รักครั้งใหม่ต้องไลไลกว่าเก่า

รักครั้งใหม่ต้องไลไลกว่าเก่า

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-13
โดย:  Dragon Authorยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel12goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
40บท
701views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

รักเก่าที่สุดช้ำ ถ้าจะมีรักครั้งต่อไปต้องดีกว่าเก่า ถ้าหาดีไม่ได้ฉันขอเป็นโสดตลอดไป มีคนเคยกล่าวไว้ว่าสิ่งที่แน่นอนอาจไม่แน่นอนเสมอไป ความรักที่ยังยืนอาจไม่ยังยืน…เพราะฉนั้นควรเตรียมใจไว้เสมอ เหมือนดัง นิสาที่คิดว่าครอบครัวของตัวเองนั้นอบอุ่นสมบรูณ์มีสามีที่ดีและมีลูกที่น่ารัก แต่แล้วทุกอย่างก็พังทะลายลงเพียงชัวข้ามคืน...เมื่อวันหนึ่งคนเป็นสามีเดินเข้ามาบอกเธอว่าเขาไม่ได้รักเธอแล้วและเขาต้องการที่จะหย่า แล้วเธอจะทำอะไรได้อีกเมื่อเขาอยากไปก็ต้องปล่อยให้เขาไปถึงแม้จะรักเขามากก็ตาม เพราะชีวิตต้องเดินหน้าต้องดูแลลูกสาวที่รักเพื่อที่จะให้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี "สาเราหย่ากันเถอะ" " คุณ...คุณพูดว่าอะไรนะ ? " "ผมไม่ได้รักคุณแล้ว...ผมไม่อยากฝืนหรือหลอกตัวเอง และผมไม่อยากหลอกคุณอีกต่อไปแล้ว"

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

หย่า

私・高瀬紗月(たかせ さつき)の婚約者・御堂圭介(みどう けいすけ)には、真っすぐで世話焼きな後輩・鷹宮真琴(たかみや まこと)がいる。

真琴は彼にマッサージをしてやり、耳かきまでしてやる。下着の買い替え時期やサイズまで把握しているほどだ。

私の誕生日に、圭介が私の好きな店を予約して祝ってくれる時でさえ、真琴は陰で念を押していた。

【言い方悪いけどさ、甘やかされて調子に乗る人、ほんとにいるから。大事にされるのが当たり前になると、気づいたら立場、完全に逆になってる。で、痛い目見るのは、だいたいそっちなんだよ】

私はトーク履歴を突きつけ、圭介を問い詰めた。

けれど、彼はたいして気にも留めなかった。

「真琴は率直なだけで、言い方がきついんだ。でも世話焼きで、根はいい子だよ。他の女みたいに、回りくどいことはしない」

彼の煮え切らない態度に腹が立って、胸の奥が痛み、別れを切り出した。

さすがに堪えたのか、圭介は顔色を変え、真琴をブロックし、もう二度と連絡を取らないと約束した。

――ところが、挙式を目前に控えたある日。

ようやく予約の取れたドレスデザイナーに、私がブロックされていることに気づいた。

調べてみて、すぐに分かった。真琴が圭介のスマホを使い、デザイナーを罵倒した挙げ句、私の予約を勝手に取り消していたのだ。

「あのドレス、正直高すぎじゃない?先輩のお金だと思うと、もったいなくて。

まあ、あんたが恥かくのは勝手だけど。でも、ああいうの、あんたに似合わなくない?周りに笑われたら、先輩まで一緒に恥かくことになるじゃん。それ、見てられないんだけど」

