ราชาแวมไพร์อย่างฉัน ย้อนเวลากลับมาทำไมถึงลำบากนัก

ราชาแวมไพร์อย่างฉัน ย้อนเวลากลับมาทำไมถึงลำบากนัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Oleh:  Sapphiros S. N.Tamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
35Bab
523Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

'อาร์เธอร์' ราชาแวมไพร์นำทัพแวมไพร์ต่อสู้กับอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ฮันเตอร์และโบสถ์อาญาสวรรค์ เหล่ามนุษย์ผู้มีพลังพิเศษ กองกำลังต่อต้านปีศาจและอสูรกาย จนในที่สุดก็ได้รับชัยชนะเหนือมวลมนุษยชาติ สร้างยุคสมัยแห่งแวมไพร์ปกครองโลก ในขณะที่เขากำลังจะสังหาร 'เดสมอน' ศัตรูคู่อาฆาต อัศวินศักดิ์สิทธิ์คนสุดท้ายที่ยืดหยัดต่อสู้กับเหล่าแวมไพร์ เป็นดั่งปราการด่านสุดท้ายในการปกป้องมวลมนุษยชาติ ชั่วจังหวะนั้นเขากลับย้อนเวลากลับไปในวันที่เขาได้รับเชื้อแวมไพร์ อาร์เธอร์ไม่รอช้า เขาเดินไปยังหลังร้านเหล้าที่ซึ่งเขาเคยโดนแวมไพร์กัดคอเพื่อรับเชื้อและขึ้นเป็นราชาแวมไพร์อีกครั้ง กลับมีฮันเตอร์ฝึกหัดมาช่วยเขาไว้ ที่สำคัญฮันเตอร์ฝึกหัดคนนั้นยังคือเดสมอนศัตรูคู่แค้นของเขา! เหตุใดย้อนเวลากลับมาเดสมอนถึงเป็นฮันเตอร์ไม่ใช่อัศวินศักดิ์สิทธิ์? เหตุใดเดสมอนถึงได้มาช่วยตัวเขาที่กำลังจะโดนกัดอย่างพอดิบพอดี ทั้งที่ในชาติก่อนไม่มีใครมาช่วยเขา? ทั้งหมดจะเป็นแค่ความบังเอิญหรือเป็นโชคชะตาลิขิตให้เส้นทางของทั้งสองไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป อาร์เธอร์จะขึ้นเป็นราชาแวมไพร์เพื่อครองโลกได้อีกครั้งหรือไม่

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 ขอแค่ใช้ชีวิตแบบเดิมมันยากนักรึไง!

「申し訳ありません。娘さんは二月十五日、午前一時十三分に蘇生処置の甲斐なく、お亡くなりになりました」

寺原真衣(てらばら まい)はウサギのぬいぐるみを握りしめたまま、無表情で手術室をじっと見つめていた。

彼女は娘の最後の旅立ちを見送るため、静かに歩み寄った。

手術台の上、真衣は娘の枯れ枝のように細く乾いた小さな手をそっと握った。

その手は冷たく、すでにぬくもりは失われていた。

彼女は静かに娘の髪を整えた。

脳裏には、娘がまだ救急室へ運ばれる前、かすかに漏らした弱々しい声がよみがえる。

「ママ……おじさんは、まだ来ないの?」

娘が「おじさん」と呼んでいたのは、実の父親である高瀬礼央(たかせ れお)だった。彼は娘に「パパ」と呼ぶことを許さず、そのくせ忘れられない初恋相手の息子には「パパ」と呼ばせていた。

高瀬千咲(ちさき)のいちばんの誕生日の願いは、パパと一緒に過ごすこと、そして一度だけでも「パパ」と呼ばせてもらうことだった。

千咲は体が弱く、去年の冬、冷たい風の中で礼央が帰ってくるのを待ち続けたせいでインフルエンザにかかり、肺炎を患った。今年に入ってからは病状が急激に悪化し、ずっと入院していた。

