Masukกวินทิ้งกายนอนหงายลงบนเตียงกว้าง ยกแขนขึ้นก่ายหน้าผาก ย้อนคิดถึงเรื่องราวที่ทำให้เกิดเรื่องเมื่อคืนขึ้น
เขาแอบรักและดูแลเพื่อนสนิทในกลุ่มที่เป็นนางเอกคู่จิ้นของตัวเองมาหลายปี ด้วยหวังว่าเมื่อจบการศึกษาจะได้รับการพิจารณาจากเพื่อนเลื่อนไปเป็นอย่างอื่นตามที่เขาเข้าใจมาตลอด
แต่แล้ว เมื่อคืน..เป็นวันงานเลี้ยงปิดกล้องละครที่เขาแสดงกับเธอ หลังจากที่เธอเปิดเผยว่าคบกับผู้ชายที่เป็นเหมือนผู้ปกครองของเธอได้ไม่นาน เธอเลือกผู้ชายคนนั้น
แม้จะทำใจมาบ้างแล้วว่าเธอไม่เคยรักเขา แต่ไม่คิดว่าการที่ต้องมาเห็นภาพบาดตาบาดใจ มองผู้หญิงที่ตัวเองหลงรักมานาน สวีทหวานกับผู้ชายคนนั้นตำตา มันจะทิ่มแทงใจเสียจนจากที่คิดว่าไม่เป็นอะไรนั้น จริงๆ แล้วหัวใจของเขามันเจ็บปวดร้าวรานจนเกินจะทน
และสิ่งเดียวที่เยียวยาความเจ็บปวดร้าวรานของเขาได้คือเครื่องดื่มดีกรีแรงสีอำพันตรงหน้าเท่านั้น
เขาจมดิ่งอยู่กับเครื่องดื่มดีกรีแรงแก้วแล้วแก้วเล่า ความเมามายเข้าเล่นงานจนแทบยกหัวไม่ขึ้น
ท่ามกลางบรรยากาศสนุกสนาน ทุกคนดื่มกินอย่างทิ้งตัว ครึ่งคืนผ่านไป บางคนเดินทางกลับออกจากงานเลี้ยงเงียบๆ เหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ค่อยๆ พยุงกันกลับออกไป
หลังจากที่เขากระดกเครื่องดื่มสีอำพันตรงหน้าจนหมดแก้ว ก็ลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก แต่อยู่ๆ ก็มีร่างบางร่างหนึ่ง เดินเซถลามาที่เขา จนคนเมาอ้าแขนรับแทบไม่ทัน
“ขอโทษค่ะ..กวินเหรอ”
คนตัวบางในอ้อมกอดเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยดวงตาปรือปรอยฉ่ำหวานแทบลืมไม่ขึ้น
“พี่แป้ง..เมาเหรอครับ”
“อือ นิดหน่อย”
“ผมไปส่งที่รถ”
“มะ ไม่ ขับไม่ไหว แท็กซี่ เรียกแท็กซี่ให้หน่อย”
ทั้งๆ ที่คนตัวบางพยายามจะยืนให้ได้ด้วยตัวเอง แต่กลับผวาเข้าหาอ้อมกอดเขาอีกครั้งเพราะความเมามายจากเครื่องดื่มดีกรีแรง เล่นงานจนแทบไม่เหลือสติ
เขากวาดตามองร่างบอบบางแต่หน้าอกหน้าใจอวบอัดเบียดกันจนชิดภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางที่ปลดกระดุมลงมาจนลึกตามสไตล์คุณหนูแป้งหอมสาวเปรี้ยว
ความบางของเสื้อสีขาวนั้น ทำให้เห็นเสื้อชั้นในสีแดงสด สีโปรดของเธอ เห็นทีสภาพแบบนี้ แทนที่เธอจะกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย แต่มันจะกลายเป็นอันตรายกว่าเดิมเสียก่อน
“ผมว่ามันอันตรายไป ดึกแล้ว ผมไปส่งพี่เอง”
“กวินไหวเหรอ พี่ไม่เป็นไร เรียกแท็กซี่ได้”
“ดึกแล้ว พี่ไปนอนคอนโดหรือบ้าน เดี๋ยวผมขับไปส่ง”
