MasukShare
ตอนที่ 4
Tanggal publikasi:
2025-09-15 00:48:55“อะไรกัน ๆ ไอ้สองคนนี้ มีความลับเหรอ”
ใบบัวหย่อนสะโพกลงนั่งฝั่งตรงข้าม หรี่ตามองหน้าเพื่อนสนิทของตนสลับกันไปมาด้วยสายตาคลางแคลงใจ เพราะเธอเห็นว่าทั้งคู่เอาแต่สุมหัวกระซิบกระซาบกันจนไม่สนใจเงยขึ้นมามองเธอเลยสักนิด
น้ำค้างผลักใบหน้าของต้นไม้ออกห่างด้วยกลัวว่าเพื่อนจะเข้าใจผิดแล้วหันไปพูดขออนุญาต เพราะคืนนี้เธอคงต้องไหว้วานให้เพื่อนช่วยทำอะไรบางอย่างให้
“วันนี้ขอยืมตัวต้นไม้มาควงคืนหนึ่งนะคะคุณใบบัว”
“ละ...แล้วจะมาขออนุญาตฉันทำไมเล่า”
“กลัวแกหึง”
“หึงบ้านแกสิ!”
น้ำค้างชำเลืองมองเสี้ยวหน้าของเพื่อนชายที่บึ้งตึงขึ้นแล้วหัวเราะคิกคักชอบใจ คนอื่นอาจจะไม่รู้แต่เธอเป็นเพื่อนสนิท ทำไมเธอจะมองไม่ออกว่าสองคนนี้แอบมีซัมธิงอะไรบางอย่างกันมาพักใหญ่ ๆ แล้ว
“ตอบแบบนี้ก็เคลียร์กันเอาเองนะจ๊ะ น้ำค้างไม่หาร”
“งั้นโดนคนเดียวเลยไหมล่ะ”
ปึก!
ต้นไม้กระแทกแก้วในมือลงบนโต๊ะเสียงดัง ตวัดสายตาขุ่นเคืองใส่คนข้าง ๆ แต่เพื่อนสาวกลับหัวเราะร่าแล้วยกแก้วเครื่องดื่มของตัวเองขึ้นป้อนเขาอย่างเอาใจแทน
ครืดครืดดดด ครืดครืดดดด
เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะสั่นเตือนเสียงดังดึงให้น้ำค้างเบนสายตาไปมอง มุมปากยกตัวขึ้นเล็กน้อยหลังมองเห็นชื่อของสายเรียกเข้า ก่อนจะหันมาพูดคุยกับเพื่อน ๆ ต่อโดยไม่สนใจจะกดรับสายแต่อย่างใด
“ไม่รับเหรอแก”
ใบบัวเอ่ยถามความไม่เข้าใจ เมื่อน้ำค้างเอาแต่กระหยิ่มยิ้มย่อง มองหน้าจอที่โชว์สายเรียกเข้าแล้วก็ปล่อยให้มันดับไปเฉย ๆ จนกระทั่งมันสั่นเป็นรอบที่ 5 แล้ว
"ตอนนี้ยังไม่สะดวกคุย"
น้ำค้างให้เหตุผลด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข ก็ตอนนี้เธอไม่สะดวกจริง ๆ แต่ว่าอีกหน่อยก็คงไม่แน่ ถ้ามีคนมาให้คุยถึงที่อ่ะนะ
ครืดครืด ครืดครืด
(พี่เกมส์ : ถ้าไม่กลับบ้าน พี่จะฟ้องไอ้นัท)
ดวงตากลมโตเหล่มองข้อความแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นโชว์หราก่อนจะส่ายหน้ายิ้ม ๆ
คิดว่าขู่แบบนี้แล้วมันจะได้ผลเหรอ คิดว่าที่บ้านไม่รู้ว่าเธอออกมาข้างนอกเหรอยังไง ดูท่าทางจะหัวร้อนนะเราน่ะ อ่ะ ๆ ตอบกลับหน่อยก็ได้
(น้ำค้าง : คิอว่ากลังหรอออออ ถ้สอยากกลัยเดวกลับเอง หรืแจะมสรับ)
ริมฝีปากเม้มแน่นกลั้นเสียงหัวเราะจนสั่นระริกขณะกดพิมพ์ข้อความ ขบขันกับความพยายามพิมพ์ให้เหมือนตัวเองกำลังเมามายไร้สติสัมปชัญญะ ทั้ง ๆ ที่มันไม่ใช่
คงต้องขอบคุณใบบัวที่ชอบวอแวกับเธอตอนเมาจนทำได้เธอซึมซับและจดจำอะไรพวกนี้ไปได้โดยปริยาย
ครืดครืด ครืดครืด
(พี่เกมส์ : แม่งงง ทำไมพูดไม่ฟังวะ อยากตายหรือไง!)
