Share

Chapter 4

last update publish date: 2025-12-06 03:07:29

Chapter 4

จันทร์สุดาคิดตามคำพูดมณีรัตน์ รายได้จากการร้องเพลงในคลับหรูแห่งนี้ถือว่าดีมาก ไม่มีนักร้องคนไหนคิดลาออกหรือย้ายไปทำงานที่อื่น มีแต่อยากมาร้องเพลงที่นี่มากกว่า ส่วนเหตุผลที่นักร้องชื่อบีลาออกทั้งที่รายได้งามเป็นเพราะ ย้ายตามสามีไปอยู่ต่างประเทศ

“ค่ะเจ๊ หนูจะลองดูค่ะ” จันทร์สุดาคิดว่า ลองดูสักตั้ง หากทำได้นั่นหมายถึง รายได้ไปจุนเจือครอบครัว ภาระหนี้สินก็ทุเลาลงและหมดในที่สุด

“งั้นแต่งตัวเลยนะ เจ๊จัดให้”

ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมณีรัตน์สำหรับชุดราตรีสวยๆ เหมาะกับจันทร์สุดา หลังจากเปลี่ยนชุดเรียบร้อย มณีรัตน์เป็นคนทำผมและแต่งหน้าให้จันทร์สุดา ก่อนชื่นชมความสวยของสาวตรงหน้า และมั่นใจว่า ตนมองคนไม่ผิด

“พร้อมนะ ทำให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุด เจ๊ยังคงเชื่อมั่นเกินล้านเปอร์เซ็นต์ว่า สุดาทำได้” มณีรัตน์บอกจันทร์สุดา บีบมือให้กำลังใจ

“ค่ะ หนูจะทำให้ดีที่สุด” จันทร์สุดารับคำ ก้าวเดินขึ้นไปบนเวทีด้วยความมั่นใจและพลังบวก

เพลงที่จันทร์สุดาเลือกร้อง เป็นเพลงที่เธอเลือกเองเพื่อความมั่นใจว่า ตนเองไม่พลาด ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงสากลชื่อดัง ขับร้องคู่กับเปียโน จันทร์สุดาหยุดยืนกลางเวทีที่สูงกว่าพื้นหนึ่งเมตร เธอตื่นเต้นไม่น้อยกับการโชว์เพลงครั้งแรกในรอบสี่ปี แต่ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมา บวกกับโอกาสและกำลังใจจากคนยืนอยู่ข้างเวที ทำให้ความประหม่าจันทร์สุดาน้อยลง เธอคลี่ยิ้มก่อนเริ่มร้องเพลง

ราวกับคนฟังถูกมนต์สะกด...

ทำนองเพลงจากเปียโนไม่ได้เรียกความสนใจเท่าเสียงเพลงจากนักร้องสาวในชุดราตรีสีน้ำเงินเปิดไหล่ข้างหนึ่ง อวดเนินอกรำไรสวยงาม สีของชุดตัดกับผิวขาวเนียนลออตา แสงสีในคลับที่ส่องมายังเจ้าของเสียงเพลง ยิ่งทำให้เธอโดดเด่น ความสนใจพุ่งตรงมายังจันทร์สุดาได้ไม่ยาก

เตมินทร์ถึงกับชะงักมือที่รับแก้วเครื่องดื่มจากฤดี พีอาร์ปากจัดจ้านที่รับหน้าที่ดูแล ก่อนหันมองนักร้องสาวบนเวทีอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ เพราะเสียงนี้ดึงดูดใจเขาเหลือเกิน แต่พอรู้ว่าเป็นใคร เตมินทร์อยากหันหน้าหนี ไม่อยากแลมอง ทว่าคอกลับไม่ทำตามความคิด มองเธออยู่อย่างนั้น ฟังเสียงเพลงเพราะจับใจ

ความกดดัน ความประหม่าในจิตใจจันทร์สุดา เวลานี้ไม่มีเหลือ เธอร้องเพลงได้อย่างดีเยี่ยม คนยืนลุ้นข้างเวทียิ้มกว้างด้วยความดีใจ โดยพาะมณีรัตน์ นางดีใจที่เลือกคนไม่ผิด เสียงหวานอันไพเราะของจันทร์สุดาสะกดลูกค้าได้มากทีเดียว ทุกคนเคลิบเคลิ้มไปกับเสียงก้องกังวาน

“โห เสียงโคตรดี สวยด้วย คนนี้แน่ๆ ที่เจ๊หงส์บอกว่า นักร้องใหม่” วิญญูพูดขึ้นหลังจากเสียงเพลงจบลง สายตามองจันทร์สุดาที่ยกมือไหว้และฉีกยิ้มสวยงาม เพื่อนอีกสองคนมองไปยังทิศทางเดียวกัน ต่างชื่นชมเสียงอันไพเราะ และโฉมหน้าของนักร้อง ฤดีกับนิตยาชักสีหน้าไม่พอใจ เมื่อเห็นว่า มีแต่คนสนใจจันทร์สุดา หญิงสาวที่ตนไม่ชอบหน้า ทว่าก็พูดอะไรไม่ได้ ได้แต่เก็บงำความไม่พอใจไว้ในอก

“เสียงน่ะดี แต่นี่นะที่นายเรียกว่าสวย สวยตรงไหนวะ” เสียงเห็นต่างดังจากปากเตมินทร์ ที่ละความสนใจนักร้องคนใหม่ของคลับ กระดกแก้วเครื่องดื่มดื่มไปครึ่งหนึ่ง

“ก็สวยอยู่นะ ถึงไม่สวยเพอร์เฟคแต่ก็พูดได้ว่าสวย” วิญญูโต้เพื่อน

“จริงอย่างที่โฟมพูดนะ ฉันก็ว่าสวยดี” สันติชัยเห็นด้วยกับวิญญู เตมินทร์หน้าบึ้งกับคำชื่นชมจันทร์สุดาของเพื่อนสนิท

“หน้าคุ้นๆ นะ เคยเห็นที่ไหนวะ” ศุภกฤษณ์คลับคล้ายคลับคลานักร้องบนเวที แต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน

“เธอชื่อสุดา เป็นเพื่อนหมวย” คนที่นั่งร่วมโต๊ะหันมองเตมินทร์เป็นตาเดียว

“เพื่อนหมวยเหรอ” วิญญูถาม

“อืมใช่ เพื่อนสนิทหมวย แต่ทางบ้านหมวยไม่ค่อยชอบเพราะจน” เตมินทร์บอกเพิ่มเติม

“พี่สาวของสุดาทำงานที่นี่ด้วยนะคะ ชื่อสร้อยค่ะ” เสียงแทรกขึ้นมาเป็นเสียงฤดี ที่เรียกความสนใจให้สี่หนุ่มมาก “เป็นพีอาร์เหมือนฤดีไงคะ”

“หึ...” เตมินทร์กระตุกยิ้ม ทำเสียงเหยียดจันทร์สุดาเบาๆ เพราะคิดว่า คงมีอาชีพเสริมไม่ต่างกับพี่สาว แต่คงลืมคิดไปว่า นักร้องที่นี่ไม่รับงานนอก 

แม้ว่าสร้อยสุดาเป็นพีอาร์คลับหรู เธอเคยมานั่งเอาใจหนุ่มๆ โต๊ะนี้สองครั้ง แต่ไม่เคยถูกหิ้วไปหาความสุขข้างนอก อาจเป็นเพราะหนุ่มกลุ่มนี้ มักเรียกใช้บริการ ‘เด็กนอก’ ที่รู้กันว่า อยู่ในสังกัดของมณีรัตน์ สวยเด็ดดวงทั้งสิ้น

“ทำหน้า ทำเสียงแบบนี้ ทำให้ฉันคิดนะว่า นายไม่ชอบสุดา” สันติชัยที่นั่งอยู่ใกล้เตมินทร์ เห็นสีหน้าเตมินทร์พอดี เขาอดถามไม่ได้

“ก็แค่ไม่ชอบหน้า ไม่รู้ทำไม ตอบไม่ได้เหมือนกัน” คนถูกถามตอบตรง “แต่ถึงฉันไม่ชอบหน้า ฉันก็ไม่คิดว่าเป็นประเด็นหลัก เพราะไม่คิดเสวนากับสุดาอยู่แล้ว เจอหน้ากันก็แทบไม่คุยกัน”

