ราชาแวมไพร์อย่างฉัน ย้อนเวลากลับมาทำไมถึงลำบากนัก

ราชาแวมไพร์อย่างฉัน ย้อนเวลากลับมาทำไมถึงลำบากนัก

last updateLast Updated : 2026-01-10
By:  Sapphiros S. N.Completed
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
35Chapters
583views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

'อาร์เธอร์' ราชาแวมไพร์นำทัพแวมไพร์ต่อสู้กับอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ฮันเตอร์และโบสถ์อาญาสวรรค์ เหล่ามนุษย์ผู้มีพลังพิเศษ กองกำลังต่อต้านปีศาจและอสูรกาย จนในที่สุดก็ได้รับชัยชนะเหนือมวลมนุษยชาติ สร้างยุคสมัยแห่งแวมไพร์ปกครองโลก ในขณะที่เขากำลังจะสังหาร 'เดสมอน' ศัตรูคู่อาฆาต อัศวินศักดิ์สิทธิ์คนสุดท้ายที่ยืดหยัดต่อสู้กับเหล่าแวมไพร์ เป็นดั่งปราการด่านสุดท้ายในการปกป้องมวลมนุษยชาติ ชั่วจังหวะนั้นเขากลับย้อนเวลากลับไปในวันที่เขาได้รับเชื้อแวมไพร์ อาร์เธอร์ไม่รอช้า เขาเดินไปยังหลังร้านเหล้าที่ซึ่งเขาเคยโดนแวมไพร์กัดคอเพื่อรับเชื้อและขึ้นเป็นราชาแวมไพร์อีกครั้ง กลับมีฮันเตอร์ฝึกหัดมาช่วยเขาไว้ ที่สำคัญฮันเตอร์ฝึกหัดคนนั้นยังคือเดสมอนศัตรูคู่แค้นของเขา! เหตุใดย้อนเวลากลับมาเดสมอนถึงเป็นฮันเตอร์ไม่ใช่อัศวินศักดิ์สิทธิ์? เหตุใดเดสมอนถึงได้มาช่วยตัวเขาที่กำลังจะโดนกัดอย่างพอดิบพอดี ทั้งที่ในชาติก่อนไม่มีใครมาช่วยเขา? ทั้งหมดจะเป็นแค่ความบังเอิญหรือเป็นโชคชะตาลิขิตให้เส้นทางของทั้งสองไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป อาร์เธอร์จะขึ้นเป็นราชาแวมไพร์เพื่อครองโลกได้อีกครั้งหรือไม่

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ขอแค่ใช้ชีวิตแบบเดิมมันยากนักรึไง!

الفصل الأول.

....

«اليوم ذكرى زواجكما الثالث، صحيح؟»

سمعت صوتًا أنثويًا من الجانب الآخر للهاتف.

«أجل، هذا صحيح! أنا متحمسة جدًا لقضائه مع مالك. كان مشغولًا جدًا في الآونة الأخيرة، لكن هذه المرة أنا متأكدة أنه سيأتي، فبعد كل شيء، هذه ذكرى زواجنا.»

رددت على صديقتي وأنا أمرر أناملي على خاتم الزواج في إصبعي.

«ماذا أحضرتِ له بمناسبة هذا اليوم السعيد؟»

«لقد اشتريت له الساعة الجديدة التي أصدرتها شركة أوريون، فرع الأزياء والموضة. هه، لقد كلفني ذلك كل مدخراتي.»

قلت ذلك وأنا أنزل من سيارة الأجرة التي أقلتني من منزل والديّ إلى حي قريب من حي الزهور، حيث أسكن أنا وزوجي.

حسنًا، لقد قال لي أن أبقى بعيدة عن الأنظار، لأن لا أحد يعرف بزواجنا سوى عائلته وعائلتي، ومع ذلك فقد وعدني بإعلان زواجنا للعامة في ذكرانا الثالثة، لذلك أنا متحمسة جدًا!