แม้คนที่พยายามจะทำตัวเป็นสุภาพบุรุษจะสภาพไม่ค่อยต่างจากเธอนัก แต่จะให้ปล่อยผู้หญิงสาวสวยเดินทางกลับบ้านด้วยรถแท็กซี่ที่อาจทำให้เกิดอันตรายต่อร่างกายเธอได้ เขาปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้จริงๆ
“ไปคอนโดก็ได้”
“ครับ ไปขึ้นรถ”
เขาประคองร่างงามในอ้อมแขนเข้าไปนั่งในรถยนต์คันหรูของตัวเอง ความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศทำให้คนเมาหลับไปอย่างรวดเร็ว
“แล้วกัน พี่แป้ง คอนโดพี่อยู่ที่ไหนครับ พี่แป้ง”
เงียบกริบ ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากนายจ้างสาว เขาเองก็แทบจะใกล้ถึงจุดสูงสุดแล้ว จึงรีบเลี้ยวเข้าคอนโดมิเนียมของตัวเองที่อยู่ใกล้เพียงไม่กี่ร้อยเมตร
ร่างงามถูกอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างทุลักทุเลขึ้นมาวางบนเตียงกว้าง เขาถอดรองเท้าส้นสูงสีแดงสดของเธอ เดินโซเซเอามันออกไปวางไว้ที่ชั้นวางรองเท้าข้างประตูห้อง
เมื่อกลับเข้ามาอีกทีก็ต้องตกใจ เมื่อคนตัวบางลุกขึ้นมาถอดกางเกงยีนขายาวรัดรูปแสนอึดอัดกองทิ้งกับพื้น มือเล็กกำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางจนหลุดออกทั้งแถบ เธอยืนโงนเงนจวนเจียนจะล้ม เขาจึงรีบพุ่งตัวไปกอดประคองเธอเอาไว้ไม่ให้เธอล้มลงกองกับพื้น หรือถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกมากไปกว่านี้
ปุณณดาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองสบตากับผู้ชายที่วิ่งเข้ามากอดเธอไว้ ใบหน้าหล่อเหลาของพระเอกหนุ่มอยู่ใกล้เพียงคืบ ดวงตาปรือปรอยแสนหวานสองคู่มองสบกันนิ่ง
ชั่วอึดใจ คนเมาทั้งคู่ที่อยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน ค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้าหากัน แล้วประกบปากบดจูบกันอย่างเร่าร้อนเพราะไม่อาจจะห้ามใจไหว
หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำจนไม่ได้ยินสรรพเสียงอื่นใด นอกจากเสียงเต้นของหัวใจตัวเอง อ้าปากรองรับลิ้นร้อนที่สอดแทรกเข้ามากวาดต้อนความหวานในโพรงปากเธออย่างเต็มใจ
เสื้อผ้าชิ้นบางเบาถูกถอดลงทิ้งกองกับพื้นทีละชิ้น ตามมาด้วยเสื้อผ้าแบรนด์ดังของดาราหนุ่ม
สองร่างเปลือยเปล่าทิ้งกายลงทาบทับ กอดจูบลูบไล้กันนัวเนียบนเตียงกว้าง แขนเรียวเล็กโอบกอดรอบลำคอแกร่ง เอียงหน้ารับการปรนเปรอจากริมฝีปากอุ่นร้อนและเรียวลิ้นร้ายที่ทำเอาเธอสติล่องลอยไม่เป็นตัวของตัวเอง
มือใหญ่ลูบไล้วนเวียนอยู่ที่สะโพกผาย เขาชอบผิวเนื้อนวลเนียนราวผ้าแพรชั้นดีของเธอเหลือเกิน จึงลากไล้มือร้อนขึ้นไปเรื่อยๆ ก่อนจะลูบวนอยู่ที่ดอกบัวขนาดใหญ่โตอย่างหลงใหล มันตั้งเต้าตูมเต่งสวยงามและเป็นธรรมชาติที่สุดที่เขาเคยเห็นมาในชีวิตวัยหนุ่ม