น้ำค้างหัวเราะคิกคักชอบใจ แลบลิ้นใส่หน้าจอราวกับว่ามันคือใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของข้อความ ก่อนจะคว่ำมันลงบนโต๊ะอย่างไร้เยื่อใยแล้วหันไปชวนเพื่อน ๆ ชนแก้ว เมาท์มอยกันต่ออย่างสนุกสนาน
เอาสิพ่อเสือ หลอกล่อขนาดนี้แล้ว ออกจากถ้ำมาหาลูกแมวน้อยหน่อยเร๊วววววววว
.
@20 นาทีถัดมา
มือเล็กที่กำลังยกแก้วชะงักเล็กน้อย ก่อนจะปรากฏรอยยิ้มร้ายขึ้นบนใบหน้า เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นร่างสูงที่คุ้นเคยเดินดุ่ม ๆ เข้ามาในโซน VIP ด้วยสีหน้าถมึงทึง
น้ำค้างหลุบตาลงมามองตัวเลขบนมุมขวาของหน้าจอแล้วอมยิ้ม ปกติแล้วจากคอนโดของชายหนุ่มมายังคลับจะใช้เวลาเดินทางราว ๆ 45 นาทีได้ ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีใครบางคนร้อนใจเสียจนเหยียบมิดไมล์เลยสินะเนี้ย
น่ารักจริง ๆ งั้นคงต้องเติมเชื้อไฟอีกสักหน่อย
ซ่า!
“เฮ้ย! ทำอะไรของแกวะ”
ใบบัวร้องเสียงหลงเมื่อจู่ ๆ เพื่อนสาวก็บ้าบอ ลุกขึ้นมาสาดเหล้าใส่ตัวเองอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนจะทิ้งศีรษะมาซบไหล่ของต้นไม้แล้วทำตัวอ่อนปวกเปียกเยี่ยงคนเมาที่ไร้สติ
ทำเอาใบบัวและต้นไม้ถึงกับมองหน้างุนงงกันไปตาม ๆ กัน เพราะเมื่อกี้เจ้าหล่อนเพิ่งลุกไปเต้นแร้งเต้นกาอยู่กลางฟลอร์มาหยก ๆ
หมับ!
“ทำบ้าอะไรกันวะ!”
