Mag-log in
@บริษัทอัศวิน กรุ๊ป
บริษัทค้าปลีกยักษ์ใหญ่ในประเทศไทย ปัจจุบันถูกบริหารโดย คฑา อัศวินธร นักธุรกิจมือฉมังวัยหกสิบปี มีลูกชายคนโตเป็นรองประธานบริษัทซึ่งในอนาคตจะเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาแทนเขาอย่างแน่นอน
ในห้องประชุมชั้นสาม มีผู้บริหารระดับสูงและผู้อำนวยการทุกแผนกที่ประจำอยู่สำนักงานใหญ่ราวๆ สิบห้าคนกำลังนั่งหารือกันเกี่ยวกับการขยับขยายธุรกิจ
คฑามีแผนจะขยายสาขาหน้าร้านซูเปอร์มาร์เก็ตให้กระจายไปทั่วทุกภูมิภาค แตกแขนงไปทุกอำเภอ ครอบคลุมพื้นที่ที่ผู้คนพลุกพล่าน ขณะนี้บริษัทอัศวินกรุ๊ปไม่ต่างจากต้นไม้ใหญ่ที่พร้อมจะขยายกิ่งก้าน รากฐานมั่นคงแข็งแรงไม่มีทางล้มง่ายๆ
"ผมเห็นด้วยกับการขยายสาขา แต่ช่วยเอาสาขาที่มีให้ดีก่อน"
เสียงของวายุรองประธานโพล่งขึ้นให้ทุกสายตาจับจ้อง ทว่าจ้องมองได้แปปๆ ก็ต้องหลบสายตาเพราะดวงตาของท่านรองคนนี้ไม่ต่างจากดวงตาปีศาจที่พร้อมปิดชีพทุกคน
"พูดต่อลม พ่ออยากฟังความเห็นลูก" คฑาสานต่อการประชุม
"ผมพูดถึงแค่สาขาที่ไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยครับ สาขาไหนทำดีและบริการดีก็ชื่นชม ส่วนสาขาที่ชอบทำดีแค่เฉพาะวันที่มีคนไปตรวจสอบควรไล่ออกทั้งสาขา มีเรื่องร้องเรียนทุกวันแต่ไม่ยอมแก้ไข สมควรมีคนรับผิดชอบเพราะบริษัทเรา.."
ดวงตาคมตวัดมองไปยังผู้อำนวยการแผนกสาขาหน้าร้านที่นั่งอยู่เยื้องกัน
"จ้างคุณมาทำงาน ไม่ได้จ้างคุณถ่ายคอนเท้นต์ลงช่องติ๊กต็อก"
"ขะ ขอโทษครับ เดี๋ยวผมจะทำการแก้ไขทุกอย่างให้ดีครับ"
ผู้อำนวยการแผนกรีบเอ่ย ลิ้นพันพูดตะกุกตะกักเพราะวายุดันพกพายุลูกใหญ่มาด้วย
"พิจารณาตัวเองด้วยก็ดี"
สิ้นประโยคขนหัวลุกภายในห้องประชุมก็เงียบกริบ
คฑาลอบยิ้มภาคภูมิใจผสมผสานความระอา
ลูกชายคนโตของเขาชื่อวายุ ชื่อเล่นคือ..ลม
สายลมยามเย็นที่ภรรยาของเขาโปรดปราณขณะตั้งครรภ์จึงเป็นที่มาของชื่อลูกชาย ทว่าพอเติบโตมาวายุแปลว่าอะไรลักษณะนิสัยของลูกชายกลับตรงกันข้าม
เลือดร้อน นิสัยห่ามและขี้หวง แถมยังเป็นเพลย์บอยเปลี่ยนหญิงบ่อย ยิ่งอายุยี่สิบแปดปีในตอนนี้ถือว่าเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว ลักษณะนิสัยที่เป็นก็ยิ่งถูกแสดงออกอย่างชัดเจน แตกต่างจากลูกชายอีกคนของเขานามว่าอัคคี ไฟที่ควรร้อนกลับเป็นไฟเย็น จะสลับชื่อลูกตอนโตก็ทำไม่ได้แล้ว
การประชุมลากยาวจนถึงบ่ายโมงก็เสร็จสิ้น วายุกลับมาห้องทำงานตนเอง นั่งลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่เอนกายไปด้านหลัง หากหลับได้ก็อยากจะหลับเพราะเมื่อคืนเขาใช้เวลาไปกับการเล่นสนุกกับสาวสวยดึกไปหน่อย
ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูสองครั้งก่อนถูกเปิดเข้ามา เขาไม่ได้คิดลืมตามองเพราะรู้ดีว่าคนที่เข้ามาภายในห้องนี้ได้โดยไม่ต้องผ่านผู้ช่วยของเขามีแค่ไม่กี่คน
หนึ่งในนั้นก็คือตัวผู้ช่วยเอง
"ผมส่งเรซูเม่ไปให้เจ้านายทางอีเมล์แล้วนะครับ"
เรื่องที่จรัญต้องการจะบอกมีเท่านี้ จากนั้นก็ออกมานั่งประจำโต๊ะด้านหน้าห้องพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา
"ช้ากว่านี้สักชั่วโมงจะดีลไม่ทันเอานะครับ"
เขาบ่นพึมพำแล้วเฝ้ารออย่างใจจดจ่อ ผ่านไปสิบห้านาทีอีเมล์จากคนในห้องก็ถูกตอบกลับมา
'คนแรก นัดคืนวันศุกร์เวลาหนึ่งทุ่ม'
ข้อความไม่ยาวนักแต่ครอบคลุมคำสั่งทุกอย่าง
จรัญกลับไปดูเรซูเม่ของคนแรกที่ถูกเลือก เธอคือนางแบบหน้าใหม่เพิ่งเข้าวงการการมาได้หกเดือน อาจเพราะอยากหาบันไดส่วนตัวถึงกล้าส่งประวัติ สัดส่วนและรูปถ่ายสุดเซ็กซี่มาให้เจ้านายของเขาเลือกเป็น 'คู่นอน' คืนเดียว
เป็นที่รู้กันในวงกว้างว่าวายุเป็นเพลย์บอยด์ โสด ไม่เคยควงใครแต่มีสาวขึ้นเตียงด้วยไม่ขาด แต่วงในมีไม่กี่คนที่รู้วิธีเข้าหาเขา นั่นคือการส่งเรซูเม่เข้ามาทางอีเมล์ของจรัญ แนะนำตัวอย่างไรก็ได้ให้น่าสนใจแล้วประวัติทั้งหมดจะถูกส่งไปให้เจ้าตัวเลือกพร้อมกับนัดวันเวลา บางคนอาจแห้วไม่ถูกเลือกแต่ก็ไม่ย่อท้อ ส่งเข้ามาเรื่อยๆ จนวันหนึ่งกลายเป็นผู้โชคดีก็มี
แต่สิ่งที่ผู้หญิงเหล่านั้นต้องรู้และรับให้ได้คือ.. เสร็จกิจแล้วจะมีเงินโยนลงบนเตียงนอนและเขาก็จะหันหลังให้เธอทันทีอย่างไร้เยื่อใย อาจจะไม่จำหน้า ไม่จำชื่อ ไม่จำอะไรเลย เผลอๆ อาจจะเลือกคนซ้ำโดยไม่รู้ตัว
นั่นล่ะวายุ อัศวินธร
ตลอดการเติบโตแพรตะวันเป็นเด็กดี ไม่เคยดื้อรั้นเลยสักครั้งเดียว ครั้งนี้ก็ด้วยที่เธอแสดงออกเพียงแค่ตกใจในคราแรก แต่ไม่ได้ปฏิเสธหรือค้านหัวชนฝาการคลุมถุงชน เธอเชื่อมั่นว่าคนที่คุณย่าเลือกให้เป็นคนดี ถ้าไม่ดีคงไม่โยนหลานสาวเพียงคนเดียวไปให้ครอบครัวนั้นง่ายๆนามสกุล 'อัศวินธร' ฝังอยู่ในหัว เธอค้นหาข้อมูลของตระกูลนี้ในเว็บไซต์กูเกิ้ล ข้อมูลมากมายเด้งขึ้นให้มาอ่าน สองพี่น้องทายาทรุ่นที่สอง..วายุและอัคคีพลันภาพบุคคลที่เจอะเจอในผับก็ย้อนกลับมาในความทรงจำ ผู้ชายอาบน้ำหอมจนฉุนจมูกกับผู้ชายท่าทางเป็นมิตรซึ่งน่าจะเป็นรุ่นพี่ในคณะที่เรียน และข้อมูลที่ได้รับมาคือคนพี่ที่เป็นคู่หมั้นของเธอ"เฮ้อ!" หญิงสาวกลับมานอนถอนหายใจอยู่ที่คอนโดมิเนียม ยกเลิกการขายกะทันหันเพราะอาจจะต้องใช้มันเป็นที่หลับนอนอีกยาวๆ "แกมันเป็นเด็กดีของคุณย่า แพรจะไม่ทำให้คุณย่าผิดหวังค่ะ"เช้าอีกวันแพรตะวันมายืนอยู่หน้าบริษัทอัศวินกรุ๊ปตามลายแทงที่คุณย่าบอกมาว่าอย่างแรกเธอต้องเข้ามาพบคู่หมั้นที่นี่ หลังจากนั้นเขาจะเป็นคนบอกเองว่าต้องทำอย่างไรเอาเถอะ! เด็กดีอย่างเธอถอยไม่ได้แล้วล่ะ สองขาเรียวก้าวเดินไปยังประชาสัมพันธ์ เอ่ยด้วยน