真琴は、にやにやと笑いながら眉を上げてみせた。

そして――私の婚約者は、迷いなく彼女を庇うように前に出た。

「心配して言ってくれてるだけだろ。そんなことでいちいち腹を立てるほうが、面倒じゃない?」

……ああ、そうか。

胸の奥に溜まっていたものが、すっと冷えていくのを感じた。もう、どうでもよくなった。

私は黙って指輪を外し、彼の頬に向かって投げた。

「もういい。結婚、やめる」

「そこまでしなくてもいいでしょ、紗月。ドレス一着で、大げさすぎ。結婚なんて、ドレスが主役じゃないでしょ」

真琴が、私の腕をつかんだ。

彼女は圭介のほかの友人たちと同じく私より年上だが、あの連中みたいに私を「紗月ちゃん」と甘く呼ぶことはない。呼び捨てで、距離を詰めてくる。

「それに、人に物を投げつけるなんて。法律の勉強してないの?恋人同士でも、暴力は犯罪だよ」

1カラットのダイヤの指輪なんて、圭介の顔に当たったところで、赤くもならない。

それより、真琴の鋭いネイルが私の腕に深く食い込み、すでに皮膚が破れていた。

育ちのせいか、人前で喧嘩を晒す真似はできない。

「――離して」

私は冷え切った声で、最後の警告をした。

真琴はびくともせず、正義を振りかざしたような口調で言う。

「先輩が警察を呼ばなかっただけでも、十分でしょ。普通ならアウトだよ。だから、あなたが謝るべき」

陰で何度も私を笑いものにし、丹念に準備してきた式の段取りまで壊しておいて、まだ謝れと言うのか。

吐き気がするほど、うんざりだった。

堪えきれず、私はもう片方の手を振り上げ、頬を叩こうとした。

その腕は、途中でつかまれた。

さっきまで真琴に絡まれても黙っていた圭介が、そのとき立ち上がった。

「もういいだろ!」

普段は私に怒鳴ることのない彼が、三度目も真琴のために私を怒鳴った。

喉の奥が酸っぱく、言葉が詰まる。

それなのに、周りまで真琴の肩を持つ。

「紗月ちゃん、ドレスなんて一回しか着ないだろ。あんな高いの頼んだら、レンタルで何着借りられるんじゃないか」

「真琴、次はそこまで世話を焼かなくていいよ。みんながみんな、お前に感謝するわけじゃない」

「若いとさ、すぐ態度に出るよな」

今日は圭介の誕生日だ。

ずっと前から準備してきたし、二人きりの時間が足りないって彼が言うから、仕事まで休んで祝うつもりだった。

それなのに、朝早く。

私たちはベッドで寄り添っていたのに。

外が急に騒がしくなり、真琴が勝手に顔なじみの連中を連れて押しかけてきた。

彼女は手際よくスリッパを配り、勝手に飲み物まで用意し始めた。

まるでこの家の主みたいだった。

私は呆然としたまま、どうして彼女が家の暗証番号を知っているのかも分からなかった。

その間にも、真琴は寝室の前まで来ていた。

半裸の圭介がシーツで私を包み込むのを見るなり、真琴は声を上げて笑った。

「女同士で、何を隠すの?別に珍しいものでもないでしょ。それより先輩、朝から元気すぎ。体、壊すよ?」

声がやたら大きい。

外にいた連中が気づいて、すぐに囃し立て始めた。

「真琴、ちょっとは控えろよ。留学してた頃から俺たちと一緒に住んで、そういう距離感に慣れすぎなんだよ。紗月ちゃんは、そういうの苦手なんだから。前にブロックされたの、もう忘れたのか?」

