ร้อนรักนักแข่ง

ร้อนรักนักแข่ง

last updateLast Updated : 2024-11-17
By:  พริมรินCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
79Chapters
2.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เขาเลนขวา เธอเลนซ้าย เส้นคู่ขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบ คุณมันก็แค่ผู้ชายเฮงซวยที่ฉันเคยแอบชอบ ผมต้องได้ตัวคุณมาครอง คุณไม่มีวันรอดมือผมแน่ เหตุเกิดจากริมสระว่ายน้ำเมื่อ 7 ปีก่อน เบลล่าหรือบุษบา ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ต้องถอดใจออกจากเดเมียน ชายหนุ่มเพลย์บอย"เดเมียน คุณมันก็แค่ผู้ชายเฮงซวยที่ฉันเคยแอบชอบ ที่มีมันสมองเท่าเมล็ดถั่ว และฉันจะเก็บทุกคำพูดของคุณไว้จำให้ขึ้นใจ ต่อไปนี้ทีมของเราจะเป็นคู่แข่งกันตลอดกาล" ส่วนเขาชายหนุ่มเสเพลผู้เฝ้ามองสาวน้อยเติบโตกลายเป็นหญิงสาวแสนสวยสุดเย้ายวน จนวันหนึ่ง“ผมตัดสินใจแล้ว ผมต้องได้ตัวคุณมาครอง ไม่ว่าจะต้องทำยังไง ผมจะทำทุกวิถีทางเลย คุณไม่มีวันรอดมือผมแน่” ท่ามกลางการเริ่มต้นฤดูกาลแข่งขันสุดยอดความเร็วของรถฟอร์มูล่าวัน ความงดงามของกีฬาที่มีคนแพ้และคนชนะ ชายหนุ่มเพลย์บอยจะทำเช่นไรให้ได้ตัวสาวน้อยทีมคู่แข่งมาครอบครอง ในขณะอดีตที่เสเพลชักนำสาว ๆ คนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องในวังวนแห่งความพิศวาสของคนทั้งคู่ ลุ้นไปกับซีอีโอหนุ่มเดเมียน ฮัทเตอร์ และเบลล่า เวสต์ จะสมหวังในความรักที่เก็บงำไว้มานานได้หรือไม่

View More

Chapter 1

บทนำ

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
79 Chapters
บทนำ
บทนำยูไนเต็ด สเตท กรังปรีซ์ สหรัฐอเมริกา7 ปีที่แล้ว“เบล รอด้วย”หญิงสาวร่างเล็กบอบบางตะโกนเรียกเพื่อนตรงหน้า เมื่อมองแล้วดูเหมือนว่าเพื่อนของเธอเดินเร็วจนกระทั่งทิ้งห่างไปไกลเกินไปดวงตาสีดำสนิทกวาดตามองโดยรอบสนามแข่งรถฟอร์มูล่าวันสนามใหญ่ที่สุดของแคลิฟอร์เนีย ทุกเสียงเงียบสนิทเพราะถูกกลบด้วยเรียกของรถเร็วแรงม้าซึ่งกำลังร้อนระอุลุกเป็นไฟจากการแข่งขันอันดุเดือดทีมเรนเจอร์วัน ทีมที่เคยนำมาที่หนึ่งตลอดหลายปีกำลังถูกทีมใหม่รุ่นน้อง ทีมอัลฟ่าฮัทเตอร์ ที่เพิ่งเปิดตัวปีแรกทำคะแนนนำโด่งไม่เห็นฝุ่นเดเมียน ฮัทเตอร์ ซีอีโอหนุ่มไฟแรงเจ้าของทีมอัลฟ่าฮัทเตอร์ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สุดฮอต