Mag-log inคุยกับน้องชายไม่เป็นผลวายุก็ลุกขึ้นยืน ด่าอัคคีไปสองประโยคแล้วเดินหน้าตึงออกมา
ระหว่างนั้นเขาไม่ได้สังเกตเลยว่าผู้คนเนืองแน่นขึ้นและส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง
ปึก! กระทั่งเดินชนเข้ากับใครคนหนึ่งจนทำให้อีกฝ่ายหงายหลัง สัญชาตญาณบอกให้เขาไขว่คว้าอะไรสักอย่างจนไปจับเข้าที่บ่าแล้วออกแรงดึงให้คนนั้นกลับมายืนทรงตัวได้ เขาถึงเพิ่งเห็นว่าตรงหน้าเป็นผู้หญิง
วายุย่นคิ้วให้กับการแต่งตัวของเธอ นี่มันบาร์ลักชัวรี่มีแต่คนมีคลาสมีระดับมาดื่ม แต่คนตรงหน้าอย่างกับแม่ชีหลุดออกมาจากวัด ทำทรงผมแม่ลูกอ่อน นุ่งขาวห่มขาวเข้าบาร์เนี่ยนะ อย่าเป็นเมียใครเลยนะคุณ เทสเสียขนาดนี้ทำผัวอายตาย
"ขอโทษค่ะ"
เค้นหัวเราะแล้วเดินผ่านแม่ชีหลงวัดไปทันที เดี๋ยวคนจะคิดว่ามาด้วยกันเขาจะอายก่อนผัว สองขาเร่งรีบเดิน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมติดปลายจมูกใครหลายต่อหลายคน
กับเธอก็ด้วยที่ยกนิ้วชี้ขึ้นถูจมูกแล้วมองตามคนตัวสูงไปจนลับสายตา
"อาบน้ำหอมมาเหรอพ่อคุณ"
แพรตะวันบ่นพึมพำทำจมูกฟุดฟิดแล้วก้าวเดินไปยังกลุ่มเพื่อนที่เหมาฝั่งซ้ายของบาร์
ค่ำคืนนี้เพื่อนๆ คณะบริหารธุรกิจสาขาการจัดการนัดแนะมาเลี้ยงฉลองเรียนจบ เธอมารู้กำหนดการนัดหมายเมื่อสี่ชั่วโมงก่อนนี่เอง
"แพร! แกมาชุดนี้จริงๆ เหรอ"
ลลนาเบิกตาโตตกใจยกมือทาบอก เข้ามาจับตัวแพรตะวันเพื่อนรักหมุนสองรอบ
"ฉันคิดว่าแกจี้"
"ไม่จี้จ้า ฉันบอกแกแล้วว่าไม่มีชุดสำรอง ออกจากวัดก็รีบตรงดิ่งมา ได้แค่นี้นั่นแหละ"
แพรตะวันยักไหล่ เธอไปปฏิบัติธรรมที่วัดย่านชานเมืองมาสองวันหนึ่งคืน ไม่ได้อยากมาก็ต้องมาเพราะถูกเพื่อนคะยั้นคะยอ ก็เลยมาตามสภาพที่เห็น
"แกทำให้พวกฉันรู้สึกบาป"
ชลิตายึกๆ ยักๆ คิดหนักว่าจะยื่นแก้วเหล้าให้เพื่อนชุดขาวดีหรือไม่ สุดท้ายก็เปลี่ยนใจหยิบน้ำเปล่ายื่นให้แทน
"มาเหนื่อยๆ ดื่มน้ำก่อนแล้วเดี๋ยวฉันจะไปดูชุดในรถ เผื่อจะมีหลงอยู่บ้าง"
"ต้องมีแหละ แกคงไม่เอาไปทิ้งไว้บ้านผู้หมดหรอก"
ลลนาพูดอย่างรู้ทัน ตัวแม่ตัวมัมกกผู้ชายต้องยกให้คนนี้
"อุ๊ย! นั่นพี่ไฟรุ่นพี่บริหารมอเรา"
ก่อนไปชลิตาชี้ไปยังผู้ชายที่นั่งดื่มอยู่คนเดียว
ผู้ชายตัวสูงสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีเทากับกางเกงสแล็คนั่งดื่มอยู่ลำพัง แม้พวกเธอจะมาไม่ทันรุ่นที่เขาเรียน แต่ชื่อเสียงของอัคคี อัศวินธรยังคงเป็นที่ถูกพูดถึงอยู่จนทุกวันนี้
