ログイン#รักแลกร้ายเลว_EP.57 THE ENDพิมพ์ใจฉันทอดมองสายตาออกไปจากระเบียงบ้านชั้นสอง ที่มองลงไปเป็นสระว่ายน้ำ มองผู้ชายที่เป็น 'รักแรกและรักเดียว' ของฉันกับผลิตผลตัวเล็กตัวน้อยของฉันและเค้า กำลังนั่งอยู่ในห่วงยาง ลอยตุ๊บป่องๆ อยู่กลางสระว่ายน้ำ ลูกชายคนแรกที่ใกล้จะหนึ่งขวบเต็ม"มาม๊าาา" ฉันหัวเราะและชันตั
"ตกลง" เธอพุ่งตัวกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา ผมกอดเธอแน่นพรมจูบไปทั่วหน้า ผมหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันเธอออก เอานิ้วหยิบแหวนและสวมมันที่นิ้วนางข้างซ้าย มองหน้าเธอและกดจูบลงไป"ขอบคุณนะพิมพ์...ผมรักคุณและรักวิลมาก" เธอเบะปากร้องไห้ผมดึงเธอเข้ามากอดมาจูบซับน้ำตา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ผมลูบหลังปลอบปร
"ไม่มีหรอก...คนที่เข้าดูกล้องได้ต้องมีรหัส" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก"แต่คนที่มีรหัส...มีผมคนเดียว" ฉันมองเค้าค้าง...ก่อนจะถอยตัวเขยิบออกห่างเค้าๆ ตามมาก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้และล็อคตัวฉันไว้ ขยับไปไหนไม่ได้เลย"คุณถอดเสื้ออย่างเดียวเองหรอ..." เค้ากระซิบข้างหู ฉันหันหน้าหนี คนบ้า!"ถะ...ถอย" ฉันดันอก
#รักแลกร้ายเลว_EP.56การ์ฟีลด์ผมขนของลูกกับพิมพ์ขึ้นรถจนครบทั้งหมด 3 คัน เฉพาะของลูกก็เกือบทั้งหมด ผมบอกว่าทิ้งไว้นี่บ้างเธอบอกไม่ได้ ลูกต้องใช้ทุกอัน แม่เธอยังแซวเธออยู่เลยว่าจะไม่กลับมาบ้านนี้แล้วหรอขนไปขนาดนี้ ซึ่งคำตอบที่เธอตอบผมแทบหมดแรง"กลับค่ะ พิมพ์ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว แค่บ้านสร้างพออย
"ไม่ครับ ไข้ลดแล้ว แต่ช่วงนี้คงต้องห่างลูกก่อน" แม่เค้าพยักหน้า"ขอข้าวต้มอุ่นๆ สักถ้วยได้ไหมครับ...จะปลุกเธอมารองท้องหน่อย" แม่รีบเรียกเด็กให้มาทำข้าวต้มให้เธอ ก่อนผมจะฝากลูกไว้กับท่านและเดินขึ้นห้องมาดูคนป่วยผมวางถ้วยข้าวต้มไว้หัวเตียง...เรานอนแยกเตียงกับลูกเท่ากับในห้องนี้มีสองเตียงทางเดินแทบไม่
#รักแลกร้ายเลว_EP.55พิมพ์ใจเรากลับมาบ้านได้ประมาณ 3 อาทิตย์ 3 อาทิตย์ที่วิญญาณแทบหลุดจากร่าง นอนน้อย หรือเรียกว่าแทบไม่ได้นอนเลยฉันไม่รับพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกเอง เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มันก็แลกมาด้วยความสุขใจที่ได้เห็นลูกเติบโตในทุกๆ วันเค้าก็ยังคงแวะเวียนมาทุกวัน บางวันกลับบ้างไม่กลับบ้าง
"เรานอนกันไหม?" ฉันพยักหน้า เค้าทำท่าจะนอนลงข้างฉัน"ไม่ตลก...ไปนอนที่อื่น!" เค้าส่ายหัว"ผมจะนอนนี่แหละ!" เค้าทำท่าปักหลักบนเตียงฉันๆ ได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะเคลิ้มหลับไปก่อนโทรศัพท์เค้าจะดัง ฉันลืมตาขึ้น เค้าหยิบมาดูฉันเห็นเป็นสาย 'ชาล' ผู้จัดการคาสิโน่ที่ฮ่องกง เค้าชันตัวลุกขึ้นและกดรับสาย"อื้ม! ว
"แช่เลย...น้ำกำลังดี" เธอยอมให้ผมยกขาลงมาในกะละมังที่มีน้ำอยู่"ดีไหมแบบนี้" ผมลูบๆ ขาเธอและปลายเท้าบีบๆ นิดหน่อยไม่ได้ลงแรงเยอะ"คุณมาทำดีกับฉัน...เพราะฉันท้องลูกคุณงั้นหรอ?" ผมเงยหน้ามองเธอๆ ทอดสายตามองลงมา เราสบตากันแววตาเธอไหววูบ"มันไม่มีอะไรเลย...นอกจาก 'ผมรักคุณ' แค่นั้น" เธอเม้มปากแน่นและหลบ
"ทำไมคุณต้องมาบีบบังคับให้ฉันต้องให้อภัยคุณด้วย! ทำไมคุณต้องบังคับฉันทุกอย่างเลย ฉันต้องแพ้ให้คนอย่างคุณตลอดเลยใช่ไหม!!" ฉันเอ่ยออกไปทั้งน้ำตา มันเหลืออดจริงๆ ไม่บังคับก็เหมือนบังคับเพราะเค้าจะทำทุกทางให้ฉันอภัยให้เค้า!"ฉันไม่น่ารักคนอย่างคุณเลย ฮื่อออ" ฉันร้องไห้ออกมาเค้าดึงฉันไปกอด"ผมขอโทษ...พิม
#รักแลกร้ายเลว_EP.48พิมพ์ใจอยากจะกรี้ดให้ลั่นร้าน!! ตาบ้านี่มานั่งดื่มไวน์มองฉันด้วยสายตาโลมเลีย แทะโลม น่าเกลียด! มองไม่วางตาจนพนักงานที่มารินไว้ให้เค้าถึงกับอมยิ้ม!ฉันกัดปากตัวเองและไม่เงยหน้าไปมองเค้าเลย เค้ามองจนฉันร้อนหน้า หายใจไม่ทั่วท้อง ฉันหายใจเข้าลึกๆ และทำเป็นไม่สนใจไอ่ฝรั่งขี้นกที่นั่