今日もまた、寒い冬の日だった。千咲はこっそりと家の門の外で、礼央の帰りを待ち続けていた。

倒れていたところを真衣が見つけ、すぐに病院へと運ばれた。

医師からは、危篤状態だと宣告された。

真衣は礼央に、娘の誕生日くらいは一緒にいてほしいと、必死に懇願した。

彼はそれを承諾した。

だが、またしても約束は裏切られた。

彼女は枯れ枝のように痩せ細った娘の小さな体をそっと抱きしめ、優しくささやいた。「いい子ね……もう、つらいことは終わりよ」

もう、病の苦しみに耐える必要はない。

もう、毎日父親に嫌われ、決して届かない父の愛を求めて泣くこともない。

「ママ、どうしておじさんは私にパパって呼ばせてくれないの? でもお兄ちゃんはいいのに……

ママ、萌寧さんがお兄ちゃんのこと好きだから、パパもお兄ちゃんのこと好きなんだよね……」

娘の無邪気な問いかけが、今もなお彼女の耳元で何度も何度も響いているようだった。

幼い彼女には、なぜパパが自分を好きになってくれないのか、なぜ自分だけ「パパ」と呼べないのか、その理由がどうしてもわからなかった。ただ、きっと自分がお兄ちゃんよりも劣っているから、だからパパに嫌われているのだと、そう思い込んでいた……

六年前、彼女は礼央とふとしたことで関係を持ち、千咲を身ごもった。いわゆる授かり婚だった。

千咲を産んだ時、彼女は難産の末、大量出血したが、彼は一度も顔を見せることはなかった。

その頃、礼央は憧れの女性・外山萌寧(とやま もえ)の出産に付き添っていたのだ。どちらが大事か、それは一目でわかることだった。

萌寧は男の子を産んだ後、その子を礼央に預けて出国し、そのまま消息を絶った。

一方、真衣は長年、礼央を一途に想い続けてきた。彼の心を少しでも引き寄せたくて、萌寧が産んだ子供を受け入れ、我が子同然に心を込めて育て上げた。

彼は千咲に「パパ」と呼ばせることを決して許さなかった。だが、萌寧の息子にはまるで宝物のように接した。これが、決定的な違いだった。

難産の時、彼女は本当は気づくべきだったのだ。あの男の心は氷のように冷たく、どれほど手を尽くしても、決して温めることはできないということに。

本当は千咲のほうが午前中に先に生まれていた。それなのに、彼は萌寧の息子を「兄」にして、高瀬家の長男としての地位を与えた。

その結果――

誰もが、その子こそ礼央の本当の息子だと信じて疑わなかった。

そして、千咲はただの私生児だと蔑まれたのだ。

医師は彼女の震える背中を重苦しい面持ちで見つめながら、そっと声をかけた。「お父様は……まだお見えになっていないのですか?」

この子・高瀬千咲が入院してからというもの、父親の姿は一度たりとも見かけることはなかった。

真衣の瞳は冷たく光り、皮肉げにかすかに笑った。「父親なら、私生児を連れてその実の母親に会いに行き、誕生日パーティーを開いていますよ」

毎年、同じことの繰り返しだった。

それでも彼女は、馬鹿みたいに四年間も他人の子を育て続けてきた。

同じ誕生日の子供なのに、千咲には冷たい仕打ちしか与えられなかった。

医師は呆然とし、目の前の哀れな女性に、どんな言葉をかければいいのか分からずにいた。

-

千咲が亡くなって初日、真衣は全ての手続きを済ませた。

北城の火葬手続き確認書には、父母双方の署名が必要だった。

真衣は港湾の別荘へ戻り、千咲の遺品を静かに整理した。

その時、階下から車の音が聞こえてきた。

「パパ!いつママを捨てて萌寧さんと結婚するの?萌寧さんにママになってほしい!」

礼央はコートを腕にかけ、身をかがめて子供である高瀬翔太(たかせ しょうた)の頬を優しくつねった。「翔太、萌寧さんをママって呼んでいいんだよ」

真衣は階上で、その会話の一部始終をはっきりと耳にした。

胸の奥がきゅっと締めつけられる。彼女はそっと目を閉じ、深く息を吸い込んだ。

「ママにお風呂に入れてもらって、着替えたら萌寧さんを迎えに行きなさい」

翔太は嬉しそうに跳びはねた。「やった!」

けれど次の瞬間、翔太の小さな顔は曇り、しょんぼりとつぶやいた。「でも……ママが知ったら、行かせてくれないかも。ママ大嫌い、いつも外のもの食べさせてくれないんだもん」