«واو يا فتاة! تلك الساعة تكلف ثروة! بالحديث عن الهدايا، لقد نشر على إنستغرام صورة لمالك وهو يشتري عقدًا ألماسيًا عريقًا يعود إلى عصور قديمة، وقد كان جميلًا جدًا. لا بد أنه اشتراه لك!»

سمعت دندنة لورا، وكأنها هي من ستحصل على هذه الهدية وليس أنا.

«لا تبالغي في ذلك! على الرغم من أنني لا أحب العقود الألماسية الثقيلة، إلا أنني لن أمانع الأمر إذا اشترى لي زوجي واحدًا. بالعكس... سأعتني به من كل قلبي.»

رددت وأنا أرفع رأسي إلى السماء وأستنشق الهواء المنعش في الفصل الربيعي، بينما كانت ابتسامتي تتسع أكثر على وجهي.

فبمجرد رؤية زوجي البارد والجاد عادةً يقف في المحلات لشراء هدية لي، تدب السعادة في قلبي.

«أوه، لولو حبيبتي، لقد وصلت إلى المنزل، لذلك وداعًا!»

قلت ذلك مباشرة عندما اقتربت من ذلك القصر المهيب المصمم بطريقة عصرية.

لم يكن هذا المنزل الفخم على ذوقي، لكن زوجي اعتاد العيش في أماكن باذخة كهذه، لا أقل، فاعتدت عليها قليلًا.

«وداعًا يا ماري، واستمتعي جيدًا!»

أغلقت الخط مباشرة، تاركة إياي أغرق في أفكاري.

ترى، هل هو في المنزل؟

على الرغم من أنني أتمنى ألا يكون في المنزل من أجل تجهيز حفلة صغيرة، فلا بأس. الأهم أنه موجود، والكيك كنت قد خبزته بالفعل، وهو الآن موضوع في البراد.

لكن من يعلم؟ ربما هذه فرصة سعيدة لي كي أجرب تحضير الطاولة معه؟

مجرد تخيل زوجي الطويل والقوي يحضر الطاولة معي يجعلني أسرع في خطواتي.

نظرت مرة أخيرة إلى الكيس الفاخر في يدي، ثم انطلقت بسرعة إلى المنزل.

أخرجت المفتاح من الحقيبة البسيطة خاصتي، ثم شرعت في محاولة فتحه.

«هممم؟ لا يفتح! لا بأس، دعنا نجرب كلمة السر.»

كانت كلمة السر هي عيد ميلادي.

جربت، لكن لم ينجح الأمر!

بقيت البصمة فقط.

وضعت إصبعي على الشاشة الصغيرة، فأصدرت ضوءًا أخضر، تبعته ابتسامتي السعيدة.

«يبدو أن قفل الباب معطل، سأطلب من أحدهم إصلاحه فيما بعد.»

دخلت المنزل، ثم أشعلت الأضواء على أمل أن أجد زوجي جالسًا فوق الأريكة كما اعتدت أن أفعل أنا عندما يقترب موعد مجيئه، لكنه لم يكن هناك!

شعرت بحزن طفيف، لكن سرعان ما طغت عليه أفكار سعيدة.

من يعلم؟ ربما جهز لي مفاجأة في غرفتنا؟

خلعت حذائي المسطح، ثم صعدت السلالم بحذر، فقد كانت لدي فوبيا من المصاعد.

استغرق الأمر بعض الوقت، لكن في الأخير وصلت.

أردت لو أصرخ باسمه، ولكن غيرت رأيي واتجهت بسرعة إلى غرفتنا.

وضعت يدي على مقبض الباب بغية فتحه، ولكن شعورًا سيئًا انتابني جعل القشعريرة تمر في عمودي الفقري.

تنفست بعمق، ثم فتحت الباب أخيرًا.

«عزيزي، لقد جئت—»

علقت الكلمات في حلقي عند المنظر أمامي.

كان زوجي نائمًا في طرف سريرنا، وبجانبه طفل صغير يبدو من حجمه أنه لم يبلغ الخامسة حتى، ثم...

