Partager

ตอนที่2-4

last update Date de publication: 2026-10-14 17:13:57

“ไม่มีอะไรทำเหรอ ถึงได้มายืนเฝ้าอยู่แบบนี้” ญานิศาเอ่ยถามนภาทิพย์ที่ยังไม่มีทีท่าจะขยับตัวไปทางไหน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • รู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก   ตอนพิเศษ2-3

    “โอ๊ย! มันจะหวานกันเกินไปแล้วครับไอ้คุณเติม แก่จนลูกจะบวชได้อยู่แล้วเพลา ๆ ลงบ้าง ความหวานน่ะ” รณภพที่เดินเข้าประตูมาเอ่ยทักขึ้น ในวงแขนยังมียายหนูชิดจันทร์วัยสี่ขวบผู้เป็นบุตรสาวเกาะอยู่“มึงลูกสองแล้วความหวานก็อาจจะลดลง แต่กูเพิ่งลูกคนเดียวยังหวานได้อยู่ นี่ก็ว่าจะทำน้องให้เจ้าต่อมันสักคนเหมือนกัน”“ลุงเติมขา อุ้มหนูหน่อยค่า” เด็กหญิงชิดจันทร์หันไปอ้อน กางแขนออกกว้างรอให้อีกฝ่ายรับไป“เด็กคนนี้นี่ขี้อ้อนดีแท้ จะให้ลุงหลงไปถึงไหนฮึ?” ว่าพลางรับมาอุ้มต่อ ไม่ลืมหอมแก้มยุ้ย ๆ สองข้างนั่น“พี่ต่อไปไหนแล้วคะ ทำไมหนูจันทร์ไม่เห็นพี่ต่อ”“พี่เขาอาบน้ำอยู่ข้างบน เดี๋ยวก็ลงมาค่ะ” ญานิศาเอ่ยตอบ“พี่มิ้งค์ทำกับข้าวเสร็จหรือยังคะ มีอะไรให้ฟ้าช่วยหรือเปล่า”“ทำเสร็จแล้วจ้ะ เหลือแค่ตั้งโต๊ะ ฟ้ามาช่วยพี่ยกพวกของว่างมาให้เด็ก ๆ กับเหล่าคุณพ่อทานเล่นกันก่อนดีกว่า” ญานิศาเดินนำนภาทิพย์เข้าไปทางห้องครัว“แล้วนั่นตะกร้าอะไรล่ะ” เติมตระกูลหันไปถามเด็กชายก้องภพ บุตรชายคนโตของรณภพที่ถือตะกร้าพะรุงพะรังในมือ“ตะกร้าของเล่นของหนูจันทร์ครับลุงเติม” เด็กชายตอบด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย“จะไม่ให้เอามาก็ไม่ยอมว่ะ ร้อง

  • รู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก   ตอนพิเศษ2-2

    “ขอบคุณนะครับที่มีลูกน่ารัก ๆ ให้พี่ พี่สัญญาว่าจะดูแลมิ้งค์และลูกให้ดีที่สุด” ร่างสูงจรดจมูกลงบนขมับหญิงสาวเบา ๆ แล้วก้มลงไปหอมแก้มยุ้ยของบุตรชายอย่างทนุถนอมภาพที่ปรากฏตรงหน้าต่างเรียกรอยยิ้มและความสุขให้แก่ผู้ที่อยู่ในห้องไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะนิลยาที่ดีใจกับความสุขของลูกชายจนกลั้นน้ำตาเอาไว้แทบไม่อยู่“น่ารักน่าชังจริง ๆ เหลนทวด” คุณย่านงนุชที่ยืนยิ้มกับภาพตรงหน้าเอ่ยขึ้น พร้อมกับเดินเข้าไปดูทารกตัวน้อยผู้เป็นสายเลือดสืบสกุลชัชวาลเดชด้วยความเอ็นดู“รับขวัญเหลนเท่าไหร่ดีครับคุณทวด” เติมตระกูลเอ่ยเย้าผู้เป็นย่า“ให้ทั้งหมดที่ย่ามี ย่าจะเขียนพินัยกรรมยกทรัพย์สินทั้งหมดที่มีให้กับต่อตระการ”“ได้ไงครับคุณย่า แล้วผมล่ะ ผมไม่ได้อะไรเลยหรือไงผมเป็นหลานคุณย่านะ” ร่างสูงโวยวายขึ้น“ไม่ให้หรอก ฉันจะยกให้เหลนฉัน เผื่อวันหนึ่งโดนแกตัดหางปล่อยวัด เหลนฉันจะได้มีสมบัติติดตัว”“ไม่ทันไรก็ได้กลิ่นหัวเน่าซะแล้ว” รณภพเอ่ยเสริมต่างเรียกเสียงหัวเราะให้ดังลั่นห้อง บรรยากาศในห้องคลอดอบอวลไปด้วยความรักและความเข้าใจ เติมตระกูลนึกขอบคุณตัวเองเหลือเกินที่อดทนจนผ่านอุปสรรคทุกอย่างมาได้ จนถึงวันที่เฝ้ารอคอย วันท