私は圭介を見つめ、信じられない気持ちになった。

真琴をブロックしろと言ったのは、他でもない圭介自身だったはずだ。それなのに、いつの間にか全部、私のせいになっている。

それに――私たち二人のことが、どうして友人たちのからかいのネタになるんだろう。

けれど、圭介の視線は入口に立つ真琴から離れなかった。

「ほら、出てけ」

命令みたいな言い方なのに、口元には消えかけの笑みが浮かんでいる。

からかうようで、妙に距離が近かった。

真琴はふざけた仕草で舌をちらりと見せ、そっとドアを閉めた。

ようやく圭介が、私の様子がおかしいことに気づく。

「紗月、夜にちゃんと説明する。今日は俺の誕生日だし、みんな好意で来てくれたんだ。ここで空気壊すの、やめよう」

彼は癖みたいに身を屈め、キスしようとした。

私は眉をひそめて身を引いた。

圭介は私を見て小さく息をつき、困ったような顔をしたが、何も言わずに慌てて服を着て出ていった。

外は笑い声でいっぱいで、やたらと賑やかだ。

扉一枚を隔てて、私は部屋に一人、冷え切った静けさの中に取り残されている。

胸が痛くて息が詰まり、涙が大粒のまま、ぽろぽろと落ちていく。

ドアがまた、不意に開いた。

真琴が口元を押さえ、わざとらしく驚いてみせる。

「紗月、どうして一人でここに隠れて泣いてるの?もしかして……私たち、歓迎されてない?

知らないかもしれないけどさ。先輩、前はよく私たちと集まってたんだよ。紗月と付き合い始めてから、急に来なくなって。分かってる人なら恋人優先なんだなって思うけど、知らない人から見たら、束縛されてるって思われても仕方ないよ。

