บทที่ 25 ~ เดทแรก

บทที่ 25 ~ เดทแรก

ไม่เลวเลยสำหรับมื้อค่ำวันนี้ เดเมียนพาเบลล่าทานอาหารง่ายๆ อาหารเม็กซิโกรสจัดแกล้มเบียร์เย็นฉ่ำ ริมชายหาดไมอามี

เบลล่าไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาเป็นคนคุยสนุกขนาดนี้ มุกตลก สมัยเริ่มก่อตั้งทีม รวมไปถึงเรื่องของลูคัสด้วยซึ่งทำให้เธอได้ข้อมูลอีกเพียบเอาไปเล่าให้โซเฟียฟัง

“คุณเล่าแต่เรื่องลูคัส คุณเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังหน่อยสิคะ”

“เรื่องอะไรดีล่ะเบล”

“อาจเริ่มจากทำไมคุณถึงคิดมาทำทีมเอฟวัน คุณขับรถแข่งไม่เป็นด้วยซ้ำ”

“ใครบอกว่าผมขับไม่เป็น”  คิ้วเข้มยกสูง  “ผมคิดได้ว่าถ้าผมมัวแต่ขับรถแข่งแล้วใครจะเป็นซีอีโอนำทีม ทีมต้องมีหัวหน้าสำหรับวางแผนและผมเป็นมันสมองที่ดี”

“แล้วสรุปจริง ๆ ที่คุณคิดทำทีมคืออะไรคะ”

“มันก็แค่ความฝันของวัยรุ่นสองคนน่ะเบล ผมกับลูคัสเรามีฝันเดียวกันคือการเป็นแชมป์เอฟวัน ในขณะที่ผมมีเงินส่วนลูคัสมีพรสวรรค์ มันเป็นส่วนผสมที่ลงตัว”

เบลล่ายกเบียร์ขึ้นดื่มฟังเขาเล่าเรื่องอย่างไม่รู้จักเบื่อ หน้าคมเข้มหล่อแบบเพลย์บอยกระจ่างขึ้นมีความสุขเมื่อได้พูดคุยเรื่องในอดีต

“แล้วที่บ้านของคุณไม่ว่าหรือคะ ฉันรู้มาว่าบ้านคุณทำธุรกิจเกี่ยวกับพลังงาน”

“ช่วงแรกต่อต้านพอสมควร แต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้ว บริษัทของพ่อกลายเป็นสปอนเซอร์หลัก แต่ทุกอย่างไม่ได้มาฟรีมันมีข้อแลกเปลี่ยนพ่วงมาด้วย”

“อะไรคะ”

“ไม่มีอะไรมาก ผมแค่ต้องแบ่งเวลาไปทำงานธุรกิจพลังงานด้วย ในบางเดือนคุณอาจไม่ได้เห็นผมเพราะต้องบินไปรัสเซีย และเมื่อถึงเวลาผมต้องกลับไปทำแบบเต็มตัว ส่วนเรื่องทีมผมคงให้ลูคัสสานต่อ”

ตาคมกล้าจ้องนมองร่างระหงตรงหน้า เบลล่าตั้งใจฟังที่เขาเล่าทุกเรื่อง และเธอมีส่วนร่วมสนุกไปกับเรื่องราวของเขา

แต่เขาบอกเรื่องสัญญาที่พ่วงมากับการทำทีมไม่หมด การแต่งงานเมื่อถึงเวลาอันเหมาะสม มันล้าสมัยสำหรับยุคนี้ แต่พ่อกับแม่กลัวเหลือเกินว่าเขาจะไม่แต่งงานตลอดชีวิตเพราะพฤติกรรมเสเพล

เดือนก่อนที่หายไปก็เพราะนัดเดทถึงสองคน หญิงสาวดีที่แสนน่าเบื่อเพราะไม่มีใครเหมือนร่างเล็กที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขาเลยสักคน ไม่มีใครเหมือนเบลล่า

“ทำไมเงียบไปล่ะคะเดเมียน”

รอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ทำเธอหน้าแดง เขาหล่อมากเกินไปจนเธอใจไม่ดี วันนี้เขาสวมชุดสบาย ๆ กางเกงยีนส์สีเดนิม เสื้อยืดสีเทาอ่อนและเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีน้ำเงินเข้ม ผมสีน้ำตาลยุ่งเหยิงปลิวแรงลมชายทะเล

นัยน์ตาสีเทาอมน้ำเงินล้ำลึกจับจ้องเธอไม่วางตา เขาเป็นสุภาพบุรุษดูแลเอาใจใส่จนเธอหวั่นไหว นั่งจับมือเธอไว้ยามเล่าเรื่องในอดีต

“ผมว่าเราควรกลับกันได้แล้วเบลล่า”

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น บีบมือนุ่มของหญิงสาวแน่นเข้าอย่างมีความนัยแฝงจนทำให้เบลล่าหน้าแดง