礼央は翔太の頭を撫で、やさしく背中を押すように言った。「パパがいるから、ママは何も言えないよ」

礼央はふと目を上げ、ちょうど階段を下りてくる真衣と視線がぶつかった。

だが彼の顔は淡々としていて、何の感情も浮かばず、視線を逸らして見なかったことにした。

翔太は駆け寄り、真衣の手を握って言った。「ママ、お風呂入れて。あとでお出かけするんだ!」

真衣はその手を静かに振りほどき、顔を上げて礼央を真っすぐに見つめた。「何か……忘れてない?」

礼央は淡々と真衣を一瞥した。「何を?」

何年経っても、礼央はずっと冷たかった。彼女に対しても、千咲に対しても、冷たさは変わらなかった。

真衣は自嘲するように微笑んだ。

そうね。礼央が千咲と翔太の誕生日が同じ日だなんて、覚えているはずがない。

翔太の誕生日は毎年、萌寧と一緒に盛大に祝われる。

その一方で、千咲は毎年、毎年、冷たい冬の風の中で、決して帰ってこない父を待ち続けていたのだ。

「話がある」

礼央は嘲笑うように鼻で笑った。「今日は忙しい」

「長くはかからないわ。サインして」

真衣は静かに言い、手にしたファイルを開いて、署名する場所を指し示した。

礼央はひどく不機嫌そうで、まるで彼女と一秒でも一緒にいること自体が鬱陶しいとでも言いたげだった。

彼は眉をひそめ、勢いよく署名すると、書類を真衣に突き返した。

「今夜は翔太と外で泊まるから帰らない。明日の朝、学校の先生に翔太が半日休みをもらうことを伝えておけ」

真衣は奥歯を噛みしめ、書類を握る指先が真っ白になるほど力を込めた。

もし彼がほんの少しでも真剣に目を通していれば。

すぐに気づいたはずだ。文書の一枚は離婚届、もう一枚は千咲の火葬手続きの書類だということに。

それなのに、彼はどちらの書類にも無造作に、心を込めることなくサインしたのだった。

「それと、千咲に電話してくるなと伝えろ」

真衣は冷たく笑った。

千咲はもう電話なんてかけてこない。

なぜなら、彼女はもう、この世にはいないから。

礼央は、普段とは明らかに違う真衣の態度にも、まるで気にする様子はなかった。

時間が迫る中、萌寧の方から電話が入り、彼らがいつ到着するのか尋ねてきた。

翔太はお風呂にも入らず、着替えもしないまま、礼央のあとについて外へ出た。「今夜は新しいママにお風呂に入れてもらう~」

礼央は甘やかすようにその言葉に応えた。

「いいよ」

真衣はその場に立ち尽くし、彼らの去っていく背中を、ただ呆然と見つめ続けた。

彼女は家の中にある、自分と千咲に関係するすべてのものを整理し、燃やした。

そしてその足で火葬場へ向かい、千咲の遺体を火葬した。

遺骨を受け取った時――

真衣の涙は、こらえきれずに頬をつたって落ちた。

「千咲……ママを待ってて。すぐに会いに行くから……」

-

一方その頃。

礼央は翔太を連れ、萌寧の帰国歓迎パーティーに出席していた。

三人は和やかに語らい、まるで本当の家族のように親密だった。周囲の人々も皆、彼らの家庭の幸せを称賛し、真衣がいつまでも高瀬夫人の座に居座り、彼らの幸せを壊しているのだと噂していた。