  • รู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก   ตอนพิเศษ2-1

    “ตาเติม! เหลนทวดเป็นยังไงบ้าง แข็งแรงดีไหม” คุณย่านงค์นุชที่รอลุ้นอยู่หน้าห้องคลอดเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นหลานชายเดินออกมา“ตาหนูแข็งแรงดีครับคุณย่า ร้องลั่นห้องคลอดเลย ที่สำคัญหน้าเหมือนมิ้งค์มาก” ตอบด้วยรอยยิ้มแววตาเต็มไปด้วยความสุข เมื่อคิดไปถึงเด็กชายตัวขาวอมชมพูที่ตนเพิ่งจะได้พบหน้าไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน“โบราณท่านว่าเด็กผู้ชายหน้าเหมือนแม่จะวาสนาดี” คุณย่าทวดที่เห่อเหลนเอ่ยอย่างชอบใจ“ค่อยโล่งใจหน่อยที่หน้าเหมือนน้องมิ้งค์ ถ้าหน้าเหมือนมึงนี่คิดหนักเลย” รณภพที่ยืนรอลุ้นอยู่เหมือนกันแซว“เออ คอยลุ้นของมึงเหอะว่าหน้าจะเหมือนฟ้าหรือเปล่า แต่ถ้าเหมือนฟ้าแล้วปากน่าล่อบาทาเหมือนมึงก็ไม่ไหวนะ” หันไปตอบกลับเพื่อนสนิทซึ่งกำลังโอบไหล่นภาทิพย์ที่กำลังตั้งท้องลูกชายอยู่เช่นกัน“แค่กูเป็นเพื่อนกับมึงก็น่าปวดหัวพอละ นี่ลูกเรายังจะต้องมาเป็นเพื่อนกันอีกเหรอ” เติมตระกูลส่ายหัวอย่างระอา“เสียดายเป็นผู้ชายทั้งคู่ ถ้าเป็นผู้หญิงย่าจะหมั้นหมายไว้ตั้งแต่เด็กเลย” คุณย่านงนุชเอ่ยขึ้นเสียงจริงจัง“งั้นคนต่อไปก็ได้ครับคุณย่า ผมว่าจะเอาผู้หญิงอีกสักคน” รณภพเออออตาม“ดี! รับปากย่าแล้วนะ ย่าอาจจะอยู่ไม่ทันเห

  • รู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก   ตอนพิเศษ1-4

    “ใครจะแต่งฟ้าผ่าแบบมึงล่ะ เจอกันปุ๊บหาฤกษ์แต่งงานปั๊บ”“ความต้องการของคุณย่ากู มีย่าดีก็มีชัยไปกว่าครึ่ง”“แต่ก็เอาเถอะ ถึงกูจะแต่งหลังมึงแต่กูต้องได้อุ้มลูกก่อนมึง” รณภพยักคิ้วหรี่ตาอย่างมาดมั่น“ฝันไปเถอะไอ้ภพ กว่ามึงจะแต่งก็หลังกู แถมตอนนี้มึงยังโดนน้านีคุมความประพฤติอยู่อีก ยังไงมึงก็ตามกูไม่ทันหรอก” ยกเอาปรานีมาอ้าง เพราะตอนนี้มารดาของนภาทิพย์ขอร้องไม่ให้ทั้งคู่ทำอะไรเกินเลยจนกว่าจะแต่งงาน เพื่อเป็นการลงโทษที่รณภพเอาเปรียบหญิงสาวตอนก่อนหน้านี้“ไอ้ขี้โม้!”“กูไม่ได้โม้ เผลอ ๆ ตอนนี้ลูกกูอาจจะกำลังดิ้นดุ๊กดิกอยู่ในท้องของมิ้งค์แล้วก็ได้ มึงยังไม่รู้สินะว่ากูเร่งมือทุกคืน”“พี่เติม!” ญานิศาตีเผี้ยะลงบนแขนของคนข้าง ๆ ด้วยความเขินอาย“นี่มึงล่วงเกินน้องมิ้งค์ก่อนแต่งงานเหรอ”“ไม่ได้ล่วงเกิน แต่เป็นความต้องการคุณย่า คุณย่าอยากอุ้มเหลนจนใจจะขาดแล้ว ไม่งั้นจะทุ่มสินสอดไม่อั้น หาฤกษ์แต่งที่เร็วที่สุด แถมจัดเตรียมสถานที่เองทั้งหมดแบบนี้เหรอ”“เออ... กูยอมใจย่ามึงแล้วว่ะ ใจร้อนยิ่งกว่าวัยรุ่นอย่างกูอีก”“พี่ภพไม่วัยรุ่นแล้วนะคะ อายุจะ40แล้ว” นภาทิพย์ที่นั่งฟังอยู่ข้าง ๆ มานานเอ่ยแซวขึ้น“โ