كانت هناك امرأة نائمة في الجهة الأخرى بجانب الطفل!

كانت تلك المرأة ترتدي عقدًا عريقًا وجميلًا جدًا، ومألوفًا بطريقة تؤلم القلب.

«م-مالك؟»

خرج صوتي كهمس يائس، وأنا أدعو أن أكون أحلم لا غير.

فجأة فتحت عينان حادتان واتجهتا مباشرة إليّ.

جعلتني تلك النظرات أرتعب بشدة، حتى سقط الكيس من يدي.

«تسك، كيف دخلتِ أنتِ؟ يبدو أنني نسيت نزع بصمتك. يا للإزعاج.»

مرر يده في شعره، ووجهه هادئ تمامًا دون أي ذرة ذنب.

«ذكرى زواج سعيدة يا زوجتي الصغيرة.»

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
35 Chapters
บทที่ 1 ขอแค่ใช้ชีวิตแบบเดิมมันยากนักรึไง!
บทที่ 1ขอแค่ใช้ชีวิตแบบเดิมมันยากนักรึไง!ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง อาร์เธอร์ แชมเบิร์ต ราชาแวมไพร์นำทัพแวมไพร์บุกโจมตีป้อมปราการสุดท้ายของมวลมนุษยชาติ หอคอยอัศวินศักดิ์สิทธิ์หอคอยหินอ่อนสีขาวสูงชันตั้งตระหง่านเหนือเมฆาแห่งรัตติกาล บัดนี้เหลือเพียงซากปรักหักพังที่ถล่มอยู่ใต้เท้าของเหล่าแวมไพร์ ท่ามกลางกองเศษหินเศษอิฐยังมีกางเขนศักดิ์สิทธิ์ที่หลอมขึ้นมาจากแร่เงินสีขาวบริสุทธิ์เปล่งประกายสะท้อนแสงระยิบระยับจากดวงดาราอันเป็นพลังขุมสุดท้าย แสงศักดิ์สิทธิ์โดดเด่นเหนือสิ่งอื่นใดในราตรีที่เป็นจุดเริ่มต้นแห่งกลียุคคืนนี้เป็นคืนจันทร์สีเลือด กางเขนที่ไม่สามารถรับพลังจากแสงจันทร์ได้ทำให้ผู้มีพลังพิเศษฝั่งมนุษย์อ่อนกำลัง อาร์เธอร์เลือกค่ำคืนนี้เป็นช่วงเวลาแห่งศึกตัดสิน ราชานำแวมไพร์ใต้สังกัดกว่าพันตนบุกโจมตีครั้งสุดท้ายหลังจากนี้จะไม่มีผู้ใดกล้าอาจเอื้อมมาเป็นศัตรูกับเผ่าแวมไพร์อีกแล้ว ทั้งฮันเตอร์ที่โดนล้างบางไปก่อนหน้านี้ ทั้งโบสถ์อาญาสวรรค์ที่คอยสวดภาวนาชำระบาปทั้งปวง ทั้งอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกป้องมนุษย์ในทุกรัตติกาลมาเยือน หลังจากนี้จะมีเพียงขั้วอำนาจเดียวแวมไพร์แสงสีขาวบริสุทธิ์หม่นล
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 2 ผู้กลับชาติมาเกิดใหม่
บทที่ 2ผู้กลับชาติมาเกิดใหม่อาร์เธอร์ร้องยังไม่สุดปอด อารมณ์หงุดหงิดที่มาพร้อมกับความสิ้นหวังยังไม่ทันได้ระบายออกจนหมด มือภายใต้ถุงมือหนังสีดำของเดสมอนก็เอื้อมมาอุดปากเขาจากด้านหลัง"แหกปากทำซากอะไร หุบปากซะ!"