その時、誰かが人混みをかき分けて礼央の前に駆け寄ってきた。

「高瀬社長、奥様とお嬢様が本日火葬されました。どうか葬儀場へ、遺骨を受け取りにいらしてください」

礼央は眉一つ動かさず、冷えきった声で言った。「いい歳して、そんな嫉妬じみた茶番をいつまで続けるつもりだ?」

「ですが……火葬許可書にはご自身で署名されましたし、離婚届にも……」

その言葉に、礼央の心臓は一瞬、脈打つのを忘れた。「……何だと?」

礼央はほとんどスピード違反のまま火葬場に辿り着き、妻と娘が火葬炉に送り込まれる光景を目の当たりにした。

それだけの光景で、彼の胸は何かに引き裂かれるような痛みに貫かれた。

火葬場の職員が聞いたのは、彼が「ドサッ」と倒れる音だけだった……

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
35 Bab
บทที่ 1 ขอแค่ใช้ชีวิตแบบเดิมมันยากนักรึไง!
บทที่ 1ขอแค่ใช้ชีวิตแบบเดิมมันยากนักรึไง!ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง อาร์เธอร์ แชมเบิร์ต ราชาแวมไพร์นำทัพแวมไพร์บุกโจมตีป้อมปราการสุดท้ายของมวลมนุษยชาติ หอคอยอัศวินศักดิ์สิทธิ์หอคอยหินอ่อนสีขาวสูงชันตั้งตระหง่านเหนือเมฆาแห่งรัตติกาล บัดนี้เหลือเพียงซากปรักหักพังที่ถล่มอยู่ใต้เท้าของเหล่าแวมไพร์ ท่ามกลางกองเศษหินเศษอิฐยังมีกางเขนศักดิ์สิทธิ์ที่หลอมขึ้นมาจากแร่เงินสีขาวบริสุทธิ์เปล่งประกายสะท้อนแสงระยิบระยับจากดวงดาราอันเป็นพลังขุมสุดท้าย แสงศักดิ์สิทธิ์โดดเด่นเหนือสิ่งอื่นใดในราตรีที่เป็นจุดเริ่มต้นแห่งกลียุคคืนนี้เป็นคืนจันทร์สีเลือด กางเขนที่ไม่สามารถรับพลังจากแสงจันทร์ได้ทำให้ผู้มีพลังพิเศษฝั่งมนุษย์อ่อนกำลัง อาร์เธอร์เลือกค่ำคืนนี้เป็นช่วงเวลาแห่งศึกตัดสิน ราชานำแวมไพร์ใต้สังกัดกว่าพันตนบุกโจมตีครั้งสุดท้ายหลังจากนี้จะไม่มีผู้ใดกล้าอาจเอื้อมมาเป็นศัตรูกับเผ่าแวมไพร์อีกแล้ว ทั้งฮันเตอร์ที่โดนล้างบางไปก่อนหน้านี้ ทั้งโบสถ์อาญาสวรรค์ที่คอยสวดภาวนาชำระบาปทั้งปวง ทั้งอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกป้องมนุษย์ในทุกรัตติกาลมาเยือน หลังจากนี้จะมีเพียงขั้วอำนาจเดียวแวมไพร์แสงสีขาวบริสุทธิ์หม่นล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ผู้กลับชาติมาเกิดใหม่
บทที่ 2ผู้กลับชาติมาเกิดใหม่อาร์เธอร์ร้องยังไม่สุดปอด อารมณ์หงุดหงิดที่มาพร้อมกับความสิ้นหวังยังไม่ทันได้ระบายออกจนหมด มือภายใต้ถุงมือหนังสีดำของเดสมอนก็เอื้อมมาอุดปากเขาจากด้านหลัง"แหกปากทำซากอะไร หุบปากซะ!"เสียงเข้มตะคอกใส่หูจนอาร์เธอร์สะดุ้งโหยง เขาเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าศัตรูหมายเลขหนึ่งแห่งปีศาจทั้งปวงเป็นคนปากจัดขนาดไหน มือก็ฟาดฟันสังหารด้วยอาวุธ ปากก็เชือดเฉือนด้วยคำพูดเดสมอนเห็นเขาไม่ร้องโวยวายอีกจึงปล่อยมือออกหึ! ขัดขวางการกลายพันธุ์ของฉันแล้วยังสวมถุงมือเสียหนาป้องกันการโดนกัดอีกชีวิตอันราบรื่นดุจเกลียวลมบนหาดทรายของฉันยังไม่เริ่มก็โดนนายขัดขวางเสียไม่เหลือเค้าเดิม จะไม่ให้แหกปากได้ยังไง!อาร์เธอร์กัดฟันข่มกลั้นอารมณ์ ตอบกลับหน้าตาย "ตกใจกลัวน่ะ นั่นมันตัวอะไร"เดสมอนขมวดคิ้วมุ่น สายตาบ่งบอกว่าไม่เชื่อคำพูดเขาสักคำ "คนตาบอดยังดูออกว่านั่นคือแวมไพร์ เขตนี้กำลังมีแวมไพร์ออกอาละวาดยังจะออกมาที่เปลี่ยวกลางค่ำกลางคืน ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง"อาร์เธอร์อาศัยอยู่ในเขตการปกครองคริมสัน ในครั้งก่อน ก่อนที่เขาจะย้อนเวลากลับมา ช่วงเวลาที่เขาโดนแวมไพร์กัดเป็นช่วงที่แวมไพร์เริ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 3 องค์กรฮันเตอร์ที่ฉันเกลียด
