Partager

Ten of Swords - 2/2

Auteur: LadyRaina
last update Date de publication: 2025-12-03 11:52:32

“ตอแหล” กิ่งกาญจน์หลุดปาก เพราะรู้ความจริงอยู่แก่ใจ พอยัยเด็กนี่เล่าออกมาเลยเผลอโพล่งขึ้นตัดบท เธอนึกไม่ถึงว่าคนที่ดูเงียบ ๆ ไม่หือไม่อืออะไรมาตลอดจะเริ่มมีปากเสียงขึ้นมาได้แบบนี้ แต่ก็ช่างเถอะ กิ่งกาญจน์พยายามนิ่งไว้เพราะไม่ว่าจะเถียงให้ตายยังไงยัยหัวอ่อนนี่ไม่มีปัญญาดิ้นหลุดหรอก

“เชฟจงใจใส่ร้ายหนูค่ะ” เสียงของพุฒิตาสั่นเครือเพราะในใจเริ่มมีความรู้สึกหลากหลายประดังประเดเข้ามา ทั้งคำถามที่คิดไม่ตกว่าทำไมเชฟกิ่งถึงทำแบบนี้ เธอไปทำอะไรให้เจ็บแค้นกันตอนไหน แล้วเธอควรทำยังไงให้ทุกคนเชื่อดี

“ฉันจะไปใส่ร้ายเธอได้ยังไงเตย ในเมื่อเธอเป็นคนเซ็นชื่อลงไปเอง ฉันไม่ได้จับมือเธอเซ็นนะอย่าลืมสิ” กิ่งกาญจน์เฉไฉ และสิ่งที่เธอพูดก็มีเหตุผล

พุฒิตาได้แต่จ้องกิ่งกาญจน์เขม็งพลางอ้าปากค้าง คนอะไรโกหกหน้าด้าน ๆ!

“แล้วดูการแต่งตัวกับกระเป๋าเข้าสิ ลำพังเงินเดือนซูเชฟจะมีปัญญาซื้อมาใช้เหรอ คงไม่ใช่ว่าหัวสูงอยากใช้ของแพงเกินตัวจนต้องหาช่องทางโกงเอาเงินมาใช้แบบนี้หรอกนะ” กิ่งกาญจน์ถากถาง เธอเล็งสำรวจเสื้อผ้าการแต่งกายของหญิงสาวตั้งแต่เข้าห้องมาแล้ว ตอนนี้สบโอกาสเล่นงานจึงพุ่งเป้าไปที่เครื่องแต่งกายของหญิงสาว ชี้ให้ทุกคนสังเกตแล้วตัวเองจะได้พ้นข้อสงสัย

น้ำหน้าอย่างเธอคิดจะมาลองดีกับฉันมันเร็วไปย่ะนังเตย กิ่งกาญจน์กระหยิ่มในใจ แววตาเจ้าเล่ห์นั้นส่งให้ใบหน้าดูอัปลักษณ์ขึ้นไปอีก

พุฒิตากำลังจะอ้าปากโต้กลับทว่าถูกเสียงตวาดของใครบางคนดังขัดเสียก่อน

“เงียบ! นี่มันห้องประชุม ถ้าจะมาเถียงกัน โน่นข้างนอก” เป็นรองประธานเมฆินทร์นั่นเอง เดิมทีเขาอารมณ์คุกรุ่นได้ที่อยู่แล้ว เมื่อต้องเจอกับการเถียงกันไปมาแบบไม่มีใครยอมใคร ก็ทำให้ความอดทนของเขาสิ้นสุดลงจนตวาดออกไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนจะถูกเปิดออก ทุกสิ่งชะงักนิ่งลงชั่วคราว

ผู้มาใหม่นั้นหาใช่ใครอื่น แต่เป็นราเชนทร์ โจทก์หมายเลขหนึ่งของพุฒิตา ชายหนุ่มปรากฏกายในมาดน่าเกรงขาม ผมเสยเรียบ สวมแว่นตาราคาแพง และสูทดำสนิททั้งตัว เมื่อก้าวเข้ามาก็เพิ่มบรรยากาศกดดันภายในห้องขึ้นอีกเท่าตัว