เสียงเข้มตะคอกใส่หูจนอาร์เธอร์สะดุ้งโหยง เขาเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าศัตรูหมายเลขหนึ่งแห่งปีศาจทั้งปวงเป็นคนปากจัดขนาดไหน มือก็ฟาดฟันสังหารด้วยอาวุธ ปากก็เชือดเฉือนด้วยคำพูดเดสมอนเห็นเขาไม่ร้องโวยวายอีกจึงปล่อยมือออกหึ! ขัดขวางการกลายพันธุ์ของฉันแล้วยังสวมถุงมือเสียหนาป้องกันการโดนกัดอีกชีวิตอันราบรื่นดุจเกลียวลมบนหาดทรายของฉันยังไม่เริ่มก็โดนนายขัดขวางเสียไม่เหลือเค้าเดิม จะไม่ให้แหกปากได้ยังไง!อาร์เธอร์กัดฟันข่มกลั้นอารมณ์ ตอบกลับหน้าตาย "ตกใจกลัวน่ะ นั่นมันตัวอะไร"เดสมอนขมวดคิ้วมุ่น สายตาบ่งบอกว่าไม่เชื่อคำพูดเขาสักคำ "คนตาบอดยังดูออกว่านั่นคือแวมไพร์ เขตนี้กำลังมีแวมไพร์ออกอาละวาดยังจะออกมาที่เปลี่ยวกลางค่ำกลางคืน ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง"อาร์เธอร์อาศัยอยู่ในเขตการปกครองคริมสัน ในครั้งก่อน ก่อนที่เขาจะย้อนเวลากลับมา ช่วงเวลาที่เขาโดนแวมไพร์กัดเป็นช่วงที่แวมไพร์เริ
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 3 องค์กรฮันเตอร์ที่ฉันเกลียด
บทที่ 3องค์กรฮันเตอร์ที่ฉันเกลียดอาร์เธอร์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา แสงสีเงินจางหายไปแล้ว พวกเขาทั้งสองกำลังยืนอยู่บนวงแหวนที่หน้าตาเหมือนวงแหวนก่อนหน้านี้ทุกประการ เพียงแต่มีขนาดที่ใหญ่กว่าหลายเท่าและยังเรืองรองด้วยแสงสีเงินที่สว่างกว่ากันมาก ที่สำคัญคือพื้นที่พวกเขายืนอยู่เปลี่ยนจากพื้นดินปูพรมไปด้วยหญ้าสีเขียวชอุ่มกลายเป็นพื้นหินสีหม่นเหมือนพื้นปราสาทเก่า ในห้องอันมืดมิดยังมีวงแหวนแบบเดียวกันอีกเก้าวงรวมกับวงที่พวกเขายืนอยู่เป็นสิบวงวงแหวนเหล่านี้คือวงแหวนวาร์ป ไม่ว่าวงแหวนชนิดใดก็ล้วนต้องใช้พลังในการหล่อเลี้ยง ยิ่งวงใหญ่ก็ยิ่งใช้พลังมาก ภายในห้องอันมืดมิดราวกับถ้ำแห่งนี้มีวงแหวนถึงสิบวง ในคฤหาสน์ตระกูลแวมไพร์ทั้งสี่อย่างมากก็มีอยู่สามวงต่อหลัง สถานที่ที่มีวงแหวนวาร์ปมากขนาดนี้ย่อมไม่แคล้วเป็นที่รวมตัวของผู้ใช้พลังพิเศษอย่างหอคอยอัศวินศักดิ์สิทธิ์ โบสถ์อาญาสวรรค์หรือองค์กรฮันเตอร์ อันเป็นสามสถานศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกปักษ์มวลมนุษย์จากบรรดาปีศาจสถานที่นี้มืดมนให้ความรู้สึกหนาวเหน็บไม่ต่างจากแหล่งกบดานของปีศาจ คนข้างๆ เขาก็ยังแต่งกายด้วยชุดหนังสีดำอันเป็นเครื่องแบบของฮันเตอร์ ที่นี่จะต้องเป
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 4 ตายซะ พวกคนใจบาป!