บทที่ 3องค์กรฮันเตอร์ที่ฉันเกลียดอาร์เธอร์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา แสงสีเงินจางหายไปแล้ว พวกเขาทั้งสองกำลังยืนอยู่บนวงแหวนที่หน้าตาเหมือนวงแหวนก่อนหน้านี้ทุกประการ เพียงแต่มีขนาดที่ใหญ่กว่าหลายเท่าและยังเรืองรองด้วยแสงสีเงินที่สว่างกว่ากันมาก ที่สำคัญคือพื้นที่พวกเขายืนอยู่เปลี่ยนจากพื้นดินปูพรมไปด้วยหญ้าสีเขียวชอุ่มกลายเป็นพื้นหินสีหม่นเหมือนพื้นปราสาทเก่า ในห้องอันมืดมิดยังมีวงแหวนแบบเดียวกันอีกเก้าวงรวมกับวงที่พวกเขายืนอยู่เป็นสิบวงวงแหวนเหล่านี้คือวงแหวนวาร์ป ไม่ว่าวงแหวนชนิดใดก็ล้วนต้องใช้พลังในการหล่อเลี้ยง ยิ่งวงใหญ่ก็ยิ่งใช้พลังมาก ภายในห้องอันมืดมิดราวกับถ้ำแห่งนี้มีวงแหวนถึงสิบวง ในคฤหาสน์ตระกูลแวมไพร์ทั้งสี่อย่างมากก็มีอยู่สามวงต่อหลัง สถานที่ที่มีวงแหวนวาร์ปมากขนาดนี้ย่อมไม่แคล้วเป็นที่รวมตัวของผู้ใช้พลังพิเศษอย่างหอคอยอัศวินศักดิ์สิทธิ์ โบสถ์อาญาสวรรค์หรือองค์กรฮันเตอร์ อันเป็นสามสถานศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกปักษ์มวลมนุษย์จากบรรดาปีศาจสถานที่นี้มืดมนให้ความรู้สึกหนาวเหน็บไม่ต่างจากแหล่งกบดานของปีศาจ คนข้างๆ เขาก็ยังแต่งกายด้วยชุดหนังสีดำอันเป็นเครื่องแบบของฮันเตอร์ ที่นี่จะต้องเป
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ตายซะ พวกคนใจบาป!
บทที่ 4ตายซะ พวกคนใจบาป!เดสมอนเดินนำพาอาร์เธอร์เดินไปบนทางเดินปูพรมสีแดงตรงกลางระหว่างแถวที่นั่ง เก้าอี้แถวยาวอัดแน่นไปด้วยสมาชิกองค์กร ฝั่งที่อยู่ใกล้ประตูสวมปลอกแขนสีเขียวของฮันเตอร์ฝึกหัด ถัดไปจึงเป็นปลอกแขนสีน้ำเงิน ขาว ดำ สัญลักษณ์ของฮันเตอร์ระดับสาม สอง หนึ่ง ไล่เรียงตามลำดับ หน้าเวทียกสูงยังมีฮันเตอร์หน่วยพิเศษที่สวมปลอกแขนสีแดงเลือดยืนเรียงแถวอยู่ วาเนสซ่าไปยืนรวมกับพวกเขาก่อนแล้ว"ฮันเตอร์ทุกคนต้องมาร่วมดูคนใหม่ทดสอบพลังทุกครั้งเลยเหรอ วุ่นวายชะมัด" อาร์เธอร์อดที่จะกระซิบถามเดสมอนที่เดินนำหน้าเขาไม่ได้ โบสถ์แห่งนี้ใช่เล็กๆ เสียที่ไหน อย่างน้อยก็บรรจุคนได้เฉียดหลักพันเข้าไปแล้ว ตอนนี้เก้าอี้แถวยาวแทบจะไม่มีที่ว่าง ไม่ใช่ต้องมาเข้าร่วมพิธีทั้งองค์กรกันหรอกหรือ"มาหรือไม่มาไม่มีกฎบังคับ ที่มาล้วนสมัครใจเอง" เดสมอนตอบเสียงเรียบอย่างไม่ใส่ใจ"สมาชิกองค์กรให้ความร่วมมือมากกว่าที่คิดแฮะ" อาร์เธอร์ตั้งข้อสังเกต เขารู้ว่าสมาชิกฮันเตอร์เคารพรักองค์กรแต่ส่วนใหญ่เป็นพวกนักล่า ชอบอยู่ตัวคนเดียวหรือเป็นกลุ่มเล็กๆ ไม่คิดว่าจะมารวมตัวกันมากขนาดนี้เพียงเพราะพิธีปลุกพลังให้เด็กใหม่ที่ยังไม่ร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 5 จากนี้ไปนายมานอนเตียงฉัน