แพรตะวันไม่ได้ดื่ม ชุดก็ไม่ได้เปลี่ยนเพราะในรถของชลิตามีแต่รองเท้าแตะเท่านั้น ส่วนชุดสำรองของเธอก็ยังไม่ได้ซัก เครื่องดื่มจึงเป็นน้ำเปล่ากับเฟรนด์ฟรายทอดเท่านั้น ถึงเวลาห้าทุ่มก็กลับมานอนที่คอนโดมิเนียมซึ่งอยู่อาศัยมาสี่ปีเต็มตลอดการเรียนมหาวิทยาลัย ทว่าอีกไม่นานเธอจะบอกขายมันเพราะวางแผนมาตั้งแต่ต้นแล้วว่าหากเรียนจบจะกลับไปทำธุรกิจขายเพชรพลอยกับครอบครัวที่จังหวัดจันทบุรีขณะนี้เธอเรียนจบมาได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว เอาเวลาไปเข้าวัดปฏิบัติธรรมมาสามวันจนถึงวันนี้ อาบน้ำเสร็จหญิงสาววัยยี่สิบสองปีก็พุ่งตัวลงเตียงนอน คว้าเอาตุ๊กตาน้องหมูมากอดด้วยความคิดถึง นี่ต่างหากคือความสบายใจ การปฏิบัติธรรมมันก็แค่สิ่งที่ช่วยชะล้างความไม่สงบในจิตใจเท่านั้น สองวันถัดมาเธอเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวกลับมายังจังหวัดจันทบุรี ตระกูล 'เพชรชลา' ทำธุรกิจค้าเพชรค้าพลอยมาตั้งแต่สมัยอดีต ผลัดเปลี่ยนเจ้าของรุ่นสู่รุ่น ปัจจุบันหัวเรือใหญ่การบริหารคือพัช เพชรชลา บิดาของเธอเอง บ่ายโมงตรงรถเก๋งห้าประตูเลี้ยวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ จอดประจำตรงจุดที่นานๆ จะมาใชงานสักครั้ง ยังไม่ทันได้ดับเครื่องยนต์ดีด้วยซ้ำ แม่บ้านก็กรูกันออกมาย
คุยกับน้องชายไม่เป็นผลวายุก็ลุกขึ้นยืน ด่าอัคคีไปสองประโยคแล้วเดินหน้าตึงออกมา ระหว่างนั้นเขาไม่ได้สังเกตเลยว่าผู้คนเนืองแน่นขึ้นและส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงปึก! กระทั่งเดินชนเข้ากับใครคนหนึ่งจนทำให้อีกฝ่ายหงายหลัง สัญชาตญาณบอกให้เขาไขว่คว้าอะไรสักอย่างจนไปจับเข้าที่บ่าแล้วออกแรงดึงให้คนนั้นกลับมายืนทรงตัวได้ เขาถึงเพิ่งเห็นว่าตรงหน้าเป็นผู้หญิง วายุย่นคิ้วให้กับการแต่งตัวของเธอ นี่มันบาร์ลักชัวรี่มีแต่คนมีคลาสมีระดับมาดื่ม แต่คนตรงหน้าอย่างกับแม่ชีหลุดออกมาจากวัด ทำทรงผมแม่ลูกอ่อน นุ่งขาวห่มขาวเข้าบาร์เนี่ยนะ อย่าเป็นเมียใครเลยนะคุณ เทสเสียขนาดนี้ทำผัวอายตาย"ขอโทษค่ะ"เค้นหัวเราะแล้วเดินผ่านแม่ชีหลงวัดไปทันที เดี๋ยวคนจะคิดว่ามาด้วยกันเขาจะอายก่อนผัว สองขาเร่งรีบเดิน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมติดปลายจมูกใครหลายต่อหลายคน กับเธอก็ด้วยที่ยกนิ้วชี้ขึ้นถูจมูกแล้วมองตามคนตัวสูงไปจนลับสายตา"อาบน้ำหอมมาเหรอพ่อคุณ"แพรตะวันบ่นพึมพำทำจมูกฟุดฟิดแล้วก้าวเดินไปยังกลุ่มเพื่อนที่เหมาฝั่งซ้ายของบาร์ ค่ำคืนนี้เพื่อนๆ คณะบริหารธุรกิจสาขาการจัดการนัดแนะมาเลี้ยงฉลองเรียนจบ เธอมารู้กำหนดการนัดหมายเมื่อสี่ชั
