เข้าสู่ระบบ“พี่จูบเก่งจัง ระตีจูบกับพี่ทีไรเสียวทุกทีเลยอะ” เธอเอ่ยชมเขาอย่างไม่อาย
“งั้นลองให้พี่จูบที่อื่นดูมั้ยครับ..จะได้เสียวกว่านี้”
“ตรงอื่น ๆ คือที่ไหนเหรอคะ” สายตายั่วยวนเอ่ยถาม
“ตรงนี้ได้มั้ย..” เขาเอื้อมไปจับเต้านมเธอจากทางด้านนอก
“............” ไม่เสียงตอบรับจากหญิงสาว เขาจึงรีบกอบกุมเต้านมอวบผ่านชุดเดรสของเธอทันที
“อืม..นุ่มจังเลย...ระตีจ๋า พี่อยากเห็นจังเลย ขอดูได้มั้ย!!!” สิ้นเสียงมือหนาก็รีบเอื้อมไปด้านหลังเพื่อปลดตะขอเสื้อในของเธอออก โดยที่เธอก็ไม่ว่าอะไร
“สวยเหลือเกิน มันใหญ่มากเลยอะ..ระตี!!! พี่ขอดูดได้มั้ยครับ”
“......” เธอไม่ตอบอีกเช่นกัน และเขาก็เดาว่าเธอคงอนุญาต จึงไม่รอช้า
“อื้อหือ!!!. นุ่มลิ้นเหลือเกิน เนียนนุ่มมาก พี่ขอดูดนาน ๆ นะครับ”
“พี่ชอบมั้ยคะ” เขาได้ยินเสียงของเธอแล้ว ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างจริงใจแล้วกับบอกความจริงกับเธอ
“ชอบที่สุดเลยครับ..เต้านมระตีสวยมากเลย ไม่ได้ไปทำมาใช่มั้ย” เขาพูดขึ้นเมื่อลองสำรวจดูใต้ฐานก็ไม่มีร่องรอยอะไร
“ไม่ได้ทำค่ะ มันใหญ่เอง” เธอบอกอย่างภูมิใจ ที่เพื่อน ๆ ของเธอหลายคน..ต่างก็อิจฉา
“อื้อ!!...โอ๊ย อ๊อยย!!..พี่ดูดอย่างเดียวอย่าเอาลิ้นเขี่ยสิคะ”
“ทำไมครับ เสียวเหรอ”
“ค่ะ เสียว”
“พี่ขอเลียขอดูดแล้วก็ขอจับไปพร้อม ๆ กันเลยนะ...ระตี!!” เขาพร่ำเพ้อออกมาแทบจะไม่เป็นคำพูดอยู่แล้ว
“พี่ทำเลยสิคะ อย่าถามระตี ระตีเขิน!!!” เธออนุญาตแล้วเขาจะถามให้เขินเพื่ออะไรอีกนะ!
“อื้อ!!!!..พี่ธีร์ ระตีเสียว อื้ยยย!! ทำไมพี่ดูดเก่งจัง สงสัยทำให้สาว ๆ บ่อยละสิ” เขาไม่กล้าตอบเพราะมันคือความจริง แต่สำหรับเธอเขาให้เป็นกรณีพิเศษ
“พี่ขอดูดอีกข้างนะ..”
