Share

29

Penulis: SHASHA
last update Tanggal publikasi: 2026-10-03 07:32:10

“เสร็จแล้วพอดี น้ำตาลไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนะ หิวหรือยัง จะย่างหมึกไว้รอ มีหมึกไข่แบบที่ชอบด้วยนะ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • รักเพียงใจ   50

    “ผมอยากมาคุยกับลูก” ได้ยินเขาพูดมาแบบนั้น เพียงใจขมวดคิ้วก่อนจะไล่อีกรอบ “ออกไปก่อนที่ฉันจะอาเจียนเพราะเห็นหน้าคุณ” “ไม่เอาน่า ผมรู้นะว่าคุณอยากเอาคืนผมเท่านั้นเอง ไม่ได้แพ้อะไรนั่นสักหน่อย” “อุ๊ อ้วก!” เสียงอาเจียนดังมาจากคนบนที่นอน เพียงใจปิดปากแล้วคว้าถังขยะด้านข้างเตียงขึ้นมาวางบนตักก่อนจะพ่นของในท้องออกมาจนหมด วิชญ์ยืนมองด้วยสายตาตกใจ ถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล“นี่คุณแพ้ขนาดนี้เชียวเหรอ”อาเจียนจนหมดท้องแล้วเงยหน้าไล่เขาอีกครั้ง “ออกไปได้หรือยังคะ”“โธ่ เมียจ๋า ผมขอโทษ”“ออกไป!”“ฟังผมหน่อยได้ไหม กับเด็กนั่นผมไม่ได้คิดอะไรเลยนะ ผมรู้ว่าเด็กมันอาจคิด ใช่ล่ะ แต่ผมไม่ได้เปิดโอกาสให้นี่แล้วตอนนี้เขาก็ลาออกไปแล้วด้วย”“เพราะไม่ได้คิดไงคะคุณถึงได้ทำแบบนั้น ถ้าคิด...คงไม่เป็นแบบนี้”“โอเค ผมขอโทษ”“จบหรือยัง จบแล้วก็ออกไป”“ไม่อาว ให้ผมนอนด้วย”เพียงใจไล่เสร็จ ตะโกนเรียกเสียงดัง “ออกไปเดี๋ยวนี้นะ เด็กๆ”ไม่นานจากนั้นสาวใช้ก็เปิดประตูพรวดพราดเข้ามาพร้อมกับบอกคนเป็นนายอีกคน“คุณวิชญ์คะ...ออกไปก่อนเถอะค่ะ”วิชญ์ส่งสายตาหงอยๆให้คนบนเตียง แต่เพียงใจไม่มอง เธ

  • รักเพียงใจ   49

    “ถ้าฉันทำให้คุณไม่สบายใจนัก อยากเลิกกัน ก็ได้นะคะ”“คุณพูดเรื่องเลิกกันทำไม ผมยังไม่ได้ไปถึงเรื่องนั้นเลยนะ อ๋อ...หรืออยากไปคบกับไอ้อิทธิ” พูดแล้วมันขึ้น วิชญ์โกรธจนหน้าแดง “กลับกรุงเทพแล้วเราค่อยคุยกันอีกที”เพียงใจผละไปที่กระเป๋าถือของเธอ บอกขณะยืนล้วงของออกมาจากในนั้น “ไม่ต้องคุยกันแล้วล่ะค่ะ ฉันเตรียมมาให้แล้ว”ได้ยินแบบนั้นใบหน้าของวิชญ์ขึ้งเครียด แดงจนดำและเขียวเพราะความโกรธ เขาเข้ามากระชากแขนของหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของตน แต่เพียงใจก็ยืนนิ่งเธอไม่ขยับหนี ไม่สู้ และเมินไม่มองหน้าเขาด้วย “สะดวกเซ็นเมื่อไรก็จัดการได้เลยนะคะ ส่วนของฉัน เซ็นเอาไว้แล้ว”วิชญ์ปล่อยมือออกจากเธอ เขากระชากกระดาษแผ่นนั้นไปถือแล้วมองอย่างอาฆาตมาดร้าย เขาหย่ากับชนิตามาแล้วเพราะไม่ได้รัก ที่แต่งงานกัน จะด้วยอะไรก็แช่งแม่งมันเถอะ แต่เขาไม่มีทางหย่ากับคนตรงหน้านี้แน่ มองหน้าเพียงใจครู่แล้วต้องผละออกไปเสียเอง ต่างคนต่างไม่พอใจพูดไปสถานการณ์ไม่มีทางดีไปกว่านี้แน่ วิชญ์อยู่ที่บ้านพักชายทะเลด้วยจนถึงวันกลับ ทันทีที่มาถึงบ้านเพียงใจตรงไปห้องแล้วลงมือเก็บของใส่กระเป๋า โดยมีวิชญ์ตามเข้ามายืนมองด้วยสายตาเกรี

