Mag-log inShare
เริ่มหวั่นไหวกับคนหน้ามึน
Petsa ng paglalathala:
2026-10-03 00:57:44
Pinakabagong kabanata
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ความลับถูกแฉกลางโรงอาหาร
"ไอ้พี่ตุลย์! ไปแย่งขนมน้องมันกินทำไมเนี่ย เสียมารยาท!" พริกแกงตีท่อนแขนแกร่งดังเพียะ"หึง" ตุลย์ตอบสั้นๆ คำเดียวจบ เล่นเอาคนฟังถึงกับไปไม่เป็น แก้มใสซับสีเลือดฝาดขึ้นมาดื้อๆ "เที่ยงนี้ไปกินข้าวที่โรงอาหารวิศวะนะ พี่จะให้พวกไอ้ต้นไม้จองโต๊ะไว้ให้""ไม่ไป! โรงอาหารวิศวะร้อนจะตาย ผู้ชายก็เยอะ ฉันจะกินที่นี่""ถ้าไม่ไป... พี่จะอุ้มเธอพาดบ่าเดินข้ามตึกให้คนมองทั้งมหาลัยฯ เลยคอยดู" ตุลย์ขู่เสียงเรียบ ก้มหน้าลงมากระซิบใกล้ๆ "เที่ยงตรงเจอกันตรงลานเกียร์ ห้ามเลท""ไปแก ไป! พวกฉันไปเป็นเพื่อน คอยพิทักษ์แกเอง!" เจย์รีบเสนอหน้าชูมือสุดแขน"อย่ามาเลยอีเจย์ มึงจะไปส่องผู้ชายเพื่อนพี่ตุลย์ใช่ไหม อย่าเอากูมาอ้าง อีเพื่อนทรยศ!" พริกแกงหันไปแหวใส่เพื่อนเก้งที่ทำตาพราวระยับตุลย์ขยี้ผมพริกแกงจนยุ่งไม่เป็นทรงแล้วเดินล้วงกระเป๋ากลับไปเรียน ทิ้งให้พริกแกงนั่งหน้าแดงก่ำ ท่ามกลางเสียงโห่ฮิ้วของเจย์และวาโยที่ส่งเสียงแซวกันลั่นสตูดิโอ...เที่ยงตรง ลานเกียร์คณะวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยนักศึกษาในชุดช็อปสีเลือดหมูเดินกันขวักไขว่ พริกแกงพร้อมกับเจย์และวาโยเดินกอดกระเป๋าเข้ามาด้วยความประหม่าสายตาหลายคู่หันมามอง
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที หวงก้างถึงห้องตัดโมเดล
แปดโมงเช้าตรงเป๊ะ เสียงเคาะประตูดังขึ้นหน้าห้อง 502 เหมือนตั้งนาฬิกาปลุกไว้พริกแกงเปิดประตูออกมาในชุดนักศึกษาพร้อมแบกกระบอกใส่แบบแปลนพะรุงพะรัง ตุลย์ยืนล้วงกระเป๋ารออยู่หน้าห้องในชุดเสื้อช็อปสีเลือดหมู ใบหน้าหล่อเหลาสดใสขัดกับขอบตาดำคล้ำของเด็กสถาปัตย์อย่างสิ้นเชิง ชายหนุ่มยื่นมือมาดึงกระบอกใส่แบบแปลนไปถือไว้เองอย่างรู้หน้าที่"หนี้สินสองพันบาท ดอกเบี้ยทำงานทุกวันนะ วันนี้จ่ายมาซะดีๆ" ตุลย์แบมือตรงหน้าคนตัวเล็ก"ดอกเบี้ยอะไรอีก เมื่อวานพี่ก็เพิ่งเนียนกอดฉันไปตอนทำกับข้าวนะ!" พริกแกงแหวเข้าใส่ ถลึงตาใส่เจ้าหนี้หน้ามึน"นั่นมันดอกเบี้ยของเมื่อวาน วันนี้วันใหม่ก็ต้องจ่ายใหม่" ตุลย์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน นัยน์ตาพราวระยับ "กฎหมายใหม่กำหนดไว้... ค่าคุ้มครองเดินไปส่งที่คณะ จ่ายด้วยการจับมือตลอดทาง แต่ถ้าจะขึ้นรถพี่ไปลงหน้าตึก... ต้องจ่ายค่าทางด่วนด้วยการหอมแก้มหนึ่งที"พริกแกงอ้าปากค้าง "กฎหมายประเทศไหนฮะไอ้พี่ตุลย์! หน้าเลือดเกินไปแล้ว!""กฎหมายห้อง 501" ตุลย์เอียงแก้มซ้ายรอ "เลือกเอา จะเดินจับมือเหงื่อซึม หรือจะยอมหอมแก้มแล้วนั่งรถแอร์เย็นๆ ไปลงหน้าคณะ"หญิงสาวเม้มปากแน่น
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที เริ่มหวั่นไหวกับคนหน้ามึน
