9

ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก

"อ๊ะ อ๊ะ เซย์ขารุนแรงจัง เอมี่ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊ะ แรงๆได้มั้ยเอมี่อยากเสร็จ"

ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก

"ร่องเธอแม่งโคครแน่นเลยว่ะ" 

ไม่ต้องเดาว่าทั้งสองคนกำลังทำอะไรกัน ฉันยืนกำหมัดด้วยความโกรธที่ไม่รู้จะโกรธทำไมในเมื่อตอนนี้ฉันกับเซย์เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว ฉันอาจจะกำลังแค้นใจอยู่ก็ได้ พอคิดได้แบบนั้นฉันก็รีบมองหาอะไรบางอย่างแล้วยิ้มอย่างพอใจ

ซ่าาาาาา

"เห้ยย!!!"

"กรี๊ดดดดดด"

"ใครสาดน้ำเข้ามาวะ แม่งเอ้ยยยย" เซเดย์มันตะโกนออกมาอย่างหัวเสียตอนนี้มันคงจะเปียกไปทั้งตัวเพราะไม่งั้นคงไม่ร้องแบบนี้ทั้งมันทั้งผู้หญิงคนนั้น

"กรี๊ดดดดด เซย์เอมี่เปียกหมดเลยค่ะ กรี๊ดดดด"

"เลิกกรี๊ดร้องซะทีจะได้มั้ยวะรำคาญ"

ฉันหัวเราะเบาๆอย่างสะใจก่อนจะรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เทน้ำทั้งถังเข้าไปในห้องน้ำห้องนั้นอย่างตั้งใจ

เซเดย์...

"เหี้ยเอ้ยยยย อย่าให้กูรู้นะว่าใครแกล้งกู" ผมตะโกนออกไปอย่างหัวเสียก่อนจะรีบจัดการถอดถุงยางทิ้งแล้วเก็บเจ้าลูกชายที่มันหดตัวไปแล้วให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะรูดซิปแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำโดยไม่สนใจเอมี่ที่ยืนกรี๊ดดอยู่ข้างใน

ผมเดินเลาะมาอีกทางไปที่ลานจอดรถที่รถผมจอดอยู่เพื่อหาเสื้อผ้าเปลี่ยนเพราะผมคงขึ้นไปเรียนในสภาพนี้ไม่ไหวโชคดีที่ไม่มีใครเห็นผมในสภาพนี้เพราะตอนนี้นักศึกษาทุกคนน่าจะพากันเข้าหอประชุมกันแล้ว และในขณะที่ผมกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่บนรถสายตาผมก็บังเอิญไปเจอกับใครบางคนที่ผมไม่ได้เจอมานานหลายเดือนเธอก็คือเอวาแฟนเก่าของผมเอง ผมไม่รู้ว่าเธอมาเรียนที่นี่ได้ยังไงแม้ก่อนหน้านี้เราจะเคยคุยกันว่าเธอจะมาเรียนกับผมที่นี่หลังจากที่เธอเรียนจบมอปลายแต่หลังจากเกิดเรื่องเมื่อหลายเดือนก่อนวันนั้นเป็นวันเกิดของผมที่เธอมาหาผมแล้วเจอผมอยู่กับผู้หญิงอีกคนในสภาพที่ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าทำอะไรกันมาเพราะรอยเต็มคอเต็มตัวขนาดนั้น หลังจากนั้นเธอกับผมก็เลิกกันโดยปริยายแม้เราสองคนจะไม่ได้พูดคำว่าเลิกออกมาก็ตาม เพราะเหตุนี้ทำให้ผมก็คิดว่าเอวาคงไม่มาเรียนที่นี่แล้วเนื่องจากว่าผมทำเลวกับเธอแต่ที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้จะว่าผมตาฝาดก็ไม่น่าจะใช่เพราะผมจำเธอได้ แม้จะเห็นแค่เงาผมก็จำได้ เพราะเราคบกันมานานหลายปีเอวาคือแฟนคนแรกคือผู้หญิงคนแรกของผมเราเป็นคนแรกของกันและกัน แต่ก็นั่นแล่ะในเมื่อผมไม่ใช่คนดีถ้าผมดีผมคงไม่หลอกกินเอวาตั้งแต่อายุสิบหกสิบเจ็ดหรอกจริงไหมแต่ผมก็ให้สัญญากับเธอว่าผมจะรับผิดชอบเธอทุกอย่างจนกระทั่งผมย้ายมาเรียนกรุงเทพบวกกับความห่างไกลมันก็เลยทำให้ผมหลงลืมคำพูดคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับเธอผมเริ่มติดเพื่อนเริ่มมีสังคมใหม่ๆที่ไม่เคยมีเริ่มทำตัวเสเพลกินเหล้าเมาบาจนกระทั่งมีความสัมพันกับผู้หญิงคนอื่นคนแล้วคนเล่า ถามว่าผมมีความสุขไหมที่ได้ใช้ชีวิตอิสระแบบนี้ผมแม่งโคตรมีความสุขมากๆเลยที่ได้ทำอะไรแบบนี้ได้เปลี่ยนผู้หญิงเปลี่ยนคู่ไปเรื่อยๆเบื่อก็ทิ้งไม่ผูกติดอยู่กับใคร