาที่โรงแรมพร้อมกับรามิลตลอดทางเธอนั่งเงียบผิดจากปกติ มือทั้งสองข้างประสานกันแน่นบนตัก ภาพชายแปลกหน้าที่พยายามจับตัวเธอยังคงวนเวียนอยู่ในหัวรามิลที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เหลือบมองเธอเป็นระยะ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล แม้จะพยายามเก็บอาการเอาไว้ก็ตามเมื่อรถจอดหน้าโรงแรม เขากลับไม่ยอมลงจากรถทันที“คืนนี้อย่าออกไปไหน”รามิลเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาคมจับจ้องลลิตาอย่างเป็นห่วงลลิตาหันไปมองเขา ก่อนถอนหายใจเบา ๆ“ฉันไม่ออกไปไหนหรอกค่ะ แต่ฉันอยากรู้ว่าทำไมเรื่องพวกนี้ถึงเกิดขึ้นกับฉัน”เธอถามด้วยสีหน้าสับสน ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยคำถามที่ค้างคาใจรามิลเงียบไปครู่หนึ่ง“เพราะข้า”เขาตอบสั้น ๆ น้ำเสียงแผ่วลงกว่าปกติลลิตาชะงัก“เพราะคุณ?”เธอทวนคำด้วยความไม่เข้าใจ พลางขมวดคิ้วเล็กน้อยรามิลพยักหน้า“ศัตรูของข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ใกล้ข้า และพวกมันคิดว่าเจ้าคือจุดอ่อนของข้า”เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ก่อ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status