เขาอยากรู้เหลือเกินว่าสิ่งสวยงามที่เขากำลังลูบไล้อยู่นี้จะให้ความรู้สึกอย่างไรเมื่อเขาบีบขยำ จึงออกแรงเคล้นคลึงความนุ่มหยุ่นนั่นช้าๆ อย่างเบามือ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามความกระสันซ่าน เพราะสิ่งที่เขากำลังบีบขยำอยู่นั้นมันเด้งสู้มือดีเหลือเกิน
เสียงครางแผ่วเบาในลำคอระหงทำเอาเขาอมยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ อยากได้ยินเสียงหวานๆ ร้องดังกว่านี้อีกนิด จึงถอดถอนริมฝีปากออกมาจากริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอ แล้วขยับกึ่งปากกึ่งจมูกเข้าจูบซับซุกไซ้ที่แก้มสาวลามเลยมาที่ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหลงใหล ในขณะที่มือร้ายยังคงบีบขยำความนุ่มหยุ่นนั้นสลับไปมาทั้งสองข้าง
ทันทีที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มเป็นอิสระ คนตัวบางแหงนเงยใบหน้า หลับตาพริ้ม เผยอปากร้องครางเสียงหวานอย่างลืมอาย เป็นรางวัลให้คนปรนเปรอฮึกเหิมมีความสุขยิ่ง จึงขบเม้มดูดดึงซอกคอนั้นอย่างแรงจนเกิดเป็นรอยจ้ำแดงจุดใหญ่
กวินจูบซับลงมาเรื่อยๆ จนถึงเนินอกอวบอิ่ม เขาฝังจมูกและปากลงไปอย่างแรงพร้อมสูดกลิ่นเนื้อนางจนสุดปอด ริมฝีปากร้อนๆ กดจูบลงบนปลายยอดสีชมพูสดที่แข็งตั้งเป็นไตครั้งหนึ่งแล้วแลบลิ้นตวัดเบาๆ อยางหยอกล้อที่ปลายยอดนั้น
คนตัวบางสะดุ้งโหยงกับสัมผัสแปลกใหม่ชวนใจสั่น เธอแอ่นหน้าอกขึ้นเล็กน้อยตามสัญชาตญาณ พร้อมส่งเสียงร้องครางออกมาเบาๆ
ดาราหนุ่มย่ามใจ ตวัดลิ้นลงไปที่ปลายยอดสีสดแรงขึ้น ลิ้นร้ายหมุนวนโดยรอบแล้วตวัดซ้ำๆ สลับกับดูดดึงราวกับทารกน้อยผู้หิวกระหายก็ไม่ปาน
คนตัวบางใต้ร่างส่งเสียงครวญครางราวจะขาดใจ แอ่นหน้าอกให้เขาปรนเปรออย่างถนัดถนี่ มือเล็กสอดเข้าท้ายทอยแล้วจิกกำที่กลุ่มผมของเขาเพื่อระบายความรู้สึกวูบวาบที่ไม่รู้จะจัดการกับมันอย่างไรดี
“อื้อ กวิน..”
เจ้าของชื่อกลืนกินดอกบัวตูมของเธอจนพอใจ จึงลากไล้เรียวลิ้นลงมาตามหน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกิน ก่อนมาหยุดอยู่ที่เนินเนื้อโหนกนูนไร้เส้นขนมาบดบังความงาม
ความน่ารักขาวผ่องนั้นทำเอาเขาอดใจไม่ไหว กดจูบลงไปแรงๆ หลายครั้ง
“อุ๊ย กวิน..”
คนตัวบางลืมตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อรู้สึกตัวว่าใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ที่ตรงไหน กำลังจะยื่นมือไปดันใบหน้าของเขาออก แต่ก็ยังช้าไป เมื่อเขาจับขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกันจนกว้าง แล้วก้มลงสูดกลิ่นเฉพาะตัวของเธอจนสุดปอด
“กวิน..”
