Se connecter"ยินดีด้วยนะฉัตร ชีวิตเธอดีมากๆ มีความสุขกับชีวิตแล้วใช่ไหม" หงส์หยกก็พูดพร้อมกับจ้องตาอดีตลูกน้องคนสนิท ฉัตรตอนนี้มีชีวิตดุจเจ้าหญิงไปแล้ว "ขอให้ชีวิตมีแต่ความสุขนะฉัตร" ชรัชเองก็พูดพร้อมยิ้มออกมา เพราะเขาก็รู้เรื่องราวของฉัตร มาจากแฟนสาวของเขาพอสมควร "ค่ะคุณหงส์พี่เฟิส ฉัตรมีความสุขมากค่ะ คุณช
ณ บ้านป้าเนียม ทั้งสองคนก็มาเก็บของ และก็มาลาป้าเนียม ที่เธอเคารพเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งถึงบ้าน และเล่าเรื่องราว ที่ไม่เข้าใจกันให้ป้าเนียมฟังทุกอย่าง และผู้ใหญ่ใจดีอย่างป้าเนียมก็เข้าใจเหตุผลทุกอย่าง "ฉัตรมาลาจ้ะป้าเนียม" เธอพูดพร้อมกับก้มลงกราบที่ตัก "ขอบคุณ คุณป้านะครับ ที่ดูแลฉัตรอย่างดีต
"..." เธอก็น้ำตาไหลออกมา เขารักลูกเหมือนที่เธอรัก... "ไม่เป็นไรแล้วนะฉัตร" หงส์หยกก็พูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง "ไม่เป็นไรแล้วค่ะคุณหงส์" แล้วเธอก็ผละออกจากอกเขา พร้อมกับสายตาตัดพ้อของเขาที่มองเธอ "เธอชื่อฉัตรใช่ไหม" คุณหญิงมณีรัตน์กับคุณแดทาลล์พ่อและแม่ของชาลล์ ก็ต่างหันไปมองหญิงสาว ที่ลูกชายตัวเอง
"ฉัตร" เขาก็หันไปเรียกเธอเสียงแผ่ว "ค่ะ ฉัตรผิดเอง ฉัตรเป็นคนทำน้ำหกใส่คุณผู้หญิง ฉัตรยอมรับผิดทุกอย่างค่ะ" แล้วเธอก็พูดพร้อมกับกั้นความเสียใจเอาไว้ ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจก็ปะเดปะดังเข้ามา พร้อมกับสายตาที่ตัดพ้อ "ฉัตร" เสียงเรียบนิ่งของหงส์หยกก็ดังขึ้น "คะ...คุณหงส์" เมื่อเห็นอดีตเจ้านายสาวกับแ
จากนั้นแหวนก็รีบเดินออกไปหาฉัตรที่รออยู่ เพราะกลัวว่าเธอจะมาเจอเข้า เมื่อหาหมอจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เอกสารที่อยู่ในซองของเธอก็ถูกเก็บลงในกระเป๋า แล้วทั้งคู่ก็เอาขนมไปส่งที่โรงแรม ณ โรงแรมหรู "ที่นี่หรอคะ" เมื่อมาถึงโรงแรมดังกล่าว ฉัตรก็รีบหันหน้าไปถามแหวน "ใช่ค่ะ ที่นี่แหละค่ะ" "เอิ่ม..." เพราะท
"นายครับ นายจะไปไหนครับ" ลูกน้องเขาก็รีบถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเจ้านายกำลังจะลงจากรถไป "กูจะไปหาเมียกับลูกกู" ยิ่งเขามองเธอจากในรถแบบนี้ เขายิ่งคิดถึงเธอมากขึ้นไปอีกเรื่อยๆ แล้วเขาก็แทบจะบ้าขึ้นทุกวัน "ให้แหวนเขาจัดการเถอะครับนาย ถ้านายเข้าไปตอนนี้มีแต่แย่กับแย่" ลูกน้องคนสนิทก็คอยเตือนสติ "พวกมึงไม่
ชายหนุ่มก็ชะเง้อมองเสื้อผ้าที่แขวนอยู่ ปกติเขาไม่ค่อยติดแบรนด์ จะมีแค่แม่เขาพามาซื้อไปใส่ออกงาน แล้วก็บังเอิญร้านนี้ก็เป็นร้านประจำแม่เขาเช่นกัน ดีที่พนักงานไม่ได้รู้จักเขา "เลือกสิ เลือกหลาย ๆ ชุดก็ได้นะ" "ผมว่า..." "ไม่ต้องเกรงใจ ฉันดูแลเอง" "เอ่อ..." "คุณผู้ชายคะเชิญทางนี้ค่ะ ดูโซนคอลเล
หญิงสาวก็บึ้งตึงใส่ชายหนุ่มข้างกายจนมาถึงบริษัทที่เธอบอก ซึ่งเขาก็พึ่งรู้ว่าตรงนี้คือบริษัทของเธอ ก็ผ่านไปผ่านมาอยู่หลายรอบ เพราะอยู่เกือบจะติดบริษัทของเขา เมื่อก่อนก็ไม่เคยได้สนใจอะไร แต่ตอนนี้อะไรที่เกี่ยวกับเธอ เขาจะสนใจให้มาก ๆ "เชิญครับ" เมื่อมาถึงชายหนุ่มก็รีบเดินลงจากรถ อ้อมไปเปิดประตูให้เธ
"ด้ายยย" พูดแค่นั้นเขาก็รีบเดินถอยออกไป เพื่อไปเลือกเสื้อผ้าชุดใหม่เพิ่มอีก จะได้และไม่เสียเวลาเกินไป ยุพินที่มองเห็นผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง คราวนี้ทำไมเขาใส่ชุดสูทสีดำสนิทแบบนั้น ความหล่อเหลาและมีออราแบบนี้ จะเป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่ลูกชายเธอ คิดได้ดังนั้นก็รีบเดินเข้าไปใกล้จนเกือบถึงระยะประชิด ชา
"คุณพึ่งบอกเองนะ ว่าไม่ไว้ใจใคร" "อย่างนายน่าไว้ใจ?" "นอนด้วยกันทุกคืน จะไม่ไว้ใจกันหน่อยเหรอ" "..." นี่ก็บ้าอีกแล้ว "ผมจะช่วยดูเอง ว่าใครเป็นคนที่ทำเรื่องแย่ ๆ กับคุณได้" "..." "ไว้ใจผม แล้วคุณจะปลอดภัย ผมสัญญา" "นายจะไหวเหรอ" เธอแกล้ง ๆ ถามเขาเท่านั้นแหละ ความจริงแค่หน้าตาที่หล่อเหลา