บทที่ 5จากนี้ไปนายมานอนเตียงฉันอาร์เธอร์เปิดเปลือกตา แสงอาทิตย์สาดลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาสะท้อนกับใบหน้างดงามดังรูปสลักของเทพสวรรค์ ขาดเพียงความเย้ายวนอันเป็นเอกลักษณ์ของแวมไพร์ที่ใช้ในการล่อลวงเหยื่อ อาร์เธอร์ยกมือขึ้นมาบังแสงก่อนจะรีบหรี่ตาลงตามสัญชาตญาณ ด้วยกลัวว่าดวงตาทั้งสองข้างจะได้รับบาดเจ็บ"ใครบังอาจเปิดหน้าต่างทิ้งไว้!""สายโด่งขนาดนี้เพิ่งตื่นยังจะโวยวายอีก"เสียงเข้มตอกกลับมา อาร์เธอร์หันไปตามเสียง ชายหนุ่มผมดำตัดสั้นหน้าตาหล่อเหลาเย็นชากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะริมหน้าฝั่งตรงข้ามกับตัวเขา ดวงตาสีน้ำเงินเยียบเย็นภายใต้กรอบแว่นตวัดขึ้นมองเขาอย่างตำหนิติเตียนแม้จะไม่ได้อยู่ในทั้งเครื่องแบบเกราะเหล็กอัศวินศักดิ์สิทธิ์และชุดหนังของฮันเตอร์ อาร์เธอร์ก็จำเขาได้เป็นอย่างดีเดสมอน ไฮการ์เด้นงั้นก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่ฝันน่ะสิ!อาร์เธอร์กุมหน้าผาก "ครั้งนี้อะไรอีกล่ะ บาทหลวงศักดิ์สิทธิ์รึ?""เพ้อเจ้ออะไรของนาย ไม่ได้บาดเจ็บที่หัว ทำไมถึงพูดไม่รู้เรื่องได้"อาร์เธอร์จิ๊ปาก เขาก็แค่พูดไปเรื่อยด้วยความสับสน ใครใช้ให้หมอนี่ลืมตาครั้งหนึ่งเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ครั้งหนึ่งเป็นฮันเตอร์
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ด้วยรักและคิดถึง
บทที่ 6ด้วยรักและคิดถึงกว่าอาร์เธอร์จะหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าในตอนรุ่งสาง ความเคลื่อนไหวบางอย่างก็ปลุกให้เขาตื่นขึ้นมาในชั่วโมงถัดมาที่สะโพกของเขาเหมือนถูกดันจากของอุ่นร้อนบางอย่าง อาร์เธอร์ที่แสนจะงัวเงียเลื่อนมือไปปัดมันออกปัดไม่ได้สัมผัสนี้มันคุ้นๆ...ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง อาร์เธอร์เบิกตาโพลง แท่งอุ่นร้อนในมือขยายใหญ่ขึ้นจากการสัมผัส อาร์เธอร์รีบชักมือกลับมากุมไว้บนอก ดวงตากลอกหลุกหลิกเหลือบขึ้นไปมองคนที่นอนกอดเขาไว้ยังหลับอยู่...อาร์เธอร์ถอนหายใจโล่งอก ความแตกตื่นกลายเป็นเห็นอกเห็นใจ ตอนเช้าผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ ยิ่งคนแบบหมอนี่วันๆ คิดแต่ว่าจะฆ่าปีศาจยังไงคงไม่ได้ปลดปล่อยมานานสินะ ช่างน่าสงสาร ตื่นขึ้นมาคงอับอายน่าดู ฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็แล้วกันคิดได้ดังนั้นอาร์เธอร์ก็หลับตาลงไปใหม่ แต่การทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นนั้นยากกว่าที่เขาคิด เมื่อแท่งร้อนยังคงขยายขนาดดุนดันสะโพกของเขาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งอ้อมแขนยังเหมือนกระชับรัดตัวเขาให้แน่นขึ้นไปอีกจนเริ่มอึดอัดเฮ้ยๆ มันจะใหญ่อะไรขนาดนั้น ห๊ะ! แล้วนี่ฝันอะไรอยู่หยุดกอดได้แล้ว คิดว่าแขนนายลีบนักรึไง? แค่วางทับก็หนักจะตายชักแ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ข้าจะตามหาเจ้าให้เจอ