พริกแกงอ้าปากค้าง "นั่นมันแก้วฉันนะ! หลอดฉันด้วย!""รู้แล้ว" ตุลย์คืนแก้วให้ นัยน์ตาแพรวพราว "กินน้ำแก้วเดียวกัน... ก็เหมือนจูบทางอ้อมนั่นแหละ หวานดีนะ"พูดจบเขาก็วางฝ่ามือลงบนกลุ่มผมยุ่งๆ ของพริกแกง ขยี้เบาๆ สองสามทีด้วยความเอ็นดู ก่อนจะหมุนตัวเดินล้วงกระเป๋ากลับไปทางตึกวิศวะ ทิ้งให้พริกแกงนั่งหน้าแดงเป็นตำลึงสุก ท่ามกลางเสียงกรี๊ดกร๊าดของเจย์และวาโยที่แทบจะลงไปดิ้นกับพื้น"จูบทางอ้อมมมมม! อีพริกกกก! กูเขินแทนมึงงงง!" วาโยเขย่าแขนเพื่อนจนหัวสั่นหัวคลอนพริกแกงนั่งนิ่ง ก้มมองหลอดพลาสติกที่มีรอยหยดน้ำเกาะอยู่ หัวใจเจ้ากรรมเต้นกระหน่ำจนรู้สึกปวดหนึบในอก เธอเม้มปากแน่น พยายามยกมือขึ้นพัดใบหน้าที่ร้อนผ่าวของตัวเอง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนสนิททั้งสองคนด้วยแววตาจริงจังปนสับสน"พวกมึง..." พริกแกงกลืนน้ำลายดังเอื๊อก "กูมีเรื่องระดับชาติจะสารภาพว่ะ""อะไรอีพริก อย่าทำหน้าจริงจังแบบนั้น กูใจคอไม่ดี" เจย์หุบยิ้มทันที ขยับเข้ามาใกล้"ไอ้โฮสต์สองพันคืนนั้น..." พริกแกงชี้มือไปทางตึกวิศวะที่แผ่นหลังกว้างเพิ่งเดินลับตาไป "คือไอ้พี่ตุลย์!""ฮะ!!!"เจย์กับวาโยประสานเสียงลั่นจนนกพิราบที่เกาะอยู่บนต้นไ
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที สถานะคนคุย
"พี่ขอแค่โอกาส... ให้พี่ได้จีบเราจริงๆ แลกกับการที่พี่จะช่วยกันหมาอย่างไอ้ธันวาให้ ไม่ให้มันมาวุ่นวายกับเราอีก... ตกลงไหม"พริกแกงเม้มปากแน่น หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกหน้าอก เธอพยายามมองหาความเจ้าเล่ห์ในดวงตาคู่คม แต่กลับพบเพียงความแน่วแน่ที่ส่งตรงมาถึงเธอ ความรู้สึกต่อต้านที่เคยมีมันเริ่มสั่นคลอนตั้งแต่ตอนที่เขาอุ้มเธอไปนอนบนเตียง แล้วยังมาช่วยต่อวงจรไฟให้อีก"ถ้า... ถ้าฉันบอกว่าไม่ตกลงล่ะ" เธอหยั่งเชิงเสียงอ่อย"พี่ก็จะเอาบราเซียลูกไม้ตัวนี้ไปแขวนไว้ที่ลูกบิดประตูห้อง 502 ให้คนทั้งชั้นรู้กันไปเลยว่าเจ้าของมันคือใคร" ตุลย์ยิ้มร้ายกาจ ชูเศษผ้าสีดำในมือที่เขาฉกไปตอนไหนก็ไม่รู้ขึ้นมาแกว่งไปมา"ไอ้พี่ตุลย์! ไอ้หน้าด้าน!" พริกแกงกระโดดตะครุบชุดชั้นในตัวเองกลับมาซุกไว้ในอก "เออ! อยากจีบก็จีบไปเลย! แต่บอกไว้ก่อนนะว่าฉันจีบยากมาก!""จะยากแค่ไหนเชียว" ตุลย์ยื่นมือมายกปอยผมที่ปรกแก้มเธอขึ้นทัดใบหูให้อย่างแผ่วเบา "ขนาดตัวพี่... เธอยังซื้อมาได้ด้วยเงินแค่สองพันเลย""โอ๊ย! เลิกพูดเรื่องสองพันสักทีโว้ยยย!"พริกแกงมุดลอดใต้แขนแกร่ง วิ่งหนีออกจากห้อง 501 แทบไม่ทัน ทิ้งให้ตุลย์ยืนหัวเราะร่วนอยู
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที เปิดใจให้พี่จีบ