เสียงตวาดดังลั่นพร้อมกับร่างอ้อนแอ้นถูกกระชากออกห่างจากต้นไม้อย่างแรง ทำเอาเด็กสาวที่ไม่ทันตั้งตัวว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ เซถลาเข้าไปกระแทกเข้ากับแผงอกกว้างของผู้มาใหม่เข้าเต็ม ๆ
น้ำค้างลอบยิ้มสมใจที่ทุกอย่างไปได้ดีเกินคาด เธอแอบขยิบตาส่งซิกให้ใบบัวแล้วยกสองแขนขึ้นโอบรัดรอบเอวสอบแน่น
แต่เธอคงลืมไปว่าเพื่อนอีกคนไม่เคยเจอพี่ชายคนนี้มาก่อน
“เห้ย! ทำอะไร มึงเป็นใครวะ”
ต้นไม้ตะคอกถาม จ้องมองผู้มาใหม่ด้วยสายตาไม่เป็นมิตรแล้วทำท่าจะเข้าไปแย่งตัวเพื่อนกลับ แต่ก็ถูกใบบัวกอดแขนรั้งตัวเอาไว้พร้อมส่ายหน้าห้ามรัว ๆ จึงได้ทำเพียงพ่นลมหายใจฮึดฮัดไม่พอใจ
“กูไม่ใช่ญาติมึงก็แล้วกัน"
เกมส์ตอกหน้ากลับไปเสียงเข้ม ย่อตัวลงช้อนร่างอ่อนปวกเปียกของเด็กสาวขึ้นมาอุ้มแนบอก ไม่สนใจจะต่อปากต่อคำกับเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอีกต่อไป
น้ำค้างทำตาโตตกใจพลางดิ้นขลุกขลัก ใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และความเขินอาย ถึงไฟจะสลัวแต่ก็ใช่ว่าคนอื่น ๆ จะมองไม่ออกว่าใครเป็นใคร
"อื้อออ ปล่อยยยย"
"เมาแล้วก็กลับบ้าน! หรืออยากจะนอนตรงนี้”
เกมส์ชักสีหน้าหงุดหงิด ตวาดใส่คนในอ้อมแขนพร้อมส่งสายตาปรามให้หยุดดิ้น ท่าทางดุดันขึงขังทำเอาน้ำค้างหงอลงทันที
ต้นไม้พ่นลมหายใจแรง ๆ สะบัดแขนออกจากการเกาะกุม แล้วมองตามหลังคนทั้งคู่อย่างไม่ละสายตา
"ใครวะ"
"หลัวในอนาคตน้ำค้างมัน ไม่ต้องห่วงมันหรอกน่า พี่เค้าไม่ทำอะไรไม่ดีหรอก มา ๆ นั่งลง"
ใบบัวกดไหล่ต้นไม้ให้นั่งลงตามเดิม ก่อนจะหย่อนสะโพกลงนั่งบนหน้าตักแกร่ง เหลือบไปมองเงาตะคุ่มที่เพิ่งก้าวพ้นประตูออกไปแล้วส่ายหน้ายิ้ม ๆ
หวังว่าพรุ่งนี้หล่อนจะมาเรียนไหวนะยะ ยัยน้ำค้าง!
++++++++++++++
ในซีรี่ส์มีทั้งหมด 5 เรื่อง
1. คชา x หมอนิล จาก ทำไมถึงเป็นเธอ 2. หมอนัท x หมอฟ้าใส จาก รักอำพราง 3. หมอเกมส์ x น้ำค้าง จาก รักอำพรางคู่พิเศษ 4. ต้นไม้ x ใบบัว จาก เพื่อน(ไม่)จริง 5. อาร์ม x ยูกิ จาก กับดักรักร้าย สามารถอ่านแยกกันได้ค่ะ เพียงแค่มีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกันในบางฉากเท่านั้น
Bab terbaru
รักอำพรางคู่พิเศษ บทส่งท้าย