ตลอดทางทั้งคู่เดินกลับโรงแรม มืออุ่นร้อนกุมมืออ่อนนุ่มของไม่ปล่อย ทั้งสองเดินเคียงข้างกันอย่างเงียบ ๆ ปล่อยให้สายลม เสียงคลื่นซัดสาดกระทบชายฝั่ง และกลิ่นของท้องทะเลได้ทำหน้าที่ของมัน ทำให้คนทั้งคู่หวั่นไหว

เดเมียนเสียบคีย์การ์ดห้องพัก

“นั่งก่อนสิเบล ดื่มอะไรไหม”

เสียงเขาหายไปทางห้องเตรียมเครื่องดื่มด้านหลัง และกลับมาพร้อมกับเบอร์เบินในมือสำหรับตัวเองและไวน์แดงสำหรับเบลล่า

“ผมว่าคุณดื่มไวน์ดีกว่า”

เขาส่งแก้วไวน์ให้แล้วนั่งลงด้านข้าง เอื้อมตัวหยิบรีโมทเปิดโทรทัศน์เลือกช่องเพลงบรรเลงแล้วหันกลับมามองเบลล่า

“เราควรฟังเพลงจะได้ลดระดับความร้อนในร่างกายลงสักหน่อย”

เบลล่าเข้าใจสิ่งที่เดเมียนต้องการสื่อ ช่วงเวลางดงามที่ชายหาดทำให้ทั้งเธอและเขาหวั่นไหว โดยเฉพาะขากลับที่เดินจูงมือไม่ยอมปล่อย แม้ไม่มีเสียงพูดสักคำแต่ภายในใจอบอุ่นและร้อนวาบ

ร่างเล็กถอดรองเท้ายกขาขึ้นนั่งพับเพียบบนโซฟา ในขณะที่เขาจิบเครื่องดื่มเอนกายพิงพนักด้านหลัง เสียงเพลงแผ่วเบาบรรเลงจังหวะอ่อนหวาน เดเมียนวางแก้วลงถอดเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มออกโยนไปที่เก้าอี้อีกตัว

“ขอโทษทีเบล ผมแค่ร้อน”

เบลล่ามองเขาจิบเบอร์เบินแล้วเอนกายลงที่เดิม อกแกร่งขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ เธอเอนตัวตะแคงมองเขาในมือยังถือไวน์

เวลาผ่านไปสักพักจนในที่สุดเธอก็ดื่มไวน์หมดแก้ว จึงวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะเตี้ยด้านหน้า พยายามเบาที่สุดเพราะคิดว่าเขาอาจหลับไปแล้ว

ตึก!

เสียงวางแก้วทำให้เดเมียนลืมตาขึ้น เธอจ้องเข้าไปในดวงตาสีเทาอมน้ำเงินกำลังฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์

ร่างบางนิ่งขึงยามร่างสูงขยับถัดตัวเข้ามาใกล้ แล้วถูกดึงรั้งขึ้นนั่งบนตัก เขาดึงยางมัดผมออก ปัดไรผมออกจากกรอบใบหน้างาม ปลายนิ้วลูบไล้ลงตามรูปหน้าเรียว วกเข้าไปด้านหลังท้ายทอยตรึงศีรษะเธอไว้ ส่งสายตาหวานเชื่อมหลอกล่อให้เธอหลงใหล

จูบแสนหวานเชื่องช้าอย่างที่เขาสัญญา ค่อยแย้มเปิดปากเธอออกด้วยปลายลิ้น

“โอบคอผมไว้เบลล่า ฮันนี่”

เบลล่าโอบรอบท้ายทอย เดเมียนกำรอบเอวเล็กรั้งร่างให้ชิดเข้ามาแนบสนิท จุมพิตเนิ่นนานทอดยาวจนสองหนุ่มสาวใจเต้นรัว

“ผมจะไปช้า ๆ เบล ไม่ต้องกลัว คุณแตะต้องผมสิ ลูบตัวผม”

เดเมียนกดหน้าผากกว้างลงหน้าผากเธอ ลมหายใจเป่ารดสัมผัสกันและกัน จับมือเรียวบางเธอขึ้นทาบอกแกร่งแน่นกล้ามเนื้อ สอนให้เธอลูบไล้ร่างกายหนั่นแน่น

เบลล่ามองมือตัวเองที่กำลังสัมผัสอกร้อนผ่าวผ่านเนื้อผ้า ชีพจรเขาเต้นแรงรัวอยู่ใต้ฝ่ามือเธอ

“คุณใจเต้นแรง”

“ใช่ ผมกำลังย่ำแย่ เบล”

มือใหญ่ร้อนระอุลากลงผ่านสะโพกงามลงสู่ต้นขาเนียนนุ่ม กางเกงผ้าขาสั้นไม่อาจกันความร้อนจากมือใหญ่ องศาเดือดไล่เป็นทางยามฝ่ามือเขาลูบผ่าน วนเข้าใต้กางเกง ลูบขาเรียวยาวเนียนสวย

“เบลคุณสวยเหลือเกินรู้ไหม ผมต้องอดทนมากขนาดไหน คุณรู้หรือเปล่า”

มือแกะกระดุมเสื้อด้านหน้าเธอออกดันเสื้อเชิ้ตลงจากไหล่ เสื้อกล้ามสีนู้ดด้านในขับผิวผ่องให้น่าหลงใหล