ลูกชายเพียงคนเดียวของบริษัทยักษ์ใหญ่นำเข้าและผลิตพลังงานไฟฟ้าร่างระหงสูงโปร่งแต่อวบอิ่มด้วยสัดส่วนดั่งนาฬิกาทราย เบลล่า หรือ บุษบา เวสต์ เดินซอยเท้าถี่ขึ้นเลียบมาตามขอบกั้นเลน อากาศของที่นี่ร้อนระอุด้วยแสงแดดส่องสะท้อนแทรค[1]หรือเลนแข่งรถคอนกรีต แต่ด้วยความมุ่งมั่นเธอยังสาวเท้าเดินต่อไปให้ใกล้ที่สุดเพื่อให้ถึงจุดพิท[2]ของทีมอัลฟ่าฮัทเตอร์เบลล่ายกมือเรียวบางขึ้นป้องแสงที่ลอดหมวกปีกแคบมีอักษรบนหมวก เรนเจอร์วัน แส
Read more
เหตุเมื่อ 7 ปีก่อน
เหตุเมื่อ 7 ปีก่อน เบลล่ายืนนิ่งตรงปากทางเข้าสูดลมหายใจเข้าลึก มือเรียวบางชื้นเหงื่อลูบเช็ดสะโพกผายในชุดบิกีนี่สีนู้ด ดวงตากวาดมองพนักงานรักษาความปลอดภัยร่างโตหลายคนเบล มาถึงแล้ว อย่าให้พลาด!ร่างระหงตัดสินใจก้าวเท้าตรงไปยังกลุ่มบอดี้การ์ดทันที“เฮ้ เดี๋ยวก่อนสาวน้อย ขอดูบัตรด้วย”“อุ๊บส์ บัตรเหรอคะ จะเอามาได้ยังไงคะ ดูสิจะห้อยคอมาก็ใช่ที่”หน้าหวานคมแสร้งยิ้มยกมือปิดปาก ก่อนหมุนตัวสองรอบให้หนุ่มบอดี้การ์ดตรวจดูความเรียบร้อย เรือนร่างสูงโปร่งแม้ยังไม่โตเต็มที่แต่พอมองออกว่าในอนาคตจะกลายเป็นหุ่นที่ทรมานใจชาย“ก็เวลาสาว ๆ เราต้องใส่ชุดบิกีนี่ที่มันเล็กมาก ๆ มันไม่มีที่ให้ใส่หรอกนะคะพ่อสุดหล่อ”บอดี้การ์ดหน้างานยังจ้องร่างบางตรงหน้าราวกำลังสแกนหาข้อผิดพลาด เบลล่ายังทำหน้าชม้ายรอยยิ้มที่คิดว่ามีเสน่ห์เย้ายวนที่สุดออกมา ดันต้นแขนเข้าหากันเพื่อให้หน้าอกขนาดใหญ่ชิดเป็นลูกกลมเรียกความสนใจจากบอดี้การ์ดหนุ่ม“มันเป็นกฎนะ ดูสิ ค่ำนี้มีสาวมากันเยอะ เราจะรู้ได้ยังไงว่าใครเป็นใครถ้าไม่มีบัตร ถ้าไม่แสดงบัตรเข้างานคุณคงเข้าไปไม่ได้แล้วสาวน้อย”หนุ่มบอดี้การ์ดเตรียมชักมือออกมาจับแต่สาวน้อยยังสะบัดหน
Read more
บทที่ 1 ~ เบลล่า
บทที่ 1 ~ เบลล่า7 ปีต่อมา“เหนื่อยไหมน้องรัก”“ไม่ค่ะพี่คริส”เบลล่า หญิงสาวสวยหุ่นทรมานใจชายหันมองพี่ชาย คริสโตเฟอร์ เวสต์ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ผมน้ำตาลเข้มหล่อเหลา ทั้งคริสโตเฟอร์และเบลล่าเป็นพี่น้องคนละพ่อ แต่พวกเขารักใคร่กลมเกลียวกันเสมือนพี่น้องที่คลานตามกันมาคริสโตเฟอร์ เป็นลูกติดคุณพ่อที่คุณแม่รภีแต่งงานด้วย คุณแม่ดูแลเลี้ยงคริสโตเฟอร์มาตั้งแต่เด็กเสมอดั่งลูกแท้ ๆ พอเธอเกิดมาพี่ชายของเธอก็รักและเฝ้าดูแลเธอไม่ห่างวันนี้แดดร้อนเช่นเคย อีกเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้นฤดูกาลใหม่แข่งเอฟวันจะเริ่มต้นขึ้น