“อืม หอม”
ดวงตาคมกริบกวาดมองความสวยงามตรงหน้าอย่างตกตะลึง ดอกไม้ดอกโตของเธอเป็นสีชมพูอ่อน กลีบดอกเล็กๆ แลดูบอบบางมีหยาดน้ำหวานมาเคลือบคลอจนวาววับสะท้อนแสงไฟ เกสรสาวที่แสนขี้อายบวมเป่งน่ารัก ไหนจะช่องทางรักที่ปิดสนิทแน่นราวกับไม่เคยมีภมรหนุ่มตัวใดได้เคยค้นพบมันมาก่อนนอกจากเขานั่นอีก
เร็วเท่าความคิด คนตัวโตกดจูบลงไปที่ดอกไม้สาวแรงๆ แล้วแลบลิ้นลากไล้จนทั่วกลีบดอก กวาดต้อนความหวานเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย
ปุณณดาสะดุ้งโหยง หลับตาเกร็งสะท้าน กรีดร้องครวญครางอย่างลืมอายกับสัมผัสวาบหวามแปลกใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน
“อ๊ะ กวิน อือ”
ลิ้นร้ายยังคงลากไล้โลมเลียไปทั่วทั้งกลีบดอก แถมยังตวัดเบาๆ ที่ติ่งเกสรสาวอย่างหยอกเย้า ยิ่งเธอร้องออกมามากเท่าไร เขายิ่งเพิ่มความรัวแรงของเรียวลิ้นมากขึ้นเท่านั้น
ปากร้อนขบเม้มดูดดึงติ่งเกสรสาว สลับกับลิ้นร้ายที่ตวัดระรัวอย่างเข้ากันเป็นจังหวะกระสัน เสียงฉ่ำแฉะลามกสะท้อนก้อง เร้าอารมณ์ให้สาวสวยที่ไม่เคยต้องมือชายมาก่อนอารมณ์เตลิดเปิดเปิงยากจะกู่กลับ
ร่างบางหยัดเกร็งขึ้นเรื่อยๆ มือเล็กข้างหนึ่งจิกทึ้งเส้นผมรองทรงสั้นของเขา ส่วนอีกข้างกำทึ้งผ้าปูที่นอนจนถลกยับย่น ริมฝีปากเผยอค้างร้องครางลั่น ก่อนเกร็งกระตุกแตกกระจายคาปาก เสร็จสมถึงสวรรค์ครั้งแรกในชีวิต
กวินยกยิ้มอย่างชอบใจ เขาจูบเบาๆ ที่ดอกไม้ดอกโต แล้วสูดกลิ่นน้ำรักอันมากล้นของเธออีกครั้ง ก่อนจะตวัดลิ้นเก็บกินหยาดน้ำทิพย์แสนหวานจนหมดทุกหยาดหยด
“อืม หวานมาก”
“อื้อ ไอ้บ้าพัชร์ ปล่อย”คนตัวบางที่นอนคว่ำคลานเข่า หน้าอกอวบบดบี้แนบไปกับที่นอน ก้นงอนแอ่นลอยสูงขึ้นโดยมีร่างใหญ่นั่งคุกเข่า มือทั้งสองข้างรั้งสะโพกผายเข้าหาตัว แล้วตอกกระแทกบั้นท้ายนั้นแรงๆ จนเสียงเนื้อกระทบกันสะท้อนก้อง หัวเตียงกระแทกผนังดังตึงตังเป็นจังหวะลามกของคนตัวโตที่แสนหื่นกระหายมือใหญ่ละมาฟาดก้นงอนๆ นั้นหลายครั้ง จนเป็นรอยแดง แต่ก็ยังไม่สะใจ เขายังกระแทกสะโพกเข้าหาเธอถี่ยิบไม่นับ“เราเป็นอะไรกันไหม มิตา ฮะ มิตา”“อ๊า ไม่ อ๊าย พอได้แล้ว”“จะเสร็จเหรอ ตอดขนาดนี้ เสร็จสิมิตา เธอเสร็จเลย”เขาจับสะโพกเธอแน่นๆ แล้วกระแทกกระทั้นรัวแรงอีกหลายครั้งจนคนตัวบางหยัดเกร็ง แต่เขาก็กลับหยุดเอาเสียดื้อๆเขาสาวท่อนร้อนเข้าออกช้าๆ ยั่วยวนคนที่ใกล้แตะขอบสวรรค์เต็มที แต่ถ้าเขาไม่ส่งเธอขึ้นไป อย่างไรเสียสวรรค์นั้นก็สูงเกินเอื้อม“พะ พัชร์”เธออ้อมมือมาด้านหลังแล้วบังคับสะโพกเขาให้กระแทกเธอแรงๆ เหมือนเดิม แต่เขากลับสาวเข้าสาวออกเชื่องช้าราวกับต้องการทรมานเธออยู่อย่างนั้น“ต้องการอะไร บอกฉันซิ”“ยะ อย่าหยุด”“แบบนี้เหรอ”พูดจบก็ตอกกระแทกเธอแรงๆ สองสามครั้งแล้วก็หยุดชักสาวเชื่องช้าดังเดิม“อ๊า พัช
กองไฟที่ถูกก่อเอาไว้ดับไปนานแล้ว แสงแรกของพระอาทิตย์สาดส่องจนสว่างทั่วบริเวณ แต่ในถ้ำยังคงมืดมิดราวกับเวลากลางคืนไม่มีผิดสองร่างที่มีเสื้อผ้าติดกายคนละชิ้น นอนกอดกันแน่นเพื่อให้ความอบอุ่น โดยมีผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ปกคลุมร่างกายของคนทั้งคู่อีกชั้นหนุ่มสาวยังคงไม่รู้สึกตัว เพราะกว่าจะพร่ำพรอดคำรักหวานหยด ก็กินเวลาไปจวนเจียนจะเช้าแล้ว คนที่แทบจะสำลักความสุขทั้งสองจึงยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่องไม่นาน ธพัชร์ก็เดินมาถึงถ้ำขนาดเล็กที่เขาเคยเข้ามาในบริเวณนี้แล้วครั้งหนึ่ง ในวันนี้ก็เดินมาตามป้ายบอกทางที่ติดเอาไว้บนต้นไม้หลายจุดเขาเปิดไฟฉายแล้วเดินเข้าไปสำรวจภายในเงียบๆ แต่ทันทีที่ไฟฉายราคาแพงของเขาส่องเข้าไปยังจุดกึ่งกลางของถ้ำ ก็ต้องตกใจจนแทบช็อกหนุ่มสาวนอนกอดกันกลม ภายใต้ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ไม่อาจคาดเดาว่ามีเสื้อผ้ามากน้อยแค่ไหน“แป้ง แป้งครับ”เขาตัดสินใจตะโกนเรียกเพื่อนรัก ที่เคยอยู่ในหัวใจของเขา ที่บัดนี้เธออยู่ในอ้อมกอดของชายอื่นเจ้าของชื่อและชายหนุ่มที่นอนกอดกับเธอสะดุ้งตื่นแล้วลุกพรวดพราดขึ้นมานั่ง จึงทำให้เขาได้รู้ ว่าภายใต้ผ้าเช็ดตัวผืนนั้น ทั้งคู่แทบไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลย“ผมเองแป้ง”เ
ภาพเงาดำสะท้อนผนังถ้ำจากเปลวไฟที่วูบไหว สองร่างเปลือยเปล่านอนตะแคงซ้อนกัน ร่างใหญ่โอบกอดร่างบาง เขาโน้มใบหน้าลงไปมอบจูบดูดดื่มนัวเนีย มือร้ายบีบขยำหน้าอกอวบ สะโพกสอบกระดกงัดเสยกระแทกกระทั้นเสือกไสให้ท่อนเนื้อใหญ่โตผลุบเข้าผลุบออกร่องรักแน่นหนึบของเธอไม่หยุดหญิงสาวที่นอนคะแคงหันหลังให้อยู่ด้านหน้า ปล่อยกายโยกขยับตามแรงส่งของคนตัวโต ร่างงามหยัดเกร็งขึ้นก่อนจะกระตุกเฮือกพร้อมกับเขาที่กระแทกสะโพกถี่ๆ แล้วตอกอัดสุดแรงจนเสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ!! ครั้งสุดท้าย จมดิ่งแตกกระจายความรักเข้าสู่กายเธอจนหมดทุกหยาดหยด“แป้ง..”