“อื้อหื้อ!..พี่อะ! โอ๊ยพี่ อื้อ พี่ดูดได้เสียวมาก ๆ เลยค่ะ อื่อ” ผู้ชายอะไรกันเลียเก่งเป็นบ้า!.เธอคิดในใจถ้าให้เลียตรงนั้นจะเป็นยังไงน่า..ก่อนจะพยายามสลัดความคิดบ้า ๆ นั้นออกไปอย่างรวดเร็ว
“อื้มมม!!!..ระตีชอบมั้ยครับ” น่านนัทธีร์พลางถามระหว่างที่ปากก็ทำไม่หยุด จนได้ยินแค่เสียงอู้อี้ เธอไม่ตอบจนเขาต้องผละออกมาแล้วให้มือสองข้างทำหน้าที่แทนปากเพื่อถามความต้องการของเธอ
“ถ้าพี่ทำแรงไป บอกได้นะครับ”
“ค่ะ..โอ๊ะ โอ้ย!!” มือเรียวบางประคองใบหน้าคมเข้มเอาไว้
“ระตีเจ็บมั้ย”
“ไม่ค่ะ ระตีเสียวอะ พี่ดูดเสียวเกิน โอ้ย ๆ” อาการอ่อนปวกเปียกนี้ทำให้ เขารู้จุดอ่อนของเธอ และก็เดาว่าคู่หมั้นของเธอคงไม่เคยลึกซึ้งถึงขั้นนี้มาก่อน มันอาจจะจริงก็ได้
“โอ๊ย ระตีเสียว โอ๊ย พี่ธี พี่เอาลิ้นมาเขี่ยแบบนี้ก็เสียวสิคะ โอ้ยยย!!” เธอร้องครวญครางเหมือนไม่เคยถูกดูดเต้านมมาก่อนเลย มันจะเป็นไปได้ยังไง! หรือว่าลิ้นของเขามันจะเทพอย่างที่สาว ๆ เอ่ยชมกันแน่วะ! เขาคิดในใจ
“ครับ ระตี” มือหนาออกแรงบีบเต้างามจนยอดเต้าอวบนูนลอยเด่นก่อนจะถูกครอบครองด้วยปากหยักเพื่อดูดกลืนอย่างหิวกระหาย ส่วนอีกมือที่เหลือก็บีบขยี้ยอดถันสีสวยสลับกันไปมาจนน้ำลายเปียกไปทั่วสองเต้างาม
“ระตีไม่คิดว่าพี่จะดูเสียวขนาดนี้เลยอะ อ่า อ่าห์ โอยย โอ่ยย อ่า อ่า อ๊อยยย อืยยย!!!”
“ระหว่างดูดกับเลียชอบอันไหนมากกว่ากันครับ”
“ชอบให้พี่เลียมากกว่า ดูดแบบพี่มันเสียวมากเลยค่ะ ระตีทนไม่ค่อยไหว”
“ขาวมากเลย ระตีสวยเหลือเกิน สวยจนพี่จะห้ามใจไม่ไหวแล้ว!!” เขาเอ่ยชมเหมือนเด็กจะขอรางวัลผู้ใหญ่
“พี่!!!...คุยกันก่อน.. ถ้าวันนี้ระตีไม่ให้พี่เอา...พี่จะโกรธมั้ย” เธอเอ่ยถาม เพราะไม่อยากมีความลึกซึ้งไปจนถึงขั้นนั้นเลย ถึงแม้ความต้องการมันจะสวนทางก็ตาม
“ไม่เป็นไรเลยครับ..ระตี แค่นี้พี่ก็ดีมากแล้วครับ พี่มีความสุขเหลือเกิน” คำพูดของเสือ ที่ทำให้เหยื่อตายใจ มันยังคงใช้ได้ผลเสมอ เรื่องอะไรจะบอกความต้องการของตัวเองออกมากันล่ะ!
“ระตีกลัว! ถ้ายอมให้พี่เอาตั้งแต่ครั้งแรกค่ะ” เธอสารภาพอย่างหมดเปลือกเมื่อถูกความเสียวซ่านกดดัน
“กลัวอะไรเหรอครับ” เขายิ้มกว้างแล้วเอ่ยถาม
“กลัวพี่จะมองระตีว่าง่ายน่ะสิ!” เขาก็อยากจะมองแบบนั้น แต่เขาจะละเธอไว้สักคน เพราะเธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่เขาเคยผ่านมา ตอนนี้เขาคิดได้แค่นี้แหละ!!!
“พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะครับ” เขาแสร้งพูดออกไปเพื่อให้เธอสบายใจ และเลิกคิดเรื่องที่เขามองว่าเธอง่ายเสียที
“พี่อยากทำอะไรมากกว่านี้อีกมั้ยค่ะ แต่ยกเว้นสอดใส่นะ” รัตติกาลทนความเสียวซ่านไม่ไหว ก่อนจะพูดออกมาอย่างพลั้งปาก
“พี่ขอจูบระตีอีกได้มั้ยครับ ระตีสวยเหลือเกิน สวยจนพี่ไม่เคยเห็นใครสวยเท่าระตีมาก่อนเลย” เขาไม่ได้แกล้งหยอดคำหวาน เธอสวยอย่างที่เขาเอ่ยปากชมจริง ๆ
“พี่ชมจนระตีเขินไปหมดแล้ว ระตีจะลอยได้อยู่แล้วนะคะ” เสียงหวานออดอ้อนอย่างยั่วยวน ถ้าเป็นคนอื่นเขาไม่รีรอให้เธอได้พูดแบบนี้เป็นแน่
“ก็ระตีสวยจริง ๆ นี่ครับ พี่ไม่ได้แกล้งชมสักหน่อย”
“มาสิคะ...จูบกัน!!!” เธอหลับตาพริ้มแล้วยื่นใบหน้าสวยมาหาเขา
เขาดึงร่างอรชรเข้ามากอดไว้ในทันที แขนแกร่งโอบรัดกายสาวเอาไว้อย่างแนบแน่น และค่อย ๆ เพิ่มขึ้นตามอารมณ์ปรารถนา ก่อนที่มือใหญ่จะเชยคางของเธอให้เงยมองหน้าเขา
ชายหนุ่มอยากสบตากับเธอเหลือเกิน แต่เธอก็ไม่ยอมลืมตา เขาจึงจูบเบา ๆ ไปที่เปลือกตาของหญิงสาว ก่อนที่เธอลืมตาขึ้นมาเพื่อมองสบตากับเขาอย่างลึกซึ้ง จนทั้งคู่มองเห็นความต้องการของกันและกัน
“อื้ม!!! อื้อ!” เสียงหวานครางพร่ำเพ้อออกมาเมื่อถูกลิ้นร้อนคุกคาม น่านนัทธีร์พักจากการจูบเปลี่ยนไปหอมแก้มเนียนอย่างแผ่วเบา ก่อนจะไล้ปลายจมูกดอมดมไปตามพวงแก้มขาวเนียน คนมากประสบการณ์พรมจูบอย่างอ่อนโยนไปทั่วใบหน้าสวย จากนั้นจึงมาหยุดการกระทำที่ริมฝีปากอวบอิ่ม
เขาส่งปลายลิ้นอุ่นไปแตะที่ริมฝีปากของเธอ ทำเอาคนที่ไร้ประสบการณ์หลับตาพริ้มอีกครั้ง หัวสมองว่างเปล่าราวกับล่องลอยอยู่ในปุยเมฆ แขนขาที่เคยใช้งานได้กลับอ่อนแรงลงไปดื้อ ๆ
ตอนที่ 35 จังหวะรักที่เร่าร้อน NC (ตอนจบ)นิ้วมือแข็งแกร่งเปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักที่น่าลิ้มรส น่านนัทธีร์ไม่สามารถต่อความต้องการของตัวเองได้อีกต่อไป ก่อนจะจับเรียวขางามทั้งสองข้างยกขึ้นมาพาดบนบ่า ใบหน้าคมก้มไปลงช่วงชิมความหวานครั้งแล้วครั้งเล่าจนร่างบางสะท้านไหววูบไปหลายหนหลายครั้ง ใบหน้าสวยบิดส่ายไปมาจนผมเผ้ายุ่งเหยิงเต็มหมอนริมฝีปากหยักเผยอขึ้นรับอากาศเข้าปอดก่อนจะก้มลมไปชิมความหวานอย่างไม่รู้เบื่อ เสียงครางของรัตติกาลดังออกมานอกตัวบ้าน แต่เรือนไม้สักที่เขาสร้างขึ้นนั้นห่างจากบ้านเรือนของคนงานอื่น ๆ จนไม่มีใครได้ยิน