พิมพ์ดาวเลขาชั่วคราว#2

เขายกยิ้มที่มุมปากเพียงเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ดูพึงพอใจอย่างหาได้ยาก คีรินขยับเข้าไปใกล้ภาคินอีกนิด ระยะห่างที่ลดลงทำให้เขาได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวของคนรัก ซึ่งมันช่วยคลายความตึงเครียดจากการเตรียมตัวทำงานใหญ่ได้เป็นอย่างดี เขาใช้นิ้วเรียวยาวเชยคางของภาคินขึ้นเบาๆ สายตาคมกริบจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย ราวกับต้องการจะบันทึกภาพความงดงามนี้ไว้ก่อนที่จะต้องออกไปเผชิญกับโลกภายนอก

"ฉันเชื่อในตัวนายเสมอคิน"

น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด มันไม่ใช่เสียงของประธานบริษัทที่กำลังสั่งการลูกน้อง แต่เป็นเสียงของชายคนหนึ่งที่มอบความไว้วางใจทั้งหมดให้กับคนรัก คีรินโน้มใบหน้าลงไปประทับจูบที่หน้าผากของภาคินอย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน เป็นการให้กำลังใจในแบบฉบับของเขา ก่อนจะผละออกมาด้วยท่าทางที่กลับมาสุขุมดังเดิม

"ไปกันเถอะ รถคงมาถึงแล้ว อย่าให้ความล่าช้ามาทำลายภาพลักษณ์ที่เราเตรียมมาทั้งสัปดาห์"

คีรินเดินนำออกไปจากห้องด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเต็มไปด้วยอำนาจ เขาก้าวเดินอย่างมั่นคงราวกับราชสีห์ที่กำลังจะออกไปท่องในดินแดนของตนเอง ขณะที่ในใจเขาก็กำลังเตรียมแผนการสำหรับการเจรจาธุรกิจที่กำลังจะเกิดขึ้น รวมถึงการคอยจับตาดูการวางตัวของพิมพ์ดาวที่จะต้องติดตามไปในค่ำคืนนี้ด้วย

เมื่อก้าวลงมาถึงด้านล่าง รถคันหรูสีดำขลับจอดรออยู่หน้าคฤหาสน์อย่างพอดิบพอดี คีรินเปิดประตูรถให้ภาคินอย่างสุภาพแต่ยังคงแฝงไปด้วยความเผด็จการในที เขาเฝ้ารอให้คนรักก้าวขึ้นไปนั่งก่อน ก่อนที่เขาจะตามเข้าไปติดๆ เพื่อเริ่มต้นการเดินทางสู่ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยเกมแห่งอำนาจ ผลประโยชน์ และความลับที่ซ่อนอยู่ภายใต้แสงไฟของงานเลี้ยงระดับสูงบรรยากาศภายในรถLexus LMคันหรูเต็มไปด้วยความเงียบสงบที่ดูหรูหรา คีรินนั่งไขว่ห้างอยู่บนเบาะหนังแท้ สายตาคมกริบเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่างรถที่แสงไฟจากเมืองหลวงเริ่มสว่างไสว แต่ในใจของเขากลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับวิวทิวทัศน์เหล่านั้นเลย เขากำลังนึกถึงสถานการณ์ที่จะต้องเจอในงานเลี้ยง และแน่นอน้ เขากำลังนึกถึงองค์ประกอบใหม่ที่จะเพิ่มเข้ามาในคณะเดินทางของเขาในค่ำคืนนี้

เมื่อรถLexus LMแล่นมาถึงจุดนัดพบและหยุดลงหน้าโรงแรมระดับห้าดาวที่จัดงาน คีรินก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่าที่สง่างามราวกับนายเหนือหัว เขาหันไปเปิดประตูให้ภาคินอย่างเป็นสุภาพบุรุษ ก่อนจะยืนรอให้พิมพ์ดาวก้าวตามลงมา ทว่าทันทีที่ร่างของหญิงสาวปรากฏแก่สายตา คีรินก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย

พิมพ์ดาวในชุดที่ภาคินเป็นคนเลือกส่งไปให้ ดูสวยสง่าและเหมาะสมกับงานเลี้ยงระดับสูงอย่างไม่น่าเชื่อ ชุดนั้นขับเน้นบุคลิกที่ดูอ่อนหวานแต่ก็แฝงไปด้วยความมั่นใจแบบผู้ใหญ่ ช่วยลดทอนความประหม่าในดวงตาของเธอลง และเปลี่ยนเป็นความสง่างามที่ดูลงตัวกับบรรยากาศ งานนี้เธอไม่ได้ดูเหมือนเลขาชั่วคราวที่เพิ่งเริ่มงาน แต่ดูเหมือนแขกผู้มีเกียรติที่พร้อมจะยืนเคียงข้างพวกเขาได้อย่างไม่ขัดเขิน

คีรินหรี่ตาลงเล็กน้อย ลอบสำรวจความเรียบร้อยของหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาต้องยอมรับในใจอย่างเงียบเชียบว่ารสนิยมของภาคินในการเลือกชุดนั้นไร้ที่ติจริงๆ

"ดูเหมือนว่า เธอจะปรับตัวได้เร็วกว่าที่ฉันคิดนะ พิมพ์ดาว"

คีรินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่ามันกลับมีกระแสของความพึงพอใจจางๆ ปนอยู่ เขาไม่ได้ชมเชยอย่างโจ่งแจ้ง แต่นั่นคือการยอมรับในแบบของเขา ก่อนที่เขาจะหันไปมองภาคินที่ยืนยิ้มอย่างภูมิใจอยู่ข้างๆ