"พ... พี่ตุลย์ เป็นโฮสต์ตัวท็อปคนนั้นเหรอ!"สิ้นเสียงตะโกนที่ดังลั่นห้อง 501 ความเงียบก็โรยตัวลงมาปกคลุมแบบฉับพลัน ตุลย์กะพริบตาปริบๆ รอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าชะงักค้างไปชั่ววินาที ก่อนที่คิ้วเข้มจะขมวดเข้าหากันจนเป็นปม"ฮะ? โฮสต์?"ตุลย์ทวนคำเสียงหลง ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วยกมือขึ้นดีดหน้าผากมนของคนในวงแขนดังเป๊าะ!"โอ๊ย! เจ็บนะ!" พริกแกงยกมือขึ้นกุมหน้าผาก ถลึงตาใส่เขา"เจ็บสิดี จะได้ตื่นจากมโนสักที" ตุลย์ส่ายหน้าอย่างระอา "หน้าตาหล่อระดับสมบัติมหาลัยฯ แบบพี่เนี่ยนะต้องไปรับจ๊อบเป็นโฮสต์! พี่ไม่ใช่โฮสต์โว้ย! วันนั้นพี่แค่ไปรับพี่สาวที่ไปแฮงเอาต์กับเพื่อนต่างหาก!"พริกแกงอ้าปากค้าง สมองที่กำลังชอร์ตดับพยายามประมวลผลข้อมูลใหม่"แล้ว... แล้วทำไมพี่ถึง...""แล้วทำไมพี่ถึงไปจบที่เตียงกับหนูได้น่ะเหรอ" ตุลย์เลิกคิ้ว ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกแทบจะชนกันอีกรอบ "ก็แมวยั่วสวาทแถวนี้แหละ เมาปลิ้นแล้วเดินมาดักหน้า ลากคอเสื้อพี่ไปขย้ำ กัดคอพี่จนช้ำ แถมยังท้าทายว่าเงินหนาจะขอซื้อพี่ทั้งคืน... พี่ก็เลยต้องสนองนี๊ดให้ไง"ภาพแฟลชแบ็กในหัวพริกแกงฉายชัดขึ้นมาเป็นฉากๆ เธอกระชากคอเสื้อเขา เธอกัดคอเขา เธอประก
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ความลับสีดำ... ในตู้เสื้อผ้าพี่วิศวะ
ครืดดด! ครืดดด!เสียงสมาร์ตโฟนของตุลย์ที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นเตือนขัดจังหวะความเคลิบเคลิ้ม พริกแกงสะดุ้ง หน้าจอโทรศัพท์โชว์ชื่อ 'ต้นไม้' โทรเข้ามา ตุลย์ละสายตาจากงาน เอื้อมมือไปกดรับสายแล้วเปิดลำโพงหน้าตาเฉย"มีไรวะ" ตุลย์กรอกเสียงลงไป"ไอ้เหี้ยตุลย์! มึงอยู่ไหนเนี่ย!" เสียงต้นไม้โวยวายทะลุลำโพงออกมาดังลั่นห้อง "แชทกลุ่มคณะวิศวะกับถาปัตย์แทบแตกแล้วเว้ย! มีคนแอบถ่ายรูปมึงเดินไปแสดงตัวเป็นผัวน้องพริกแกงกลางโรงอาหาร! จริงป่าววะเนี่ย!"พริกแกงอ้าปากค้าง สำลักอากาศจนไอค่อกแค่ก ตุลย์ปรายตามองคนตัวเล็กนิดๆ มุมปากกระตุกยิ้ม"เออ กูนี่แหละ" ตุลย์ตอบสั้นๆ ไม่สะทกสะท้าน"เชี่ยยยย! ประธานรุ่นสละโสดแล้วโว้ย!" เสียงโห่ร้องของเพื่อนวิศวะหลายคนดังแทรกเข้ามาในสาย "แล้วนี่มึงอยู่ไหนเนี่ย ซุกน้องเขาไว้ในห้องแล้วใช่ไหมฮะไอ้เสือ!""อืม... เขาก็นั่งอยู่ห้องกูนี่แหละ""แค่กๆๆ!"พริกแกงที่เพิ่งหยุดไอ กลับมาสำลักน้ำเปล่าที่เพิ่งหยิบขึ้นมาดื่มอีกรอบ คราวนี้รุนแรงจนน้ำหกกระฉอกรดเสื้อยืดตัวโคร่งเปียกเป็นวงกว้างตรงหน้าอก หญิงสาวรีบคว้าทิชชูมาซับรัวๆ ถลึงตาใส่ไอ้คนหน้ามึนที่กล้าพูดจาชวนเข้าใจผิดให้เพื่อนฟัง"เฮ้ยๆ เส
Maaari mong magustuhan
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.3K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย159.6K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.6K viewsปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย175.6K viewsพี่เลี้ยงซ่อนรัก
กุหลาบดิน148 viewsพันธะสวาทหัวใจพลร่ม
ภัทรกร232 viewsอัลฟ่าอาร์เธอร์ เธอเป็นของฉัน
Desire steve89 viewsระเริงชู้
ภัสสพิชชา248 views