  • รักเพียงใจ   48

    “ขอบใจมากน้ำผึ้ง”“แล้ว ของพี่เพียงล่ะคะ ให้น้ำผึ้งเตรียมอะไรไว้ไหมคะ”“ไม่ต้องหรอก รายนั้นเขาไม่มา” วิชญ์บอกแล้วรับแก้วเครื่องดื่มจากพนักงานเสิร์ฟขึ้นจิบ มองบรรยากาศในงานด้วยสายตาว่างเปล่า เวลาเดียวกันนั้นเองที่ห้องนั่งเล่นกลางบ้าน คุณสำลีเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่เป็นสะใภ้ นั่งลงใกล้แล้วถาม“มานั่งทำไมอยู่นี่ลูก คืนนี้มีงานเลี้ยงไม่ใช่หรือไง”เพียงใจละสายตาจากโทรทัศน์เบื้องหน้ามาตอบท่าน “ค่ะคุณแม่”“ทำไมไม่ไปเล่า”“เพียงเหนื่อยๆน่ะค่ะ ไม่อยากไปนั่งที่คนจอแจด้วย”“แล้วตาวิชญ์ล่ะ” ท่านถามแล้วก็เดาเอง “อย่าบอกนะว่าไป”“ค่ะ”“ไปแต่งตัวเลย แม่จะไปปล่อยแก่เสียหน่อย เร็วเข้า”จนแล้วจนรอดเพียงใจจึงต้องมางานเลี้ยงในคืนนี้จนได้ คุณสำลีแวะทักทายพนักงานอาวุโสที่นั่งอยู่โต๊ะด้านหน้าสุด ส่วนเธอเองเดินไปดูซุ้มอาหาร เห็นหลายๆรายการหมดไปแล้ว อดเปรี้ยวปากไม่ได้เมื่อเดินผ่านซุ้มหนึ่งที่มีมะม่วงน้ำปลาหวานใส่จานดูน่ากินเชียวก่อนจะกวาดสายตาหาสามีของตนเอง เมื่อไม่เห็นเลยเลี่ยงออกไปที่สวนด้านข้างบริเวณที่จัดงาน มองขึ้นไปบนฟ้าเห็นจันทร์ส่องแสงนวลสว่างตา อากาศเย็นลงแล้วดีที่หยิบเสื้อคลุมมาด้วยไม่อย่างนั้นคงหนาว

  • รักเพียงใจ   47

    “พี่อิทธิ”“ใครป่วย เจ้ากาย หรือ เจ้ากล้า”ส่ายหน้าแล้วบอกยิ้มๆ “ไม่มีใครเป็นอะไรค่ะ พากล้ามาฉีดวัคซีน”“เหมือนกันเลย ใบพลูก็มีนัดฉีดวัคซีน”เพียงใจถามอิทธิเมื่อทั้งเจ้ากล้าบุตรชายของเธอ กับใบพลูบุตรสาวของอิทธิ ฉีดวัคซีนเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองร้องไห้จ้าอยู่ครู่พอชวนไปเล่นต่อที่ลานเด็กเล่นในชั้นตรวจของเด็กก็เงียบเสียงไปพร้อมๆกัน เพียงใจนั่งลงที่ชุดเก้าอี้ตัวเดียวกับอิทธิ แล้วถามถึงเพื่อนรักที่เดินทางไปต่างประเทศเกือบปีแล้ว “น้ำตาลเป็นยังไงบ้างคะ เงียบไปเลย”“มีฝรั่งมาจีบ”“เหรอคะ”“นี่พี่ว่าจะตามไปดูหน้าไอ้ฝรั่งนั่นหน่อย”“น้ำตาลโตแล้วนะคะ ยังหวงน้องอยู่อีก แบ่งไว้หวงใบพลูเถอะค่ะ”“ไม่ได้หวงอะไรเลย พี่แค่อยากดูหน้ามัน แล้วนี่ทำไมมากันสามคน นายวิชญ์ไปไหนเสียล่ะ” อิทธิถามจี้เพราะไม่เคยเห็นว่าเพียงใจจะไปไหนตามลำพังกับลูก บวกกับที่เห็นวิชญ์ไปงานเลี้ยงกับเด็กสาวคนหนึ่งเมื่อคืน แต่เลือกที่จะหุบปากเอาไว้ไม่อยากเอ่ยถาม ไม่อยากคิดล่วงหน้าไปก่อน คิดทีไรเป็นไปตามนั้นทุกที“เขาไม่ว่างค่ะ เพียงเลยมากับลูกสองคน”“มากันยังไง”“คนขับรถมาส่งค่ะ”“แล้วนี่รอตรงไหน”“ไปส่งคุณแม่ที่วัดแล้วค่ะ”“ขากลับหาทางกล