และทุกคนจะรู้ดีว่าที่นี่เป็นเขตหวงห้ามของเจ้านาย จึงไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่มย่าม เว้นเสียแต่แม่บ้านมาทำความสะอาดในตอนเช้าเท่านั้น“อื้อ ๆ พี่ธีร์ขา ใส่ถุงยางก่อนสิคะ” เสียงครางดันขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อกายแกร่งสอดเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มที่โอบรัดตัวตนจนเขาแทบทนไม่ไหว ก่อนจะยกเรียวขางามขึ้นพาดบนบ่าอีกครั้ง ความยาวของแท่งรักอันใหญ่โตสามารถเข้าไปได้จนสุดทางรัก เนื้อนุ่มเต้นระริกตอดรัดร่องสวาทจนเขาแทบจะทนไม่ไหวน่านนัทธีร์ขยับร่างกายเข้าออกไปมาหลายครั้งจนเต้านมอวบกระเพื่อมไหวไปมา เขายก
ตอนที่ 34 ทดสอบเรือนหอ NC“พี่จะรักระตีคนเดียวนะครับ” น่านนัทธีร์ออดอ้อนภรรยาจนหญิงสาวยอมให้เขากอดอย่างแนบแน่นรัตติกาลหันกลับมาจ้องเขา บรรยากาศรอบตัวที่ดูสงบอย่างเป็นใจ ใบหน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กันไม่ถึงคืบ“พี่ให้สัญญานะครับ...ระตี ว่าจะรักแค่ระตีคนเดียว แล้วก็จะไม่มองผู้หญิงคนไหนอีกเลย” น้ำเสียงหนักแน่นมั่นคงอย่างไม่มีแววหวั่นไหว ทำให้รัตติกาลยิ้มรับอย่างแช่มชื่น ริมฝีปากอิ่มยื่นไปหอมแก้มสากอย่างแผ่วเบาราวกับให้รางวัล น่านนัทธีร์ยิ้มขึ้นอย่างพออกพอใจลมกรรโชกข้างนอกที่พัดโชยเข้ามาในตัวบ้านจากทางหน้าต่าง ทำให้ร่างอรชรสั่นสะท้านเพราะไม่อาจสู้กับความหนาวเหน็บบนยอดดอยสูงเช่นนี้ อ้อมแขนแข็งแรงยังคงไม่คลายออกเพื่อต้องการให้ความอบอุ่น ก่อนเสียงทุ้มที่เอื้อนเอ่ยบอกถึงความรักที่มีต่อเธออย่างมากมาย“อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ เราเข้าข้างในห้องกันมั้ย” แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบคอเขาไว้..ก่อนจะอิงกายไปแนบซบอย่างแผ่วเบา ใบหน้าหวานเริ่มมีสีแดงระเรื่อ สองมือบางโอบรอบคอชายหนุ่มหล่อเหลา“คิดว่าระตีไม่รู้เหรอคะว่าพี่ชวนเข้าไปทำไม” ใบหน้าคมเข้มฉายความเจ้าเล่ห์ส่งผ่านมาที่หญิงสาวตรงหน้าก่อนที่แขนแกร่งจะช้อนร่
ตอนที่ 33 ง้อเพราะรัก“ผมมาตามลูกสาวกลับบ้านครับ ต้องขอบคุณมากครับ ที่ให้ยัยเขมพักที่นี่เมื่อคืนนี้ พอดีเห็นบอกว่าจะมาเที่ยวกับเพื่อน ๆ ไม่คิดว่าจะมาถึงไร่ของคุณ”“ไร่ของผมยินดีต้อนรับอยู่แล้วครับ เอ่อ..