บทที่ 4ตายซะ พวกคนใจบาป!เดสมอนเดินนำพาอาร์เธอร์เดินไปบนทางเดินปูพรมสีแดงตรงกลางระหว่างแถวที่นั่ง เก้าอี้แถวยาวอัดแน่นไปด้วยสมาชิกองค์กร ฝั่งที่อยู่ใกล้ประตูสวมปลอกแขนสีเขียวของฮันเตอร์ฝึกหัด ถัดไปจึงเป็นปลอกแขนสีน้ำเงิน ขาว ดำ สัญลักษณ์ของฮันเตอร์ระดับสาม สอง หนึ่ง ไล่เรียงตามลำดับ หน้าเวทียกสูงยังมีฮันเตอร์หน่วยพิเศษที่สวมปลอกแขนสีแดงเลือดยืนเรียงแถวอยู่ วาเนสซ่าไปยืนรวมกับพวกเขาก่อนแล้ว"ฮันเตอร์ทุกคนต้องมาร่วมดูคนใหม่ทดสอบพลังทุกครั้งเลยเหรอ วุ่นวายชะมัด" อาร์เธอร์อดที่จะกระซิบถามเดสมอนที่เดินนำหน้าเขาไม่ได้ โบสถ์แห่งนี้ใช่เล็กๆ เสียที่ไหน อย่างน้อยก็บรรจุคนได้เฉียดหลักพันเข้าไปแล้ว ตอนนี้เก้าอี้แถวยาวแทบจะไม่มีที่ว่าง ไม่ใช่ต้องมาเข้าร่วมพิธีทั้งองค์กรกันหรอกหรือ"มาหรือไม่มาไม่มีกฎบังคับ ที่มาล้วนสมัครใจเอง" เดสมอนตอบเสียงเรียบอย่างไม่ใส่ใจ"สมาชิกองค์กรให้ความร่วมมือมากกว่าที่คิดแฮะ" อาร์เธอร์ตั้งข้อสังเกต เขารู้ว่าสมาชิกฮันเตอร์เคารพรักองค์กรแต่ส่วนใหญ่เป็นพวกนักล่า ชอบอยู่ตัวคนเดียวหรือเป็นกลุ่มเล็กๆ ไม่คิดว่าจะมารวมตัวกันมากขนาดนี้เพียงเพราะพิธีปลุกพลังให้เด็กใหม่ที่ยังไม่ร
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 5 จากนี้ไปนายมานอนเตียงฉัน
บทที่ 5จากนี้ไปนายมานอนเตียงฉันอาร์เธอร์เปิดเปลือกตา แสงอาทิตย์สาดลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาสะท้อนกับใบหน้างดงามดังรูปสลักของเทพสวรรค์ ขาดเพียงความเย้ายวนอันเป็นเอกลักษณ์ของแวมไพร์ที่ใช้ในการล่อลวงเหยื่อ อาร์เธอร์ยกมือขึ้นมาบังแสงก่อนจะรีบหรี่ตาลงตามสัญชาตญาณ ด้วยกลัวว่าดวงตาทั้งสองข้างจะได้รับบาดเจ็บ"ใครบังอาจเปิดหน้าต่างทิ้งไว้!""สายโด่งขนาดนี้เพิ่งตื่นยังจะโวยวายอีก"เสียงเข้มตอกกลับมา อาร์เธอร์หันไปตามเสียง ชายหนุ่มผมดำตัดสั้นหน้าตาหล่อเหลาเย็นชากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะริมหน้าฝั่งตรงข้ามกับตัวเขา ดวงตาสีน้ำเงินเยียบเย็นภายใต้กรอบแว่นตวัดขึ้นมองเขาอย่างตำหนิติเตียนแม้จะไม่ได้อยู่ในทั้งเครื่องแบบเกราะเหล็กอัศวินศักดิ์สิทธิ์และชุดหนังของฮันเตอร์ อาร์เธอร์ก็จำเขาได้เป็นอย่างดีเดสมอน ไฮการ์เด้นงั้นก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่ฝันน่ะสิ!อาร์เธอร์กุมหน้าผาก "ครั้งนี้อะไรอีกล่ะ บาทหลวงศักดิ์สิทธิ์รึ?""เพ้อเจ้ออะไรของนาย ไม่ได้บาดเจ็บที่หัว ทำไมถึงพูดไม่รู้เรื่องได้"อาร์เธอร์จิ๊ปาก เขาก็แค่พูดไปเรื่อยด้วยความสับสน ใครใช้ให้หมอนี่ลืมตาครั้งหนึ่งเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ครั้งหนึ่งเป็นฮันเตอร์