วันนี้เป็นวันรวมญาติของเจ้ากรรมนายเวรของเธอหรืออย่างไร จะมีอีกไหม ถ้ามีก็มาเลย มัดรวมมาให้หมดทีเดียวเลย จัดมาให้มันจบ ๆ

สายตาของชายหนุ่มที่จับจ้องเธออย่างเอาเป็นเอาตาย ทำให้เธอเริ่มวิงเวียน พะอืดพะอม…

พุฒิตาหายใจติดขัด แผ่นหลังเปียกชื้นทั้งที่แอร์เย็นเจี๊ยบ เกิดมาเพิ่งเข้าใจว่า ‘เหงื่อเย็น’ เป็นอย่างไรก็คราวนี้นี่เอง

ราเชนทร์ตรงเข้ามานั่งข้างพุฒิตา แล้วแบมือรับเอกสารจากคิมหันต์ เลขาฯ หนุ่มคู่กายที่อยู่ด้านหลัง โดยที่สายตายังจับจ้องหญิงสาวตลอดเวลา

หน้าตาก็ดี รสนิยมการแต่งตัวก็เข้าท่า เสียดาย ไม่น่าเป็นยัยตัวแสบ ราเชนทร์คิดก่อนกวาดตาอ่านรายงานคร่าว ๆ

เขาพลิกเอกสารอย่างไม่สบอารมณ์ถึงหน้าสุดท้ายก่อนโยนลงโต๊ะ แล้วจึงหันไปกล่าวกับหญิงสาวที่นั่งหน้าเจื่อนอยู่

“ผมราเชนทร์ เป็นที่ปรึกษากฎหมายของโรงแรมและบริษัทในเครือ และเป็นผู้เสียหายจากการทำงานของคุณ”

“ค่ะ” พุฒิตาสะดุ้งตอบได้เพียงเท่านั้น

“คุณพุฒิตา มารยาทงามสินะ” ราเชนทร์ย้ำ

ใช่ เธอรู้น่า ว่าเธอชื่อพุฒิตา นามสกุลมารยาทงาม แล้วยังไง มีอะไรก็พูดมาเลย ไม่ต้องทวนชื่อเธอก็ได้จะบอกว่าเธอทำให้บริษัทเสียหาย ทำให้โรงแรมเสียชื่อเสียง หรืออะไรก็แล้วแต่ พูดออกมาเลย!

ใจอยากตะโกนออกไปแบบนั้น แต่ตอนนี้เธอตอบได้แค่คำว่า...

“ค่ะ” ก่อนจะงุดคางลงไปอีก

“งามจริง ๆ งามหน้ามาก เป็นถึงเชฟห้องอาหารดังกลับทำแบบนี้” ราเชนทร์ถูกใจหน้าตาเธอตั้งแต่แรกเห็น เมื่อนึกถึงคำว่างามในนามสกุลจึงเผลอหลุดคำนี้ออกไป ก่อนนึกได้ว่าตัวเองต้องมีสภาพอนาถขนาดไหนเพราะการกระทำของเธอ เขารีบกลับลำกลบเกลื่อนคำชมเป็นคำตำหนิกลางอากาศอย่างแนบเนียน

“คะ?” เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมต้องย้ำคำว่างามในนามสกุลเธอนักหนา นี่มันบุลลี่กันชัด ๆ

“คุณไม่รู้หรือไงว่าความสะอาดและคุณภาพอาหารเป็นสิ่งที่ต้องอยู่ในสำนึกของคนทำอาหาร” ราเชนทร์จี้จุด

“ทราบค่ะ” เธอรู้ดีอยู่แล้วน่า แต่เรื่องวัตถุดิบโทษเธอได้ที่ไหน

“ทราบ? แล้วเห็นหลักฐานพวกนั้นไหม”

“เห็นค่ะ แต่หนูไม่ได้ทำนะคะ” พุฒิตาพยายามแย้ง

“ถ้าไม่ได้ทำแล้วนี่ลายเซ็นใคร” ราเชนทร์เริ่มหงุดหงิดกับแม่สาวมารยาทงามที่ท่าทางจะไม่ยอมรับสิ่งที่ตนก่อ