“คะ”“เราคบกันไหม”คนตัวบางที่หลับตาพริ้ม ซึมซับความอบอุ่นจากร่างกายเขา เบิกตากว้างด้วยความตกใจ หันหน้ากลับมาหาเขาเพื่อยืนยันอีกครั้งว่าสิ่งที่เธอได้ยินมันคือเรื่องจริง ไม่ได้หูฝาดไปเอง“อะไรนะ”“ผมถามคุณ ว่าเราคบกันไหม”“หมายความว่าไง คบกัน แบบไหน”“หึหึ แป้งครับ คุณเป็นเมียผม จะคบกันแบบไหนได้ล่ะ แต่งงานกันนะ”“ฮะ กวิน เมื่อกี้ยังขอคบอยู่เลย ตอนนี้ขอแต่งงานแล้วเหรอ นายไข้ขึ้นหรือเปล่า”เธอหมุนตัวมาหาเขา เอามืออังหน้าผาก วัดอุณหภูมิดูก็ไม่ได้สูงเกินปกติ“ผมไม่ได้ป่วย ไม่ได้เ
คนตัวเล็กเบิกตากว้าง ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้ยินคำนี้หลุดออกมาจากปากของเขา เรื่องระหว่างเขากับเธอมันก็แค่ความผิดพลาดของคนสองคนที่มีอารมณ์โกรธเป็นตัวแปร จะให้เขามารับผิดชอบด้วยการแต่งงาน..แต่งทั้งๆ ที่ไม่ได้มีความรักให้เธอเลยแบบนี้น่ะหรือ เตรียมจองคิวพยานไปจดทะเบียนหย่าได้เลยเขาไม่ได้รักเธอ ไม่เคยคิดเกินเลยไปกว่าสถานะเพื่อน คนที่เขารักมาทั้งชีวิตคือผู้หญิงอีกคน แต่ในเมื่อวันนี้เขาไม่มีทางจะสมหวังกับเธอคนนั้น ก็ไม่ใช่เหตุผลที่เขาจะเปลี่ยนใจมาซบอกเธอ และคนอย่างเธอ ไม่สิ้นไร้ไม้ตอกขนาดต้องเป็นตัวแทนของใครในเมื่อเขาไม่ได้รักเธอสักนิด ก็ไม่จำเป็นจะต้องมาแสดงความเป็นสุภาพบุรุษรับผิดชอบเธอ แค่เยื่อบางๆ เธอไม่ได้เสียดายขนาดนั้น“บ้าหรือพัชร์ เรื่องของเรามันเป็นความผิดพลาด แกโกรธฉัน ฉันโกรธแก แกก็เลยปล้ำฉัน..”“ยอมรับว่าโกรธ แต่มันก็ไม่ใช่ข้ออ้างให้ฉันทำเลวกับเธอแบบนี้ ที่สำคัญ เธอยังไม่เคย ฉันยิ่งต้องรับผิดชอบ”“ถ้าจะรับผิดชอบ แกช่วยพาฉันไปซื้อยาคุมฉุกเฉินก็พอ แล้วเราก็จบเรื่องนี้ซะ”“แต่ว่า..”“ฉันไม่ใช่ตัวแทนใคร ถ้าแกยังเลิกรักแป้งไม่ได้ แกก็อย่าดึงฉันเข้าไปในชีวิต ฉันเป็นเพื่อนแก ฉันไม่ใช่ผู้