เตมินทร์เคยไปเจอเพื่อนวัชรีพรหลายคน หนึ่งในนั้นคือจันทร์สุดา ทุกครั้งที่เจอกันก็แค่ยิ้มทักทาย ไม่ได้พูดคุยกันสักคำ ต่างกับเพื่อนคนอื่นของวัชรีพรที่เตมินทร์สนทนาด้วย ดูเหมือนจันทร์สุดารู้ตัวว่า เตมินทร์ไม่ชอบหน้าตน เธอก็จะหลีกเลี่ยงไม่ร่วมคุยด้วย นั่งกินอาหารเงียบๆ คุยกับแค่เพื่อนของตัวเองเท่านั้น

สันติชัยไม่ถามอะไรต่อ เพราะไม่อยากให้บรรยากาศเสีย ถามหรือพูดมากไปอาจกวนอารมณ์เตมินทร์ให้ขุ่นได้ เขาเลิกสนใจจันทร์สุดา นักร้องเสียงหวาน เลี่ยงคุยเรื่องอื่นแทน

ทว่าคนที่คุยเรื่องจันทร์สุดาให้เตมินทร์ฟังคือ ฤดี...สาวแสบขี้อิจฉาประจำคลับ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รักร้าว   Chapter 88

    Chapter 88 “คุณพ่อเจ้าขา คุณพ่อเจ้าขา” เสียงดังมาก่อนตัวเช่นเคย คนถูกเรียกกำลังนอนเล่นอยู่ในห้องนอน เมื่อเห็นร่างสาวน้อยจอมแก่นวิ่งเข้ามาในห้อง ชายหนุ่มทำท่าจะลุกขึ้นนั่ง ทว่าร่างกีรติกระโดดมาทับคนเป็นพ่อที่จุกไม่น้อย แต่อดทนไว้ จันทร์สุดาอมยิ้มกับหน้าจุกๆ ของสามี “คุณพ่อเจ้าขา” “ว่าไงครับดาด้า” “ไปเที่ยวกันค่ะ” “อยากไปไหนครับ บอกมาเลย คุณพ่อพร้อมไปทุกที่เลยครับ” ลูกสาวอยากไปไหน คนเป็นพ่อไม่เคยขัดใจ “ไปสวนสนุกดรีมเวิลด์ค่ะ” หน้าเตมินทร์ซีดลงทันใด ภาพจำวันนี้ที่อาเจียนพุ่งยังติดตาอยู่เลย “คุณพ่อคงไม่อยากไปน่ะลูก คุณพ่อกลัวค่ะ”จันทร์สุดายิ้ม เย้าสามี “คุณพ่อกลัวอะไรคะ” กีรติขยับตัวลุกขึ้นนั่ง นั่งอยู่บนตัวคนเป็นพ่อ “มันมีอะไรน่ากลัวหรอคะคุณพ่อ” “คุณพ่อไม่เคยกลัวค่ะ คุณพ่อเก่งจะตาย ไม่กลัวอะไรสักนิดเดียว” “ดาด้านึกอยู่แล้วว่าคุณพ่อต้องไม่กลัว คุณแม่บอกว่า คุณพ่อของดาด้าเก่งที่สุดในโลก เล่นรถไฟเหาะได้ตั้งสี่รอบ ไม่กลัวเลยค่ะ” เตมินทร์มองหน้าภรรยาที่ทำไม่รู้ไม่ชี้ อมยิ้ม “ไปค่ะ ดาด้าอยากเห็นคุณพ่อเล่