“ลายเซ็นหนูเอง แต่หนูไม่รู้เนื้อหาในเอกสาร ตอนนั้นเชฟกิ่งบอกให้เซ็นรับของเฉย ๆ หนูก็เลยเซ็นค่ะ” พุฒิตาพูดความจริงทั้งหมดแล้ว ได้โปรดเชื่อสักทีเถอะ

“นี่แกหาว่าฉันหลอกแกเหรอนังเตย” กิ่งกาญจน์เดือดขึ้นอีกครั้งจนไม่อาจทนนั่งนิ่ง ๆ ได้

“คุณกิ่งกาญจน์ ผมเชิญคุณมานั่งร่วมรับฟังในฐานะหัวหน้าแผนกครัว ถ้ายังจะแทรกขึ้นมาอีกก็ขอเชิญคุณออกไปก่อน” เมฆินทร์เอ่ยขัด

เมื่อถูกตำหนิ กิ่งกาญจน์จึงได้แต่พยายามสงบปากสงบคำ แต่ไม่วายจ้องพุฒิตาอย่างเคืองแค้น

ฝ่ายพุฒิตาที่เงยหน้ามาเจอสายตานั้นก็ขมวดคิ้วด้วยท่าทีไม่ยอมเช่นกัน

พฤติกรรมของสองคนนี้อยู่ในสายตาของเมฆินทร์ทั้งหมด อันที่จริงเขาก็ไม่อยากเชื่อว่าเด็กคนนี้จะคดโกง เพราะจากประวัติและข้อมูลที่ให้คนไปสืบมา วันหนึ่ง ๆ เธอแทบไม่ได้ติดต่อกับใครเลย นอกจากทำงานในห้องอาหารและรับงานถ่ายแบบ ก็มีแค่ถ่ายคลิปสอนทำอาหารง่าย ๆ และเต้นคัฟเวอร์ลงแอปฯ ออนไลน์

เธอมีเพื่อนสนิทเพียงสี่ถึงห้าคน หนึ่งในนั้นเป็นคนที่เขารู้จักดี ทั้งยังเป็นลูกสาวเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ด้วย ด้วยอุปนิสัยพื้นฐานแล้ว พุฒิตาไม่น่าจะโกงเพื่อนตัวเองลง อีกทั้งท่าทางตอนนี้เจ้าตัวก็ยืนกรานว่าไม่รู้เรื่องจริง ๆ แต่ใครจะบอกได้ว่าโกหกหรือเปล่า

“ถ้าไม่ได้ทำ แล้วไหนพยานหรือหลักฐานล่ะ” ราเชนทร์กล่าวต่อ

“คือ...” พุฒิตาอ้ำอึ้ง ก่อนขบเม้มริมฝีปาก เธอไม่รู้จะไปหาหลักฐานจากไหนจริง ๆ

“หึ! ไม่มี” ราเชนทร์ยิ้มหยัน เขาเห็นมานักต่อนักแล้ว พวกทำความผิดแล้วทำท่าน่าสงสาร อ้างไม่รู้ ไม่ได้ทำ พอขอหลักฐานก็ไปต่อไม่เป็น คิดจะหลอกใครกันหา

“จะยังไงก็แล้วแต่นะคุณพุฒิตา ต่อให้คุณจะถูกหลอกเซ็นรับเอกสาร ไม่ได้อ่านเอกสาร หรือเอาหอยเน่ามาทำอาหารให้ผมกับคุณราเชนทร์กินเพราะถูกบังคับก็ตาม ประเด็นสำคัญคือคุณทำหน้าที่ได้อย่างบกพร่องร้ายแรงอยู่ดี” เมฆินทร์กล่าวต่อ

“ใช่” ราเชนทร์เสริม

“เพราะคุณได้รับมอบหมายให้ตรวจสอบวัตถุดิบที่มาส่งทุกครั้ง แต่คุณกลับละเลยหน้าที่ ทำให้ไม่รู้ว่ามีการตบตาเพิ่มน้ำหนักสอดไส้บรรจุภัณฑ์ ทั้งยังมีของใกล้เน่าและของไร้คุณภาพไม่ตรงตามมาตรฐานปะปนมา” เมฆินทร์แจกแจงความผิดในการละเลยหน้าที่ของพุฒิตา ปิดท้ายด้วยประโยคชวนสันหลังวาบ

