LOGINShare
Chapter 4
Last Updated:
2025-12-06 03:07:29Chapter 4
จันทร์สุดาคิดตามคำพูดมณีรัตน์ รายได้จากการร้องเพลงในคลับหรูแห่งนี้ถือว่าดีมาก ไม่มีนักร้องคนไหนคิดลาออกหรือย้ายไปทำงานที่อื่น มีแต่อยากมาร้องเพลงที่นี่มากกว่า ส่วนเหตุผลที่นักร้องชื่อบีลาออกทั้งที่รายได้งามเป็นเพราะ ย้ายตามสามีไปอยู่ต่างประเทศ
“ค่ะเจ๊ หนูจะลองดูค่ะ” จันทร์สุดาคิดว่า ลองดูสักตั้ง หากทำได้นั่นหมายถึง รายได้ไปจุนเจือครอบครัว ภาระหนี้สินก็ทุเลาลงและหมดในที่สุด
“งั้นแต่งตัวเลยนะ เจ๊จัดให้”
ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมณีรัตน์สำหรับชุดราตรีสวยๆ เหมาะกับจันทร์สุดา หลังจากเปลี่ยนชุดเรียบร้อย มณีรัตน์เป็นคนทำผมและแต่งหน้าให้จันทร์สุดา ก่อนชื่นชมความสวยของสาวตรงหน้า และมั่นใจว่า ตนมองคนไม่ผิด
“พร้อมนะ ทำให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุด เจ๊ยังคงเชื่อมั่นเกินล้านเปอร์เซ็นต์ว่า สุดาทำได้” มณีรัตน์บอกจันทร์สุดา บีบมือให้กำลังใจ
“ค่ะ หนูจะทำให้ดีที่สุด” จันทร์สุดารับคำ ก้าวเดินขึ้นไปบนเวทีด้วยความมั่นใจและพลังบวก
เพลงที่จันทร์สุดาเลือกร้อง เป็นเพลงที่เธอเลือกเองเพื่อความมั่นใจว่า ตนเองไม่พลาด ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงสากลชื่อดัง ขับร้องคู่กับเปียโน จันทร์สุดาหยุดยืนกลางเวทีที่สูงกว่าพื้นหนึ่งเมตร เธอตื่นเต้นไม่น้อยกับการโชว์เพลงครั้งแรกในรอบสี่ปี แต่ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมา บวกกับโอกาสและกำลังใจจากคนยืนอยู่ข้างเวที ทำให้ความประหม่าจันทร์สุดาน้อยลง เธอคลี่ยิ้มก่อนเริ่มร้องเพลง
ราวกับคนฟังถูกมนต์สะกด...
ทำนองเพลงจากเปียโนไม่ได้เรียกความสนใจเท่าเสียงเพลงจากนักร้องสาวในชุดราตรีสีน้ำเงินเปิดไหล่ข้างหนึ่ง อวดเนินอกรำไรสวยงาม สีของชุดตัดกับผิวขาวเนียนลออตา แสงสีในคลับที่ส่องมายังเจ้าของเสียงเพลง ยิ่งทำให้เธอโดดเด่น ความสนใจพุ่งตรงมายังจันทร์สุดาได้ไม่ยาก
เตมินทร์ถึงกับชะงักมือที่รับแก้วเครื่องดื่มจากฤดี พีอาร์ปากจัดจ้านที่รับหน้าที่ดูแล ก่อนหันมองนักร้องสาวบนเวทีอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ เพราะเสียงนี้ดึงดูดใจเขาเหลือเกิน แต่พอรู้ว่าเป็นใคร เตมินทร์อยากหันหน้าหนี ไม่อยากแลมอง ทว่าคอกลับไม่ทำตามความคิด มองเธออยู่อย่างนั้น ฟังเสียงเพลงเพราะจับใจ