ตอนนี้ทีมเรนเจอร์วันเบลล่าเข้ามาช่วยจัดการดูแลเรื่องทั่วไปทั้งยังเป็นรองซีอีโอ ยิ่งนำพาให้ทีมแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นด้วยความฉลาดเฉลียวของหญิงสาวที่จบปริญญาโทด้านวิศวกรรมศาสตร์เครื่องยนต์ หากแต่มีเพียงทีมเดียวที่พวกเขายังต่อสู้ขับไล่กันมาสูสีไม่ขาดลอยเสียที คือ ทีมอัลฟ่าฮัทเตอร์“สนามแรกเดือนหน้าแล้ว น้องคิดว่าจะเดินทางไปวันไหน”“เบลว่าจะออกเดินทางก่อนสักสองสัปดาห์ค่ะ ทีมยังไม่ต้องไปน้องไปดูที่พักและอู่ที่เราต้องนำรถไปก่อน หลังจากนั้นสักอาทิตย์ทีมค่อยตามไปก็ได้ค่ะ ปกติใช้เวลาเซตระบบไม่นาน ถ้า
Read more
บทที่ 2 ~ เพื่อนรัก
บทที่ 2 ~ เพื่อนรัก“เฮ้ เบล”“ฟีฟี้ รอเดี๋ยวนะขอหยิบกระเป๋าก่อน”โซเฟียมองเพื่อนรักเบลล่าวิ่งไปยังขอบสนามเทนนิส แล้วก้มลงหยิบกระเป๋าสะพายใบโตขึ้นมา โบกมือลาเพื่อนร่วมเล่นเทนนิสแล้วเดินมาทางเธอ“เราจะไปไหนกันฟีฟี้”เบลล่าสะบัดผมหางม้าไล่เหงื่อชื่นตามไรผม เช่นเดียวกับหลังไหล่ สะพายกระเป๋าใหญ่ไว้ข้างหนึ่งสวมกระโปรงเทนนิสสีขาวตัวสั้นอวดน่องเรียวยาวสวย“ไปนั่งรถเล่นและกินชีสเบอร์เกอร์แกล้มเบียร์แก้วใหญ่ริมชายหาด เป็นไงแผน”“สุดยอด”เบลล่าขึ้นไปบนรถคาเมโรสีเหลืองสดคาดดำที่ฟีฟี้รับรองว่าซ่อมมาเรียบร้อยแล้ว ไม่มีทางงอแงแน่นอนรถเก่าปีเจ็ดศูนย์ นักขับสาวคุยโอ้อวดว่าได้มาจากการแข่งรถซิ่งเมื่ออาทิตย์ก่อนกับแก๊งนักซิ่งข้างถนน นักแข่งสาวตัวน้อยเรียกมันว่า เบตตี้เพราะท้ายรถสะบัดคล้ายสาวน้อยย้ายสะโพก“มันไม่มีแอร์” สาวน้อยนักเทนนิสเสียงอ่อยอ่อนแรงด้วยความผิดหวัง“ใช่เบล ยังไม่ได้ซ่อมแอร์ แต่ไม่เป็นไรหรอกเราจะเปิดกระจกกัน”ด้วยความเก่าแก่ของรถทำให้ระบบยังเป็นระบบมือ นั่นก็คือถ้าคุณอยากเปิดกระจกคุณเพียงแค่หมุนมัน สองสาวต่างพากันหมุนกระจกหน้าต่างข้างใครข้างมันลงจนสุดให้สายลมของแคลิฟอร์เนียพัดผ่านเข้าม
Read more
บทที่ 3 ~ ไครส์! ช่วยลูกด้วย
บทที่ 3 ~ ไครส์! ช่วยลูกด้วยขับมาเพียงไม่นานก็ถึงทางเข้าอู่อัลฟ่าฮัทเตอร์ ลูคัสกดรีโมทเปิดประตูเหล็ก เสียงประตูอัตโนมัติเลื่อนขึ้นดังสนั่นไปถึงชั้นห้า ทำเอาเดเมียนชะโงกหน้าลงมามองชั้นล่างว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเห็นรถออดี้สีดำเข้าจอดในลิฟต์ขนรถก่อนตัวลิฟต์ขยับขึ้น ลูคัสท่าทางหงุดหงิดเปิดประตูรถออกมาตะโกนขึ้นไป“เดเมียนลงมาชั้นสี่ด้วย!”