จูบเร่าร้อนเลื่อนลงซอกคอพรมจูบผ่านไหปลาร้าสู่ลาดไหล่งาม   ปลายนิ้วค่อยดึงสายเสื้อกล้ามด้านขวาพร้อมสายเสื้อชั้นในลง เปิดทรวงอกออกหนึ่งข้าง

เลื่อนริมฝีปากพร้อมลากลิ้นลงสู่เนินทรวงเข้าหายอดถันเล็ก ใจเขาแทบหลอมละลายยามตวัดไล้ครอบหัวนมเข้าสู่โพรงปาก กลืนกินเคล้าคลึง

“เบลไม่ต้องกลัวนะคนดี คุณชอบไหม”

มือลูบไล้เต้างอนใหญ่เชื่องช้าตามสัญญา พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะไปช้า ๆ ช้าเท่าที่เขาจะทำได้

“คุณสวยงาม ไม่ต้องอายนะเบล ดูสิ ก้มดูผม อึ้ม..”

เบลล่าปรือตามองริมฝีปากหนาดูดกลืนยอดถัน ลิ้นสากหยอกล้อตวัดความชูชันส่งผลให้ยอดปลายแข็งเป็นไต เสียงหวานครางแผ่วลำคอ เปียกชื้นทั้งด้านบนและด้านล่าง

“อีกนิดนะเบล ผมขออีกนิดเดียว”

เสียงวอนขอพร้อมมือล้วงเข้าไปในกางเกงขาสั้น

‘เดี๋ยวนะกฎข้อห้ามของนิคคือ กระโปรง รถ ที่ลับ ห้องนอน’

เบลล่าคว้าข้อมือใหญ่ไว้แต่ไม่ทัน เขาจับเนินเนื้อนุ่มของเธอพอดี

“เดเมียน!”

“ไม่เป็นไรเบล อีกแค่นิดเดียวนะคนดี”

คำปลอบประโลมทุ้มต่ำขณะส่งนิ้วเลื้อยเข้ากางเกงชั้นในบอบบาง ชีพจรหญิงสาวยิ่งเต้นกระหน่ำ พยายามขืนตัว

“มันมากเกินไปเดเมียน พอเถอะค่ะฉันจะไม่ไหวแล้ว”

หน้าคมเข้มจูบเบลล่า ดูดดึงปลายลิ้นด้วยความกระหาย นิ้วไล้กลีบบางผ่านร่อง

“พรุ่งนี้ผมต้องกลับก่อน พอคุณกลับไปแล้วผมอยากพาคุณออกไปนั่งรถเล่น นะเบล”

น้ำเสียงเว้าวอนเต็มเปี่ยมด้วยความปรารถนา แต่นิ้วใต้กางเกงไม่ผ่อนปรน ล้วงไล้เข้าไปลึกขึ้น

“ค่ะ ค่ะ พอเถอะเดเมียน”

คนร่างโตถอนนิ้วออกด้วยความอาลัยอาวรณ์ ความฉ่ำหวานทำเขาเกือบทนไม่ไหวเช่นกัน ยกร่างเธอลงจากตัก ช่วยจัดความเรียบร้อยของเสื้อผ้า แต่ไม่วายหาเศษหาเลยคลึงเคล้นหน้าอก

“เดี๋ยวผมไปส่งที่ห้องนะ”

เบลล่าได้แต่พยักหน้ารับ เขาประคองเธอลุกขึ้นพาไปส่งหน้าห้องพัก

“อีกสามวันผมจะโทรหาคุณนะเบล”

เดเมียนก้มจูบอีกครั้ง อดกลั้นอ้อยอิ่งให้เธอรู้ว่าเขาโหยหาและรอคอยเธอมากขนาดไหน

ผัวะ!

เสียงเปิดประตูออกทำให้สองหนุ่มสาวสะดุ้ง

“ดึกแล้วเบล เข้าห้องได้แล้ว”

“พี่คริส!”

คริสโตเฟอร์มองน้องสาวผมยุ่งเหยิง เสื้อผ้ายับย่น แล้วมองหน้าเดเมียนที่ยังโอบเอวเบลล่าไว้ เขาแยกเขี้ยวใส่หนุ่มเสเพล ดึงน้องสาวเข้าห้องปิดประตูใส่หน้าเดเมียน

ปัง!

นัยน์ตาสีเทาอมน้ำเงินมองประตูอมยิ้ม ในที่สุดเขาก็เข้าใจเสียทีว่าทำไมคริสโตเฟอร์ถึงได้หวงน้องสาวขนาดนี้ ก็เพราะเบลล่ายังใสบริสุทธิ์

คืนนี้คงเป็นอีกคืนที่ยาวนานถ้าเขาไม่จัดการส่วนล่างที่ยังแข็งโด่ เดินกลับห้องถอดเสื้อผ้า นอนลงบนเตียงใหญ่ จับท่อนชายลูบไล้ ยกปลายนิ้วที่ยังไม่ได้ล้างขึ้นสู่ปาก กลิ่นอิสตรี

กลิ่นและรสชาติของเบลล่าช่างหวานล้ำ