  • รักร้าว   Chapter 87

    Chapter 87 “ดูนะนังก้อย ดูลูกแก มันไม่เห็นว่าฉันเป็นยายมันเลย สันดานเลว”“แล้วคุณแม่เคยคิดว่าหมวยเป็นหลานหรือเปล่าคะ หรือคิดว่าเป็นเบี้ยล่าง ต้องทำตัวหดอยู่ด้วยความหวาดกลัว ต้องทำตามคำสั่งคุณแม่” ธัญญาเรศปกป้องลูกสาว “ก้อยก็เหมือนกัน คุณแม่ไม่เห็นว่าเป็นลูก จะดุจะด่า บงการชีวิตยังไงก็ได้ อ้างว่าทำให้ก้อยเกิดมา ก้อยไม่อยากเป็นเหมือนคุณแม่ที่ลูกหลานไม่สนใจ ก้อยขอโทษหมวยกับความผิดทุกอย่างที่ทำลงไป ละเลยลูก ไม่สนใจความรู้สึกใดใดทั้งสิ้น คุณแม่รู้ไหมคะว่า หลังจากที่ก้อยยอมขอโทษและปรับความเข้าใจกับหมวย อะไรที่ตามมา มันคือความรัก ความเข้าใจ คือความสัมพันธ์ที่ห่างหายให้กระชับแน่น ซึ่งก้อยเคยกราบขอโทษในความผิดที่ทำกับคุณแม่ไปแล้ว ก้อยก็อยากให้คุณแม่เปิดใจยอมรับความผิดของตัวเองบ้างค่ะ เพราะโลกนี้ไม่มีมนุษย์ไม่เคยทำผิดนะคะคุณแม่ เพียงแค่ว่า เราต้องยอมรับว่าเราผิด และพร้อมขอโทษค่ะ แล้วคุณแม่ก็จะได้การให้อภัยตอบกลับ”ธัญญารัตน์อึ้งกับประโยคยืดยาวของบุตรสาว ที่นางตระหนักดีว่า ถูกต้องทุกคำ ทว่าแรงทิฐิและนิสัยที่ว่า นางคือความถูกต้องเดียวในโลก ส่งผลให้ธัญญารัตน์ใจแข็ง ปากแข็ง แม้ว่าต้องการลูกหลานมาด

  • รักร้าว   Chapter 86

    Chapter 86 “ฉันรักเธอ...สุดา รักสุดหัวใจ” เขาเอ่ยความในใจที่อยากบอกให้จันทร์สุดรู้ “สุดารักคุณเติร์ดค่ะ รักสุดหัวใจ” ความรักของทั้งคู่ต่างมากมายไม่แพ้กัน เตมินทร์ขับเคลื่อนทะยานตัวตนเข้าออกดอกไม้งามต่อเนื่อง เพื่อให้เขาและเธอพบกับแสงแห่งความสุขที่เปล่งประกายเบื้องหน้า เอิบอิ่มใจจนจุกล้นทรวง เป็นคืนแรกที่เตมินทร์ได้จันทร์สุดากลับคืน หลังจากเสพสมจนอิ่มหนำ สองร่างกอดก่ายกันบนเตียง เสียงพูดคุยเรื่องวันเวลาที่ไม่ได้เจอกันดังราวหนึ่งชั่วโมงครึ่ง เตมินทร์เริ่มสานต่อความเสน่หาที่ไม่เหือดหายไปจากร่างกายเขาง่ายๆ คุอยู่ตลอดเวลา กว่าจะได้นอนหลับกันจริงๆ เวลามาหยุดอยู่ที่ตีสามครึ่ง จากนั้นทั้งคู่นอนกอดกันและจมสู่ห้วงนิทราอันแสนสุข “เฮ้อ” เสียงถอนหายใจของจันทร์สุดา ทำให้อีกคนที่กำลังเดินมายังห้องรับแขกได้ยิน “ถอนหายใจแบบนี้ มีใครตามใจดาด้าอีกแน่ๆ หวยออกที่ใครเอ่ย คุณย่าหรือเปล่า” เตมินทร์รู้ใจภรรยา เขาเดินมาสวมกอดเธอทางด้านหลัง หอมแก้มหนึ่งฟอด “ใช่ค่ะ มีคนเดียวนี่แหละ ตามใจแบบสุดๆ เลย” “เอาน่าปล่อยคุณย่าไปเถอะครับ ท่านรักของท่านก็ต

