ตอนที่ 3 - 1 ทายาทอันดับที่สองของตระกูลเฉิน

“เอ่อ... ป๊าถามทำไมหรอครับ” เจียวจ้านพยายามไม่คิดถึงอดีตหากแต่คำตอบของบิดาทำเอาเขาหน้าชา

“ก็ลูกสัญญากับป๊ากับม๊าไว้เองไม่ใช่หรอว่าจะพาแฟนมาแนะนำให้ป๊ากับม๊าได้รู้จักในวันที่ลูกอายุครบสามสิบปีเต็ม นี่ก็เหลืออีกเดือนเดียวแล้ว สรุปลูกมีแฟนหรือยัง”

เฉิน ซือเยว่ไม่ได้ต้องการที่จะบังคับจิตใจของลูกแต่เขาเห็นแก่เวลาอันสมควรของบุตรชายแล้ว เพราะถ้าอายุเกินสามสิบไปแล้วมีทายาท อายุของบิดากับบุตรก็จะห่างกันออกไปอีก ซึ่งไม่เป็นผลดีเท่าไหร่นัก

“ครับ อีกเดือนเดียว รับรองผมจะพาแฟนมาเจอป๊ากับม๊าให้ได้ หน้าตากับฐานะไม่เกี่ยวใช่ไหมครับ” เจียวจ้านตอบอย่างเสียไม่ได้ ลูกผู้ชายรับปากแล้วก็ต้องทำให้ได้ ก่อนที่จะถามถึงคุณสมบัติของแฟนสาว

“อืม ขอแค่ทำงานสุจริตและเป็นคนดีก็พอ เรื่องฐานะหน้าตาป๊าไม่ว่าหรอก อ้อ! อีกอย่าง ป๊าอยากให้ลูกกับเธอนั้นรักกันจริงๆ นะไม่ใช่เอามาเป็นตัวหลอกกับป๊า เพราะอายุสามสิบสองแบบพี่ชายลูกก็ต้องแต่งงานกับเธอ”

คำตอบแรกของบิดาทำให้ชายหนุ่มถินหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นเครียดในตอนหลังกับประโยคท้าย

‘แต่งงานตอนสามสิบสองอย่างนั้นหรอ’ แค่คิดก็น่าปวดหัวเสียแล้ว

“ปีนี้พี่ชายของลูกก็จะแต่งงานกับหนูลี่จินแล้วนะ ลูกยังไม่รู้จักว่าที่สะใภ้เลยนิ เจียงข่าน วันหลังพาน้องไปแนะนำให้ตระกูลหวงรู้จักบ้างนะลูก คนกันเองทั้งนั้น” นางซูฉีเอ่ยขึ้นบ้างหลังจากฟังสองพ่อลูกคุยกันมานาน

“ครับม๊า เดี๋ยวผมจะพาไอ้น้องชายไปเจอว่าที่ภรรยาแสนสวยของผมเอง”

เจียงข่านตอบออกมาพร้อมรอยยิ้มเมื่อนึกถึงว่าที่ภรรยาที่เขาเฝ้าทะนุถนอมเธอมานานถึงสองปี เขาให้เกียรติและไม่ล่วงเกินเธอเพราะครอบครัวสั่งสอนเขาและน้องชายมาเป็นอย่างดี ว่าถ้าเรารักใครสักคนก็ต้องรู้จักอดทนอดกลั้น เมื่อถึงวันสำคัญวันนั้นทั้งเธอและเขาจะได้ภูมิใจที่ได้เป็นของกันและกันครั้งแรก

“ยิ้มหวานขนาดนี้ว่าที่พี่สะใภ้ของผมต้องสวยมากแน่ๆ ใช่ไหมครับพี่ชาย” เจียวจ้านพอเห็นใบหน้าหล่อเหลาฉีกยิ้มจนเห็นลักยิ้มที่ข้างแก้มเขาก็อดที่จะแซวพี่ชายคนโตออกมาๆ ไม่ได้