เกิดอะไรขึ้น! พ่อเพลย์บอยหนุ่มผมสีน้ำตาลทะเลทรายวิ่งลงบันไดไปชั้นสี่ก่อนที่ลิฟต์ขนของขึ้นมาถึง ยืนรอกระทั่งลิฟต์จอดสนิท ลูคัสก้าวลงจากรถเปิดประตูด้านหลังออก ช้อนอุ้มสาวน้อยโซเฟียขึ้นมาในวงแขนก่อนเดินออกมา“ของนายอยู่ด้านหลัง”ของนาย!เดเมียนมองกลับไปด้านเบาะหลังแต่ความมืดสลัวในลิฟต์ทำให้มองไม่เห็น ร่างใหญ่เดินเข้าไปใกล้อีกจนเริ่มเห็นปลายเท้า คนที่นอนอยู่ด้านเบาะหลังสวมรองเท้ากีฬาสีขาว เมื่อมองไล่ขึ้นไปตามขาอ่อนเรียวยาวสวยสีน้ำผึ้ง‘ฮู้ว์! ขาสวยเป็นบ้า ตรงสเปกเลย’ถัดเลยขึ้นไปถึงกระโปรงสำหรับใส่เล่นเทนนิสสีขาวทรงจีบรอบซึ่งตอนนี้ร่นมาถึงขอบกางเกงชั้นในลูกไม้เว้าสูงสีขาว‘ว้าว! รสนิยมดีเป็นบ้า รุ่นนี้รุ่นล่าสุดเลยนะ’สายตากรุ้มกริ่มไล่ไปอีกจนถึงเอวเล็กคอดก
Read more
บทที่ 4 ~ อู่อัทฟ่าฮัทเตอร์
บทที่ 4 ~ อู่อัทฟ่าฮัทเตอร์“เบล เป็นไงบ้าง”เบลล่าเจอโซเฟียตรงโถงกลางชั้นหนึ่งหลังจากที่เธอชะโงกหน้ามองลงไปจากชั้นห้า แม่เพื่อนสาวสุดแสบอยู่ที่ชั้นล่างอย่างสบายใจมือถือแก้วกาแฟใบโตหน้าตาสดใส“ฉันจะลงไปได้ยังไง”“อ้อ ตรงเสาขวามือมีปุ่ม เบลกดเลขชั้นตัวเองเดี๋ยวลิฟต์มันขึ้นไปเอง แล้วก็กดลงชั้นจีนะ”หน้าหวานคมมองตามที่โซเฟียบอก กวาดตาโดยรอบบนชั้นที่เธอยืนอยู่ สังเกตเห็นเสาด้านขวาหน้าปล่องลิฟต์ส่งของ เธอกดเลขห้าอย่างที่เธอเข้าใจว่าน่าจะเป็นชั้นบนสุด ลิฟต์ขนรถขนาดมหึมาค่อย ๆ ขึ้นมาอย่างเชื่องช้าและมีเสียงดังจากโครงสร้างเหล็กระหว่างยืนรอกวาดตามองโดยรอบ ไม่ไกลถัดไปคล้ายเป็นห้องครัวเล็ก ห้องนั่งเล่น และห้องทำงาน ไม่มีผนังกั้นแต่แบ่งสัดส่วนด้วยชั้นวางของปล่องตรงกลางอาคารอู่ซ่อมที่นี่โล่งยาวลงไปถึงชั้นหนึ่งทำให้พื้นที่ของชั้นทั้งหมดเป็นรูปตัวยู และเมื่อลิฟต์มาถึงชั้นห้าเบลล่าไม่รอช้าเข้าไปและกดลงชั้นจีตามที่เพื่อนบอก บนแผงไฟฟ้าภายในลิฟต์เริ่มจากชั้นจีและไปชั้นสองเลย ชั้นหนึ่งหายไปไหน?ลิฟต์ตัวใหญ่ผนังโปร่งทำจากตะแกรงลูกกรงเหล็กสีดำค่อยเลื่อนลงเชื่องช้าเพราะขนาดและน้ำหนักลงไปยังชั้นล่าง เมื่อล
Read more
บทที่ 5 ~ พอร์ช 928