ความกดดัน ความประหม่าในจิตใจจันทร์สุดา เวลานี้ไม่มีเหลือ เธอร้องเพลงได้อย่างดีเยี่ยม คนยืนลุ้นข้างเวทียิ้มกว้างด้วยความดีใจ โดยพาะมณีรัตน์ นางดีใจที่เลือกคนไม่ผิด เสียงหวานอันไพเราะของจันทร์สุดาสะกดลูกค้าได้มากทีเดียว ทุกคนเคลิบเคลิ้มไปกับเสียงก้องกังวาน
“โห เสียงโคตรดี สวยด้วย คนนี้แน่ๆ ที่เจ๊หงส์บอกว่า นักร้องใหม่” วิญญูพูดขึ้นหลังจากเสียงเพลงจบลง สายตามองจันทร์สุดาที่ยกมือไหว้และฉีกยิ้มสวยงาม เพื่อนอีกสองคนมองไปยังทิศทางเดียวกัน ต่างชื่นชมเสียงอันไพเราะ และโฉมหน้าของนักร้อง ฤดีกับนิตยาชักสีหน้าไม่พอใจ เมื่อเห็นว่า มีแต่คนสนใจจันทร์สุดา หญิงสาวที่ตนไม่ชอบหน้า ทว่าก็พูดอะไรไม่ได้ ได้แต่เก็บงำความไม่พอใจไว้ในอก
“เสียงน่ะดี แต่นี่นะที่นายเรียกว่าสวย สวยตรงไหนวะ” เสียงเห็นต่างดังจากปากเตมินทร์ ที่ละความสนใจนักร้องคนใหม่ของคลับ กระดกแก้วเครื่องดื่มดื่มไปครึ่งหนึ่ง
“ก็สวยอยู่นะ ถึงไม่สวยเพอร์เฟคแต่ก็พูดได้ว่าสวย” วิญญูโต้เพื่อน
“จริงอย่างที่โฟมพูดนะ ฉันก็ว่าสวยดี” สันติชัยเห็นด้วยกับวิญญู เตมินทร์หน้าบึ้งกับคำชื่นชมจันทร์สุดาของเพื่อนสนิท
“หน้าคุ้นๆ นะ เคยเห็นที่ไหนวะ” ศุภกฤษณ์คลับคล้ายคลับคลานักร้องบนเวที แต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน
“เธอชื่อสุดา เป็นเพื่อนหมวย” คนที่นั่งร่วมโต๊ะหันมองเตมินทร์เป็นตาเดียว
“เพื่อนหมวยเหรอ” วิญญูถาม
“อืมใช่ เพื่อนสนิทหมวย แต่ทางบ้านหมวยไม่ค่อยชอบเพราะจน” เตมินทร์บอกเพิ่มเติม
“พี่สาวของสุดาทำงานที่นี่ด้วยนะคะ ชื่อสร้อยค่ะ” เสียงแทรกขึ้นมาเป็นเสียงฤดี ที่เรียกความสนใจให้สี่หนุ่มมาก “เป็นพีอาร์เหมือนฤดีไงคะ”
“หึ...” เตมินทร์กระตุกยิ้ม ทำเสียงเหยียดจันทร์สุดาเบาๆ เพราะคิดว่า คงมีอาชีพเสริมไม่ต่างกับพี่สาว แต่คงลืมคิดไปว่า นักร้องที่นี่ไม่รับงานนอก
แม้ว่าสร้อยสุดาเป็นพีอาร์คลับหรู เธอเคยมานั่งเอาใจหนุ่มๆ โต๊ะนี้สองครั้ง แต่ไม่เคยถูกหิ้วไปหาความสุขข้างนอก อาจเป็นเพราะหนุ่มกลุ่มนี้ มักเรียกใช้บริการ ‘เด็กนอก’ ที่รู้กันว่า อยู่ในสังกัดของมณีรัตน์ สวยเด็ดดวงทั้งสิ้น