“สวยไม่สวยรอนายเห็นก่อนแล้วค่อยตัดสินใจบอกพี่ก็แล้วกัน แต่เรื่องที่เธอเก่งและเป็นผู้หญิงที่ดีพี่ให้คะแนนเธอเต็มร้อยเลย” ฟังจากคำพูดพี่ชายเขาก็เดาได้ว่าพี่สะใภ้คนนี้คงจะไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ถึงขนาดทำเอาคนที่ไม่เคยบอกว่าใครสวยชมได้ขนาดนี้

“แต่เห็นว่าเธอมีน้องสาวด้วยนะ แต่ผมก็ยังไม่เคยเจอเลยครับป๊า ม๊า ลูกสาวคนเล็กของตระกูลหวงเธอชอบไปใช้ชีวิตอิสระ เห็นน้องลี่จินบ่นอยู่บ่อยๆ ว่าอยากให้กลับมาอยู่บ้านแต่น้องสาวของเธอก็เลือกที่จะออกไปใช้ชีวิตเอง แถมใช้ชีวิตอย่างดีด้วยนะครับป๊าม๊า” เจียงข่านนึกขึ้นได้ว่าคู่หมั้นของเขานั้นเคยเล่าเรื่องของน้องสาวคนเล็กให้ฟัง

“บ้านนั้นเค้าสอนลูกมาได้ดีจริงๆ ถ้าให้เจียวจ้านได้เจอกับน้องของลี่จินคงจะดีไม่น้อย ว่าแต่เด็กนั่นอายุเท่าไหร่แล้วล่ะ” นางซูฉีเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะถามบุตรชายคนโตอย่างสนใจ ถ้าได้ดองกับตระกูลหวงทั้งพี่ทั้งน้องคงจะดีไม่น้อย

“อายุยี่สิบหกปีครับ เห็นว่าอ่อนกว่าน้องลี่จินไปสี่ปี แต่เธอเล่าว่าน้องสาวของเธอสวยมาก สวยแบบหาตัวจับยากไปเป็นดารานางแบบได้สบายเลยครับ ผมก็ว่าน้องลี่จินสวยมากๆ แล้ว นี่น้องลี่จินยังบอกว่าน้องสาวของเธอสวยกว่าอีก ผมว่าคงจะสวยมากอย่างที่เธอบอกจริงๆ แหละครับ เพราะลี่จินเล่าว่าน้องของเธอถึงขั้นปลอมตัวไม่ยอมเป็นคุณหนูเล็กของตระกูลหวงเพราะกลัวหนุ่มๆ ที่มาจีบจะมองเธอที่ฐานะ ดีที่คุณน้าทั้งสองไม่บังคับลูกสาวเพราะเห็นยังเด็กอยู่” เฉิน เจียงข่านเล่าออกมาตามที่ตนรับรู้มาจากคู่หมั้นสาว

“อืม...เป็นไงเจียวจ้านสนใจน้องสาวของว่าที่พี่สะใภ้ไหมลูก” นายซือเยว่เอ่ยถามบุตรชายคนเล็กที่กำลังนั่งฟังอย่างสนใจขึ้นมาทันที

“ก็....ฟังดูลึกลับดีครับ แต่เราจะรู้ได้ไงว่าน้องสาวของว่าที่พี่สะใภ้หน้าตาเป็นแบบไหน พี่เจียงข่านไม่มีรูปเธอหรอครับ” คำตอบของบุตรคนเล็กทำเอาบิดามารดาและพี่ชายอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

“ไม่มีหรอก นายสนใจหรอถ้าสนพี่จะไปขอจากน้องลี่จินมาให้” เจียงข่านเอ่ยถามน้องชายออกมาน้ำเสียงเรียบๆ หากแต่ภายในใจนั้นอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

“ก็...ลองดูก็ได้นี่ครับ ผมกับเธออาจจะคุยกันได้ใครจะไปรู้”

อันที่จริงที่เขาสนใจเธอก็เพราะได้ยินพี่ชายบอกว่าเธอชอบอิสระ คงจะไม่มีทางที่จะยอมแต่งงานแน่ และนั่นก็เข้าทางเขาเลย หนุ่มผมยาวคิดอยู่ในใจก่อนที่จะแสยะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์