' I Love You, My darling ♥ 'แววตาวูบไหวมองไล่ไปตามตัวอักษรที่ปรากฏบนลูกโป่งแล้วคลี่ยิ้มหวาน แม้จะเป็นเพียงคำง่าย ๆ ที่เห็นได้ดาษดื่นทั่วไป ทว่าพอเธอเป็นคนที่ได้รับ มันกลับทำให้หัวใจพองโตจนคับอก มีความสุขกับการเซอร์ไพรส์ที่แสนน่ารักจนน้ำตารื้น"ชอบไหมครับ?"เสียงทุ้มเอ่ยถามทำให้น้ำค้างละสายตาจากของขวัญสุดพิเศษตรงหน้าแล้วหันมามอง ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวานพร้อมพยักหน้าแรง ๆ ก่อนจะหันกลับมามองของขวัญอีกครั้งดวงตาวาววับเต็มไปด้วยความสุขสมกับสิ่งที่เขามอบให้ พลันคิ้วเรียวก็มุ่นเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อถ้อยคำบางส่วนที่เขาเคยพูดค่อนขอดในอดีตผุดขึ้นมาในหัว"ไหนเคยบอกว่ามันไร้สาระไงคะ""สำหรับเมีย ไม่มีอะไรที่ไร้สาระหรอก"น้ำค้างเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้กับความปากหวานของคนตรงหน้า อุ้มตุ๊กตาขึ้นมากอดแนบอกพลางใช้มือลูบไล้ไปตามขนอ่อนนุ่มด้วยความรู้สึกดี ถูกอกถูกใจในความนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมหวานคล้ายช็อกโกแลตที่โชยออกมาจากของขวัญจนหุบยิ้มไม่ลงเห็นท่าทางที่เด็กสาวมีความสุขกับสิ่งที่เขามอบให้ เกมส์ก็พลอยยิ้มกว้างตามไปด้วย เขาขยับเข้าไปโอบกอดเธอจากด้านหลังก่อนวางคางเกยลงบนไหล่มน ประทับจูบหนัก ๆ ที่ขมับของเธอ
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 79
"มึงอยู่ไหน! "(ทางหนีไฟเนี้ย กูเข้าไปได้ยัง?)"เออ ๆ เข้ามาเลย ประตูไม่ได้ล็อก"ไม่ถึงนาทีประตูห้องก็ถูกเปิดออกกว้างอีกครั้ง ก่อนจะตามมาด้วยร่างสูงของปลายสายที่เพิ่งคุยกันเมื่อครู่ ดวงตาคมกริบเป็นประกายระยิบระยับขึ้นมาทันทีที่เห็นของขวัญชิ้นพิเศษในมือของอีกฝ่าย"จะมีเมียคนหนึ่งนี่ลำบากกูตลอดเลยนะ!"อาร์มบ่นอุบพร้อมยัดของขวัญที่ถูกไหว้วานให้ไปรับแทนคืนแก่เจ้าของตัวจริง มองเพื่อนสนิทที่เอาแต่ลูบคลำของในมืออย่างทะนุถนอมแล้วส่ายหน้าเอือมระอา"ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นใส่กูเลยนะ! ไอ้เพื่อนเชี้ย! กูยังไม่ได้คิดบัญชีที่มึงส่งเมียกูไปอยู่ไกล ๆ เลยนะ!""อันนั้นมึงต้องไปเคลียร์กับพี่เมียเอาเองเว้ย กูไม่เกี่ยว!""ไม่เกี่ยวห่าอะไร มึงเป็นคนออกหนังสือ!""ก็ถ้ากูไม่ทำ มันก็ถล่มโรงแรมกูดิ! มึงยังจำรอยแผลตรงนี้ได้ไหม นี่ ๆ ตรงนี้!"อาร์มโวยวายพร้อมกับใช้ปลายนิ้วชี้ไปที่มุมปากของตัวเองด้วยสีหน้าจริงจัง หวังจะเตือนให้เพื่อนสนิทสำนึกในบุญคุณที่เคยช่วยปกปิดความลับไว้บ้างเกมส์หัวเราะพรืดแล้วยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ รู้ว่าเพื่อนสนิทตั้งใจจะสื่อถึงรอยช้ำจากหมัดหนัก ๆ ที่โดนหางเลขไปด้วยในวันที่ความลับแตก แต่ก็แส
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 78