“ด้วยความผิดที่ก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรง ทางเราจึงพิจารณาให้คุณพ้นสภาพจากการเป็นพนักงานของที่นี่ นับแต่วันนี้เป็นต้นไป”

กิ่งกาญจน์ลิงโลดขึ้นทันที เธอส่งยิ้มเยาะให้พุฒิตาอย่างสะใจ...สมน้ำหน้า

ต่างกับพุฒิตาที่หูอื้อราวกับเพิ่งได้ยินเสียงฟ้าผ่า เธอรวบรวมสติแล้วพยายามยืนกรานอีกครั้ง แม้รู้ดีว่าไร้ประโยชน์

“แต่หนูไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นจริง ๆ นะคะ!” ก็ยัยป้ากิ่งไม่ให้เธอตรวจสอบวัตถุดิบ แจ้งเจอของใกล้เน่าทีไรก็ไม่ยอมฟัง จะให้ทำยังไงอีกเล่า! พุฒิตาอยากพูดออกไปใจจะขาด สมองตื้อไปหมดจนปากไม่ยอมขยับตามคำสั่ง

“คุณพุฒิตา มารยาทงามครับ มติที่ประชุมออกมาแล้ว ถ้าคุณคิดว่ามีหลักฐานแก้ต่างก็เอาออกมาสิครับ อย่ามัวแต่พูดแค่ว่าไม่ได้ทำ ไม่ได้ตั้งใจ มันไม่มีประโยชน์ครับ แล้วจะบอกให้เอาบุญนะ พวกผมไม่แจ้งจับคุณก็ดีแค่ไหนแล้ว” กล่าวเสร็จ ราเชนทร์ก็ยื่นรายการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ให้กับพุฒิตา

“และในฐานะผู้เสียหายโดยตรงจากความชุ่ยของคุณ ผมขอเรียกร้องค่ารักษาพยาบาล ค่าชดเชยค่าห้องอาหารที่ผมจองไว้สำหรับดินเนอร์ ค่าที่พักโรงแรมจำนวนหนึ่งคืนในวันเกิดเหตุ ค่าทำขวัญ รวมทั้งหมดห้าแสนบาท ตามรายการนี้ครับ”

ห้าแสน! จะบ้าเหรอ!! ฟังแล้วจะวูบ...

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะล้มพับลงไป เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลก็เดินเข้ามาวางเอกสารปึกหนึ่งลงตรงหน้าเธอ

“ทางซัปพลายเออร์เจ้าก่อนติดต่อมาร้องเรียนว่ามีการยกเลิกสัญญาก่อนกำหนด จะให้ทางเราชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงินทั้งหมดหนึ่งล้านบาท ส่วนใบนี้คือรายการค่าเสียหายของทางบริษัทเราครับ คุณเป็นผู้ร่วมโครงการที่บริษัทเราลงทุนไปมากเพื่อพัฒนาความรู้ความสามารถ เราจึงคาดหวังกับคุณไว้มาก แต่ผลลัพธ์ที่เราได้กลับมา คือการทำงานสะเพร่า ไร้ความรอบคอบ อาจถึงขั้นมีการฉ้อโกงด้วย ดังนั้น คุณจะต้องชดใช้ค่าเสียหายให้กับบริษัทเป็นจำนวนเงินหนึ่งล้าน...”

ขณะที่เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลกำลังร่ายยาวถึงความผิด และค่าสินไหมทดแทนที่เธอต้องชดใช้อยู่นั้น พุฒิตาก็หูดับไปเป็นที่เรียบร้อย เธอไม่รับรู้อะไรอีกทั้งสิ้น ภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัว จนกระทั่งมืดสนิท...

