ログインวันนี้เธอมีเรียนแค่ช่วงบ่ายเลยไม่ต้องรีบตื่นเช้า แต่ถึงอยากจะนอนต่อมากแค่ไหนนาฬิกาในร่างกายก็ยังปลุกให้เธอตื่นขึ้นมาในเวลาเดิมอยู่ดี พอลืมตาตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่มองเห็นก็คือแผงอกเปลือยเปล่าที่มีกล้ามเนื้อเน่นและซิกแพคเป็นลอนสวย ยังดีที่ช่วงล่างเขาสวมกางเกงไว้ ร่างบางค่อยๆ ขยับตัวช้าๆ ก้าวขาลงจากเตียง
มือหนาขยับเบาะรถไปด้านหลังเพื่อปรับพื้นที่ตรงที่เขานั่งให้มีพื้นที่กว้างขึ้น ดวงตาคมเข้มเป็นประกายเมื่อเห็นมีอาค่อยๆถอดรองเท้าส้นสูงออกก่อนขยับตัวขึ้นมานั่งคร่อมทับบนหน้าตักแกร่ง ทั้งสองสบตากันอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่มือหนาเลื่อนขึ้นไปจับใบหน้าสวยให้โน้มลงมาจูบ เขามอบจูบที่ดูดดื่มเร่าร้อนให้ส่วนเธอก็
เธอมองเห็นรถหรูที่คุ้นตาขับเข้าจอดตรงหน้าคณะ พอเห็นผู้ชายร่างสูงที่เปิดประตูออกมาจากที่นั่งคนขับก็ร่างบางก็ชะงักตัวแข็งทื่อไปในทันที ลูกน้องของเขาไม่เห็นจำเป็นต้องมารับเธอถึงที่มหาลัยแบบนี้ก็ได้“ดะเดี๋ยวมีอา แกจะรีบไปไหนอะ” ม่านมุกมองตามหลังเพื่อนที่เดินอย่างรวดเร็วออกไปจากอาคารเรียน พอเห็นเพื่อนเข
ราเชนทร์มองหญิงสาวตรงหน้านิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิด เขาควรจะทำยังไง ให้เงินหรือซื้อของปลอบขวัญให้เธอดี แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะทำทุกอย่างถ้ามันจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น “ เย็นนี้ไปดินเนอร์กัน อยากทานอาหารอะไรเป็นพิเศษไหม ”“ ถึงไม่อยากไปก็คงขัดคุณไม่ได้อยู่ดี แค่ทานข้าวอย่างเดียวได้ไหมคะ คุณก็ร
พอแต่งตัวเสร็จแล้วหันไปมองที่เตียงนอนถึงรู้ว่าราเชนทร์นอนมองเธออยู่ “ มีเรียนกี่โมง ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม“ เก้าโมงเช้าค่ะ คุณจะนอนต่อก็ได้นะ ตอนนี้มันเพิ่งจะแปดโมงเอง ”“ เตียงมันแข็ง นอนแล้วปวดหลัง ” ริมฝีปากหนาบ่นออกมา ชายหนุ่มหยัดตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะก้าวขาลงจากเตียง เขาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว
อดไม่ได้ที่ฟาดฝ่ามือลงบนแก้มก้นขาวๆ ยิ่งเห็นรอยสีแดงผุดขึ้นบนผิวกายของมีอาก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของเขาให้มากขึ้นๆ ราเชนทร์โน้มใบหน้าลงไปบนซอกคอขาวก่อนจะใช้ฟันคมกัดลงไปบนผิวอ่อนนุ่มอย่างแรงจนเลือดสีแดงสดซึมไหลออกมา ตวัดลิ้นชิมรสชาติของมันราวกับคนโรคจิต ร่างบางกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บ ใบหน้าสวยบิดเบี้ยว