ย้ายกลับมาพักรักษาตัวที่คอนโดได้ไม่กี่วัน ในที่สุดวันนี้ก็เดินทางมาถึง วันที่เด็กสาวต้องไปฝึกงานตามหลักสูตรของการเรียนเนื่องจากทางบ้านตั้งใจจะยกกิจการรีสอร์ตทางภาคเหนือให้เธอเป็นคนดูแลต่อ เธอจึงเลือกไปเรียนรู้งานด้านโรงแรมแทนการฝึกงานกับบริษัททัวร์เกมส์ถอนหายใจเฮือก นั่งห้อยขาอยู่ปลายเตียงในขณะที่สายตาก็คอยมองตามเด็กสาวเดินวนเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าตาละห้อยมันคงจะดีหากเธอฝึกงานใกล้ ๆ ที่ยังพอไปกลับระหว่างที่ทำงานกับบ้านหลังใหญ่หรือคอนโด แต่นี่เธอกลับได้รับจดหมายตอบรับให้ไปประจำที่สาขาอื่นในต่างจังหวัดแม้จะพยายามท่องเตือนตัวเองอยู่ทุกวันว่าเธอแค่ไปฝึกงาน เธอไปเพื่ออนาคตและครอบครัว แต่พอได้เห็นภาพที่เธอนั่งแพ็คกระเป๋าเดินทางตรงหน้า เขาก็อดที่จะรู้สึกใจหายไม่ได้"ที่รักกกกกก ทำไมต้องรีบเก็บด้วยล่ะ อีกตั้งสองสามวันไม่ใช่เหรอ""สองสามวันที่ไหนกันคะ พรุ่งนี้หนูก็ต้องเข้าที่พักแล้วค่ะ""งั้นก็ค่อยไปค่ำ ๆ ก็ได้นี่นา เดี๋ยวพี่ไปส่ง""เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้วนะคะ ทำไมงอแงจังเลย""ก็เมียจะหนีไปฝึกงานตั้งไกล ไอ้อาร์มนี่ก็ยังไงถึงส่งที่รักไปอยู่หัวหิน ฮึ! ""คิกคิก แค่หัวหินเองงงง เดี๋ยวเสาร์อาทิ
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 77
"ใช่สิ! พี่มันไม่ฮอตเหมือนเมื่อก่อนใช่ไหม ที่รักถึงไม่อยากกินพี่แล้ว""งอแงไปเถอะค่ะ ยังไงก็ทำไม่ได้ค่ะ""มาอยู่ใกล้แล้วไม่ให้กิน ที่รักใจร้าย ที่รักใจดำ"ต่อมาเสร็จเกมส์ก็ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมสูงจนถึงใบหน้าก่อนจะค่อย ๆ พลิกหน้าหันหนีไปอีกทางอย่างแง่งอน ก้มมองท่อนล่างที่ห่อเหี่ยวแล้วได้แต่ทอดถอนใจไม่ได้ใช้งานมานานขนาดนี้ มันจะฟ่อหรือยังวะ"พี่เกมส์~"น้ำค้างร้องเรียกเสียงหวานพลางเอื้อมมือไปสะกิด ทว่าคนขี้งอนไหวกลับไหล่หนีสัมผัสก่อนจะส่งเสียงเหอะดัง ๆ กลับมาให้แทนการขานรับ"งอนหนูจริงอ่ะ? "".....""ถ้ายังงอนแบบนี้ หนูจะกลับห้องตัวเองแล้วน้าาา""งั้นพรุ่งนี้ก็รบกวนจ้างพยาบาลให้พี่ด้วยนะครับ"คนงอนประชดประชันกลับมาทั้งยังยึดผ้าห่มเอาไว้แน่นไม่ยอมให้เธอดึงออก น้ำค้างได้แต่ส่ายหน้ากับความขี้งอนของคนเจ็บที่พอป่วยแล้วอารมณ์ก็ปรวนแปร แถมความงอแงยังเพิ่มขึ้นจากเดิมเป็นทวีคูณไม่ใช่ว่าไม่อยากตามใจแต่เพราะรู้ว่าถ้ายอมให้ อีกคนคงไม่หยุดแค่นั้นแน่ ๆ คิ้วเรียวขมวดแน่นขณะลองคิดคำนวณเวลาอยู่ในใจอย่างเงียบ ๆ หันมองประตูที มองแผ่นหลังของคนเจ็บที่นอนคลุมโปงตรงหน้าที ลังเลใจอยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจก้าวเท้