  • รู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก   ตอนพิเศษ1-3

    สองมือหนาดันขาเรียวให้แยกออกจากกันเปิดเปลือยให้เห็นกุหลาบงามที่กำลังบานล่อภมรหนุ่มอย่างเขาอยู่เนินสาวที่ปกคลุมด้วยเส้นไหมอ่อนนุ่มช่างเชิญชวนให้ก้มลงไปชิมยิ่งนัก และต่อให้กินบ่อยแค่ไหนเขาก็ไม่เคยนึกเบื่อฮึก! ญานิศาถึงกับผวามือโดนลิ้นร้อนแตะลงไปยังกุหลาบงาม ลิ้นร้ายไล่เลียชอนไชทุกซอกมุมลับ ดูดดึงเม็ดบัวและกลีบงามจนเธอต้องกัดปากแน่นด้วยความทรมานเมื่อเห็นว่ากุหลาบงามหลั่งน้ำหวานออกมามากพอร่างสูงก็ลุกยืนขึ้น ใช้มือจับแก่นกายที่ผงาดเต็มตัวถูไถกับร่องหลีบอย่างยั่วยวนอีกฝ่ายให้กระหายมากกว่าเดิม“รีบใส่เข้าสักทีสิคะ ทรมานจะแย่แล้ว” เสียงหวานที่เอ่ยเรียกร้องออกมาเต็มไปด้วยความรัญจวนเติมตระกูลไม่รอช้าสอดใส่แท่งร้อนเข้าไปในกุหลาบงามจนมิดลำ แล้วขยับโยกตามจังหวะครวญครางของอีกฝ่าย“มิ้งค์มีความสุขที่สุดเลยค่ะ มันเสียวมาก” ดวงตาที่มองมาพราวระยับจนคนมองแทบหลอมละลายยิ่งรู้ว่าเธอชอบและมีความสุขกับมัน เขายิ่งโหมกระหน่ำสะโพกระรัวเร็วขึ้นกว่าเดิม จนใบหน้าหวานเหย่เกแทบประคองสติไว้ไม่ได้อื้ม....เสียงครางหวานที่หลุดผ่านลำคอออกมาและแรงกระตุกเบา ๆ ของคนตัวเล็กทำให้รู้ว่าเธอเสร็จสมถึงที่หมายแล้ว ชายหนุ่มจึ

  • รู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก   ตอนพิเศษ1-2

    “แล้วรู้ไหมว่าแหวนวงนี้พี่ตั้งใจซื้อให้มิ้งค์แทนสร้อยคอเส้นนั้น บอกกับเจ้าของร้านว่าจะเอาไปขอแฟนแต่งงาน”“พี่เติมตั้งใจจะแต่งงานกับมิ้งค์ตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอคะ?”“มิ้งค์บอกว่าไม่คิดมาก่อนว่าวันหนึ่งจะได้เป็นเจ้าสาวของพี่ใช่ไหม แต่พี่รู้ตัวมาตลอดเลยนะว่าเจ้าสาวของพี่ต้องเป็นมิ้งค์อย่างแน่นอน พี่รู้ใจตัวเองมานานแล้วว่าคิดยังไงกับมิ้งค์” แววตาที่ส่งมาให้หญิงสาวเต็มไปด้วยความรักร่างบางขวยเขินจนเผลอกัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ โดยไม่รู้เลยว่ามันแสนเย้ายวนในสายตาของอีกฝ่ายแค่ไหน“ทานต่อดีกว่านะคะ” หยิบเอาจานสปาเก็ตตี้บนโต๊ะขึ้นมา แล้วใช้ส้อมพันเส้นสปาเก็ตตี้มาจ่อริมฝีปากหนาคนที่โดนป้อนส่ายหน้าเบา ๆ“ไม่รีบทานเดี๋ยวเย็นหมด”“ไม่เห็นเป็นไรเย็นก็เวฟใหม่สิ”“ทำไมพี่เติมไม่ทานต่อคะ หรือว่าจริง ๆ แล้วมันไม่อร่อย” น้ำเสียงที่ถามดูหงอยลง“พี่บอกแล้วไงว่าอร่อย เพียงแต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่พี่อยากทานสปาเก็ตตี้ มันมีอย่างอื่นที่พี่อยากทานมากกว่าครับ” เขากระซิบบอกเสียงพร่าแทบชิดใบหูร่างบางหน้าขึ้นสีเปร่งปรั่งไม่ต่างจากลูกตำลึงสุก เพราะรู้ทันว่าตอนนี้เติมตระกูลอยากทานอะไร“เรายังไม่เคยลองบนโต๊ะอาหารเลยใช

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status