“ทำหน้า ทำเสียงแบบนี้ ทำให้ฉันคิดนะว่า นายไม่ชอบสุดา” สันติชัยที่นั่งอยู่ใกล้เตมินทร์ เห็นสีหน้าเตมินทร์พอดี เขาอดถามไม่ได้
“ก็แค่ไม่ชอบหน้า ไม่รู้ทำไม ตอบไม่ได้เหมือนกัน” คนถูกถามตอบตรง “แต่ถึงฉันไม่ชอบหน้า ฉันก็ไม่คิดว่าเป็นประเด็นหลัก เพราะไม่คิดเสวนากับสุดาอยู่แล้ว เจอหน้ากันก็แทบไม่คุยกัน”
เตมินทร์เคยไปเจอเพื่อนวัชรีพรหลายคน หนึ่งในนั้นคือจันทร์สุดา ทุกครั้งที่เจอกันก็แค่ยิ้มทักทาย ไม่ได้พูดคุยกันสักคำ ต่างกับเพื่อนคนอื่นของวัชรีพรที่เตมินทร์สนทนาด้วย ดูเหมือนจันทร์สุดารู้ตัวว่า เตมินทร์ไม่ชอบหน้าตน เธอก็จะหลีกเลี่ยงไม่ร่วมคุยด้วย นั่งกินอาหารเงียบๆ คุยกับแค่เพื่อนของตัวเองเท่านั้น
สันติชัยไม่ถามอะไรต่อ เพราะไม่อยากให้บรรยากาศเสีย ถามหรือพูดมากไปอาจกวนอารมณ์เตมินทร์ให้ขุ่นได้ เขาเลิกสนใจจันทร์สุดา นักร้องเสียงหวาน เลี่ยงคุยเรื่องอื่นแทน
ทว่าคนที่คุยเรื่องจันทร์สุดาให้เตมินทร์ฟังคือ ฤดี...สาวแสบขี้อิจฉาประจำคลับ
Latest chapter
รักร้าว Chapter 74
Chapter 74 “เอาสามเรื่องนะคะ” “ค่ะ ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ต้องนอนก่อนนะคะ ได้เวลานอนแล้ว” เธอหอมแก้มทั้งสองข้างของลูกสาว ที่หอมมารดากลับ “ราตรีสวัสดิ์ค่ะลูกสาวแม่” “กู๊ดไทน์ค่ะคุงแม่คนจ๋วย” จันทร์สุดายิ้ม หอมแก้มแก้มน้อยๆ อีกครั้ง ก่อนลุกขึ้นเดินไปปิดไฟ และเดินออกจากห้อง กลับไปยังห้องของตัวเอง เจ้าของห้องยังไม่ทันปิดประตูสนิท เสียงมือถือที่วางอยู่บนตู้หัวเตียงดังขึ้น เป็นการโทรมาแบบเห็นหน้ากัน จันทร์สุดารีบเดินไปกดรับ โดยลืมปิดประตูห้อง “สวัสดีค่ะพี่สร้อย” “ว่าไงน้องพี่ สบายดีไหม” “สบายดีค่ะ สบายดีมากๆ ก็พี่สร้อยเลี้ยงสุดาดีอย่างนี้ ไม่สบายได้ไงคะ” “พี่เต็มใจเลี้ยง แค่นี้คุณเควินบอกสบายมาก”เควินไม่พูด ไม่บ่น อะไรที่เป็นความสบายใจและความสุขของภรรยา เขาทำได้หมด จันทร์สุดาไม่อยากเกาะพี่เขยกับพี่สาวกินไปตลอดชีวิต เธอจึงขอทั้งสองเปิดร้านอาหารไทยเล็กๆ เพื่อมีรายได้เลี้ยงตัวเองกับลูก ทว่าสิ่งที่เควินทำให้คือ เปิดร้านอาหารขนาดใหญ่ รองรับลูกค้าได้ราวสามสิบโต๊ะ และเปิดให้โดยไม่ต้องคืนทุน กำไรเท่าไหร่เอาไปหมด แล้วยังให้เงิ
รักร้าว Chapter 73