紗月がそんな人じゃないのは分かってる。だから今日は先輩の誕生日だし、みんなで賑やかにしてさ。早く私たちに慣れてほしかったんだよ。

これからも集まりがあるたびに、先輩が紗月を連れて来てくれれば、余計な誤解もしなくて済むでしょ。

今日この人をブロック、明日はあの人をブロック……なんてことになったら、先輩だって外で立場なくなるんだから」

そう言いながら、真琴は部屋に入ってきた。

床には、昨夜圭介が脱ぎ捨てた下着が落ちている。

真琴はそれを平然と拾い上げ、しばらく眺めたあと、ふっと笑った。

「男ってさ、三十過ぎてから脂が乗るって言うじゃない。先輩、下着のサイズまで大きくなってるし」

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
40
หย่า
บทนำมีคนเคยกล่าวไว้ว่าสิ่งที่แน่นอนอาจไม่แน่นอนเสมอไป ความรักที่ยังยืนอาจไม่ยังยืน…เพราะฉะนั้นควรเตรียมใจไว้เสมอ เหมือนดัง นิสาที่คิดว่าครอบครัวของตัวเองนั้นอบอุ่นสมบรูณ์มีสามีที่ดีมีลูกที่น่ารัก แต่แล้วทุกอย่างก็พังทะลายลงเพียงชั่วข้ามคืน...เมื่อวันหนึ่งคนเป็นสามีเดินเข้ามาบอกเธอว่าเขาไม่ได้รักเธอแล้วและเขาต้องการที่จะหย่า แล้วเธอจะทำอะไรได้อีกเมื่อเขาอยากไปก็ต้องปล่อยให้เขาไปถึงแม้จะรักเขามากก็ตาม เพราะชีวิตต้องเดินหน้าต้องดูแลลูกสาวที่รักเพื่อที่จะให้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีแนะนำตัวละคร~สุนิสา หรือ นิสา อายุ 29 คุณแม่ยังสาว...ที่มีใบหน้าได้รูปอ่อนหวาน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลทอง ผมยาวสีน้ำตาลอ่อน ผิวขาวเนียนดุจไข่มุก...ถึงแม้จะมีลูกสาว ในวัย 5 ขวบแล้วก็ตาม...แต่ก็ไม่อาจหยุดความสวยของเธอได้ ถึงแม้นิสาจะเป็นแค่แม่บ้านธรรมดาแต่เธอก็มีหัวการค้าเธอชอบค้าขาย และด้วยเหตุนี้เธอจึงเปิดมินิมาร์ทเล็ก ๆ ที่บ้านเพื่อหาเงินมาจุนเจื่อครอบครัวอีกทาง~เจตนิพัทธ์ หรือ เจน อายุ 32 สามีตัวดีย์ที่มีจิตใจโลเล รูปหน้าคมเข้มหล่อเหล่า หุ่นสมาร์ท ผิวสีแทน มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีและหน้าที่การงานที่เป็นถึงผู้จัดกา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-03
อ่านเพิ่มเติม
ความจริงที่แสนเข็ญปวด
ชีวิตที่ใช่ร่วมกันตลอดหลายปีที่ผ่านมาไหลย้อนกลับมาทำร้ายซ้ำๆ คำถามเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวคือ ~เราพลาดตรงไหน~ จนกระทั่งความเหนื่อยล้าทางอารมณ์ฉุดให้เธอจมดิ่งสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกับลูกสาวในอ้อมกอดเช้าวันใหม่เข้ามาเยือน…แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านผ้าม่านหน้าต่างไม่ได้ทำให้ใจของนิสาสว่างขึ้นเธอลุกขึ้นมาด้วยดวงตาที่บวมช้ำและหัวใจที่หนักอึ้ง วันนี้เธอตัดสินใจที่จะปิดร้าน…นิสาพาลูกขวัญไปส่งที่บ้านแม่ของเธอ "ฝากลูกขวัญด้วยนะแม่ สาทำธุระแป๊บเดียว เดี๋ยวกลับมารับ" นิสาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยจนแม่ของเธอสังเกตได้ถึงความผิดปกติ แต่เธอก็ไม่ได้อธิบายอะไรมากกว่านั้น“ได้ลูกไปทำธุระเถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงลูกขวัญเดี๋ยวแม่ดูให้เอง/ไปเถอะลูกขวัญคุณตาซื้อขนมไว้ให้หนูเยอะแยะเลยนะมีแต่ของที่หนูชอบทั้งนั้นเลย”แม่ของนิสาเอ่ยบอกให้ลูกสาวได้สบายใจก่อนจะจูงมือหลานรักเข้าบ้าน