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 76
สองอาทิตย์ถัดมา หลังแอดมิทไปหนึ่งคืนแล้วพบว่าไม่มีกระดูกแตกหักแล้วทิ่มโดนอวัยวะด้านใน แพทย์ประจำตัวจึงอนุญาตให้กลับไปพักที่บ้านได้ทันทีที่ทราบข่าวเหล่าผู้หลักผู้ใหญ่ก็แห่กันมาเยี่ยมเยียนพร้อมเสนอที่พักรักษาตัวให้ฟรีโดยมีน้ำค้างเป็นผู้ดูแลหลัก และแน่นอนว่าเกมส์ยินดีรับข้อเสนออย่างหน้าชื่นตาบานเพราะนอกจากจะไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แอบมาหากันในช่วงกลางวันและถูกทิ้งให้ต้องนอนเหงาหงอยคนเดียวในช่วงกลางคืนแล้ว เขายังสามารถอ้อนเมียได้ตลอดเวลาอีกด้วย"หิวน้ำครับบบบ"เกมส์เอ่ยขอพร้อมส่งสายตาออดอ้อน มองตามเด็กสาวที่กระวีกระวาดรินน้ำให้แล้วใจก็พองโตจนคับอก จะว่าไปแล้วมันก็มีข้อดีแฮะ ถึงจะเจ็บหนักไปหน่อยก็ตาม"น้ำค่ะ ค่อย ๆ กินนะ"ริมฝีปากหนาหยักคลี่ยิ้มหวานก่อนอ้าปากงับหลอดที่เด็กสาวบรรจงยื่นให้ แววตาเป็นประกายอย่างเป็นสุขจับจ้องดวงหน้าหวานอย่างไม่วางตาขณะออกแรงดูดน้ำจนคนถูกมองเสหลบตาด้วยความเขินอาย"ออเซาะเก่งนะ ฮึ! ง่อยแดกแล้วเหรอมึง ได้ข่าวว่าแค่ซี่โครงร้าวไม่ใช่แขนหัก"ภาพสวีทหวานตรงหน้าทำเอานัทที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องอดที่จะกระแหนะกระแหนเพื่อนไม่ได้ แม้จะไม่สบอารมณ์ที่ครอบครัวให้ที่พักพิงแก่คน
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 75
น้ำค้างค่อย ๆ ดันประตูปิดอย่างเบามือ ก้าวเท้าตรงเข้าไปหาคนเจ็บที่ยังนอนหลับเพราะฤทธิ์ยาก่อนหย่อนสะโพกลงนั่งลงบนเก้าอี้ที่ข้างหัวเตียง เธอใช้ปลายนิ้วไล้ไปตามรอยแผลฟกช้ำที่มุมปากเบา ๆ พลันหยาดน้ำใส ๆ ก็เอ่อขึ้นมาคลอเต็มสองเบ้าตาที่ร้อนผ่าวแม้ภายนอกอาจจะดูไม่มีร่องรอยของการบาดเจ็บมากมายอย่างที่เธอนึกหวาดกลัวมาตลอดทาง แต่ถ้าถึงขนาดต้องให้น้ำเกลือแล้วนอนแอดมิทอยู่แบบนี้ อาการคงหนักพอดู"ฮึก ๆ นะ...หนู หนูขอโทษ""น้ำค้างครางบอกแผ่วเบาแล้วฟุบใบหน้าลงบนเตียง ความรู้สึกผิดตรงเข้าเล่นงานหัวใจดวงน้อยจนเจ็บแปลบหากไม่ใช่เพราะเธอดื้อดึงที่จะพยายามก้าวข้ามเส้นความสัมพันธ์นั่น เขาก็คงไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้"ยัยเด็กขี้แย~"เสียงทุ้มแหบพร่าดังขึ้นทำลายความเงียบพร้อมกับความอบอุ่นของฝ่ามือที่วางทาบทับลงบนศีรษะ ดึงให้น้ำค้างรีบเงยหน้าขึ้นมามองทั้งน้ำตา" ทำไมไม่บอกหนูว่าตัวเองเจ็บขนาดนี้""ก็เพราะเดี๋ยวจะมีคนมานั่งงอแงแบบนี้ไง ฮ่า ๆ อึก"ความเจ็บแปลบแล่นพล่านไปทั่วช่วงข้างของลำตัวจนใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเก หยุดหัวเราะแทบไม่ทัน แม้อีกคนจะผ่อนแรงลงไปหลายส่วนแต่เมื่อถูกกระแทกซ้ำ ๆ ตรงที่เดิม ผลคือซี่โครงร้าว
