Chapter 13 เปิดตัวภรรยา

เขาพูดพร้อมกับลูบที่เส้นผมเงาของเธอเบาๆ ก่อนจะเดินออกไป นาราทำเพียงแค่พยักหน้าให้เขาเท่านั้น และยังคงหลบสายตาคมไม่กล้ามองหน้าเขา จูบแรกที่ภูตะวันได้ไป เวลานี้มันยังตราตรึงติดอยู่ภายในใจของเธอ                                                                                                          

"ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งอันตรายตาลุงบ้า" ฉันพูดคนเดียวเบาๆ ก่อนจะได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามา   

"พร้อมไหมคะพี่สะใภ้"                                                               

"คุณนับดาวเรียกนาราเฉยๆ ก็ได้ค่ะ"                                            

"ไม่ได้พี่สะใภ้ก็คือพี่สะใภ้และห้ามเรียกว่าคุณนับดาว เรียกว่านับดาวเฉยๆ ก็พอ"                

"แต่นาราว่ามันไม่เหมาะ"                                                           

"ไม่มีแต่แล้วค่ะ พร้อมหรือยังคะพี่สะใภ้ งานจะเริ่มแล้วเราไปกันเถอะ ไม่ต้องกลัว พี่ภูให้นับดาวมาดูแลพี่สะใภ้อย่างดีวางใจได้"              

นับดาวพานาราเดินเข้ามาในงาน ท่ามกลางความสงสัยของเหล่าบรรดาแขกที่มาร่วมงาน เพราะใครต่างก็รู้จักนับดาว ทายาทคนเล็กของ x x y group จำกัด แต่ที่ทุกคนจับจ้องกลับเป็นหญิงสาวในชุดราตรียาว ที่สวยสะดุดตา ซึ่งเดินคู่มากับนับดาวนั้นต่างหาก เพราะนาราดูสวยเสียจนคนมองไม่อยากละสายตาไปทางอื่น แล้วนับดาวก็พานาราไปยังกลุ่มเพื่อนของเธอที่นั่งรออยู่แล้ว                                                                     

"ทางนี้นับดาว"                                                                          

"ใครนับดาวสวยจังจีบได้ไหม"                                                     

"จีบได้ถ้าอยากจองศาลา นี่นาราแขกคนพิเศษของฉันเอง" นับดาวแนะนำเพื่อนๆ ของเธอทีละคน ให้กับนาราได้รู้จัก ก่อนที่ทั้งสองจะนั่งลงร่วมโต๊ะกับทุกคน                                                            

"นับดาวทำไมโต๊ะนี้ต้องปลอดแอลกอฮอล์ด้วยล่ะ ฉันอุตส่าห์ตั้งใจจะมาดื่มไวน์ขึ้นชื่อ ของบริษัทแกเลยนะเนี่ย"                                      

"ถ้าอยากดื่มไปที่โต๊ะโน้นเตรียมไว้ให้แล้วพอดีช่วงนี้ฉันถือศีล"       

"แกเนี่ยนะถือศีล โลกจะแตกแผ่นดินจะแยก น้ำจะท่วมโลก ปลาจะกินดาว ร้อยวันพันปี ฉันเพิ่งเห็นแกถือศีล"                                       

"เออน่าแก ฉันก็แค่ถือศีลห้าเอง" ที่นับดาวไม่พูดความจริงเรื่องนาราแพ้แอลกอฮอล์ เพราะกลัวว่าเธอจะเป็นอันตราย ทุกคนรู้หน้าไม่รู้ใจยิ่งนาราแพ้แม้กระทั่งกลิ่นยิ่งอันตรายมาก                                         

“ลำดับต่อไปขอเชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน สนุกกับการเต้นรำ ขอเชิญคุณภูตะวัน ประธานบริษัท x x x y กรุ๊ปจำกัด ซึ่งเป็นเจ้าของวันเกิด พร้อมทั้งคุณเจสซี่สาวสวยเต้นรำเปิดฟลอร์คู่กับท่านประธานด้วยครับ"

แขกที่มาร่วมงานทุกคนต่างปรบมือให้กับทั้งคู่ และพูดกันว่าสองคนเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก นารานั่งมองชายหนุ่มเต้นรำกับหญิงอื่นด้วยใจที่เจ็บแปลบ ยิ่งได้ยินใครๆ พูดกันว่าทั้งคู่นั้นเหมาะสมกัน ในใจของนารายิ่งเจ็บปวด เมื่อรู้ว่าเธอไม่มีอะไรคู่ควรกับชายตรงหน้าเลยสักนิด

