บทที่ 15 กินซะสิ มื้อแรกของนาย (NC 18+)

บทที่ 15

กินซะสิ มื้อแรกของนาย

ท่ามกลางสติอันพร่าเลือนของอาร์เธอร์ แสงสีทองสว่างเจิดจ้า จากนั้นเขี้ยวของเมฟวินก็กระชากออกจากเนื้อของเขา เลือดที่ไม่ได้ถูกดูดไปพุ่งกระฉูดออกมาจนเขามองเห็นได้รางๆ อาร์เธอร์รู้สึกได้ถึงความเปียกชื้นที่ลำคอ ดูเหมือนเมฟวินจะเปลี่ยนใจก้มลงมาดูดเลือดจากลำคอของเขา อาร์เธอร์เห็นขนสีเทา ไวเวิร์นคงมาถึงแล้ว อาร์เธอร์พยายามจะบอกให้ไวเวิร์นหนีไปแต่กลับไม่สามารถขยับปากได้ หลังจากนั้นร่างของเขาก็ไร้สิ่งพยุงอีก ก่อนตกถึงพื้นร่างของเขาก็ถูกรองรับไว้ด้วยอะไรบางอย่าง สายตาของเขาพร่ามัวจนแทบจะมองอะไรไม่เห็นอีก ใบหน้าอันเลือนรางโผล่ขึ้นมาในครรลองสายตา ทั้งหู ตา จมูก และปากเป็นเพียงภาพเลือนราง คนคนนั้นเหมือนจะตะโกนอะไรบางอย่างอยู่

"...เดสมอน?"

อาร์เธอร์หมดสติไป

……….

"ร ร้อน...ร้อน..."

ความแสบร้อนทั่วกายปลุกให้อาร์เธอร์ตื่นขึ้นมา เลือดในกายเดือดพล่านเหมือนร่างเขาเป็นหม้อที่ภายในบรรจุน้ำเดือดเอาไว้ แม้ภายในจะร้อนรุ่มแต่ผิวกายกลับหนาวยะเยือกจนขนลุกชันไปทั้งร่าง ตัวของเขาสั่นไปหมด อาร์เธอร์กอดแขนตัวเองเอาไว้ "หนาว...หนาวมาก"

ร่างของเขาพลันถูกดึงรั้งให้เข้าไปมุดในอ้อมกอดอันแสนอบอ