Chapter 73“คนที่ไหนท้องไม่มีพ่อ เทย่าเป็นคนนะไม่ใช่ปลากัดถึงมองหน้ากันแล้วท้องน่ะ พ่อดาด้ายังมีชีวิตอยู่ หล่อ รวย สมาร์ท เป็นคนมีตระกูล มีชื่อเสียงในเมืองไทย ครบถ้วนสมบูรณ์แบบทุกอย่าง ผัวเธอสองคนน่ะชิดซ้ายตกของโลกไปเลยนะ ถ้าไม่รวยจริงคงไม่ซื้อบ้านหลังนี้ให้ ไหนจะรถยนต์อีกหลายคน ค่าใช้จ่ายในบ้านอีก ไหนจะค่านั่นค่านี่ พ่อดาด้าออกคนเดียวเลยนะ ให้ลูกเมียอยู่อย่างสุขสบาย ใช้แต่เงินอย่างเดียว” วัชรีพรตอกกลับ “แล้วที่เธอสองคนไม่เห็นพ่อดาด้า เธอเฝ้าดูตลอดหรือไง หรือชอบส่องบ้านเทย่าถึงได้รู้ความเคลื่อนไหวหมด พ่อดาด้ามาบ้านนี้ แต่มาตอนที่เธอสองคนไม่รู้ไงล่ะ เพราะเทย่าไม่จำเป็นต้องรายงานหรือป่าวประกาศให้ใครรู้ว่า ผัวฉันมาหาแล้วนะ ถึงพ่อดาด้าไม่มา พวกเขาก็โทรคุยกันตลอด ฉันว่าจะ เธอสองคนเลิกยุ่งเรื่องคนอื่นดีกว่า รู้เท่าที่เห็นก็พอ”คาริน่ากับปาสถึงกับเงียบเสียงไปชั่วขณะหนึ่ง เมื่อถูกวาจาตอบกลับของวัชรีพร“ฉันก็แค่สงสัยน่ะ ก็เลยถาม” คาริน่าเสียงอ่อน“ฉันก็ด้วย ไม่คิดจะยุ่งเรื่องเทย่าเลย” ปาสเสียงไม่ต่างกัน“แล้วเธอสองคนก็อย่าไปพูด ไปถามดาด้าเรื่องพ่อเด็ดขาดนะ เพราะฉันไม่อยากให้หลานสาวฉันสับสน” วั
รักร้าว Chapter 72
Chapter 72ธัญญาเรศตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด ในเมื่อตนเป็นตัวเสนียดของมารดา นางก็ไม่ทนอยู่ ก้าวเดินออกจากบ้านพร้อมสมบัติของบิดาที่ให้ไว้ก่อนเสียชีวิต แม้ว่าน้อยกว่าทรัพย์สินของมารดา แต่ก็พอเริ่มต้นชีวิตใหม่โรงแรมย่านสุขุมวิทคือสถานที่พักพิงชั่วคราว ใช้เวลาร่วมหนึ่งสัปดาห์ในการคิดว่า จะดำเนินชีวิตต่อไปอย่างไร ไปในทิศทางไหน หากอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ เงินคงหมดในไม่ช้านี้ แต่จะให้ไปลงทุนอะไรให้เงินงอกเงย ธัญญาเรศไม่มีหัวด้านธุรกิจก็นึกไม่ออก โทรไปปรึกษาเพื่อนที่คิดว่าสนิทก็คงไม่ได้ เพราะสองรายนั้นดีแต่ใช้เงินเช่นเดียวกับนาง ไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน และคนสุดท้ายที่นางนึกถึงคือ อดิเทพอดีตสามีตกใจกับความเข้มแข็งของธัญญาเรศ ไม่คิดไม่ฝันว่านางตัดสินใจเช่นนี้ หลังจากได้ฟังปัญหาที่ต้องการทางออก อิดเทพให้คำแนะนำว่า นางต้องหาที่อยู่ใหม่ และนำเงินที่มีอยู่ลงทุนทำกิจการเล็กๆ ต่อยอดเงินที่มีอยู่ให้งอกเงย ระหว่างรอหาบ้านใหม่ อดิเทพให้นางพักที่บ้าน ใช้ห้องวัชรีพรเป็นที่พักพิง คราแรกธัญญาเรศเกรงใจสุดาพร ทว่าสุดาพรไม่คิดเล็กคิดน้อย ไว้ใจสามี และยินดีให้ธัญญาเรศมาอยู่ร่วมบ้านด้วยสามเดือนที่อยู่ร่วมบ้านเดียว