  • รักเพียงใจ   46

    เช้าวันรุ่งขึ้น วิชญ์ออกไปก่อนหน้าที่เธอจะตื่นเสียอีก เพราะวันนี้เธอตื่นสายกว่าปกติ เขาคงแวะไปส่งลูกๆที่โรงเรียนให้แล้ว เพียงใจจึงตรงไปที่สำนักงาน เธอเดินเข้าไปด้านในก็พบว่ามีสายตาแปลกๆหลายๆคู่ของพนักงานในนั้นมองตามมา เธอส่งยิ้มให้แล้วถามเมื่อเห็นว่ามีพนักงานคนหนึ่งจ้องหน้าเธออยู่ “มีอะไรกันหรือ”“ปะ เปล่าค่ะ” เหมือนพนักงานคนนั้นจะเพิ่งรู้ตัว ตะกุกตะกักตอบแล้วหลบตาวูบไป เพียงใจไม่ได้ให้ความสำคัญกับตรงนั้น หญิงสาวเลยเดินผ่านไปเพื่อเข้าห้องทำงานของตนเอง ลับหลังเพียงใจ เสียงที่คุยกันเมื่อครู่ดังขึ้นอีกครั้ง‘หน้าตาแกออกซื่อ ไม่น่าเชื่อนะว่าจะแย่งสามีของเพื่อน’ก่อนจะมีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา ‘ก็หน้าตาเงียบๆแบบนี้น่ะแหละ ร้ายนักล่ะ’ เพียงใจมัวยุ่งกับงานเอกสารที่ผู้ช่วยของเธอนำมาวางไว้ให้บนโต๊ะ จนผ่านไปชั่วโมงกว่าแล้วจึงลุกจากเก้าอี้เพื่อไปหาวิชญ์ที่ห้องทำงานของเขา แต่เด็กหน้าห้องเขาบอกว่าวิชญ์ออกไปข้างนอกก่อนหน้าเธอไม่นานนี่เอง จึงกลับมาด้วยความผิดหวังหน่อยๆ วันนี้เขามีธุระที่ไหนนะ ปกติไปไหนจะมาบอกเธอก่อนนี่นา เพียงใจตัดความคิดวุ่นๆในหัวออก แล้วตรงไปจัดการกับงานของตนเองต่อจากนั้น

  • รักเพียงใจ   45

    เด็กสาวบอกเสียงใส “ดีขึ้นแล้วล่ะค่ะ”“ขอโทษด้วยนะที่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” บอกเสียงเบาหวิว แล้วพากันเงียบไป ลมพัดโชยมาเบาๆวูบหนึ่ง เด็กสาวถึงได้บอกขึ้นด้วยกระแสเสียงราวกับว่าเกรงใจ “น้ำผึ้งมารบกวนเวลาส่วนตัวของคุณวิชญ์หรือเปล่าคะ”“ไม่นี่” วิชญ์บอกจบ ถามทำลายบรรยากาศความเงียบนั้น “เป็นยังไงบ้าง ทำงานกับที่นี่”“ดีมากๆเลยค่ะ ถ้ามีโอกาสก็อยากให้ผ่านโปรฯ ได้เป็นพนักงานประจำค่ะ” บอกด้วยเสียงนอบน้อม วิชญ์ยิ้มก่อนให้กำลังใจ“ผ่านโปรฯอยู่แล้วล่ะ เท่าที่ดูคุณก็เก่งอยู่พอตัวเลยนะ”ได้ยินคำชมจากปากของวิชญ์ เด็กสาวก็ยิ้มพลางถอนหายใจ ชวนเขาคุยบ้าง “เอ่อ...น้ำผึ้งได้ยินมาว่าโครงการบนเกาะคุณวิชญ์วางแปลนเองทั้งหมดเลยหรือคะ”“อือ”“น้ำผึ้งตามอ่านประวัติของคุณวิชญ์เพิ่มอีกนะคะว่ากิจการบนเกาะฟ้าครามคุณวิชญ์สร้างขึ้นด้วยตัวเองไม่ได้ใช้เงินของคุณท่าน”เสียงคุยดังเจื้อยแจ้วกล่าวถึงบิดามารดาของเขาในตอนท้ายด้วย วิชญ์ไม่ได้ว่าอะไร เขาทำเพียงยิ้มเป็นคำตอบเท่านั้น ครั้นเด็กสาวเห็นแล้วก็กล่าวชื่นชมเขาต่อ“คุณวิชญ์เก่งมากๆเลยค่ะ ก่อนมาสมัครงานที่นี่น้ำผึ้งเคยอ่านบทสัมภาษณ์ เห็นแต่ในภาพแค่นั้นก็ว่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status