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 4/4

    “คือว่าพอดีทางนี้สั่งอาหารเดลิเวอรีไว้ด้วยค่ะ คิดว่าน่าจะถึงในอีกไม่กี่นาทีนี้ จะต้องทำอย่างไรคะ”“อ๋อ โดยปกติต้องโทรแจ้งป้อมยามส่วนใน ก็คือป้อมยามตรงทางเข้ามาที่นี่นะคะ เสร็จแล้วเดี๋ยวทางนั้นจะจัดการต่อเองค่ะ” เธออธิบายพลางชี้ขอที่สมุดมาเปิดหน้ารายชื่อเบอร์โทรศัพท์ จากนั้นกาเครื่องหมายดอกจันไว้ให้พุฒิตา เพื่อที่ครั้งหน้าจะได้มองเห็นง่าย“เรียบร้อยนะคะ มีอย่างอื่นเพิ่มเติมไหมคะ” เจ้าหน้าที่นิติฯ หมู่บ้านถาม“ตอนนี้ไม่มีแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ” พุฒิตาสวมรอยยิ้มประดับบนหน้า พลางคิดในใจว่าเดี๋ยวคงได้โทรถามจนเบื่อกันไปข้างเลยละค่ะ แค่เห็นจำนวนกุญแจกับปุ่มรีโมตเมื่อกี้ก็ท้อแล้ว“หากมีอะไรเพิ่มเติมก็โทรสอบถามนิติฯ ได้ตลอดเวลาเลยนะคะ ที่นี่เรามีเจ้าหน้าที่ประจำการคอยให้ความช่วยเหลือตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงค่ะ” เจ้าหน้าที่นิติบุคคลย้ำถึงความช่วยเหลือตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงอีกครั้ง ไว้ต่อไปเวลาคุยเล่นหยุมหัวกับเพื่อน ๆ เปลี่ยน มาเป็นนัดตบกันหลัง ‘นิติฯ หมู่บ้าน’ ปิดก็เก๋ไม่หยอก...“ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” พุฒิตายกมือไหว้ลานิติฯ ตามประสาสาวมารยาทงาม ก่อนกลับมาให้ความสนใจกับพวงกุญแจในมือ ทำไมมันเยอะเบอร์นี้ดู

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 3/4

    ปึง! กิ่งกาญจน์ตบโต๊ะด้วยความโมโห“จะไปไหนก็ไป อย่าโผล่หัวกลับมาที่นี่อีกก็แล้วกัน” พร้อมผลักกระเป๋าหญิงสาวออกจากตัว จากนั้นโบกมือไล่ส่ง ๆ พุฒิตาก็ไม่รอช้า คว้ากระเป๋าข้าวของก้าวฉับ ๆ ออกจากห้องพักพนักงานครัวทันที“พี่เตยคะ” เสียงเรียกอันคุ้นเคยของอดีตเพื่อนร่วมงานอีกคนดังขึ้นจากด้านข้าง หญิงสาวที่เพิ่งก้าวพ้นประตูห้องพักมาหันไปหาต้นเสียง“มีอะไรเหรอเฟยเฟย” พุฒิตาเอ่ยถามหญิงสาวลูกครึ่งหน้าตาจิ้มลิ้มพลางมองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ ในมือเฟยเฟยมีซองสีน้ำตาลฉบับหนึ่ง“เมื่อวานนี้มีเอกสารฝากถึงพี่เตยค่ะ เฟยเฟยส่งข้อความบอกพี่แล้วแต่ยังไม่เห็นพี่อ่านค่ะ” เฟยเฟยกล่าวพร้อมยื่นซองนั้นให้เธอด้วยสองมือพุฒิตาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ เธอเห็นแถบแจ้งเตือนข้อความที่เฟยเฟยส่งมาแวบหนึ่งจึงรู้ว่ามีเอกสาร แค่ไม่ได้เปิดอ่านเพราะเมื่อวานมัวแต่ยุ่งจนลืมไปนั่นเอง ว่าแต่เอกสารอะไรกันหนาเป็นปึก จำได้ว่าตัวเองไม่ได้ไปลงสมัครอะไรไว้ที่ไหนนี่ แล้วใครส่งมากันนะหญิงสาวคิดพลางพลิกดูชื่อผู้ส่ง‘สำนักงานกฎหมายราเชนทร์แอนด์พาร์ตเนอร์’...ชื่อคุ้นมาก แต่ยังไม่ทันนึกอะไรเพิ่มเติม พุฒิตาก็สัมผัสได้ถึงสายตาคล้ายมีอะไรอยากจะพู