บทที่ 7ข้าจะตามหาเจ้าให้เจออาหารของฮันเตอร์เน้นเนื้อเป็นส่วนใหญ่เนื่องจากพวกเขาเป็นนักล่า ภารกิจหาวัตถุดิบอาหารส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่ล่าสัตว์ก็ไม่ค่อยมีคนรับไปทำฝีมือของคนครัวก็ดีไม่ใช่น้อย แม้บรรจุภัณฑ์จะเป็นเพียงกล่องไม้หน้าตาธรรมดา แต่เมื่อเปิดฝาออกกลิ่นหอมของเนื้อกวางที่หมักปรุงจนไม่เหลือความเหม็นคาวก็ลอยโชยออกมา เนื้อกวางได้รับการเคี่ยวจนนุ่ม ภายนอกทอดกับเนยจนกรอบทิ้งความชุ่มฉ่ำสดใหม่ของเนื้อไว้ภายใน โรยด้วยโรสแมรี่เพิ่มความหอมรัญจวน เคียงคู่มากับมันที่อบด้วยน้ำมันเนื้อกวางอาหารมื้อนี้เป็นมื้อที่ยั่วน้ำลายเป็นอย่างมาก หากไม่ติดที่ในน้ำมันเนยใส่กระเทียมทอดจนเหลืองกรอบแล้วโรยบนเนื้อกวางอีกที ในมันอบยังมีกระเทียมสับชิ้นน้อยใหญ่ติดอยู่ในทุกซอกทุกมุม กลิ่นกระเทียมฉุนกึกจนอาร์เธอร์หมดความอยากอาหารในสวนผักขององค์กรดันปลูกกระเทียมไว้เสียเยอะเพื่อขับไล่ให้ปีศาจอย่างแวมไพร์ไม่อยากย่างกรายเข้าใกล้ เมื่อปลูกเยอะในอาหารแทบทุกมื้อจึงมีส่วนผสมของกระเทียมเป็นตัวชูรสอาร์เธอร์ถอนหายใจก่อนจะเขี่ยกระเทียมออกจากอาหารอย่างอื่นเหมือนในทุกๆ มื้อ แม้ตอนนี้เขาจะยังเป็นมนุษย์แต่ก็ติดนิสัยเกลียดของสิ่งนี้เ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 8 ภารกิจแรก ปะทะแวมไพร์ระดับสูง
บทที่ 8ภารกิจแรก ปะทะแวมไพร์ระดับสูง"ภารกิจแรกคืออะไร" อาร์เธอร์เช็ดปากพลางถามเดสมอนที่กำลังเก็บกล่องไม้ของตนอยู่"อย่างที่บอกไปว่าช่วงนี้ในเขตการปกครองคริมสันแวมไพร์กำลังออกอาละวาดอย่างหนัก แทบทุกหมู่บ้านร้องขอไม่ฮันเตอร์ก็อัศวินศักดิ์สิทธิ์ให้ไปช่วยอยู่เฝ้าระวังปกป้องชาวบ้านในยามอาทิตย์ลับขอบฟ้า"อาร์เธอร์โล่งใจ ถ้าแค่งานเฝ้าหมู่บ้านก็อาจจะไม่ได้เจอแวมไพร์เลยด้วยซ้ำ หากต้องปะทะกับอดีตลูกน้องที่ไม่รู้จักตัวเขาในตอนนี้คงวางตัวลำบาก อีกอย่างลูกน้องแต่ละคนของเขาก็แข็งแกร่งกันทั้งนั้น อาร์เธอร์ที่เป็นเพียงมนุษย์คงต่อกรได้ลำบากเอ๊ะ ไม่สิ ถ้าเจออดีตลูกน้องเขาก็แค่ทำเป็นพลาดท่าโดนกัดก็พอแล้วนี่ อย่างไรลูกน้องของเขาก็เป็นสายเลือดบริสุทธิ์อันแข็งแกร่งเหมือนกับคลินตันแทบทุกตนอยู่แล้ว ทีนี้เดสมอนก็จะรังเกียจที่เขาเป็นแวมไพร์ไม่ยื้อเขาไว้ในองค์กรฮันเตอร์อีก...แต่จะตามล่าเขาแทนแค่คิดอาร์เธอร์ก็ปวดหัวแล้ว คงต้องรอดูสถานการณ์ตอนนั้นก่อนแล้วค่อยตัดสินใจอีกครั้ง"แค่เฝ้าหมู่บ้านแล้วจะได้เลื่อนระดับไวเหรอ?""ปกติระดับก็แบ่งตามความสามารถ ตอนนี้ขาดแค่พื้นที่แสดงฝีมือก็เท่านั้น อีกอย่างอย่าเพิ่งรีบป
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 9 โดนกัดแล้วโว้ยยยยย!