ขณะลุกขวัญโบกมือบ๊ายบายแม่ก่อนจะเห็นว่าแม่ตัวเองยิ้มให้แล้วขับรถออกไป เด็กน้อยจึงเดินกอดตุ๊กตาหมีตัวโปรดเดินเข้าบ้านคุณยายนิสาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหา รดา เพื่อนสนิทที่รู้ใจที่สุด "รดาแกอยู่บ้านไหมออกมาหน่อยฉันจอดรถอยู่หน้าบ้านแก"“อยู่…รอแป๊บน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-03
อ่านเพิ่มเติม
ชีวิตใหม่
เมื่อความจริงทุกอย่างปรากฎ นิสาบอกตัวเองว่าเธอจะสู้และจะไม่ยอมแพ้ในโชคชะตานี้ รดามองเพื่อนที่นั่งอยู่เบาะคนขับก็อดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้ถึงแม้จะไม่เห็นน้ำตาของเพื่อนก็ตามแต่ดูสภาพเพื่อนที่มีแต่ความเหนื่อยและอ่อนล้ากับเหตุการณ์เมื่อครู่“นิสาแกไหวหรือเปล่า ให้ขับรถไปรับลูกขวัญแทนแกดีกว่า” “ฉันไหว…” นิสาบอกเพื่อนขณะขับรถออกมาแล้ววนรถไปส่งเพื่อนเมื่อส่งเพื่อนเสร็จ เธอกลับหัวรถตรงดึงไปบ้านพ่อกับแม่ทันทีรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่นขับเข้าไปจอดที่ลานหน้าบ้านปูนสองชั้นสีขาว ทันทีที่ลูกขวัญเห็นรถ เด็กน้อยจำได้ดีว่ารถใคร เสียงใสตะโกนขึ้นเสียงดังด้วยความดีใจพร้อมวิ่งออกมาหาแม่ที่รถ “แม่มาแล้ว” คุณตาคุณยายเห็นหลานวิ่งออกมาทั้งสองรีบวิ่งตามและมาหยุดที่รถของลูกสาวเช่นกัน“ธุระเรียบร้อยแล้วเหรอลูก"เป็นแม่ที่ถามลูกสาว ขณะคนเป็นพ่อที่ตามหลังแม่มาติด ๆ เมื่อมาหยุดยืนต่อหน้าลูกสาว สายตาของพ่อสำรวจใบหน้าลูกสาวที่ซีดเซียวคราวนี้พ่อเลื่อนสายตาดูลูกสาวอย่างระเอียดพบว่าวันนี้ร่างกายดูอ่อนล้าไม่กระชับกระเฉิงเหมือนเก่าเหมือนลูกพบเจอปัญหาที่หนักหนาเขาจึงเอ่ยถามลูกด้วยความเป็นห่วง “เหนื่อยเหรอลูกไม่สบายหรือมีเรื่องอะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-03
อ่านเพิ่มเติม
หลงเสน่ห์
คอนโดชั้น 22 นิสานั่งอยู่หน้ากล้องพร้อมฉีกยิ้ม เสียงหวานของแม่ค้าออนไลน์อธิบายสินค้าอย่างละเอียด ขณะลูกค้าและแฟนคลับของสองแม่ลูกที่เข้ามาดูไลฟ์มีทั้งริวิวสินค้าและถามหาเด็กน้อยตัวเล็กที่ชอบเข้ามาในไลฟ์ช่วยแม่ขายของ คุณแม่อย่างนิสาไล่อ่านข้อความทีละข้อความ บ้างข้อความอ่านทันบ้างไม่ทันบ้างแต่แม่ค้าแสนสวยพยายามตอบ เพื่อไม่ให้เสียลูกค้าและฐานแฟนคลับ-สวัสดีคะคุณแม่วันนี้นางฟ้ายังไม่เลิกเรียนเหรอคะ คิดถึงน้องจัง--สวัสดีคะคุณแม่ อยากเห็นหน้าน้องลูกขวัญจังเลยเมื่อไหร่น้องลูกขวัญจะกลับมาคะ--ครีมทาผิวใช้ดีมาก ลูกสาวชอบมากเลยคะ--ครีมอาบน้ำใช้ดีมาก ราคาก็ไม่แรง กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลูกชอบมากเลยคะ-และอีกหลายข้อความที่พิมพ์ส่งมาให้นิสาอ่าน เสียงหวานเอ่ยตอบลูกค้าอย่างเป็นมิตร“ขอบคุณคนที่เคยซื้อไปใช้แล้วรีวิวให้นะคะ ผลิตภัณของนิสาทุกตัวน้องลูกขวัญใช้มาหมดแล้วใช้จริง เพราะเป็นผลิตภัณที่อ่อนโยนปลอดภัยไม่ระคายเคียงต่อผิวเด็กคะ ส่วนใครคิดถึงลูกขวัญอีกไม่ถึง 5 นาทีน่าจะได้เห็นหน้าเด็กน้อยแล้วนะ”และก็จริงตามที่แม่ค้าแสนสวยบอกไม่ถึงห้านาทีร่างเล็กขาสั่นเดินเข้ามาในห้องที่แม่ทำเป็นห้องไลฟ์สด เสียงใสแทรกเข้าม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-03