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 6 ด้วยรักและคิดถึง
บทที่ 6ด้วยรักและคิดถึงกว่าอาร์เธอร์จะหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าในตอนรุ่งสาง ความเคลื่อนไหวบางอย่างก็ปลุกให้เขาตื่นขึ้นมาในชั่วโมงถัดมาที่สะโพกของเขาเหมือนถูกดันจากของอุ่นร้อนบางอย่าง อาร์เธอร์ที่แสนจะงัวเงียเลื่อนมือไปปัดมันออกปัดไม่ได้สัมผัสนี้มันคุ้นๆ...ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง อาร์เธอร์เบิกตาโพลง แท่งอุ่นร้อนในมือขยายใหญ่ขึ้นจากการสัมผัส อาร์เธอร์รีบชักมือกลับมากุมไว้บนอก ดวงตากลอกหลุกหลิกเหลือบขึ้นไปมองคนที่นอนกอดเขาไว้ยังหลับอยู่...อาร์เธอร์ถอนหายใจโล่งอก ความแตกตื่นกลายเป็นเห็นอกเห็นใจ ตอนเช้าผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ ยิ่งคนแบบหมอนี่วันๆ คิดแต่ว่าจะฆ่าปีศาจยังไงคงไม่ได้ปลดปล่อยมานานสินะ ช่างน่าสงสาร ตื่นขึ้นมาคงอับอายน่าดู ฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็แล้วกันคิดได้ดังนั้นอาร์เธอร์ก็หลับตาลงไปใหม่ แต่การทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นนั้นยากกว่าที่เขาคิด เมื่อแท่งร้อนยังคงขยายขนาดดุนดันสะโพกของเขาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งอ้อมแขนยังเหมือนกระชับรัดตัวเขาให้แน่นขึ้นไปอีกจนเริ่มอึดอัดเฮ้ยๆ มันจะใหญ่อะไรขนาดนั้น ห๊ะ! แล้วนี่ฝันอะไรอยู่หยุดกอดได้แล้ว คิดว่าแขนนายลีบนักรึไง? แค่วางทับก็หนักจะตายชักแ
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 7 ข้าจะตามหาเจ้าให้เจอ
บทที่ 7ข้าจะตามหาเจ้าให้เจออาหารของฮันเตอร์เน้นเนื้อเป็นส่วนใหญ่เนื่องจากพวกเขาเป็นนักล่า ภารกิจหาวัตถุดิบอาหารส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่ล่าสัตว์ก็ไม่ค่อยมีคนรับไปทำฝีมือของคนครัวก็ดีไม่ใช่น้อย แม้บรรจุภัณฑ์จะเป็นเพียงกล่องไม้หน้าตาธรรมดา แต่เมื่อเปิดฝาออกกลิ่นหอมของเนื้อกวางที่หมักปรุงจนไม่เหลือความเหม็นคาวก็ลอยโชยออกมา เนื้อกวางได้รับการเคี่ยวจนนุ่ม ภายนอกทอดกับเนยจนกรอบทิ้งความชุ่มฉ่ำสดใหม่ของเนื้อไว้ภายใน โรยด้วยโรสแมรี่เพิ่มความหอมรัญจวน