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 2/4

    “ลูกค้าครับ ไม่เอาแมวไปเหรอครับ” พนักงานเอ่ยถามหญิงสาวที่ก้าวขึ้นมานั่งข้างคนขับก่อนคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย“ฉิบหาย! ลืมแมว...รอแป๊บนะคะ” พุฒิตาปลดเข็มขัดก่อนเปิดประตูกระโดดลงจากรถไปอย่างไว ทิ้งให้พนักงานเกาหัวแกรก ๆพุฒิตาซอยเท้าขึ้นบันได พุ่งไปอดีตห้องพักของตนเร็วจี๋เพื่อพบว่า เธอวางตะกร้าเจ้าหมูตุ๋นไว้ข้างห้องนั้นเอง เจ้าแมวนมชมพูโวยวายแง้ว ๆ ใส่เธอด้วยความไม่พอใจ หากพูดภาษามนุษย์ได้มันคงบ่นว่ายัยทาสใจร้ายทำไมถึงลืมแมวน่ารักอย่างมันได้ลงคอ“โอ๋ ๆ เมื่อกี้มี้แค่ลงไปเช็กของ ไม่ได้ลืมตุ๋นตุ๋นจริง ๆ น้า” หญิงสาวพยายามง้อเจ้านายตนด้วยน้ำเสียงปลอบประโลม เจ้าหมูตุ๋นหยุดร้องทันทีที่ได้ยินเธอพูด พุฒิตายิ้มกริ่มปนโล่งอกที่ง้อแมวง่ายดายเสียนี่กระไร ก่อนพบสายตาจ้องเป๋งที่บ่งบอกได้ชัดเจนว่า หึ ยัยตอแหล เห็นดังนั้นหญิงสาวจึงส่งยิ้มเจื่อนพร้อมทำตาปิ๊ง ๆ ออดอ้อนใส่อีกครา เจ้าแมวส่งเสียงพ่นลมฉุนเฉียวก่อนทิ้งตัวลงกับเบาะในตะกร้า ปล่อยให้ยัยทาสจอมเฟอะฟะหิ้วตนขึ้นรถแต่โดยดี“เรียบร้อยนะครับ” พนักงานคนเดิมถามจากฝั่งที่นั่งคนขับ ก่อนมองเจ้าก้อนกลมสีชมพูในตะกร้า พุฒิตาส่งยิ้มพยักหน้าให้“ค่ะพี่ ออกรถได

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Page of Wands - 1/4

    “ถ้าอย่างนั้นเตยขอลากลับก่อนจะได้ไหมคะ กลัวจะจัดของไม่ทันค่ะ” ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร เธอก็ต้องรีบลากลับบ้านเสียแล้ว“เอาเถอะ ไว้พรุ่งนี้หรือวันหลังแม่แวะไปหาที่บ้านเจ้าเชนแล้วกันนะ” คุณนายสุพรรณีรู้สึกเสียดาย ยังไม่ทันได้ศึกษาอุปนิสัยของว่าที่ลูกสะใภ้เลย ก็ต้องส่งเธอให้กับเจ้าลูกชายสุดแสบเสียแล้ว ความรู้สึกนี้มันช่างเหมือนตอนที่กำลังจะส่งชิฌาเข้าเรือนหอเลยไม่ผิดเพี้ยนร่ำลากันเสร็จ พุฒิตารีบเดินทางกลับห้องพักพร้อมเจ้าหมูตุ๋น และห้องน้ำแมวอันใหม่ที่เพิ่งจะได้มา ทำการเก็บข้าวของลงกล่องและกระเป๋าเดินทางในแบบฉบับที่คิดว่าหยิบอะไรได้ก็ยัด ๆ ไปก่อนเมื่อแพ็กของตัวเองเรียบร้อย เธอจึงหันไปจัดแจงเก็บของใช้ของเจ้าหมูตุ๋น ไม่ว่าจะเป็นกระบะทราย ที่นอนแมว และของเล่นสารพัดอย่างที่กระจัดกระจายอยู่ทุกมุมห้องทุกอย่างดูเหมือนจะเสร็จสิ้น เหลือบไปดูเวลาก็พบว่าขณะนี้ล่วงเลยไปจนห้าทุ่มแล้วนี่เธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตั้งแต่เช้า! ว่าแล้วก็คุ้ยหาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กดน้ำร้อนใส่รอประมาณสามนาทีแล้วก็นั่งซดไปพลางเปิดแชตพิมพ์หากลุ่มเพื่อน ๆ ไปพลางToei: นอนแล้วยังสาว~Wann: ยางงงงงToei: ทำไรอะหวาน ดึกมว้ากWa