อ่านเพิ่มเติม
แผนดึงตัวพร้อมดึงใจ
"แม่เลี้ยงเดี่ยวเหรอ..." ณัฐพึมพำหลังจากที่เขาแอบเช็กประวัติคร่าวๆ จากโปรไฟล์ของเธอ ความประทับใจในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้งกว่านั้น เขาตกหลุมรักในความแกร่ง และความอ่อนโยนที่ผสมผสานกันอย่างลงตัวในตัวนิสาเช้าวันรุ่งขึ้น ณัฐเรียกเลขาส่วนตัวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเขาดูกระตือรือร้นผิดปกติ"คุณก้อย ช่วยติดต่อเจ้าของแบรนด์ Nisa & Lukkhwan ให้ผมหน่อย บอกเขาว่าห้างเรามีโปรเจกต์ 'Empowering Moms' และผมต้องการให้สินค้าของเขาเป็นแบรนด์ชูโรงในโซนออร์แกนิก""ได้ค่ะคุณณัฐ จะให้ส่งเอกสารเสนอเงื่อนไขไปเลยไหมคะ?" มือบางของเลขาสาวจดทุกอย่างที่เจ้านายสั่งก่อนจะเสยใบหน้าถามท่านประธานถึงเงื่อนไขของทางห้าง"ยังไม่ต้อง...นัดเขาเข้ามาพบผมที่นี่ ผมอยากคุยรายละเอียด...ทุกอย่างด้วยตัวเอง"ประธานหนุ่มรีบเอ่ยปฎิเสธและเน้นย้ำ ไม่ใช่อะไรเพราะเขามีแผนการอยู่ในหัวเขาอยู่แล้ว “ได้คะ”เลขาสาวขานรับก่อนออกจากห้องรีบจัดงานที่ได้รับมอบหมายจากหัวหน้างานทันที ติ้ง ติ้ง ! เสียงแจ้งเตือนอีเมลในโทรศัพท์มือถือทำให้นิสาที่กำลังนั่งเช็กสต็อกสินค้าถึงกับชะงัก เมื่อเห็นชื่อหัวข้อจาก ‘ฝ่ายจัดซื้อและบริหารพื้นที่ ห้างสร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-03
อ่านเพิ่มเติม
ขอคอนแทคพร้อมแลกใจ
ณัฎหัวเราะเบา ๆ ในลำคออย่างอารมณ์ดี แววตาคมกริบใต้กรอบหน้าสุขุมฉายประกายเอ็นดูทั้งแม่และลูก เขาไม่ได้คัดค้านเรื่องที่เธอขอเป็นคนเลี้ยง เพราะรู้ดีว่าผู้หญิงที่แกร่งและหยิ่งในศักดิ์ศรีอย่างนิสาคงสบายใจกว่าหากได้เป็นฝ่าย "ให้" บ้างในฐานะเจ้าของแบรนด์"ตกลงครับ แต่มื้อหน้า... ผมจองตัวพวกคุณล่วงหน้าเลยนะ" เขาพูดกลั้วยิ้มพลางขยับเนกไทให้เข้าที่ ก่อนจะเดินนำทั้งสองไปยังลิฟต์ผู้บริหารที่เชื่อมต่อตรงสู่โซนร้านอาหารระดับพรีเมียมบรรยากาศในร้านอาหารภายในร้านอาหารอิตาเลียนที่ตกแต่งด้วยโทนสีอุ่นและกระจกใสบานใหญ่ ณัฎเลือกที่นั่งริมหน้าต่างที่มองเห็นวิวสวนลอยฟ้าของห้าง เพื่อให้น้องลูกขวัญได้ตื่นตาตื่นใจกับพื้นที่สีเขียวใจกลางเมือง"พาสต้าคาโบนาร่าสูตรดั้งเดิมสำหรับเจ้าหญิงตัวน้อยมาแล้วครับ" ณัฎเอ่ยขึ้นขณะบริกรวางจานอาหารลงตรงหน้าน้องลูกขวัญ เขาคอยสังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ เมื่อเห็นเด็กน้อยพยายามม้วนเส้นพาสต้าอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เขาก็ไม่ได้รีบร้อนเข้าไปช่วยจนเกินงาม แต่กลับคอยแนะนำเทคนิคเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ลูกขวัญทำด้วยตัวเองจนสำเร็จ"เก่งมากครับลูกขวัญ" เขาเอ่ยชมพร้อมยกนิ้วโป้งให้ ทำเอาเด็กน้อยยิ้มจนตาหยีน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-03
