เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 93
วันที่เผยแพร่:
2026-07-31 11:47:14
บทล่าสุด
ราคะสามบุปผา บทที่ 105
เถียนเถาฮวาพักอยู่ที่จวนราชครูมาได้สามวันแล้ว เหล่าบ่าวไพร่ในเรือนต่างคุ้นชินกับภาพโฉมสะคราญในอาภรณ์สีชมพูพลิ้ว ขลุกตัวอยู่กับบรรดาสมุนไพรตากแห้งและดอกไม้นานาชนิด โดยมีเด็กสาวหน้าตาแฉล้มนามลี่ชุนคอยรับใช้อยู่ไม่ห่าง“คุณหนู แม่นางเสี่ยวเหมยมาเจ้าค่ะ”“ให้นางเข้ามาเถอะ” ลี่ชุนรับคำผู้เป็นนาย ในเวลาเดียวกันนั้นร่างอวบอัดในชุดสาวใช้ขั้นหนึ่งก็เดินเข้ามาด้วยดวงตาเป็นประกาย ท่าทีที่แปลกไปของนางในสามวันนี้ทำให้บ่าวไพร่ในจวนอดจะแปลกใจไม่ได้มิใช่ก่อนหน้านี้นางแสดงท่าทีราวกับมีดวงตางอกอยู่บนศีรษะ[1] ยามพบหน้าว่าที่ฮูหยินหรอกหรือ!“ฮูหยิน ตำรับสมุนไพรแช่กายที่ท่านให้ข้าไปเมื่อครั้งก่อนนั้นใช้ได้ดียิ่ง ดูสิเจ้าคะ ท่านเห็นสิ่งใดหรือไม่”“อืม…ดูเหมือนหน้าอกของเจ้าจะใหญ่ขึ้นมากทีเดียว”ก่อนหน้านี้เถียนเถาฮวาอยากจะจัดการเสี่ยวเหมยให้พ้นทาง ทว่านางมาคิดดูอีกทีมิสู้เปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตร นอกจากจะได้คนไว้ใช้สอยแล้วยังทำให้อีกฝ่ายเลิกคิดอยากได้บุรุษของนางอีกด้วย“ใช่เจ้าค่ะ มันเพิ่มขนาดขึ้นตั้งเท่านี้! ฝีมือของท่านช่างร้ายกาจ!”“ชมเกินไปแล้ว ๆ เจ้าอย่าให้มันใหญ่มากเกินไปนัก หากวันข้างหน้ามีบุตรขึ
ราคะสามบุปผา บทที่ 104
เจียงไทเฮาหันกลับมา เมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใดนางก็พุ่งเข้าไปหมายจะทุบตีอีกฝ่าย ทว่าจางจื่อรุ่ยที่คอยระวังอยู่ก่อนแล้วขวางไว้ได้ทันท่วงที พร้อมกันนั้นก็ให้นางกำนัลร่างกำยำหลายนางเข้ามาคุมตัวเจ้าของตำหนักเอาไว้ด้วย“ปล่อยข้า! หึ ๆ ฮ่า ๆ เจ้า! หลงเสียน เจ้ามีสิทธิ์ได้นั่งบัลลังก์ แล้วเหตุใดลูกข้าจะนั่งบัลลังก์นี้ไม่ได้”“สิทธิ์ที่ข้าเป็นบุตรภรรยาเอก ส่วนเขาเป็นบุตรอนุอย่างไรเล่า เรื่องนี้ท่านไม่เข้าใจก็แล้วไปเถอะ แต่บิดาท่านเหตุใดยังเลอะเลือนไปกับท่านด้วย”เสียนหลงฮ่องเต้กล่าวจี้ใจดำสตรีตรงหน้าด้วยน้ำเสียงติดจะเย้ยหยัน เขารู้ดีว่านางไม่ชอบฟังคำว่าตนเองเป็นอนุมากที่สุด…“กรี๊ดดด! ผู้ใดเป็นอนุกัน! ตอนนี้ไม่ใช่ว่าข้าครอบครองตำแหน่งไทเฮาหรืออย่างไร! ลูกของข้าก็ต้องเป็นบุตรภรรยาเอกเช่นกันเข้าใจหรือไม่!”จางจื่อรุ่ยใช้สายตามองอีกฝ่ายราวกับมองคนตาย เหตุผลเช่นนี้นางก็ยังกล่าวออกมาได้ ไม่รู้ว่าใช้สมองไปกับการวางแผนลอบกัดฝ่าบาทไปหมดแล้วหรือไร ถึงได้กล่าววาจาราวกับคนเสียสติเช่นนี้“ต้องโทษที่เจ้าไม่ได้เป็นภรรยาเอกขณะที่เสด็จพ่อยังมีพระชนม์ชีพ มิเช่นนั้นตำแหน่งของข้าในยามนี้อาจจะตกเป็นของบุตรชายเจ้าก็เป
ราคะสามบุปผา บทที่ 103