รักร้าว Chapter 71
Chapter 71“ก็ตามที่คุณเคยบอกฉันว่า ถ้าฉันไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ฉันก็จะวนอยู่กับเรื่องเดิมๆ ถึงจะสุขสบาย แต่ใจไม่เคยเป็นสุขเลย ต่างกับตอนนี้นะ ฉันสบายใจมาก รู้แล้วว่าความสุขเป็นยังไง” ธัญญาเรศไม่คิดว่าตัวเองมาถึงจุดนี้ได้ จุดที่ยอมละทิ้งทุกอย่าง หันหลังให้ธัญญารัตน์ โดยไม่สนใจว่า ต่อจากนี้ตนจะไม่ได้รับความสะดวกสบาย ไม่มีเงินใช้แบบไม่ต้องคิดหน้าคิดหลังว่า วันต่อไปจะมีกินมีใช้หรือไม่ ความที่อายุเลยวัยห้าสิบมาหลายปี ไม่เคยได้ใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองต้องการ อยู่ใต้ปีกมารดามาตลอด วันที่ตัดสินยืนด้วยลำแข้งตัวเอง คงเริ่มมาจากคืนวันฝนตกหลังจากผล็อยหลับไป ธัญญาเรศตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ไม่มีใครปลุกนาง แต่ตื่นเพราะอาหารเช้าโชยเข้ามาในจมูก ธัญญาเรศงัวเงียตื่นพร้อมกับท้องร้องหิว “ตื่นแล้วหรือคะ ปูทำอาหารเช้าเสร็จพอดี คุณก้อยไปล้างหน้าล้างตานะคะ เราจะได้กินข้าวด้วยกัน” สุดาพรเดินมาบอกธัญญาเรศที่ทำหน้าแปลกกับการถูกชวนกินข้าว “ปูเตรียมแปรงสีฟันอันใหม่ให้คุณก้อยแล้วนะคะ เดี๋ยวไปหยิบมาให้”จากนั้นก็เดินไปหยิบของดังกล่าวมาให้ธัญญาเรศที่ไม่อยากรับไว้ ทว่ามือนางกลับยื่นออกไปรับของสิ่งนั้น “ห้องน้ำอยู่ทางด้าน
รักร้าว Chapter 70
Chapter 70 “จะทำไงได้ล่ะ ตามหาสุดามาตลอด แต่ก็ไม่มีวี่แววเลย ทางเดียวที่ทำให้เติร์ดกลับมาเป็นเหมือนเดิม คือต้องหาตัวสุดาให้เจอ” เป็นความเดียวจริงๆ “นี่แหละครับปัญหาหนัก สี่ปีมานี้เติร์ดก็พยายามเต็มที่แล้วนะครับ รู้ข่าวสุดาที่ไหนก็ไป ผมก็คิดไม่ออกว่าจะช่วยเติร์ดยังไง” นพคุณทุกข์ใจไม่ต่างกับใคร เขามีเงินมากพอจ้างนักสืยฝีมือดี ซึ่งเขาทำ ทว่าผลลัพธ์ไม่ได้ตามคิด แต่ก็ไม่หยุดท้อถอย ยังคงจ้างนักสืบต่อไป นานเท่าไหร่ก็รอ “เป็นไปได้ไหมคะว่า สุดาจะอยู่ต่างประเทศ ประมาณว่าตามพี่สาวไปอยู่อังกฤษน่ะค่ะ” ประภาแก้วคาดเดา “แต่นักสืบบอกนะว่า