บทที่ 5 ~ พอร์ช 928เบลล่าเม้มปากนิ่งแต่ยอมออกไปตามร่างสูงที่เดินนำทางไปยังด้านใน ลอบแอบมองบั้นท้ายหนั่นแน่นจากด้านหลัง ฟิตเปรี๊ยะพอดีกางเกงยีนส์ ซ้ายขวาซ้ายขวาตามจังหวะก้าวเดิน‘บ้าจริง นี่เรากำลังแอบมองก้นจอมวายร้าย’“พวกคุณชอบรถปีเจ็ดศูนย์กันหรือไง”เบลล่าแสร้งพูดหาเรื่องหันเหความสนใจของตัวเอง เมื่อเดเมียนหยุดอยู่ที่หน้ารถพอร์ชรุ่นเก้าสองแปด ผลิตเมื่อปีหนึ่งเก้าเจ็ดแปด รถสีดำมันปลาบภายในทำใหม่ทั้งหมด หนังสีน้ำตาลอ่อนอย่างดีและพวงมาลัยสั่งทำพิเศษจากไม้เรดวู้ดบรื้น บรื้น!แค่ได้ยินเสียงสตาร์ทรถชีพจรของเบลล่าพลันเต้นรัว เธอไม่เคยนั่งเจ้ารถรุ่นนี้มาก่อน นึกถึงความเสี่ยงที่ไปกับเขาสองต่อสองกับการได้ลองนั่งเจ้าเก้าสองแปด เหลือบตามองร่างแกร่งหลังพวงมาลัยอีกครั้งอย่างชั่งใจขอเลือกนั่งรถคลาสสิกแล้วกัน ส่วนเจ้าบอสนี่คงพอรับมือได้“คุณยกเครื่องใหม่ใช่ไหม”เสียงหวานถามขึ้นทันทีเมื่อเข้ามานั่งในรถ เดเมียนสังเกตเห็นแต่แรกแล้วว่าเบลล่าชอบรถคันนี้ และแน่นอนเขามีมันไว้ในครอบครองเพราะเจ้าเก้าสองแปดมันช่วยดึงดูดสาวได้เป็นอย่างดี รูปทรงแปลกเร้าใจทำให้อัตราการเต้นหัวใจแรงขึ้นได้โดยไม่รู้ตัว“ใช่ เครื
Read more
บทที่ 6 ~ ไม่  มี  วัน  ไอ้  คน  เฮง  ซวย
บทที่ 6 ~ ไม่ มี วัน ไอ้ คน เฮง ซวย“ฉันไม่ขอบคุณหรอกนะที่มาส่งเพราะฉันไม่ได้ขอ และไม่มีครั้ง..อื้อ”เสียงนุ่มหวานหายไปพร้อมจุมพิตจากร่างแกร่งที่ดึงกระชากร่างนุ่มเข้าหาเสียก่อนที่เธอจะทันได้ลงจากรถร่างเล็กกว่าดิ้นใช้ศอกยันอกแกร่งไว้ แต่เธอสู้แรงชายแข็งแรงกว่ามากไม่ได้ เดเมียนยกร่างอวบอิ่มขึ้นนั่งตัก เบลล่ายังขืนตัวเตะขาไปมา มือใหญ่จับขาเธอไพล่มายกเท้าคร่อมตัวเขาทุลักทุเลในรถคันเล็ก กดลำแขนโอบด้านหลังกระชับให้ร่าวนุ่มชิดอกแกร่งบังคับริมฝีปากเย้ายวนรสเชอรี่เปิดออก แทรกลิ้นสอดใส่เข้าโพรงปากเชื่องช้า จับข้อมือเรียวทั้งสองข้างไว้ด้วยฝ่ามือเดียว อีกข้างกดท้ายทอยให้อยู่นิ่ง“เบล จูบผมสิ ใช้ลิ้นคุณ”รสชาติเดมียนคล้ายบุหรี่ที่เพิ่งสูบก่อนอาบน้ำ เจือจางไปกับรสกาแฟมื้อเช้า แอร์ในรถเย็นฉ่ำแต่ร่างแกร่งกลับร้อนดั่งไฟ ชื้นด้วยเหงื่อปากเย้ายวนเผลอใจเผยอรับจูบร้อนแรงอย่างช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ลิ้นเล็กสีชมพูไม่เชื่อฟังคำสั่งจากหัวสมองของเธออีกแล้ว พันเกี่ยวตวัดตอบเขาอย่างเร่าร้อน แว่วเสียงทุ้มพร่าครางต่ำ ดึงผมเธอให้แหงนใบหน้าขึ้นก้มลงซุกลำคอแอ่นโค้ง ออกแรงดูดจนเสียงหวานสั่นสะท้าน“ไม่! ฮัทเตอร
Read more
บทที่ 7 ~ ลอเรน