เจียงสุยได้ฟังคำพูดของจางจื่อรุ่ย ร่างกายก็พลันแข็งค้างไปชั่วขณะก่อนจะรู้สึกหมดเรี่ยวแรงฉับพลัน ทรุดลงไปกองอยู่กับพื้นราวกับสุนัขกินอาจม ดูอเนจอนาถไม่เหลือคราบเจ้ากรมกลาโหมผู้มีหน้ามีตาแต่อย่างใด“คิดอยากได้บัลลังก์ไปให้หลานชายตนเอง ก็ต้องดูก่อนว่าข้าและไท่ซ่างหวงยินยอมหรือไม่”จางจื่อรุ่ยเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าเจียงสุย พลางกล่าวคำพูดแทงใจดำจนอีกฝ่ายใบหน้าบิดเบี้ยวแทบจะกระอักเลือดออกมา แต่ก็ได้แค่กัดฟันถลึงตามองราชครูหนุ่มด้วยความมาดร้าย มีหรือชายหนุ่มจะสนใจ เขาแสยะยิ้มมุมปากพร้อมกับหันไปทางผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์“ฝ่าบาททรงมีเมตตา แต่กับเรื่องนี้จะทรงเห็นแก่ไมตรีและญาติมิตรมิได้นะพ่ะย่ะค่ะ อย่างไรเสียการไร้ทายาทก็เป็นเรื่องที่ราษฎรทั่วทั้งใต้หล้ายากจะรับไหว”“กระหม่อมเห็นด้วยกับท่านราชครูพ่ะย่ะค่ะ”“กระหม่อมก็เห็นด้วยพ่ะย่ะค่ะ”มีคนที่หนึ่งนำก็ต้องมีคนต่อไปทำตาม หนำซ้ำผู้ที่ออกหน้ายังเป็นถึงราชครูอายุน้อยควบตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ หากไม่แสดงท่าทีให้ชัดเจนในยามนี้ก็เกรงจะตกเป็นเป้าให้ผู้อื่นเล่นงานได้“เอาเถอะ เราเข้าใจแล้ว…เห็นแก่ที่ไทเฮาเลี้ยงดูเรามาหลายปี ยังคงให้นางดำรง
ราคะสามบุปผา บทที่ 102
“ถวายพระพรฝ่าบาท กระหม่อมโจวฝาง มีเรื่องจะกราบทูลพะยะค่ะ”“เป็นท่านเองหรือ ว่ามาได้”“พ่ะย่ะค่ะ ยามนี้ราษฎรในเมืองหลวงต่างยังคงให้ความสนใจกับข่าวลือเรื่องทายาทมังกรของราชวงศ์กันอย่างล้นหลาม ถึงขนาดว่ามีคนบางกลุ่มลุกฮือขึ้นมาเรียกร้องให้ฝ่าบาททรงมีทายาทโดยเร็ว หากสามเดือนนี้ฝ่าบาทยังไม่มีทายาทอีก พวกเขาก็จะถือว่าพระองค์ไม่มีคุณสมบัติพอจะนั่งบัลลังก์พ่ะย่ะค่ะ”“บังอาจ!!!”เสียงตวาดกร้าวแกร่งก้องสะท้อนเข้าสู่โสต เป็นผลให้ใต้เท้าโจวสะดุ้งตัวโยน แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ ไหนเลยจะรู้ว่าวันนี้ตนเองจะต้องเป็นทัพหน้ากล่าวเรื่องสะท้านฟ้าสะเทือนดินเช่นนี้ต่อหน้าพระพักตร์ ใครใช้ให้ตนเป็นขุนนางผู้น้อยเล่า!“กระหม่อมมิกล้า ถ้อยคำที่กล่าวมานั้นเป็นคำพูดของราษฎรในเมืองหลวงทั้งสิ้น กระหม่อมหาได้เสกสรรปั้นแต่งเอาเองนะพ่ะย่ะค่ะ”“ท่านเจ้ากรมเจียง ท่านก็เห็นด้วยกับคำพูดของผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านใช่หรือไม่”จางจื่อรุ่ยกล่าวถามผู้ที่ยืนก้มหน้าแสร้งลอยตัวไม่รับรู้เรื่องราวด้วยน้ำเสียงติดจะเย้ยหยัน เป็นผลให้เจียงสุยต้องเงยหน้ามองมาทางตน“ท่านราชครูกล่าวผิดไปแล้ว สิ่งที่ใต้เท้าโจวกล่าวมานั้นเป็นคำพู
ราคะสามบุปผา บทที่ 101