เสร็จภารกิจเร่าร้อนที่กินเวลายาวนานหนึ่งชั่วโมงวายุก็ผุดลุกขึ้นยืนสวมใส่เสื้อผ้า ไม่แลมองผู้หญิงที่ยังไม่อิ่มกับรสรักสุดแซ่บของเขาบนเตียงนอน เป็นอย่างร่ำลือกัน เงินจำนวนหนึ่งถูกหย่อนลงบนเตียงนอน ไม่มีคำอธิบายว่าเงินนั้นคืออะไร ขนาดหญิงสาวเอ่ยถาม.."ค่าขนมของแหวนเหรอคะ" ยังไม่ได้รับการสนองกลับแม้แต่อย่างใด ผิดกับยามนั้นที่เขาทำตัวไม่ต่างจากนักกีฬาโอลิมปิค แรงมีเท่าไหร่ใส่ไม่ยั้ง แสดงออกว่ามีความสุขกับเซ็กซ์ แค่เซ็กซ์!! สมคำร่ำลือออกจากโรงแรมหรูจุดนัดทำรัก วายุก็ขับรถซูเปอร์คาร์ยี่ห้อหรูสีดำเงาไปบนท้องถนนยามค่ำคืน เปิดเพลงสากลฟังไปด้วยอย่างเพลิดเพลิน สบายตัวแล้วก็รู้สึกสบายใจ รถมาจอดยังบาร์เล็กๆ ย่านสาทร จอดเข้าจุดจอดวีไอพีแบบไม่ต้องวนหาให้เสียเวลาเพราะชื่อของเขาเป็นหนึ่งในสิบของลูกค้าชั้นดี ภายในบาร์ขนาดเล็กแต่อบอวลไปด้วยบรรยากาศแบบลักชัวรี่ ชายหนุ่มร่างกายสูงใหญ่บึกบึน ฟุ้งกระจายไปด้วยเสน่ห์และความหล่อเหลาเดินเข้ามาหอบเอาลมพัดหวิวไหวเข้ามาด้วยให้ผู้คนเหลียวมอง เป็นความเคยชินของวายุ เขาค่อนข้างมีชื่อเสียง แต่เจ้าตัวไม่ได้ใส่ใจเลยว่ามีชื่อเสียงทางด้านใดบ้าง เท่ากับว่าชื่อเสีย.. เ
@บริษัทอัศวิน กรุ๊ปบริษัทค้าปลีกยักษ์ใหญ่ในประเทศไทย ปัจจุบันถูกบริหารโดย คฑา อัศวินธร นักธุรกิจมือฉมังวัยหกสิบปี มีลูกชายคนโตเป็นรองประธานบริษัทซึ่งในอนาคตจะเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาแทนเขาอย่างแน่นอนในห้องประชุมชั้นสาม มีผู้บริหารระดับสูงและผู้อำนวยการทุกแผนกที่ประจำอยู่สำนักงานใหญ่ราวๆ สิบห้าคนกำลังนั่งหารือกันเกี่ยวกับการขยับขยายธุรกิจ คฑามีแผนจะขยายสาขาหน้าร้านซูเปอร์มาร์เก็ตให้กระจายไปทั่วทุกภูมิภาค แตกแขนงไปทุกอำเภอ ครอบคลุมพื้นที่ที่ผู้คนพลุกพล่าน ขณะนี้บริษัทอัศวินกรุ๊ปไม่ต่างจากต้นไม้ใหญ่ที่พร้อมจะขยายกิ่งก้าน รากฐานมั่นคงแข็งแรงไม่มีทางล้มง่ายๆ "ผมเห็นด้วยกับการขยายสาขา แต่ช่วยเอาสาขาที่มีให้ดีก่อน" เสียงของวายุรองประธานโพล่งขึ้นให้ทุกสายตาจับจ้อง ทว่าจ้องมองได้แปปๆ ก็ต้องหลบสายตาเพราะดวงตาของท่านรองคนนี้ไม่ต่างจากดวงตาปีศาจที่พร้อมปิดชีพทุกคน"พูดต่อลม พ่ออยากฟังความเห็นลูก" คฑาสานต่อการประชุม"ผมพูดถึงแค่สาขาที่ไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยครับ สาขาไหนทำดีและบริการดีก็ชื่นชม ส่วนสาขาที่ชอบทำดีแค่เฉพาะวันที่มีคนไปตรวจสอบควรไล่ออกทั้งสาขา มีเรื่องร้องเรียนทุกวันแต่ไม่ยอมแก้ไข สมควร







