บทที่ 9

“วันละครั้งได้ไหม” เธอต่อรอง ส่งสายตาวิ้ง ๆ อย่างที่ชอบทำเวลาอ้อนจะเอาอะไรจากคนในครอบครัว ไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้กับเขาหรือเปล่านะ

“อืม ก็ได้ ยังไงเราก็ไม่ค่อยได้เจอกันอยู่แล้ว”

คนให้หอมตอบรับ เธออยู่กรุงเทพฯ เขาอยู่ฮ่องกง เดือนหนึ่งจะเจอกันก็น่าจะสักครั้งเท่านั้นแหละ ใครจะว่างมาเจอเธอบ่อย ๆ

รักคุณยิ้มพราวราวกับเด็กได้ของขวัญชิ้นใหญ่ เวลานี้ดวงตากลมโตกลับจ้องหน้าเขาอย่างใช้ความคิด 

“วันนี้วันแรกของเรา ขอรักหอมสักสองฟอดได้ไหม ซ้ายกับขวา” เธอกลัวว่าแก้มเขาจะน้อยใจ ถ้าเธอหอมไม่ทั่ว

“เรื่องเยอะ” ชายหนุ่มว่า แต่ก็ยอมเอียงแก้มซ้ายให้เธอหอมก่อน จากนั้นก็พลิกหน้าด้านขวาให้เธอหอม

รักคุณหอมแก้มซ้ายแก้มขวาฟอดใหญ่ หัวอกหัวใจพองฟูราวกับว่าเวลานี้หัวใจของเธอได้กลายร่างเป็นลูกโป่งและกำลังล่องลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

“ชื่นใจจัง คุณอยากหอมรักไหม หอมได้นะคะ หอมได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง” เธอเสนอตัวตอบแทน

“ไม่!” คำตอบเขาทำเธอหน้าจ๋อย ไม่เป็นไร เขาไม่หอม แต่เธอได้หอมเขาแล้ว ชื่นใจไปสามวัน

“นับวันนี้วันแรกใช่ไหมคะ คุณพร้อมไหม” เธอถามพร้อมส่งสายตาวิบวับให้เจ้าของตักแกร่ง มือบางวางบนไหล่หนา เห็นแผงกล้ามเขารำไร ตื่นเต้นเป็นบ้า

“เธอพร้อมหรือเปล่า” เขาถามเธอกลับ มือเขาทั้งสองข้างยังไม่แตะต้องตัวเธอแม้แต่น้อย

“พร้อมมากเลยค่ะ” คนพร้อมมากยิ้มแฉ่ง ไม่คิดว่าวันนี้จะเป็นวันแรกของเราสองคน หัวใจของรักคุณเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้น

999

เธอกลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะหัวใจวายตายก่อนจะจบยก เธอต้องลอบสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตั้งสติ

ครั้งแรกมักเจ็บเสมอ ไม่ต้องกลัวนะรักคุณ คนเราต้องมีครั้งแรกทั้งนั้น ถ้าไม่ผ่านความเจ็บปวดแล้วจะรับรู้ความสุขที่หอมหวานได้อย่างไรกัน

“ตรงนี้หรือบนเตียง” ในขณะที่เธอปลอบใจตัวเองเสียงหนึ่งก็เรียกสติของเธอกลับมา

“บนเตียงสิคะ ใครเขาจะทำกันที่นี่” เธอโวยวาย โซฟาแคบก็แคบ รองรับแรงกระแทกได้หรือเปล่าก็ไม่รู้

“หึ บางครั้งเรื่องแบบนี้ที่ไม่ใช่เตียงก็สนุกกว่า” คำพูดของเขาทำคนบนตักหน้าแดง ท่านั่งที่ล่อแหลมเช่นตอนนี้ ถ้าทำตรงนี้ก็ได้เลยอย่างนั้นหรือ

“คุณ!” เธอเรียกเขาเสียงดัง เมื่อเขายืนเต็มความสูง โดยที่มีเธอเกาะเป็นลูกลิง

เขาพาเธอก้าวยาว ๆ ไปยังห้องนอน

“ห้องไหน” เขาเอ่ยถาม

“ห้องในสุด” คอนโดขนาดสามห้องนอน แต่เธอปรับเปลี่ยนห้องอื่นให้เป็นห้องทำงาน ส่วนห้องนอนใหญ่อยู่ในสุดที่เป็นมุมของตัวตึกเห็นวิวเมืองและแม่น้ำ

ทุกย่างก้าวของเขามั่นคง ลำแขนเรียวเล็กกอดรอบลำคอแกร่ง วางคางไว้บนไหล่กว้างสูดกลิ่นกายของบุรุษเพศ

‘หอม ผู้ชายตัวหอมคนนี้กำลังจะเป็นของแก รักคุณ’

เอียงศีรษะและขยับจมูกเข้าหาเขาอีกนิด มองดูลูกกระเดือกของเขาแล้วต้องลอบกลืนน้ำลาย

“อย่าซน!” ดีแลนเสียงดุเมื่อรับรู้ว่าลมหายใจเป่ารดที่ซอกคอ

“แค่ดมเอง”

“นั่นแหละซน” เจ้าของร่างสูงยังคงเสียงดุหน้าเข้มไม่หลุดอาการ แต่เธอนี่สิ อยู่บนตัวเขาแบบนี้ สองขาเรียวกอดรอบเอวสอบ หน้าอกแนบกับอกผู้ชายแน่น ๆ อารมณ์ก็กระเจิดกระเจิงจนกู่ไม่กลับแล้ว

บทที่ 5 ชอบท่าไหน

ดีแลนวางร่างบอบบางบนเตียงกว้าง เป็นครั้งแรกที่เขาจะมีอะไรกับผู้หญิงโดยที่มีผลประโยชน์มาเกี่ยวข้อง แต่จะสนทำไม ในเมื่อเธอเองที่บอกว่าดีลนี้วิน ๆ ด้วยกันทั้งคู่

“ไม่ต้องปิดไฟนะ” รักคุณรีบบอกทันที เธออยากเห็นเขาทั้งตัว ครั้งแรกของเราสองคน เธอนึกอยากบันทึกวิดีโอเอาไว้ดูเสียเลย แต่คงทำไม่ได้ เดี๋ยวเขาหาว่าเธอเป็นพวกโรคจิตอีก

ขาอ่อนที่เขาบอกว่าเธอไม่มีทางได้เห็น วันนี้แหละเธอจะมองให้เต็มตา จะมองอะไรที่มากกว่าขาอ่อนนั่นด้วย

“เรื่องเยอะ” เขาว่า จากนั้นก็กวาดตามองหาห้องน้ำ เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมานี่ เขาเหนียวตัวเต็มที รู้สึกไม่มั่นใจเลยสักนิด เธอยังจะขอหอมแก้มอีก

“ผมอาบน้ำก่อน”

“เชิญค่ะ ผ้าเช็ดตัววางอยู่ในตู้ขวามือทางเข้า” รักคุณตอบพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ จากนั้นก็ถามคำถามที่คิดว่าน่าจะโดนดุออกไป

“รักอาบให้ไหมคะ”

“ไม่ต้อง ยุ่ง!” นั่นไง ผู้ชายปากร้ายเดินสะบัดตูดไปทางห้องน้ำแล้ว