แล้วมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าครับ”“ไม่มีอะไรหรอกครับเผอิญว่าผมผ่านมาแถวนี้พอดี งั้นผมขอตัวพาลูกสาวกลับก่อนนะครับ ถ้ามีโอกาสจะแวะมาเที่ยวที่ไร่คุณนะครับ” เสี่ยนพดลรีบบอกเมื่อเห็นเขมิกาเดินไปขึ้นรถของตัวเองโดยไม่พูดไม่จากับใครเลย เพรงเธอคงจะยังช็อกอยู่!ระหว่างที่นั่งรถกันมา เขมิกาก็เอ่ยถามผู้เป็นบิดา“พ่อคะ เขมขอดูคลิปอีกทีได้มั้ยคะ”“จะดูให้เจ็บปวดใจอีกทำไม”“พ่อฆ่ามันให้เขมสิคะ มันขืนใจเข็ม แล้วก็ขู่เอาเงิน พอเขมไม่ให้มันก็เอาคลิปมาปล่อย”“พ่อโทรติดต่อมันไปแล้ว ถ้ามันยอมที่จะแต่งงานกันลูก พ่อก็จะไม่เอาเรื่องมัน เพราะคลิปหลุดไปแบบนี้ ถ้าพ่อฆ่ามัน คนจะต้องรู้แน่ว่าเป็นพ่อแน่ ๆ สู้เอาไว้ เราค่อยเก็บมันทีหลังอย่างเงียบ ๆ แล้วก็ให้มันตายช้า ๆ จะดีกว่า”“พ่อถามหน่อย หนูมาทำอะไรที่บ้านของน่านนัทธีร์”“หนูรักเค้าค่ะพ่อ หนูกลับมาหาเขา เรื่องมันกำลังจะดีอยู่แล้วเชียวถ้ายัยนั่นไม่มาที่นี่เสียก่
ตอนที่ 32 เกือบไม่รอดก้องภพสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขามองไปรอบ ๆ ห้อง เพื่อมองหาเพื่อน ปรากฏว่าเตียงข้าง ๆ ก็ว่างเปล่า ก่อนจะมองไปที่นาฬิกา“อะไรวะตีสอง แล้วยังไม่ขึ้นนอนอีก จะดื่มไปถึงไหนกันวะ” เขารีบลงมาดูเพื่อนที่ริมระเบียงของห้องรับแขก แต่ก็ไม่พบน่านนัทธีร์ เหลือไว้แค่แก้วเหล้าที่ยังมีก้อนน้ำแข็งอยู่เท่านั้นเสียงอ้อแอ้ของน่านนัทธีร์ ดังออกมาจากห้องของเขมิกา ก้องภพอ้าปากค้างก่อนจะแนบหูไปที่ประตู แล้วเมื่อเขาได้ยินเสียงเพื่อนพึมพำเรียกชื่อเขา ก้องภพก็เปิดประตูเข้าไปทันที ภาพที่เขาเห็นคือ เพื่อนของเขากำลังจะถูกเขมิกาถอดเสื้อออก ก้องภพวิ่งเข้าไปในห้องนั้นโดยเร็ว“นี่มันเกิดอะไรขึ้น” เขาเขย่าตัวน่านนัทธีร์ที่นอนพึมพำอย่างไม่ได้สติ“เฮ่ย!..ไอ้ธีร์...ไอ้ธีร์แกตื่นเดี๋ยวนี้ นี่มันไม่ใช่ห้องแกนะ” เสียงของก้องภพดังพอที่จะปลุกให้รัตติกาลกับรวิสาตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ รัตติกาลหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นน่านนัทธีร์นอนอยู่ในห้องของเขมิกา“เขมิกา..คุณทำอย่างนี้หมายความว่ายังไง” ก้องภพถามเสียงแข็ง เพราะเขาเชื่อเหลือเกินว่า คนอย่างน่านนัทธีร์ไม่มีวันทำเรื่องทุเรศแบบนี้อย่างเด็ดขาด