"ได้ข่าวว่าปีหน้าจะเข้าไปบริหารอัศวินกรุ๊ปแล้วล่ะ" ยังคงเป็นชลิตาที่บอกข้อมูล
"แล้วตอนนี้เขาทำอะไรอยู่เหรอ" ลลนาสนใจ
"ธุรกิจฟิตเนสแล้วก็แบรนด์เสื้อผ้าวัยรุ่น ตรงนั้นอยู่ตัวก็จะไปบริหารงานกับครอบครัว"
"ทำไมแกถึงรู้ข้อมูลเขาเยอะจัง"
แพรตะวันสงสัยและคิดว่าอ่านใจเพื่อนออก
"ก็ฉันเล็งเขาไว้ไง ถ้าไม่เสร็จใครไปก่อน แกอาจจะได้เห็นเขาเป็นแฟนฉัน อ่อ ที่เดินชนกับแกคือพี่ชายเขานะ วายุ อัศวินธรเพลย์บอยตัวพ่อไง เขาโด่งดังมากเลยล่ะ"
คนฟังเอียงคอทำตาแป๋ว นามสกุลดังขนาดนั้นเคยได้ยินอยู่ แต่ผู้ชายคนนั้นแพรตะวันไม่เห็นจะรู้จัก
ตลอดการเติบโตแพรตะวันเป็นเด็กดี ไม่เคยดื้อรั้นเลยสักครั้งเดียว ครั้งนี้ก็ด้วยที่เธอแสดงออกเพียงแค่ตกใจในคราแรก แต่ไม่ได้ปฏิเสธหรือค้านหัวชนฝาการคลุมถุงชน เธอเชื่อมั่นว่าคนที่คุณย่าเลือกให้เป็นคนดี ถ้าไม่ดีคงไม่โยนหลานสาวเพียงคนเดียวไปให้ครอบครัวนั้นง่ายๆนามสกุล 'อัศวินธร' ฝังอยู่ในหัว เธอค้นหาข้อมูลของตระกูลนี้ในเว็บไซต์กูเกิ้ล ข้อมูลมากมายเด้งขึ้นให้มาอ่าน สองพี่น้องทายาทรุ่นที่สอง..วายุและอัคคีพลันภาพบุคคลที่เจอะเจอในผับก็ย้อนกลับมาในความทรงจำ ผู้ชายอาบน้ำหอมจนฉุนจมูกกับผู้ชายท่าทางเป็นมิตรซึ่งน่าจะเป็นรุ่นพี่ในคณะที่เรียน และข้อมูลที่ได้รับมาคือคนพี่ที่เป็นคู่หมั้นของเธอ"เฮ้อ!" หญิงสาวกลับมานอนถอนหายใจอยู่ที่คอนโดมิเนียม ยกเลิกการขายกะทันหันเพราะอาจจะต้องใช้มันเป็นที่หลับนอนอีกยาวๆ "แกมันเป็นเด็กดีของคุณย่า แพรจะไม่ทำให้คุณย่าผิดหวังค่ะ"เช้าอีกวันแพรตะวันมายืนอยู่หน้าบริษัทอัศวินกรุ๊ปตามลายแทงที่คุณย่าบอกมาว่าอย่างแรกเธอต้องเข้ามาพบคู่หมั้นที่นี่ หลังจากนั้นเขาจะเป็นคนบอกเองว่าต้องทำอย่างไรเอาเถอะ! เด็กดีอย่างเธอถอยไม่ได้แล้วล่ะ สองขาเรียวก้าวเดินไปยังประชาสัมพันธ์ เอ่ยด้วยน
แพรตะวันไม่ได้ดื่ม ชุดก็ไม่ได้เปลี่ยนเพราะในรถของชลิตามีแต่รองเท้าแตะเท่านั้น ส่วนชุดสำรองของเธอก็ยังไม่ได้ซัก เครื่องดื่มจึงเป็นน้ำเปล่ากับเฟรนด์ฟรายทอดเท่านั้น ถึงเวลาห้าทุ่มก็กลับมานอนที่คอนโดมิเนียมซึ่งอยู่อาศัยมาสี่ปีเต็มตลอดการเรียนมหาวิทยาลัย ทว่าอีกไม่นานเธอจะบอกขายมันเพราะวางแผนมาตั้งแต่ต้นแล้วว่าหากเรียนจบจะกลับไปทำธุรกิจขายเพชรพลอยกับครอบครัวที่จังหวัดจันทบุรีขณะนี้เธอเรียนจบมาได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว เอาเวลาไปเข้าวัดปฏิบัติธรรมมาสามวันจนถึงวันนี้ อาบน้ำเสร็จหญิงสาววัยยี่สิบสองปีก็พุ่งตัวลงเตียงนอน คว้าเอาตุ๊กตาน้องหมูมากอดด้วยความคิดถึง นี่ต่างหากคือความสบายใจ การปฏิบัติธรรมมันก็แค่สิ่งที่ช่วยชะล้างความไม่สงบในจิตใจเท่านั้น สองวันถัดมาเธอเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวกลับมายังจังหวัดจันทบุรี ตระกูล 'เพชรชลา' ทำธุรกิจค้าเพชรค้าพลอยมาตั้งแต่สมัยอดีต ผลัดเปลี่ยนเจ้าของรุ่นสู่รุ่น ปัจจุบันหัวเรือใหญ่การบริหารคือพัช เพชรชลา บิดาของเธอเอง บ่ายโมงตรงรถเก๋งห้าประตูเลี้ยวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ จอดประจำตรงจุดที่นานๆ จะมาใชงานสักครั้ง ยังไม่ทันได้ดับเครื่องยนต์ดีด้วยซ้ำ แม่บ้านก็กรูกันออกมาย
คุยกับน้องชายไม่เป็นผลวายุก็ลุกขึ้นยืน ด่าอัคคีไปสองประโยคแล้วเดินหน้าตึงออกมา ระหว่างนั้นเขาไม่ได้สังเกตเลยว่าผู้คนเนืองแน่นขึ้นและส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงปึก! กระทั่งเดินชนเข้ากับใครคนหนึ่งจนทำให้อีกฝ่ายหงายหลัง สัญชาตญาณบอกให้เขาไขว่คว้าอะไรสักอย่างจนไปจับเข้าที่บ่าแล้วออกแรงดึงให้คนนั้นกลับมายืนทรงตัวได้ เขาถึงเพิ่งเห็นว่าตรงหน้าเป็นผู้หญิง วายุย่นคิ้วให้กับการแต่งตัวของเธอ นี่มันบาร์ลักชัวรี่มีแต่คนมีคลาสมีระดับมาดื่ม แต่คนตรงหน้าอย่างกับแม่ชีหลุดออกมาจากวัด ทำทรงผมแม่ลูกอ่อน นุ่งขาวห่มขาวเข้าบาร์เนี่ยนะ อย่าเป็นเมียใครเลยนะคุณ เทสเสียขนาดนี้ทำผัวอายตาย"ขอโทษค่ะ"เค้นหัวเราะแล้วเดินผ่านแม่ชีหลงวัดไปทันที เดี๋ยวคนจะคิดว่ามาด้วยกันเขาจะอายก่อนผัว สองขาเร่งรีบเดิน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมติดปลายจมูกใครหลายต่อหลายคน กับเธอก็ด้วยที่ยกนิ้วชี้ขึ้นถูจมูกแล้วมองตามคนตัวสูงไปจนลับสายตา"อาบน้ำหอมมาเหรอพ่อคุณ"แพรตะวันบ่นพึมพำทำจมูกฟุดฟิดแล้วก้าวเดินไปยังกลุ่มเพื่อนที่เหมาฝั่งซ้ายของบาร์ ค่ำคืนนี้เพื่อนๆ คณะบริหารธุรกิจสาขาการจัดการนัดแนะมาเลี้ยงฉลองเรียนจบ เธอมารู้กำหนดการนัดหมายเมื่อสี่ชั