"รบกวนคุณนาราเต้นกับรำกับผมสักเพลงจะได้ไหมครับ"               

"ไม่ได้นาราเต้นรำไม่เป็น" นับดาวรีบพูดดักขึ้น                              

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราจะสอนเอง" ชายหนุ่มพูดพร้อมทั้งจับมือนาราให้ลุกขึ้น                            

"บรรลัยแล้วหายนะชัดๆ พี่ภูเอาน้องตายแน่ ไอ้เพื่อนบ้า ผู้หญิงอื่นมีเยอะแยะไม่ชวน ดันชวนนาราพี่สะใภ้ของฉัน" นับดาวกัดฟันพูดเบาๆ หลังจากเพื่อนชายของเธอควงนาราไปเต้นรำอยู่กลางฟลอร์ เมื่อนาราไปเต้นรำกับเพื่อนของนับดาว

สายตาที่ภูตะวันมองมามันบ่งบอก และแสดงออกชัดเจนว่าเขากำลังหวงและห่วงเธอ และไม่พอใจอย่างมาก ถ้าเป็นไปได้ตอนนี้ เขาอยากจะเดินไปกระชากเธอออกจากอ้อมแขนของผู้ชายคนนั้น แต่ก็ทำได้แค่เพียงข่มใจเอาไว้ ถึงกระนั้นก็ทำให้เขาเสียจังหวะในการเต้นรำเพราะใจจดจ่ออยู่ที่นารา                             

"โอ๊ย! อะไรกันคะพี่ภูเหยียบเท้าเจสซี่หลายครั้งแล้วนะ!"                

"ขอโทษครับพอดีวันนี้ผมไม่ค่อยสบายเลยเบลอๆ" ชายหนุ่มพูดแก้ต่างให้กับตัวเอง เพราะรำคาญเธอเต็มที                                               

"เพลงจบแล้ว เจสซี่ว่าเราไปที่เวทีกันดีกว่าค่ะ”                              

"ต่อไปเวลาที่ทุกคนรอคอยมาถึงแล้วนะคะ ขอเชิญทุกท่านเตรียมร้องเพลงวันเกิดให้กับคุณภูตะวันด้วยค่ะ" พิธีกรพูดจบพร้อมกับแสงไฟก็ดับมืดลง เวลานี้มีเพียงประกายไฟจากแสงเทียนในเค้กเท่านั้น 

ทุกคนต่างร้องเพลงสุขสันต์วันเกิด ให้กับท่านประธานหนุ่มอย่างพร้อมเพรียงกัน พอเพลงจบแสงสว่างก็กลับมาอีกครั้ง โดยมีผู้เป็นมารดาและเจสซี่ยืนอยู่ข้างๆ ภูตะวัน                                                        

"ขอให้ลูกมีความสุขมากๆ สมหวังในทุกเรื่อง เจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน สุขภาพแข็งแรง แม่รักลูกนะ" พูดจบมารดาของเขาก็โอบกอดลูกชายเอาไว้ ก่อนจะหอมแก้มซ้ายขวาของลูกชายคนโต ด้วยความรักในความเป็นภูตะวัน                                                                              

"ขอให้พี่ภูมีสุขภาพแข็งแรง หล่อแบบนี้ตลอดกาล และเป็นคนที่น่ารักแบบนี้ตลอดไป เจสซี่รักพี่ภูนะคะ" แล้วไฮไลท์ของงานก็เริ่มขึ้น เมื่อมีเด็กสองคนชายหญิง ถือช่อดอกไม้ขึ้นไปบนเวทีแล้วส่งให้ภูตะวันส่วนเด็กชายข้างๆ ยื่นกล่องตลับแหวนเพชรเม็ดโตให้กับชายหนุ่ม ภูตะวันยังคงมีท่าทียืนงงและยังนิ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้น          

"แม่อยากให้ภูหมั้นกับหนูเจสซี่ไว้ก่อน” พูดจบนางก็หยิบแหวนออกมา ทุกคนด้านล่างและบนเวทีต่างก็ถือแก้วไวน์ไว้ขึ้นดื่ม เตรียมแสดงความยินดีกับคนทั้งคู่ เนื่องจากมารดาและเจสซี่ได้เตรียมการไว้แล้ว     