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   The Chariot - 3/3

    ชิฌาขับตามทางเข้าไปจอดภายในโรงจอดรถ จากนั้นหันมาแซวหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหลังนิดหน่อย“เป็นยังไง เห็นบ้านแล้วลมแทบจับเลยไหม”ใช่…ลมแทบจับ หวังว่าบ้านของคุณเชนอะไรนั่นจะไม่ใหญ่เท่านี้หรอกนะตอนที่ขับผ่านเพียงหน้าบ้านก็เล่นเอาเธอคิดสะระตะว่า ถ้าต้องทำความสะอาดบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้คนเดียว มีหวังเธอคงตายคาที่แน่นอน“เดี๋ยวเราเข้าไปคุยรายละเอียดกันในบ้านดีกว่า” ชิฌาเสนอ เพราะทุกคนต่างนั่งรถเดินทางกันมาเหนื่อยๆ ถึงระยะทางไม่ไกล แต่การจราจรที่ติดขัดเกินไปก็สร้างความเมื่อยล้าให้กับผู้โดยสารได้เช่นกันเมื่อเข้าไปภายใน พุฒิตาวางตะกร้าเจ้าหมูตุ๋นลงข้าง ๆ เพราะระยะทางระหว่างโรงจอดรถกับตัวบ้านก็ใช่ว่าจะใกล้ ๆ แบกมานาน ๆ เล่นเอากล้ามแขนแทบขึ้นเช่นกันจากนั้นเธอก็ก้มลงถอดรองเท้าแล้วนำไปวางบนชั้นที่จัดไว้สำหรับแขกผู้มาเยี่ยมเยือน“แมวชื่ออะไรเหรอจ๊ะ” คุณนายสุพรรณีถามขึ้น“หมูตุ๋นค่ะ”“มันไม่อึดอัดเหรออยู่แต่ในกรง ไหนจะต้องกินน้ำ ขับถ่ายอีก” จะว่าไปตัวมันก็ดูเนียนน่าสัมผัสพิกล“ไม่หรอกค่ะ มันชินแล้ว” เมื่อก่อนเธอเคยหิ้วมันไปด้วยทุกที่ แต่นั่นก็ค่อนข้างนานมาแล้วเหมือนกัน“ถ้าน้องไม่ข่วนข้าวของ ไม่เข้าห้อ

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   The Chariot - 2/3

    Toei: โอ๋ยยย เอาดี ๆ ชมอยู่LadyGecko: บอกแล้ว ฉันแม่น ฉันเก่ง ฉันสวย และรวยมว้ากToei: ไหนบอกมีหนี้เยอะLadyGecko: นังลูกจกตกอับ เคยได้ยินคำนี้ไหม ‘รวยหนี้’ นั่นแหละแม่เลยLadyGecko เพิ่มคุณเป็นเพื่อนToei: ไหนบอกจะเพิ่มเพื่อนต้องเสียเงินไงLadyGecko: ยกให้เป็นกรณีพิเศษ ไว้ลับฝีปาก แต่ถ้าจะดูดวงจ่ายเงินนะบอกก่อนToei: ลับฝีปากอะไรก๊อน ลูกจกออกจะเรียบร้อยดุจผ้ายับที่พับไว้ แต่เดี๋ยวแชร์ให้ค่าLadyGecko: ดีมาก แล้วอย่าลืมไปตามหาญาติด้วยนะ เผื่อมีญาติเหลืออยู่Toei: ตอนนู้นเจ้าหน้าที่เหมือนเคยตาม แล้วบอกว่าประสานงานติดต่อไม่ได้LadyGecko: บางทีเขาอาจจะตกหล่น ถ้าไม่เขาตกหล่น ก็ฉันมั่ว แค่นั้น จะเสียหายอะไรToei: โอเคร ขอบคุณมัก ๆ แม่จก ไว้ลูกจกจะเอาธูปเทียนและพานดอกไม้ไปกราบไหว้LadyGecko: เปลี่ยนจากธูปเทียน พานดอกไม้ เป็นพวงมาลัยเงินทองแล้วกันนะToei: งก!LadyGecko: ยอมรับ ฉันไปก่อน ง่วงจะนอนหลังจากได้แชร์ความสุขกับใครสักคนแล้ว พุฒิตามุ่งตรงกลับไปยังหอพักของตัวเอง และเริ่มลงมือเก็บข้าวของอย่างจริงจังสิ่งหนึ่งที่เธอกังวลมากคือ เจ้าหมูตุ๋นแมวเป็นสัตว์ที่ค่อนข้างจะติดที่ เธอเคยอ่านเจอ บ