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 41
11.30 น. @มหาวิทยาลัยรถยนต์คันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดใต้ร่มไม้ใหญ่ใกล้กับตึกเรียนของคณะที่มักจอดประจำ เพื่อส่งเด็กสาวเข้าเรียนช่วงบ่าย สายตาคมกริบหันไปมองคนข้าง ๆ ด้วยความเป็นห่วง หลังเธอเอาแต่นั่งเหม่อลอย ไม่พูดไม่จาตั้งแต่เขาพาตัวออกมาจากเรือนหอของเพื่อนสนิท"ถึงแล้วครับ"เกมส์ปลดเข็มขัดนิรภัยออกจาก
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 40
เกมส์ปลดล็อกประตูห้องน้ำแล้วดึงมันให้เปิดกว้าง ก่อนจะก้าวเท้าออกมาในสภาพเปลือยเปล่า คิ้วหนาขมวดมุ่นเมื่อพบว่าเด็กสาวหายออกจากห้องไปแล้ว"ไปไหนไม่บอก เดี๋ยวคืนนี้จะลงโทษซะให้เข็ด"เกมส์พึมพำคาดโทษด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ก้มลงไปหยิบผ้าขนหนูผืนเดียวกันกับที่โยนไปไว้มุมห้องขึ้นมาพันรอบเอวสอบอย่างลวก ๆ แล้ว
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 39
"หนูไม่กัดให้ขาดสองท่อนก็บุญแค่ไหนแล้ว! "เกมส์หน้าถอดสี รีบตะครุบลูกรักด้วยสองมือในท่าทีปกป้องทันที เพราะจากที่รู้จักกับเธอมานานนม เขารู้ว่าเธอกล้าทำจริง ๆ"ไม่เอาน่าาาา ถ้าเธอทำแล้วอนาคตเราจะสร้างครอบครัวกันยังไงล่ะ"เกมส์หยอกเย้า ก่อนจะขยับเข้าไปบดเบียดแล้วใช้ศีรษะกระแซะหัวไหล่เด็กสาวอย่างออดอ้อ
รักอำพรางคู่พิเศษ ตอนที่ 38
ร่างสูงขยับขึ้นไปคุกเข่าคร่อมอยู่เหนือใบหน้าหวาน มือหนาเลื่อนลงไปประคองท่อนลำร้อนระอุ ก่อนใช้มันถูไถไปตามริมฝีปากแดงระเรื่อระบายความกระสัน"อ๊าส์"เพียงแค่ได้สัมผัสกับความอ่อนนุ่ม ใบหน้าคมคายก็เชิดขึ้นพร้อมเปล่งเสียงครางกระเส่าออกมาอย่างสุดกลั้น ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่างจนกายสั่นสะท้าน เกิดค
Anda juga akan menyukai
DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+
อะพอลโล่_52.8K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่587.8K Dibacaภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น53.3K Dibacaนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย155.7K Dibacaสยบรัก เลขาจอมพยศ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)69 Dibacaเธอคนโตของผม
ไข่ทั้งสี่53 Dibacaอาคิรา ฉันกลับมาเพื่อทวงคืน
ละม้าย เริงร่า38 Dibacaยอดดวงใจรามเกียรติ์
ปีศาจชอนซา57 Dibaca