ภูตะวันเดินไปหยิบไมค์จากพิธีกร เพราะเขาไม่สามารถทำตามคำขอของผู้เป็นมารดาได้ ที่สำคัญหัวใจทั้งสี่ห้องไม่เคยรับเจสซี่เข้ามาเลยด้วยซ้ำ เมื่อมันได้กลายไปเป็นของนาราไปแล้ว                                  

"ผมคงหมั้นกับคุณเจสซี่ไม่ได้ ผมต้องขอโทษคุณเจสซี่และคุณพ่อของคุณเจสซี่ รวมทั้งคุณแม่ของผม พร้อมทั้งแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วมงานด้วยนะครับ" ตอนนี้เจสซี่โกรธมาก เธอยืนตัวสั่นกำมือแน่น เก็บอาการแทบไม่อยู่กับสิ่งที่ภูตะวันประกาศออกไป                         

"ทำไมแกจะหมั้นกับหนูเจสซี่ไม่ได้ อธิบายมาซิ" ภูตะวันส่งซิกให้กับนับดาว เพื่อพานาราขึ้นมาบนเวที

เมื่อขึ้นมายังเวทีนาราตื่นเต้นมาก เพราะอยู่ท่ามกลางคนหลายร้อย ภูตะวันพอจะเข้าใจสถานการณ์..เขาจึงโอบไหล่เธอไว้ เพื่อคลายความตื่นเต้นให้กับนารา จากนั้นเขาได้ประกาศเสียงกึกก้องให้บรรดาแขกทุกคนได้รู้จักกับนารา ภรรยาของเขา                                                           

"ผมขอแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักนารา ภรรยาของผม เราคบกันได้สักพักแล้ว เธอไม่ชอบออกงานและเธอมักจะเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน เราเลยจดทะเบียนสมรสกันเงียบๆ ครับ"                                                

พอภูตะวันพูดจบ มารดาของเขาไม่พอใจมาก เจสซี่ที่ยืนฟังด้วยความโกรธแค้น เธอคว้าเอาแก้วในมือพิธีกร แล้วสาดน้ำที่มีแอลกอฮอล์อยู่ในนั้นใส่หน้านาราเต็มๆ                                                

"เจสซี่คุณทำอะไรลงไปคุณรู้ตัวหรือเปล่า"                                     

ภูตะวันพูดปนตะคอกด้วยความโกรธ เพราะเขาเป็นห่วงนารามาก ก่อนจะรีบเอาผ้าซับหน้าให้กับเธอ สักพักนาราก็ล้มลงอยู่ภายใต้อ้อมกอดของท่านประธานหนุ่ม ร่างกายของเธอเริ่มหมดแรง การหายใจเริ่มหอบถี่ขึ้น เหมือนคนกำลังจะสิ้นใจ                                                      

"นารา! นารา! เธออย่าเป็นอะไรไปนะ เธอเป็นอะไรไม่ได้นะ! ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลให้ที นับดาวโทรเรียกรถพยาบาล!"                                  

 นับดาวรีบกดโทรศัพท์เรียกรถพยาบาล แขกในงานต่างตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ มารดาของภูตะวันกับเจสซี่ก็ยังยืนงง                                                                 

"นารามองหน้าฉัน! เธออย่าเป็นอะไรนะมองหน้าฉันไว้..เดี๋ยวรถพยาบาลก็มาแล้วห้ามหลับ อย่าหลับเป็นอันขาดนะนารา ฉันขอร้อง" ภูตะวันเอามือลูบลงที่แก้มของเธอเบาๆ ไปมา เพื่อพยายามเรียกสติของเธอไม่ให้หลับ                                                                                  

"นาราหายใจไม่ออก พี่ภูนาราหายใจไม่ออกแล้ว"  นาราเอามือกุมไว้ที่อก เสียงของเธอแผ่วเบา ยิ่งทำให้ผมร้อนรนใจ เวลานี้เพียงนาทีกับการมาของรถพยาบาลก็ช้ามากสำหรับผม หากเธอเป็นอะไรไป ผมจะไม่ให้อภัยตัวเอง ผมโมโหที่กำชับให้นับดาวดูแลเธอให้ดีๆ แต่ผมที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอแท้ๆ กลับดูแลและปกป้องเธอไม่ได้เลย