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Five of Wands - 3/3

    “ฤทธิ์เยอะนักนะ” ราเชนทร์ตรึงแขนเธอชูขึ้น ให้ร่างเธอปะทะกับลำตัวของเขาอีกครั้ง ได้ผล คราวนี้พุฒิตาที่เดิมก็ทรงตัวไม่ค่อยอยู่เพราะฤทธิ์สุรา ถึงกับมึนงงเห็นดาวจนนิ่งไปชั่วครู่“เตย หยุดก่อน ไม่มีใครทำอะไรฟ้าทั้งนั้นแหละ” ปลายฟ้าที่เพิ่งหายตกใจรีบลุกขึ้น แล้วเข้ามาแตะตัวเพื่อนด้วยความเป็นห่วง พร้อมหัน

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Five of Wands - 2/3

    “นี่อีคุณบุรวิชญ์ เอาน้ำแข็งล้างปากซะ ไล่ให้เพื่อนไปดูเอ็น ไม่ได้ห่วงกันเลยใช่ไหม” เธอว่าพลางเอามือล้วงหยิบน้ำแข็งจากถังข้าง ๆ ยัดเข้าปากเพื่อนอย่างที่พูด “กินเข้าไปเลย จะได้ล้างปากเน่า ๆ แนะนำเพื่อนแต่ละอย่างหาดีไม่ได้” ถึงจะพูดแบบนี้ แต่เธอก็รู้ดีว่าบุรวิชญ์เป็นถึงผู้จัดการดารามือทอง และไม่ยอมให้

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Five of Wands - 1/3

    ดนตรีดังกระหึ่ม แสงไฟสลัวสลับกับแสงแวบวาบหลากสีสัน ผู้คนแน่นขนัดสมเป็นคืนสุดสัปดาห์ หลังตรากตรำกรำงานมาทั้งอาทิตย์ การมานั่งพูดคุยดื่มกิน ลุกเต้นปลดปล่อยอารมณ์ตามเสียงเพลงในผับ ย่อมเป็นอีกตัวเลือกที่ช่วยผ่อนคลายไม่เลวบรรยากาศกำลังคึกคักด้วยเพลงจังหวะสนุก บรรดาสายแดนซ์ สายย่อทั้งหลายต่างลุกขึ้นเต้น

  • รักจับใจยัยแม่บ้านสาว Maid with Benefits   Ten of Swords - 1/2

    สิบวันต่อมา...เวลาเดินไปอย่างรวดเร็ว แต่ช่างแสนยาวนานช้าเป็นเต่าคลานสำหรับพุฒิตาและแล้วการรอคอยอันแสนทรมานก็สิ้นสุดลงเสียทีเมื่อมีโทรศัพท์เรียกตัวเธอทว่าครั้งนี้ไม่ได้ให้ไปที่ห้องครัวเหมือนอย่างเคย แต่เป็นส่วนสำนักงานของโรงแรม ซึ่งการไปที่นั่นทำให้เธอรู้สึกหวั่นใจเหลือเกินตลอดสิบวันมานี้หญิงครุ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status