  • รักร้าว   Chapter 85

    Chapter 85 ท้องฟ้าหลังพายุฝนเป็นเช่นนี้นี่เอง... หลังจากอิ่มท้อง ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อน เตมินทร์ที่อยากใกล้ชิดลูกสาวมากกว่านี้ เริ่มทำหน้าที่พ่อวันแรก ด้วยการพากีรติไปอาบน้ำในห้องนอนที่จัดเตรียมไว้ให้ ห้องนี้เป็นหนึ่งในห้องรับรองที่ดูเรียบง่าย ไม่ได้ตกแต่งให้น่ารักสมกับห้องหนูน้อยวัยสามขวบกว่า “อยู่ห้องนี้ไปก่อนนะครับดาด้า ไว้คุณพ่อจะตกแต่งให้ใหม่ เป็นห้องเจ้าหญิง ห้องสีชมพูหรือสีฟ้าดีไหมครับ” เตมินทร์บอกบุตรสาวขณะเดินเข้ามาในห้อง “ดาด้าตามใจคุงพ่อค่ะ” หนูน้อยตอบกลับ “คุงพ่อขา” “ครับ ว่าไงครับ” “คืนนี้นอนกับดาด้าได้ไหมคะ ดาด้าอยากให้คุงพ่อเล่านิทานให้ดาด้าฟังค่ะ” เสียงใสว่าต่อ “ได้เลยครับ ตอนนี้คุณพ่อจะพาไปอาบน้ำนะครับ” คนเป็นพ่อบอกลูก ที่พยักหน้ารับรู้ ก่อนทั้งคู่พากันเดินไปยังห้องน้ำ โดยมีจันทร์สุดาเดินตามไป และสอนให้เตมินทร์ที่ไม่เคยเลี้ยงเด็ก สอนการอาบน้ำให้กีรติ เตมินทร์ทำตามคำสอนอย่างตั้งใจ จนกระทั่งอาบน้ำให้หนูน้อยเสร็จ จึงพากันเดินออกมาด้านนอก เพื่อปะแป้งสวมใส่ชุดนอน “ดาด้าชอบปะแป้งก่อนนอนค่ะ ดาด้าบ

  • รักร้าว   Chapter 84

    Chapter 84น้ำตาสาวเลาะผ่านแก้มนวลที่มีมือใหญ่เตมินทร์แนบ น้ำอุ่นร้อนนั้นไม่ต่างกับน้ำทิพย์หยดลงบนหัวใจแห้งแล้งราวกับดินแตกระแหง เพียงหยดเดียวทว่ากลับมีอานุภาพใหญ่หลวง แทรกซึมผืนดินที่ทำประโยชน์ไม่ได้ให้ชุ่มชื้น รอยแตกของดินเริ่มสมานทีละน้อย น้ำตาจันทร์สุดาเป็นสิ่งน่าอัศจรรย์ปลุกให้เตมินทร์ตื่น เป็นปาฏิหาริย์ที่ทุกคนรอคอย หนึ่งวันเต็มๆ กับเรื่องที่คนรอบตัวเตมินทร์คอย ในที่สุดเตมินทร์ตื่นจากการหลับใหลยาวานานเป็นอาทิตย์ วินาทีแรกที่ลืมตาและเห็นหน้าจันทร์สุดา เขาคิดว่าตัวเองฝัน ฝันว่าได้พบเจอสาวอันเป็นที่รัก ดังเช่นหลายค่ำคืน แต่เมื่อได้ยินเสียงและสัมผัสถึงความอุ่นจากมือเรียวสวยที่บีบมือตน เตมินทร์ถึงได้รู้ว่า คือเรื่องจริง จันทร์สุดากลับมาหาตนแล้ว “สุดา สุดาจริงๆ ใช่ไหม...ใช่ไหม” เป็นความดีใจที่ยากเกินควบคุม แม้ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของเขาอาบด้วยน้ำตา ทว่าทุกคนที่เห็นต่างรู้ว่า เตมินทร์ดีใจมาก ดูจากนัยน์ตาเปล่งประกาย “สุดา...ฮือ...สุดากลับมาหาฉันแล้ว...ฮือ ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ...ฮือ” น้ำตาเตมินทร์ยังคงไหล เขาร้องไห้อย่างไม่อายใครทั้งสิ้น ไม่รู้สึกเจ็บข้อมือที่ถูกเย็