ดวงตาคมกร้าวปูดโปนแดงก่ำ เขาจับต้นแขนเล็กทั้งสองข้างแล้วบีบแรงๆ คนตัวบางเจ็บจนใบหน้าเหยเก แต่ก็เชิดใบหน้าสวยใสนั้นขึ้นอย่างถือดี“ทำไม แกจะฆ่าฉันหมกป่าเหรอ เอาเลย แสดงความโง่ของแกออกมาให้เต็มที่พัชร์ ต่อให้ฉันตาย แกก็หนีคำตราหน้าของฉันไปไม่พ้น อื้อ..”คนตัวโตกระชากร่างบางเข้าหาตัวแล้วประกบปากบดจูบปิดกั้นเสียงด่าทอที่เขาไม่อยากได้ยินมือเล็กทุบตีเขาไม่ยั้ง ทั้งยังเงื้อมือฟาดใบหน้าหล่อเหลาหลายครั้งจนขึ้นสีแดงเป็นรอยมือ แต่ยิ่งเธอตบเขาแรงเท่าไร เขายิ่งเพิ่มแรงบดเบียดจูบเธอแรงขึ้นเท่านั้นเขากดเธอลงกับเบาะแล้วตามขึ้นคร่อมทับ จมูกโด่งซุกไซ้ซอกคอเธออย่างกักขฬะ มือไม้ยุ่มย่ามบีบขยำหน้าอกอวบอิ่มอย่างไม่ปรานีสักนิด“ปล่อยนะ ไอ้บ้าพัชร์ ไอ้เลว”“เลวเหรอ ใช่ ฉันเลว และฉันเลวได้กว่าที่เธอคิดอีกมิตา”พูดจบก็ก้มลงจูบเม้มซอกคอขาวอย่างแรง เขาปล้ำถอดเสื้อผ้าของเธอจนหมดทั้งตัว แล้วถอดเสื้อยืดของเขาโยนทิ้งไปกองรวมกับเสื้อผ้าของเธอ ก่อนจะเอื้อมไปเปิดไฟแสงสีเหลืองนวลในรถทันทีที่ร่างบางขาวโพลนไร้ซึ่งอารมณ์ห่อหุ้มกาย หน้าอกอวบอิ่มใหญ่โตเกินตัวที่มีปลายยอดสีชมพูสดก็ปรากฏแก่สายตา เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้ว
“นายยกเสื้อให้ฉัน แล้วนายจะใส่อะไร เสื้อผ้านายก็เปียกเหมือนกัน เอาผ้าเช็ดตัวนายคืนไป ของฉันก็มี ไม่ชื้นเท่าไหร่”เธอส่งผ้าเช็ดตัวคืนให้เขา แล้วค้นหาของในกระเป๋าต่อ ปากจิ้มลิ้มก็บ่นงึมงำอย่างหัวเสียเล็กน้อยที่ตัวเองไม่รอบคอบเอาเสียเลย“รู้งี้ฉันเตรียมของมาเผื่อด้วยเยอะๆ ก็ดี ไม่น่าขี้เกียจเลย”เดชะบุญที่เธอยังเตรียมน้ำกับขนมปังติดกระเป๋ามาตามคำแนะนำของธพัชร์ ไม่อย่างนั้นคืนนี้เธอต้องหิวตายกลางป่าแน่ๆกวินถอดเสื้อยืดของตัวเองบิดน้ำออกแล้วผึ่งเอาไว้ เหลือเพียงกางเกงคาร์โก้สีทรายที่ไม่เปียกน้ำเพราะเป็นผ้าสำหรับเดินป่าเขานั่งลงข้างเธอ จับคนตัวเล็กหมุนตัวกลับมาหา แล้วใช้ผ้าเช็ดตัวที่คลุมไหล่ของเธอเอาไว้ มาเช็ดผมให้เธออย่างอ่อนโยน“เช็ดผมก่อนครับแป้ง เดี๋ยวป่วย”คนตัวบางชะงักกึก มองใบหน้าหล่อเหลาของเขาที่ห่างจากเธอไม่ถึงศอก ดวงตาคมกริบแสนมีเสน่ห์ของเขามองจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอ คนตัวบางมองเขาตอบอย่างไม่ลดละราวกับต้องมนต์สะกดเขากวาดมองใบหน้างดงามที่ปราศจากเครื่องสำอางอย่างหลงใหล ผิวพรรณขาวผ่องเนียนละเอียดนั้นปราศจากไฝฝ้าราคี ดวงตากลมโตและริมฝีปากอวบอิ่มจิ้มลิ้มยิ่งทำให้เธอดูเด็กอย่างไม่น่าเ







![4P ฮาเร็มของเลวาริน [เรย์xคริสxดีแลนxแทนคุณ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)