เสร็จภารกิจเร่าร้อนที่กินเวลายาวนานหนึ่งชั่วโมงวายุก็ผุดลุกขึ้นยืนสวมใส่เสื้อผ้า ไม่แลมองผู้หญิงที่ยังไม่อิ่มกับรสรักสุดแซ่บของเขาบนเตียงนอน เป็นอย่างร่ำลือกัน เงินจำนวนหนึ่งถูกหย่อนลงบนเตียงนอน ไม่มีคำอธิบายว่าเงินนั้นคืออะไร ขนาดหญิงสาวเอ่ยถาม.."ค่าขนมของแหวนเหรอคะ" ยังไม่ได้รับการสนองกลับแม้แต่อย่างใด ผิดกับยามนั้นที่เขาทำตัวไม่ต่างจากนักกีฬาโอลิมปิค แรงมีเท่าไหร่ใส่ไม่ยั้ง แสดงออกว่ามีความสุขกับเซ็กซ์ แค่เซ็กซ์!! สมคำร่ำลือออกจากโรงแรมหรูจุดนัดทำรัก วายุก็ขับรถซูเปอร์คาร์ยี่ห้อหรูสีดำเงาไปบนท้องถนนยามค่ำคืน เปิดเพลงสากลฟังไปด้วยอย่างเพลิดเพลิน สบายตัวแล้วก็รู้สึกสบายใจ รถมาจอดยังบาร์เล็กๆ ย่านสาทร จอดเข้าจุดจอดวีไอพีแบบไม่ต้องวนหาให้เสียเวลาเพราะชื่อของเขาเป็นหนึ่งในสิบของลูกค้าชั้นดี ภายในบาร์ขนาดเล็กแต่อบอวลไปด้วยบรรยากาศแบบลักชัวรี่ ชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่บึกบึน ฟุ้งกระจายไปด้วยเสน่ห์และความหล่อเหลาเดินเข้ามาหอบเอาลมพัดหวิวไหวเข้ามาด้วยให้ผู้คนเหลียวมอง เป็นความเคยชินของวายุ เขาค่อนข้างมีชื่อเสียง แต่เจ้าตัวไม่ได้ใส่ใจเลยว่ามีชื่อเสียงทางด้านใดบ้าง เท่ากับว่าชื่อเสีย.. เ
@บริษัทอัศวิน กรุ๊ปบริษัทค้าปลีกยักษ์ใหญ่ในประเทศไทย ปัจจุบันถูกบริหารโดย คฑา อัศวินธร นักธุรกิจมือฉมังวัยหกสิบปี มีลูกชายคนโตเป็นรองประธานบริษัทซึ่งในอนาคตจะเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาแทนเขาอย่างแน่นอนในห้องประชุมชั้นสาม มีผู้บริหารระดับสูงและผู้อำนวยการทุกแผนกที่ประจำอยู่สำนักงานใหญ่ราวๆ สิบห้าคนกำลังนั่งหารือกันเกี่ยวกับการขยับขยายธุรกิจ คฑามีแผนจะขยายสาขาหน้าร้านซูเปอร์มาร์เก็ตให้กระจายไปทั่วทุกภูมิภาค แตกแขนงไปทุกอำเภอ ครอบคลุมพื้นที่ที่ผู้คนพลุกพล่าน ขณะนี้บริษัทอัศวินกรุ๊ปไม่ต่างจากต้นไม้ใหญ่ที่พร้อมจะขยายกิ่งก้าน รากฐานมั่นคงแข็งแรงไม่มีทางล้มง่ายๆ "ผมเห็นด้วยกับการขยายสาขา แต่ช่วยเอาสาขาที่มีให้ดีก่อน" เสียงของวายุรองประธานโพล่งขึ้นให้ทุกสายตาจับจ้อง ทว่าจ้องมองได้แปปๆ ก็ต้องหลบสายตาเพราะดวงตาของท่านรองคนนี้ไม่ต่างจากดวงตาปีศาจที่พร้อมปิดชีพทุกคน"พูดต่อลม พ่ออยากฟังความเห็นลูก" คฑาสานต่อการประชุม"ผมพูดถึงแค่สาขาที่ไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยครับ สาขาไหนทำดีและบริการดีก็ชื่นชม ส่วนสาขาที่ชอบทำดีแค่เฉพาะวันที่มีคนไปตรวจสอบควรไล่ออกทั้งสาขา มีเรื่องร้องเรียนทุกวันแต่ไม่ยอมแก้ไข สมควร