บทที่ 7 ~ ลอเรนลูคัสเงยหน้าจากกระโปรงรถคาเมโรในอู่ซ่อมทีมอัลฟ่าฮัทเตอร์ เจ้าแก่สีเหลืองอ๋อยคันนี้ต้องยกเครื่องใหม่แล้วจริง ๆ ของเก่าดึกดำบรรพ์ที่มาพร้อมกับรถมันเกินเยียวยาแล้วหนุ่มร่างสูงใหญ่ผมดำเหลือบสายตาสีนิลขึ้นจากหน้ากระโปรงรถไปยังเทพธิดานักแข่ง ผมบลอนด์ตัดสั้นพอดีกรอบหน้าหวานปานน้ำผึ้ง เสื้อกล้ามสีขาวกางเกงยีนส์เก่ามือสองที่ตัดขาเองสั้นจู๋จนแทบเห็นแก้มก้นบ้าฉิบ ให้ตายเถอะ! ลูคัสลอบสบถ ไอ้ท่อนล่างเจ้ากรรมดันตั้งท่าชักธงรบเพียงแค่เหลียวมองร่างเล็กแวบเดียว“เป็นอะไรไปลุค”โซเฟียเงยหน้าขึ้นจากจอโทรศัพท์พอดีกับลูคัสที่กำลังทำหน้าบอกบุญไม่รับ“ทีไอ้เดเมียนเรียกมันบอส แล้วทำไมถึงเรียกฉันว่าลุคเฉย ๆ”“อ้าว! ก็ลุคไม่ได้เป็นเจ้านายฉันนี่” เสียงหวานนุ่มแย้งขึ้น คิ้วขมวดยุ่ง ดูท่าลูคัสจะอารมณ์เสียสุด ๆ“แล้วเป็นอะไรถ้าไม่ใช่เจ้านาย”เทพธิดานักแข่งยักไหล่แล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาชะโงกหัวเข้าไปในกระโปรงหน้ารถ เสื้อกล้ามรั้งขึ้นจนเผยแผ่นหลังบอบบางพ้นขอบกางเกง สะโพกกลมกลึงได้สัดส่วน ‘บ้าฉิบ!’“เรียบร้อยแล้วเหรอ”“อืม แค่พอไปได้ เดี๋ยวสั่งเครื่องมาใหม่ค่อยว่ากัน”ลูคัสรีบเดินเลี่ยงออกมาทางข้างต
Read more
บทที่ 8 ~ ดีล
บทที่ 8 ~ ดีลตื๊ด..ตื๊ด..นึกถึงก็โทรเข้ามาพอดีเลยเพื่อนสาว “ไฮ เบล ทำอะไรอยู่”“กำลังขับรถอยู่ ว่าไงเหรอลอเรน”“พรุ่งนี้มีปาร์ตี้เลี้ยงฉลองที่บ้าน เลยโทรมาชวน”“มีใครไปบ้าง”“ไม่มีเดเมียน”“โอเค ปาร์ตี้อะไร”“ปาร์ตี้สระน้ำ เอาให้เซ็กซี่นะ ดาราชายมากันเพียบ”เบลล่ายิ้มมุมปาก ลอเรนมักหาทางนัดเดทดาราชายให้เธอเป็นประจำจนกลายเป็นข่าวซุบซิบ ทำเอาปาปารัสซีตามติดเธอในบางช่วงเพื่อหารูปถ่ายแจ็กพอตไปขาย“อีกแล้วเหรอลอเรน อย่าให้มีปาปารัสซีนะ ฉันเข็ดขยาดกับกองทัพพวกนั้นแล้ว”“บอดี้การ์ดพร้อมไม่ต้องห่วง อย่าลืมนะ เซ็กซี่”“ใครจะเซ็กซี่สู้เธอได้ แม่สาวบาร์บี้”ลอเรนหัวเราะเสียงใสถูกใจก่อนวางสาย เบลล่าเป็นเช่นนี้เสมอตั้งแต่คบกันมาหลายปี ยังคงเป็นคนมองโลกแง่ดี ไม่ขี้อิจฉาเหมือนผู้หญิงคนอื่น ลอเรนจึงปล่อยตัวสบายใจเมื่ออยู่กับหล่อน“เดเมียน ขอให้คุณอย่ามาเลยนะ ฉันไม่อยากจะผิดคำพูดเพื่อนเลยจริง ๆ”สิ้นคำบ่นจึงยกโทรศัพท์ขึ้นเข้าแอพอินสตราแกรม ถ่ายเซลฟี่ตัวเองข้างสระว่ายน้ำที่บ้านแล้วโพส“ไฮ ปาร์ตี้สระว่ายน้ำคืนพรุ่งนี้ มีใครสนใจบ้าง?”“ไงนิค”เบลล่าเอ่ยทักเมื่อเข้ามาถึงอู่ในตอนเช้าวัดถัดมา นิค ซินแคลล
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status