LOGINเสือนะโว๊ย! ไม่ใช่หมา” ลุคพูดขึ้นอย่างเหลืออด เพื่อนเขาคิดว่าซื้อหมามาเลี้ยงหรือไง ตั้งชื่อไม่ดูสายพันธุ์ลูกๆ เอาซะเลย“แล้วเธอจะให้ชื่อว่าอะไร” อิงอิงที่นั่งฟังอยู่นานก็หันไปพูดถามเพื่อนตัวเองบ้าง ว่าตั้งชื่อลูกเสือว่าอะไรบ้าง“ชาบู หมูกระทะ” น้ำอุ่นพูดตอบอิงอิงกลับด้วยใบหน้ามั่นใจในชื่อที่ตัวเองตั
ย้อนไป (ตอนที่ 43 ลูกๆ) หลังจากที่คุณแม่ของกายและลูกชุบ รู้ความจริงเรื่องน้ำอุ่นไม่ใช่เด็กเสี่ย“ฮ่าๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ”“น้ำอุ่นเธอน่าจะแอบถ่ายรูปตอนที่แม่ดาวมหาลัยหน้าแตกมาให้พวกฉันดูด้วย”“นั้นสิ ฮ่าๆ ฮ่าๆ สะใจจริงๆ”“ใช่ ชอบสร้างเรื่องว่าเธอดีนัก สมน้ำหน้าจริงๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ”เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของพวกเนยดั
“คุณพ่อของผมไข่แดงไม่สุกนะครับ”“ของหนูเอาไข่แดงสุกๆ นะคะ”“ผมเอาสองฟอง”“หนูก็จะเอาสองฟอง”“ได้ครับบบ! รอแป๊บหนึ่งนะเด็กๆ”เสียงเจี๊ยวจ๊าวของเด็กๆ กับคุณพ่อสุดหล่อพูดคุยกันอยู่ในห้องครัว ร่างเล็กที่สวมใส่ชุดนอนยืนกอดอก พูดส่งให้ผู้เป็นพ่อทำอาหารให้อย่างเอาแต่ใจ กายกับน้ำอุ่นใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันมา
“น้ำอุ่นไม่อยากทานยา” เสียงแหบแห้งพูดขึ้นอย่างเอาแต่ใจ ใบหน้าสวยก็เริ่มกลับมาบึ้งตึงอีกครั้งน้ำอุ่นเป็นคนที่ทานยายากมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว พอหญิงสาวท้องก็มีคนเอาบำรุงครรภ์มาให้เธอเยอะแยะเต็มไปหมด มีทั้งยาแบบน้ำทั้งยาแบบเม็ด แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนสำหรับเธอมันก็ทานยากอยู่ดี“ไม่อยากก็ต้องทาน เรื่องนี้เราตก
“ฮือออๆ ฮืออออๆ น้ำอุ่นจะทาน ฮือออๆ”“โอเคครับ! ทานก็ทาน หยุดร้องก่อนนะครับคนดี”เสียงร้องร่ำไห้สะอึกสะอื้นดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่น เมื่ออยู่ๆ ก็ถูกขัดใจไม่ให้ทานของที่ตัวเองอยากทานขึ้นมา ดวงตาคู่สวยทั้งสองข้างปล่อยหยดน้ำไหลออกมาอย่างหนักหน่วง ชายหนุ่มที่เห็นแบบนั้นก็รีบเข้าไปปลอบคนรักของตัวเองทันท
“ทำอะไรก็อย่าไปหักโหมให้มากเกินไปสิ เดี๋ยวลงป่วยไปมันจะแย่เอาเข้าใจไหม” ภากรพูดเตือนลูกชายด้วยความเป็นห่วง เพราะช่วงนี้เขาเห็นกายทำงานหนักแทบไม่ได้พักเลย“ครับบบบ” กายพูดตอบรับออกมายาวเหยียดอย่างไม่ใส่ใจ เขาก็แค่เหนื่อยจากการเดินทางนิดหน่อยเท่านั้น ไม่ได้เป็นอะไรมากซะหน่อย ทุกคนคิดมากกันไปได้“ไปฮัน
ตอนนี้เป็นเวลาช่วงพักกลางวันของทุกคน นักศึกษาส่วนใหญ่ที่มีเรียนคาบบ่ายกันต่อ ก็จะมานั่งเล่นรออยู่ใต้คณะกันเต็มไปหมด รวมถึงกลุ่มของกายกับกลุ่มของน้ำอุ่นด้วย ที่ตอนนี้นั่งกันอยู่แถวใต้คณะกัน กายนั่งทำหน้าบึ้งตึงอยู่ที่โต๊ะกับเพื่อนๆ ของตัวเอง สายตาจ้องมองไปทางโต๊ะนักศึกษาสาวโต๊ะหนึ่งอยู่เป็นพักๆ ไปด้ว
หลังจากที่น้ำอุ่นและเพื่อนๆ วิ่งกันเสร็จก็เดินกลับมาหาพวกกลุ่มของกายที่นั่งรออยู่ ชายหนุ่มจ้องมองสภาพของสาวๆ แต่ละคนที่เดินกลับมาในตอนนี้บอกได้คำเดียวว่าหมดสภาพ ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด ใบหน้าสวยเปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อนๆ ลำคอก็มีแต่เหงื่อไหลออกมาจนเปียกไปหมด ริมฝีปากบางก็อ้าปากสูบหายใจเข้าออกไม่หยุด มันช่าง
เรื่องที่น้ำอุ่นบอกว่ามีคนกลุ่มอื่นพูดคุยกันหรือแอบเล่นโทรศัพท์กันนั้น ไม่ใช่ว่าพวกกายไม่เห็นนะแต่พวกเขาเลือกที่จะไม่สนใจซะมากกว่า แล้วใครจะทำไมละก็พวกเขาอยากจะทำโทษแค่กลุ่มนี้กลุ่มเดียวเท่านั้นนี่นา เขาเป็นถึงเฮดว๊ากจะทำอะไรก็ได้ใช่ไหมล่ะ จะว่าเขาใจร้ายก็ไม่ได้นะเพราะตอนแรกชายหนุ่มคิดแค่จะเรียกมาแก
“สวัสดีค่ะรุ่นพี่” น้ำอุ่นและเพื่อนยกมือขึ้นไหว้พวกพี่ๆ ที่นั่งกันอยู่ที่โต๊ะทันทีที่มาถึง“มากันแล้วเหรอจ๊ะ” เสียงหวานของแพรวาเอ่ยพูดขึ้น หลังจากรับไหว้ของรุ่นน้องเสร็จแล้ว ที่จริงเธอว่าจะกลับก่อนอยู่แล้ว แต่หญิงสาวไม่ค่อยไว้ใจพวกเพื่อนของตัวเองสักเท่าไหร่ เลยต้องมาคอยดูพวกนี้ซะหน่อยแต่ละคนไว้ใจได้

![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