เคียงคู่มากับมันที่อบด้วยน้ำมันเนื้อกวางอาหารมื้อนี้เป็นมื้อที่ยั่วน้ำลายเป็นอย่างมาก หากไม่ติดที่ในน้ำมันเนยใส่กระเทียมทอดจนเหลืองกรอบแล้วโรยบนเนื้อกวางอีกที ในมันอบยังมีกระเทียมสับชิ้นน้อยใหญ่ติดอยู่ในทุกซอกทุกมุม กลิ่นกระเทียมฉุนกึกจนอาร์เธอร์หมดความอยากอาหารในสวนผักขององค์กรดันปลูกกระเทียมไว้เสียเยอะเพื่อขับไล่ให้ปีศาจอย่างแวมไพร์ไม่อยากย่างกรายเข้าใกล้ เมื่อปลูกเยอะในอาหารแทบทุกมื้อจึงมีส่วนผสมของกระเทียมเป็นตัวชูรสอาร์เธอร์ถอนหายใจก่อนจะเขี่ยกระเทียมออกจากอาหารอย่างอื่นเหมือนในทุกๆ มื้อ แม้ตอนนี้เขาจะยังเป็นมนุษย์แต่ก็ติดนิสัยเกลียดของสิ่งนี้เ
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 8 ภารกิจแรก ปะทะแวมไพร์ระดับสูง
บทที่ 8ภารกิจแรก ปะทะแวมไพร์ระดับสูง"ภารกิจแรกคืออะไร" อาร์เธอร์เช็ดปากพลางถามเดสมอนที่กำลังเก็บกล่องไม้ของตนอยู่"อย่างที่บอกไปว่าช่วงนี้ในเขตการปกครองคริมสันแวมไพร์กำลังออกอาละวาดอย่างหนัก แทบทุกหมู่บ้านร้องขอไม่ฮันเตอร์ก็อัศวินศักดิ์สิทธิ์ให้ไปช่วยอยู่เฝ้าระวังปกป้องชาวบ้านในยามอาทิตย์ลับขอบฟ้า"อาร์เธอร์โล่งใจ ถ้าแค่งานเฝ้าหมู่บ้านก็อาจจะไม่ได้เจอแวมไพร์เลยด้วยซ้ำ หากต้องปะทะกับอดีตลูกน้องที่ไม่รู้จักตัวเขาในตอนนี้คงวางตัวลำบาก อีกอย่างลูกน้องแต่ละคนของเขาก็แข็งแกร่งกันทั้งนั้น อาร์เธอร์ที่เป็นเพียงมนุษย์คงต่อกรได้ลำบากเอ๊ะ ไม่สิ ถ้าเจออดีตลูกน้องเขาก็แค่ทำเป็นพลาดท่าโดนกัดก็พอแล้วนี่ อย่างไรลูกน้องของเขาก็เป็นสายเลือดบริสุทธิ์อันแข็งแกร่งเหมือนกับคลินตันแทบทุกตนอยู่แล้ว ทีนี้เดสมอนก็จะรังเกียจที่เขาเป็นแวมไพร์ไม่ยื้อเขาไว้ในองค์กรฮันเตอร์อีก...แต่จะตามล่าเขาแทนแค่คิดอาร์เธอร์ก็ปวดหัวแล้ว คงต้องรอดูสถานการณ์ตอนนั้นก่อนแล้วค่อยตัดสินใจอีกครั้ง"แค่เฝ้าหมู่บ้านแล้วจะได้เลื่อนระดับไวเหรอ?""ปกติระดับก็แบ่งตามความสามารถ ตอนนี้ขาดแค่พื้นที่แสดงฝีมือก็เท่านั้น อีกอย่างอย่าเพิ่งรีบป
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 9 โดนกัดแล้วโว้ยยยยย!
บทที่ 9โดนกัดแล้วโว้ยยยยย!"เอาล็อกเกตฉันคืนมา!"โดยที่ไม่มีใครคาดคิดอาร์เธอร์พุ่งตัวไปหาคลินตันที่ห้อยล็อกเกตของเขาอยู่บนคอ ในหัวของคลินตันกลับมีอีกเสียงหนึ่งแทรกเข้ามา 'รีบมากัดฉันเร็วเข้า!'