  • รักร้าว   Chapter 83

    Chapter 83 “แต่คุณย่าคะ” “ไม่ต้องพูดแล้ว พูดมากเดี๋ยวความดันฉันขึ้น เนี่ยๆ ความดันกำลังขึ้นพอดี” อรทัยเอาข้อนี้มาอ้าง มองหน้าหลานสะใภ้ ก่อนหลุบตามองเหลนสาวสุดที่รัก “ฉันอายุแปดสิบกว่าแล้วนะสุดา ไม่รู้ว่าจะอยู่กับลูกกับหลานและเหลนได้อีกกี่ปี ก่อนหน้าที่ฉันจะรู้ว่ามีดาด้า ฉันทุกข์ใจ เสียใจมามากพอแล้วนะ เวลาที่เหลือฉันก็ขอมีความสุขบ้าง และความสุขของฉันก็คือตามใจดาด้า ของเล่นแค่ไม่กี่อย่าง ขอให้ฉันซื้อให้แกนะ ฉันขอแค่นี้ เธอให้ฉันได้ไหม” อรทัยพูดแบบนี้มีหรือจันทร์สุดาจะค้านได้ เหมือนมีคำพูดมากมายจุกตรงลำคอ แต่ไม่อาจเปล่งวาจาออกมาได้ มันกลืนหายลงคอจนหมดสิ้น “แล้วแต่คุณย่าค่ะ แต่อย่าตามใจแกมากนะคะ ซื้อพอประมาณก็พอค่ะ” “ไม่ต้องห่วง รับรองไม่ถึงแสน”จันทร์สุดาถึงกับส่ายหน้า มองสองทวดเหลนที่กอดกันก็อดยิ้มไม่ได้ ความสุขของคนในบ้านหลังนี้คงหนีไม่พ้น กีรติ ตัวเชื่อมความสัมพันธ์ของทุกคนให้แน่นแฟ้นมากขึ้น โดยเฉพาะอรทัย ที่รักและตามใจกีรติแบบสุดๆ ถึงขั้นจะยกสมบัติของนางให้กีรติคนเดียว ซึ่งทุกคนก็ไม่ได้ค้าน นางอยากให้ใคร อยากทำอะไร ตามแต่ใจเรื่องราวว

  • รักร้าว   Chapter 36

    Chapter 36ธัญญารัตน์ใส่ไฟจันทร์สุดา ให้อรทัยคิดกับคนที่นางพูดถึงในแง่ลบ “จริงเหรอที่ว่า สุดาขายตัว” อรทัยตกใจกับเรื่องเล่าที่ไม่เคยรู้ “ก็จริงน่ะสิ ฉันน่ะรู้ดีเลยแหละ ที่ห้ามๆ หมวยทุกวันนี้ไม่เพียงแค่มันเป็นผู้หญิงอย่างว่านะ ยังมาตอดเงินจากหมวยด้วย เท่าที่รู้หมดไปหลายแสน ฉันล่ะ

    last updateLast Updated : 2026-03-23
  • รักร้าว   Chapter 35

    Chapter 35“ฉันอะไรคะ” เตมินทร์ยังไม่ตอบ ขยับตัวเกยก่าย“อยากจูบเธอไง” เขาเลี่ยงไม่พูดตามความรู้สึกตัวเอง “ปากเธอน่าจูบมาก จนฉันอดใจไม่ไหวเลยรู้ไหม”“คุณก็จูบเก่งมากค่ะ เก่งจนฉัน...”“ฉันอะไรหะ พูดความจริงนะ ไม่งั้นล่ะน่าดู” ริมฝีปากได้รูปคลอเคลียบางปากจิ้มลิ้มไปมา “พูดต่อสิ ฉันอยากฟัง”“หลงคุณไงคะ

    last updateLast Updated : 2026-03-23
  • รักร้าว   Chapter 33

    Chapter 33 “เจ๊รู้นะว่าสร้อยคิดอะไร” มณีรัตน์หย่อนก้นนั่งบนเก้าอี้ตัวใกล้กัน ดึงมือสร้อยทิพย์มาบีบเบาๆ “จะมีผู้หญิงอย่างเราสักกี่คนที่มีผู้ชายสนใจ มันยากนะสร้อย เมื่อมีก็ต้องรีบคว้าไว้ เจ๊เชื่อว่า มันไม่ได้มีมาบ่อยนัก ปล่อยให้หลุดมือไป ก็เท่ากับว่า เราไม่ให้โอกาสตัวเอง เชื่อเจ๊นะ เปิดใจนะสร้อย”“แ

    last updateLast Updated : 2026-03-23
  • รักร้าว   Chapter 34

    Chapter 34 “ให้ทำไมล่ะ หนี้ของเราก็หมดแล้วนะ หมดเร็วกว่าที่คิดไว้อีก เงินนี้สุดาก็เก็บไว้ ไปต่างจังหวัดต้องใช้เงินนะ กินเที่ยวไรงี้” สร้อยทิพย์ปฏิเสธ ส่งเงินคืนให้น้องสาว “พี่สร้อยเก็บไว้เถอะค่ะ เอาไว้ซื้อเสื้อผ้าสวยๆ เครื่องสำอางดีๆ ใช้ คุณเควินจะได้รักได้หลงพี่สร้อย พี่สาวหนูจ

    last updateLast Updated : 2026-03-23
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status