“ฝ่าบาทของพวกเราทรงเมตตา รับสั่งว่าโทษตายละเว้นได้แต่โทษเป็นนั้นอยากจะหลีกหนี”“ฝ่าบาททรงมีเมตตาถึงขั้นละเว้นชีวิตกระหม่อม ขอเพียงคนในครอบครัวยังมีชีวิตต่อไป ไม่ว่าฝ่าบาทจะสั่งสิ่งใดกระหม่อมก็พร้อมจะยอมเป็นวัวเป็นม้าให้พระองค์ไปตลอดชีวิตพ่ะย่ะค่ะ”ไป๋เสวี่ยโขกศีรษะสามครั้งอย่างรุนแรง ในดวงตากลับมามีความหวังอีกครั้ง แม้จะถูกเนรเทศไปไกลนับพันนี้ก็ยังดีกว่าให้ตระกูลไป๋จบสิ้นด้วยน้ำมือเขา…ตำหนักโซ่คังในเวลานี้แม้ดูภายนอกจะยังคงเงียบสงบ ทว่าความจริงนั้นกลับตรงกันข้าม เจียงไทเฮายามนี้เดินไปเดินมาราวกับมดในกระทะร้อน จดหมายที่ส่งข่าวออกไปถึงบิดายังไม่มีการตอบกลับ หมอหลวงไป๋หายตัวไปเช่นนี้เกรงว่าจะเป็นเรื่องร้ายมากกว่าดีเป็นแน่“ไทเฮาเพคะ ใต้เท้าเจียงตอบจดหมายกลับมาแล้วเพคะ”“รีบนำมาให้ข้า เร็วเข้า!”เจียงไทเฮารีบคลี่จดหมายในมือออกอ่าน ครั้นรู้ว่าบิดามีแผนการก้าวต่อไป หัวใจที่ลอยคว้างกลางอากาศก็วางลงได้เสียที เห็นเช่นนี้มุมปากสีชาดพลันแย้มเป็นรอยยิ้มร้าจกาจฉับพลัน“ฮ่า ๆ ดี ข้าจะคอยดูว่าบุตรชายผู้นั้นของข้าจะรับมือหมากกระดานนี้อย่างไร”“แล้วเรื่องหัวหน้าหมอหลวงไป๋ พระนางยังจะให้หม่อมฉันตามสืบ
ราคะสามบุปผา บทที่ 100
หลังจากได้รับคำสั่งให้ดูแลเรื่องการสืบสวนหาคนที่อยู่เบื้องหลังการวางยาพิษของโอรสสวรรค์ หลายวันมานี้จางจื่อรุ่ยก็ยุ่งเสียจนเท้าไม่ติดพื้น หนำซ้ำยังต้องเคลื่อนไหวอย่างลับ ๆ กว่าคนต้นเรื่องจะไหวตัวทันราชครูหนุ่มก็คลำทางไปเจอตอเสียแล้ว“หึ! ข้าไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดฝ่าบาทจึงถูกวางยาพิษได้โดยไม่มีผู้ใดระแคะระคาย ที่แท้คนลงมือก็คือเจ้านี่เอง”น้ำเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยประกายเยียบเย็นดุดัน ทำเอาคนฟังที่ถูกจับมัดเป็นบ๊ะจ่างอยู่กลางห้องร่างกายสั่นเทาราวกับวิหคตื่นเกาทัณฑ์ ไม่กล้าแม้จะเงยหน้าสบตาบุรุษเบื้องหน้า ในใจยามนี้มีแต่คำว่าจบสิ้นแล้ว!“เหตุใดไม่พูดไม่จาเลยเล่า หัวหน้าหมอหลวงไป๋…”“ท่านราชครูโปรดละเว้นผู้ชราด้วย โปรดละเว้นด้วย!”ชายชราผมขาวโพลนโขกศีรษะประหนึ่งโขลกกระเทียม ขอร้องอ้อนวอนจางจื่อรุ่ยเสียงสั่นเทา แม้จะรู้ดีว่าโทษของตนเองนั้นยากจะได้รับการอภัยก็ตาม“หากรู้ว่าจะมีวันนี้ ไยยังเลือกลงมือเล่า”“ข้า…ข้าถูกบังคับ หากคนผู้นั้นอยากได้ชีวิตผู้ชราเพียงคนเดียวก็ช่างเถอะ แต่นี่ลูกหลานในตระกูลไป๋ล้วนตกอยู่ในเงื้อมมือคนผู้นั้น ท่านราชครูจะให้ข้าทำเช่นไรเล่า”จางจื่อรุ่ยมองสภาพหัวหน้าหมอห
บางทีคุณอาจจะชอบ
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว79.6K viewsพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่163.0K viewsยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน171.8K viewsอ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู986.4K viewsพี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย
วันว่างว่างของหญิงใหญ่18 viewsหวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่เป็นสตรีผู้โง่งม
หวงตี้ny142 viewsสตรีอุ่นเตียงของพระรอง
ไป๋เจวี๋ย29 viewsตำแหน่งชายา ข้าขอคืนให้ผู้ที่คู่ควร
moonlight -mini2.5K views