ที่อาร์เธอร์เลือกมาทางคลินตันนั้นเป็นเพราะว่าเจ้าแวมไพร์ตนนี้หลงมัวเมาในกลิ่นของเขาเข้าไปแล้ว การควบคุมจิตใจก็จะง่ายยิ่งขึ้นไปอีก ดังนั้นที่เขาต้องทำก็แค่ควบคุมให้คลินตันกัดเขา เสร็จแล้วก็ไปต่อสู้กับแวมไพร์อีกสองตนเปิดทางหนีให้กับเขาคลินตันหัวเราะร่า อ้าแขนรับเหยื่อที่วิ่งเข้ามาสู่เงื้อมมือของเขาด้วยเอง "ฮ่าๆๆ เหยื่อเลือกที่จะเป็นของข้า พวกเจ้ากลับไปเสีย!"อาร์เธอร์ใส่พลังควบคุมจิตใจผ่านกางเขนเงินลงไปมากกว่าเดิม 'คลินตัน กัดฉันเดี๋ยวนี้!'คลินตันถูกควบคุมจิตใจอย่างไม่คิดต่อต้าน ก้มลงดอมดมกลิ่นหอมหวานของเหยื่อในอ้อมแขน "อา หอมยิ่งนัก"'เร็วเข้าสิ!'"ไม่รีบ""ห๊ะ?""ไว้พาเจ้ากลับคฤหาสน์ก่อน เราค่อยมาสนุกกัน"อาร์เธอร์อ้าปากค้าง เขาได้เห็นความคิดในหัวของคลินตัน เจ้าบ้านี่ไม่ได้แค่อยากสูบเลือดเขาจนหมดตัวแบบในครั้งที่แล้วแต่จะเอาเขาไปทำเป็นถังไวน์ส่วนตัว!ถังไวน์ของแวมไพร์นั้นก็เหมือนกับฟาร์มนมวัวห
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
บทที่ 10 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
บทที่ 10ตาต่อตา ฟันต่อฟันแวมไพร์ระดับสูงสิ้นท่าหนีไปแล้ว เดสมอนไม่เพียงไม่ตามไป เขาไม่ได้สนใจถึงการมีอยู่ของพวกมันด้วยซ้ำร่างในอ้อมแขนเย็นชืดพิงเขาอย่างอ่อนแรง อาร์เธอร์ไอเอาก้อนเลือดออกมาอีกสองสามที เดสมอนถอดถุงมือหนังใช้มือเช็ดคราบเลือดออกจากมุมปากให้กับเขาอย่างแผ่วเบา ใบหน้าขาวนวลใต้แสงจันทร์ซีดเซียว ไม่รู้เป็นเพราะใช้พลังไปมากเกินจนพลังสะท้อนกลับมาที่ตนเองทำให้เขาบาดเจ็บหรือเป็นเพราะเชื้อแวมไพร์กำลังไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายอาร์เธอร์หอบตื้นๆ เขาอ่อนเพลียมากจนไม่แม้แต่จะคิดหนีจากยมทูตตรงหน้า "โดนกัดซะแล้ว นายจะทำยังไง ฆ่าทิ้งซะเลยไหม อย่างน้อยถ้าตายเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็ไม่ต้องกลายเป็นแวมไพร์ที่นายเกลียด"เดสมอนเม้มริมฝีปากจนเป็นเส้นตรง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มวูบไหวด้วยความสับสน เขาควรทำตามที่อาร์เธอร์พูด ป้องกันไม่ให้เกิดราชาแวมไพร์ในอนาคต "ฉัน...ฉันโดนความแค้นเข้าครอบงำจนหน้ามืดตามัว ไม่ได้ดูแลนายให้ดี ฉัน...ขอโทษ"อาร์เธอร์เบิกตากว้างด้วยความเหลื่อเชื่อ ก่อนจะหัวเราะออกมา มือข้างที่ไม่ได้โดนกัดยกขึ้นไปทาบทับแนบอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา อารมณ์ความรู้สึกมากมายท่วมท้นออกมาทางสีหน้านั้น ทั้งร
last updateLast Updated : 2026-01-10
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status