"คิน นายเลือกชุดได้ดีทีเดียว"

เขาพูดกับคนรักด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย เป็นการให้เครดิตภาคินที่จัดการทุกอย่างได้อย่างราบรื่น คีรินขยับสูทให้เข้าที่ก่อนจะผึ่งผายก้าวเดินนำเข้าไปยังโถงทางเข้างานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับและเสียงเพลงคลาสสิกคลอเบาๆ

"เดินตามพวกเรามาให้ทัน และคอยสังเกตสิ่งที่ฉันสั่ง"

เขาสำทับด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจทิ้งท้าย ก่อนจะนำทีมทั้งสามคนก้าวเข้าสู่โลกแห่งการเจรจาและหน้าตาทางสังคมที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน โดยมีสายตาของเหล่ามหาเศรษฐีและนักธุรกิจชั้นนำเริ่มจับจ้องมาที่กลุ่มของพวกเขาอย่างไม่อาจละสายตาได้คีรินไม่ได้หันกลับมามองคำตอบรับที่แสนกระตือรือร้นนั้น เขาเพียงแค่แค่นยิ้มบางๆ ในลำคออย่างที่คนอื่นยากจะสังเกตเห็น ทว่าความมั่นใจที่แสดงออกมาอย่างตรงไปตรงมาของพิมพ์ดาวนั้น ก็ช่วยลดความกังวลในใจของเขาลงไปได้เพียงเศษเสี้ยวเดียวเท่านั้น สำหรับเขา ความมั่นใจที่ปราศจากความสุขุมอาจกลายเป็นดาบสองคมในสังคมที่เต็มไปด้วยหน้ากากแบบนี้

เมื่อก้าวพ้นประตูบานใหญ่ของห้องบอลรูม กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ราคาแพงและกลิ่นอายของความหรูหราก็เข้าปะทะประสาทสัมผัสทันที แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลขนาดมหึมาสะท้อนกับเครื่องเพชรและชุดราตรีของเหล่าแขกเหรื่อ สร้างบรรยากาศที่ดูฟุ้งฝันทว่าเต็มไปด้วยความกดดันทางชนชั้น คีรินก้าวเดินนำหน้าด้วยท่วงท่าที่สง่างามและมั่นคง ทุกย่างก้าวของเขามีรัศมีของผู้นำที่แผ่ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ จนทำให้แขกในงานที่เดินสวนกันต้องหลีกทางให้โดยอัตโนมัติ

เขาเดินเคียงข้างไปกับภาคิน ซึ่งดูโดดเด่นไม่แพ้กันในชุดสูทที่ประณีต ส่วนพิมพ์ดาวนั้นเดินตามหลังมาในระยะที่พอเหมาะพอดี ตามที่เขาได้สั่งการไว้เป๊ะๆ

"อย่าเพิ่งทำตัวเด่นเกินไปแค่คอยสังเกตว่าใครคือคนสำคัญของงานนี้ และจำหน้าพวกเขาไว้"

คีรินกระซิบสั่งพิมพ์ดาวด้วยน้ำเสียงที่เบาจนแทบจะเป็นการพึมพำ ทว่ามันกลับเฉียบขาดและหนักแน่นพอที่จะทำให้คนฟังรู้ว่านี่คือคำสั่งที่ห้ามขัดขวัญ เขาไม่ได้หันไปมองเธอ แต่สายตาของเขากลับกวาดมองไปทั่วทั้งห้อง เพื่อระบุตำแหน่งของคู่ค้าสำคัญที่เขากำลังจะเข้าไปทักทาย

เขารู้สึกได้ถึงสายตาหลายคู่ที่เริ่มจับจ้องมายังกลุ่มของพวกเขา โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่าประธานบริหารผู้เย็นชาอย่างเขา เดินมาพร้อมกับชายหนุ่มรูปงามที่ดูนุ่มนวลอย่างภาคิน และหญิงสาวที่ดูสง่าผ่าเผยอย่างพิมพ์ดาว บรรยากาศรอบตัวของพวกเขาดูเหมือนจะมีแรงดึงดูดบางอย่างที่น่าค้นหา

"ภาคิน เดี๋ยวเราจะเข้าไปทักทายคุณวิกรมก่อน เขาเป็นคนสำคัญของโปรเจกต์ใหม่นี้ เตรียมตัวไว้ด้วย"

คีรินเอ่ยกับภาคินด้วยน้ำเสียงนิ่งสุขุม เตรียมพร้อมเข้าสู่สนามรบทางธุรกิจที่เคลือบด้วยน้ำตาลและไวน์ชั้นเลิศ เขาขยับแขนเสื้อเล็กน้อย พลางส่งสัญญาณทางสายตาให้พิมพ์ดาวรู้ว่า ช่วงเวลาแห่งการทดสอบในสนามจริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้วคีรินก้าวเดินนำกลุ่มเข้าไปยังโซน VIP ของงานเลี้ยงอย่างมั่นคง ท่วงท่าของเขาดูสง่างามและเต็มไปด้วยอำนาจจนแขกเหรื่อรอบข้างต่างต้องเหลียวมอง สายตาคมกริบของเขากวาดมองหาเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือคุณวิกรมนักธุรกิจรุ่นใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลที่กำลังยืนสนทนาอยู่ท่ามกลางวงล้อมของเหล่านักลงทุน