บทที่ 9โดนกัดแล้วโว้ยยยยย!"เอาล็อกเกตฉันคืนมา!"โดยที่ไม่มีใครคาดคิดอาร์เธอร์พุ่งตัวไปหาคลินตันที่ห้อยล็อกเกตของเขาอยู่บนคอ ในหัวของคลินตันกลับมีอีกเสียงหนึ่งแทรกเข้ามา 'รีบมากัดฉันเร็วเข้า!'ที่อาร์เธอร์เลือกมาทางคลินตันนั้นเป็นเพราะว่าเจ้าแวมไพร์ตนนี้หลงมัวเมาในกลิ่นของเขาเข้าไปแล้ว การควบคุมจิตใจก็จะง่ายยิ่งขึ้นไปอีก ดังนั้นที่เขาต้องทำก็แค่ควบคุมให้คลินตันกัดเขา เสร็จแล้วก็ไปต่อสู้กับแวมไพร์อีกสองตนเปิดทางหนีให้กับเขาคลินตันหัวเราะร่า อ้าแขนรับเหยื่อที่วิ่งเข้ามาสู่เงื้อมมือของเขาด้วยเอง "ฮ่าๆๆ เหยื่อเลือกที่จะเป็นของข้า พวกเจ้ากลับไปเสีย!"อาร์เธอร์ใส่พลังควบคุมจิตใจผ่านกางเขนเงินลงไปมากกว่าเดิม 'คลินตัน กัดฉันเดี๋ยวนี้!'คลินตันถูกควบคุมจิตใจอย่างไม่คิดต่อต้าน ก้มลงดอมดมกลิ่นหอมหวานของเหยื่อในอ้อมแขน "อา หอมยิ่งนัก"'เร็วเข้าสิ!'"ไม่รีบ""ห๊ะ?""ไว้พาเจ้ากลับคฤหาสน์ก่อน เราค่อยมาสนุกกัน"อาร์เธอร์อ้าปากค้าง เขาได้เห็นความคิดในหัวของคลินตัน เจ้าบ้านี่ไม่ได้แค่อยากสูบเลือดเขาจนหมดตัวแบบในครั้งที่แล้วแต่จะเอาเขาไปทำเป็นถังไวน์ส่วนตัว!ถังไวน์ของแวมไพร์นั้นก็เหมือนกับฟาร์มนมวัวห
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
บทที่ 10 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
บทที่ 10ตาต่อตา ฟันต่อฟันแวมไพร์ระดับสูงสิ้นท่าหนีไปแล้ว เดสมอนไม่เพียงไม่ตามไป เขาไม่ได้สนใจถึงการมีอยู่ของพวกมันด้วยซ้ำร่างในอ้อมแขนเย็นชืดพิงเขาอย่างอ่อนแรง อาร์เธอร์ไอเอาก้อนเลือดออกมาอีกสองสามที เดสมอนถอดถุงมือหนังใช้มือเช็ดคราบเลือดออกจากมุมปากให้กับเขาอย่างแผ่วเบา ใบหน้าขาวนวลใต้แสงจันทร์ซีดเซียว ไม่รู้เป็นเพราะใช้พลังไปมากเกินจนพลังสะท้อนกลับมาที่ตนเองทำให้เขาบาดเจ็บหรือเป็นเพราะเชื้อแวมไพร์กำลังไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายอาร์เธอร์หอบตื้นๆ เขาอ่อนเพลียมากจนไม่แม้แต่จะคิดหนีจากยมทูตตรงหน้า "โดนกัดซะแล้ว นายจะทำยังไง ฆ่าทิ้งซะเลยไหม อย่างน้อยถ้าตายเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็ไม่ต้องกลายเป็นแวมไพร์ที่นายเกลียด"เดสมอนเม้มริมฝีปากจนเป็นเส้นตรง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มวูบไหวด้วยความสับสน เขาควรทำตามที่อาร์เธอร์พูด ป้องกันไม่ให้เกิดราชาแวมไพร์ในอนาคต "ฉัน...ฉันโดนความแค้นเข้าครอบงำจนหน้ามืดตามัว ไม่ได้ดูแลนายให้ดี ฉัน...ขอโทษ"อาร์เธอร์เบิกตากว้างด้วยความเหลื่อเชื่อ ก่อนจะหัวเราะออกมา มือข้างที่ไม่ได้โดนกัดยกขึ้นไปทาบทับแนบอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา อารมณ์ความรู้สึกมากมายท่วมท้นออกมาทางสีหน้านั้น ทั้งร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-10
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status