ตอนที่ 31 แผนสูงหลังจากได้เที่ยวจนเกือบค่ำมืดแล้ว ทุกคนก็กลับมาที่โฮมสเตย์ของน่านนัทธีร์ เขมิกาก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลับไปที่พักของหล่อน...“ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ” น่านนัทธีร์เอ่ยขึ้นเมื่อทุกคนแยกย้ายกลับไปที่ห้องกันหมดแล้ว“เดี๋ยวสิธีร์!! อยู่คุยเป็นเขมก่อนไม่ได้หรือคะ เขมเหงา” น่านนัทธีร์จำต้องนั่งลงตามเดิม เพื่อรักษามารยาทเจ้าของโฮมสเตย์อย่างจำใจ“ธีร์ขา เขมขอพักที่นี่ด้วยคนได้มั้ยคะ” น่านนัทธีร์ขมวดคิ้ว“อ่าว…แล้วเพื่อนๆ คุณล่ะครับ เค้าไม่มารับคุณเหรอ”“โอ้ย!!!...พวกนั้นนั่งกินเหล้ากันดึก ๆ ดื่น ๆ เขมไม่อยากกลับไปเลยค่ะ”“ถ้าอย่างนั้น....เดี๋ยวผมจะให้คนจัดห้องให้นะครับ”“แหม!!!...ธีร์เนี่ย!...ใจดีกับเขมจังเลยค่ะ” เขมิกาแนบแก้มกับต้นแขนของเขาและก็เป็นจังหวะเดียวกันที่รัตติกาลลงมาเห็นเข้าพอดี น่านนัทธีร์จึงรีบกระเถิบออกห่างหล่อน“ขอโทษค่ะ...พอดีลืมของเอาไว้ก็เลยต้องลงมาเอา” รัตติกาลรีบเดินไปหยิบผ้าพันคอที่วางอยู่ตรงโซฟารับแขกแล้ว จากหล่อนก็เดินหายเข้าห้องไปน่านนัทธีร์ถึงกับร้อนๆ หนาวๆ เหมือนคนจะเป็นไข้เสียให้ได้ เมื่อนึกถึงคนรักที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ รัตติกาลคงต้องเข้าใจเ
ตอนที่ 30 นักลงทุน“แกจะขึ้นไปบนดอยหรือเปล่า” ก้องภพถามขึ้น น่านนัทธีร์ทำหน้างง ๆ ก่อนที่ก้องภพจะรีบเข้ามาใกล้ ๆ เพื่อนเพื่อกระซิบ“ที่ฉันถามแบบนี้น่ะ เพราะฉันว่าคุณเขมิกาเธออาจจะไม่อยากขึ้นไปด้วยก็ได้นะ” ยังไม่ทันไรเสียงแหลมก็มาก่อนตัวอีกเช่นเคย“ธีร์ขา เขมขอขึ้นไปด้วยได้มั้ยคะ” ไม่ทันไรเสียงแหลมก็โผล่มาเป็น กขค..เสียแล้ว รัตติกาลที่ไม่ชอบเขมิกาจึงลงจากรถแล้วเดินไปหาเพื่อนที่กำลังลงรถมาพอดี“ตอนนี้สตรอเบอรี่ของโครงการหลวงกำลังออกผลเลย อยู่ทางด้านโน้นแน่ะ เดี๋ยวเราไปดูกันนะครับระตี” น่านนัทธีร์รีบบอกตามหลังรัตติกาลที่เดินไปหาเพื่อนรัตติกาลหันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามา แต่หล่อนก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาแม้แต่คำเดียว เพราะเขมิกาเกาะเขาไม่ห่างทำท่าเหมือนเป็นคนรักของเขา จนรวิสานึกหมั่นไส้“วิ...จะขึ้นไปข้างบนมั้ย” รัตติกาลเอ่ยถามเพื่อนของเธอ รวิสาไม่ตอบเพื่อนแต่ด่าเขมิกาแทน“ทุเรศ...เอ้ย!!! ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเท่านี้มาก่อนเลย” รวิสาเริ่มไม่พอใจเขมิกา“ไม่เอาน่า..วิอย่าไปยุ่งกับเขาเลย” หล่อนออกเดินไปตามทางเล็กๆเพื่อชมทิวทัศน์อย่างใกล้ชิด“พี่ก้อง รีบเดินเร็ว ๆ สิ ไปกันท่าสองคนนั้นไว้ เร็วสิพี