สุดาไม่ได้ไปกับสร้อย เพราะตรวจสอบแล้ว สุดาไม่ได้ออกนอกประเทศ” จากผลการสืบของนักสืบ จันทร์สุดาไม่ได้ไปต่างประเทศ เธออยู่ในเมืองไทย ที่ไหนสักแห่ง “แต่อยู่ที่ไหนเนี่ยสิ อยากรู้จัง” “เมืองไทยไม่ใช่แคบๆ นะ ถึงจะปูพรมหาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แม้ต้องเสียเงินเป็นร้อยล้านพันล้าน เพราะถ้าสุดารู้ว่า เติร์ดออกตามหา สุดาอาจหนี ที่อยู่ของสุดาก็จะไม่คงที่ สุดาอาจไปอยู่ในที่ที่เราออกตามหาแล้ว เราเลยไม่เจอสุดาไงล่ะ คนคิดจะหนีน่ะ ก็ต้องพย
รักร้าว Chapter 69
Chapter 69 เวลา 21.00 น. ประเทศไทย อีกคนพยายามลืม แต่อีกคนไม่เคยลืม และไม่มีวันลืม เตมินทร์เก็บทุกอย่างที่เป็นของจันทร์สุดา รวมถึงที่เคยซื้อให้เธอ ราวกับว่า รอวันเจ้าของกลับมา เขาทะนุถนอมสิ่งของทั้งหมดไม่ต่างกับของมีค่า ที่ไม่ได้ตีราคาเป็นเงิน ทว่าคือทางจิตใจความกลัวเรื่องภาพในมือถือจะหาย เขาจึงเปลี่ยนมันให้เป็นรูปภาพ นำภาพนับร้อยภาพเก็บไว้ในอัลบั้ม ยามคิดถึงสาวอันเป็นที่รัก เตมินทร์หยิบอัลบั้มมาเปิดดู หวังให้ความคิดถึงเบาลง ผลคือ ไม่ได้เป็นไปตามคิด กลับยิ่งถวิลหาจนใจแทบขาด เตมินทร์มีฐานะร่ำรวย สุขสบายบนกองเงินกองทอง ทว่าปัจจุบันนี้ เขาแทบหาความสุขใจไม่ได้เลย คล้ายหินถ่วงหัวใจ หนักอึ้งไม่เสื่อมคลาย มองหาทางออกที่จะได้พบกับความสุขไม่ได้เช่นกัน ทุกวันนี้เตมินทร์ยังร้องไห้ รำพันคิดถึงจันทร์สุดา ออกตามหาต่อเนื่อง ทั้งจ้างนักสืบคนเดิมและตามหาเอง ได้ข่าวหรือเบาะแสทางไหน เขาตามไปหมด แม้ว่าที่แห่งนั้น ไม่พบเจอจันทร์สุดาก็ตามความคิดถึงจันทร์สุดาช่วงนี้มีมากเหลือเกิน ราวกับสะสมมาเป็นเวลาหลายปี จนมันล้นทะลักจิตใจ เตมินทร์หมองเศร้าลงมาก ข้าวปลาไม่ค่อยกิน นอนไม่ค่อยหล
You may also like
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ99.9K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C98.5K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน124.6K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน92.4K viewsเผลอใจรักซาตาน
พราวนภา207 viewsกรงรักปฐพี NC30+
เลดี้พิ้งค์251 viewsโซ่รักกับดักหัวใจ
ปิ่นปภัส198 viewsเริงลับร้ายคนในสถานะ
นิยายของดวงอาทิตย์328 views