อ่านเพิ่มเติม
สานสัมพันธ์
เช้าวันรุ่งขึ้น ณัฐไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาใช้ข้ออ้างเรื่อง ‘การสำรวจพื้นที่จริง’ เพื่อที่จะได้เห็นใบหน้าหวานๆ ของเจ้าของแบรนด์อีกครั้ง เขาต่อสายตรงหานิสาด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นงานเป็นการ แต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน"คุณนิสาครับ วันนี้ช่วงบ่ายพอจะมีเวลาไหม? ผมอยากให้คุณเข้ามาดูทำเลที่จะวางเคาน์เตอร์ Nisa & Lukkhwan ด้วยตัวเอง เราจะได้ปรึกษาเรื่องการตกแต่งร้านให้ตรงกับคอนเซปต์ของคุณที่สุด... อ้อ พานางแบบตัวน้อยมาวิ่งเล่นด้วยก็ได้นะครับ ผมเตรียมโซนรับรองไว้ให้แล้ว"นิสาตกปากรับคำ ก่อนนิสาจัดการเปลี่ยนจากชุดลำลองสำหรับแพ็กของ มาเป็นชุดที่ดูภูมิฐานแต่ยังคงความอ่อนหวาน เธอเลือกสวม ชุดเดรสสีครีมเข้ารูป ตัดเย็บด้วยผ้าเนื้อดีที่ดูเรียบหรู เสริมบุคลิกด้วยรองเท้าส้นสูงสีนู๊ดที่ทำให้เธอดูเป็นนักธุรกิจหญิงรุ่นใหม่ที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ส่วน น้องลูกขวัญ เธอก็จับแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูอ่อน พร้อมติดโบสีเข้าชุดกันจนดูเหมือนตุ๊กตาเดินได้"รดา แกแน่ใจนะว่าไม่ไปดูด้วยกัน?" นิสาหันไปถามเพื่อนสนิทอีกครั้งขณะที่กำลังเช็กความเรียบร้อยของเครื่องสำอางหน้ากระจกรดา เงยหน้าขึ้นจากกองกล่องพัสดุแล้วโบกมื
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-03
อ่านเพิ่มเติม
เป็นข่าว
บรรยากาศในมุมกึ่งส่วนตัวของห้างสรรพสินค้ากำลังเต็มไปด้วยมวลความสุขที่ชวนให้คนมองใจฟั่นเฟือน ณัฎที่สวมใส่ชุดลำลองแสนสบาย กลับใช้สายตาที่แพรวพราวและน้ำเสียงทุ้มนุ่มคอยรุกจีบนิสาอย่างไม่ลดละ ร่างสูงโน้มตัวต่ำลงมาหาคนเขินเล็กน้อยจนระยะห่างลดน้อยลงทุกที"ถ้าคุณนิสาเอาแต่เขินหน้าแดงแบบนี้ ผมจะถือว่าคุณเริ่มเปิดใจให้ผมแล้วนะครับ" ณัฎกระซิบเบา ๆ คนได้ฟังถึงกับไปไม่เป็น เธอได้แต่ยืนก้มหน้า บิดชายเสื้อตัวเองเบาๆ และเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อหลบสายตาที่ร้อนแรงคู่นั้น ความร้อนผ่าวแล่นริ้วขึ้นมาบนนวลแก้มจนซับสีแดงระเรื่อ ท่าทางประหม่าราวกับสาวน้อยแรกรักของเธอทำเอาณัฎถึงกับหลุดยิ้มด้วยความเอ็นดูแต่ทว่า ในจังหวะที่โลกทั้งใบเหมือนจะมีแค่เขาสองคน ช่างภาพปาปารัสซี่ จากสำนักข่าวบันเทิงชื่อดังที่แอบซุ่มอยู่หลังเสาต้นใหญ่ ก็ไม่ปล่อยให้ภาพ "ช็อตเด็ด" หลุดมือไป เขาบรรจงกดชัตเตอร์รัวบันทึกภาพทุกอิริยาบถ ทั้งตอนที่ณัฎโน้มตัวเข้าใกล้ และตอนที่นิสาหันหน้าหนีด้วยความอายเพียงไม่กี่นาทีหลังจากนั้น รูปภาพเหล่านั้นก็ถูกอัปโหลดขึ้นโลกโซเชียลพร้อมหัวข้อข่าวที่ร้อนแรงที่สุดของวัน:‘หลุดช็อตฟิน! ไฮโซทายาทห้างดังรุกจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-04
อ่านเพิ่มเติม
หวาดกลัว
นิสากำมือแน่นจนเริ่มซึมไปด้วยเหงื่อ ความกังวลฉายชัดในแววตาจน รดา เพื่อนสนิทต้องดึงตัวเธอไปสงบสติอารมณ์ที่หลังร้าน"สา... ฉันว่าเรื่องนี้มันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ" รดาเอ่ยด้วยความเป็นห่วง "ที่ไอ้เจนมันขู่เรียกเงินน่ะเรื่องหนึ่ง แต่ที่ฉันห่วงที่สุดคือมันจะเข้าถึงตัวลูกขวัญ แกต้องระวังตัวนะ"รดาเตือนเพื่อนด้วยความหวังดีคำพูดของรดาเหมือนปลุกสัญชาตญาณแม่ นิสารีบดูนาฬิกาแล้วตัดสินใจไปรับลูกขวัญที่โรงเรียนไวกว่าปกติทันที เธออุ้มลูกสาวขึ้นรถด้วยความระแวงสายตาคนรอบข้าง ก่อนจะพามุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าเพื่อเช็กพื้นที่วางสินค้าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนวันเปิดตัวจริง โดยหวังว่าระบบรักษาความปลอดภัยของห้างจะช่วยให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นทว่าในขณะที่เธอกำลังยืนเช็กการวางดิสเพลย์ด้วยท่าทางเหม่อลอยและสีหน้าตึงเครียดร่างสูงในชุดสูทสีกรมท่ามาดเนี้ยบก็เดินตรงเข้ามาหาเธอ"คุณนิสาครับ" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยทำให้คนที่ยืนเหม่อลอยสะดุ้งโหยงตกใจ มือบางหยุดชะงักก่อนจะค่อย ๆ หันไปมองอย่างช้า ๆ ทว่าคนที่เอ่ยเรียกกับมาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ไม่เพียงเท่านั้นเขายังจ้องมองเขาไปดวงตาที่วูบไหวและเหมือนเขาจะค้นพบอะไรบ้างอย่างที่เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-04
อ่านเพิ่มเติม
จุดจบ
สภาพห้องเช่าหลังตลาดที่ทั้งแคบและอับชื้นคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าและบุหรี่ ร่างหนาของเจน คลานกลับเข้ามาในห้องด้วยสภาพที่ดูไม่ได้ เสื้อผ้าขาดกะรุ่งกะริ่ง ใบหน้าบวมเป่งและเขียวช้ำจนเสียโฉม เขาพยายามพยุงตัวไปนั่งที่มุมห้องอย่างหมดแรงเมย์ ที่นั่งไขว่ห้างทาเล็บสีแดงสดอยู่บนโซฟาเก่าๆ ปรายหางตามองสามีคนใหม่ด้วยความรำคาญใจ แทนที่จะเป็นห่วง เธอกลับแค่นยิ้มเยาะและพ่นลมหายใจออกมาอย่างขัดใจ"โถ่... สภาพ! ไปหาเมียเก่าท่าไหนถึงได้สะบักสะบอมกลับมาเป็นหมาถูกรถชนแบบนี้ฮะ?" เมย์จีบปากจีบคอถามพลางสะบัดมือให้เล็บแห้ง "แล้วเงินล่ะ? ห้าแสนที่คุยไว้น่ะ ได้มาสักบาทไหม!""มึงหุบปากไปเลยเมย์!" เจนตะคอกกลับเสียงพร่า แต่มันแฝงไปด้วยความหวาดกลัวที่ยังฝังใจ "ก็เพราะมึงนั่นแหละยุกู! ดีเท่าไหร่แล้วที่พวกมันไม่ลากกูไปส่งตำรวจ!"เจนหลับตาลง ภาพเหตุการณ์ในมุมมืดหลังห้างยังคงตามหลอกหลอนเขา บอดี้การ์ดร่างยักษ์ของณัฎไม่ได้แค่ขู่ แต่พวกมันลงมือหนักหน่วงจนเขาแทบขาดใจ ทุกหมัดที่กระแทกเข้ามาเหมือนจะย้ำเตือนถึงความโอหังของเขา ก่อนที่หัวหน้าบอดี้การ์ดจะกระชากคอเสื้อเขาขึ้นมาพูดประโยคที่ทำให้เขาชาไปทั้งตัว"เจ้านายฉันบอกว่า... ท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-04
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status