ร้อนรักเลขาส่วนตัว 3 : ความเมาเป็นเหตุ (2)

ทุกสัมผัสประสานกันอย่างตั้งใจ มือที่บีบเคล้นหน้าอกที่ถูกดูดดื่ม และปลายลิ้นที่กดจังหวะด้านล่างจนเธอแทบสิ้นแรงต่อต้าน ความรู้สึกพลุ่งพล่านไหลวนในกายเหมือนจะระเบิดออกมาทุกเมื่อ

เสียงทุ้มพร่ากระซิบใกล้หู ร้อนวาบจนทำให้เธอครางออกมาอีกครั้ง

"ร้องให้ดังๆ เลยพีช…ผมอยากได้ยินแค่เสียงครางของคุณ"

ปลายนิ้วแข็งแรงของปริญญ์ค่อยๆ ลูบไล้จากต้นขาเรียวแล้วเลื่อนสูงขึ้นทีละน้อย ก่อนจะกดแทรกลงมาท่ามกลางความเปียกชื้นที่เขาเป็นคนก่อขึ้นเอง

"อ๊ะ…อื้ออ…คุณปริญญ์!"

พิชชาสะท้านทั้งร่างทันทีที่ปลายนิ้วสอดเข้ามาพร้อมกับจังหวะลิ้นที่ยังไม่หยุดหยอกเย้า เต้าอวบ เขาเล่นสองทางพร้อมกัน ลิ้นร้ายตวัดวนอย่างไม่ปรานี ขณะที่นิ้วก็ขยับเข้าออกรูเสียวช้าๆ แล้วค่อยๆ เร่งจังหวะแรงขึ้นทีละน้อย

เสียงครางหวานพร่าดังสอดประสานกับจังหวะหอบหายใจ สะโพกเล็กกระตุกหนีแต่กลับถูกมืออีกข้างกดตรึงไว้แน่น ราวกับบังคับให้เธอต้องรับสัมผัสทั้งหมดที่เขามอบให้

ริมฝีปากของเขายังครอบครองหน้าอกอวบ เขาดูดเม้มแรงสลับเบาเหมือนตั้งใจจะดูดกลืนทุกเสียงครางของเธอ ขณะที่นิ้วแกร่งก็กระแทกเข้าออกร่องเสียวไม่หยุด

ทั้งนิ้วและลิ้นยังคงประสานกันเล้าโลม เธอแทบสิ้นเรี่ยวแรงเมื่อถูกความเสียวจู่โจมทั้งด้านบนและด้านล่าง

"อ๊าา…ตะ…ตรงนั้น…อื้ออ…ไม่ไหวแล้ว...คุณปริญญ์!"

พิชชาส่งเสียงครางดังลั่น ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเพราะโดนความเสียวเล่นงาน

"ไหวสิพีช…ผมจะไม่ปล่อยให้คุณหยุด จนกว่าคุณจะครางเรียกชื่อผมจนหมดแรง"

เสียงทุ้มพร่าของเขากระซิบชิดใบหู ขณะเดียวกันนิ้วแข็งแรงก็ขยับเข้าออกร่องเสียวถี่ขึ้น สอดประสานกับลิ้นร้อนที่ยังไม่หยุดตวัดวนตรงจุดไวต่อสัมผัส ทำให้พิชชาร้องครางพร่าแทบไม่เป็นถ้อยคำ

"อ๊ะ…อ๊าา…อื้ออ…คุณปริญญ์…อื้ออ..."

สะโพกเล็กกระตุกถี่ๆ เหมือนร่างกายไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีก มือที่จิกกับผ้าปูที่นอนเลื่อนมาคลำแขนของเขาแน่น ราวกับหาที่ยึดเหนี่ยวในห้วงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำขึ้นเรื่อยๆ

ปริญญ์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แววตาคมมองภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้มพึงใจ นิ้วและลิ้นยังทำงานพร้อมกันอย่างไม่ลดละ เขาเร่งจังหวะอีกนิด ราวกับรู้ว่าหญิงสาวกำลังจะพังทลายลงตรงหน้า

"อ๊ะ…จะ…ไม่ไหวแล้ว…อ๊าาา!"

เสียงหวานครางลั่นสะท้อนก้องห้อง สะโพกสั่นระริกถี่ ความเสียวซ่านแตกกระจายไปทั่วร่างเหมือนระเบิด พิชชาหลับตาแน่น หอบหายใจถี่จัดจนอกกระเพื่อมขึ้นลงแรง ร่างกายทิ้งตัวลงกับที่นอนอย่างหมดแรง

ปริญญ์ค่อยๆ ถอนริมฝีปากและนิ้วออกมา มองเธอที่นอนหอบระทวยอยู่ใต้ร่างด้วยแววตาเอ็นดูปนร้อนแรง เสียงทุ้มกระซิบแผ่วใกล้หู

"เห็นไหมพีช…ผมบอกแล้วว่าผมจะไม่ยอมให้คุณหยุดง่ายๆ"

พิชชายังนอนหอบหายใจแรง ร่างกายสั่นสะท้านเหมือนถูกรีดพลังจนหมด มือเล็กกำผ้าปูแน่นอย่างไร้เรี่ยวแรง แต่ปริญญ์กลับไม่คิดจะปล่อยให้เธอพักเลยแม้แต่น้อย

มือหนายกเรียวขาของเธอขึ้นพาดบ่ากว้าง กดสะโพกเล็กให้แยกกว้างออกอีกครั้ง ปลายนิ้วยังชุ่มไปด้วยความเปียกชื้นเมื่อครู่ ขยับวนแตะลงตรงกลางอย่างจงใจ ทำให้เธอสะดุ้งเฮือกอีกครั้งทั้งที่เพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อครู่

"อ๊ะ…อื้ออ…คุณปริญญ์…พะ…พอแล้ว…นะคะ"

เสียงหวานพร่าด้วยความเหนื่อยผสมความอาย แต่แทนที่ปริญญ์จะหยุดเขากลับโน้มหน้าลงครอบครองริมฝีปากนุ่มทันที จูบเร่าร้อนรุนแรงจนเธอแทบหายใจไม่ทัน ลมหายใจผสมกันวุ่นวายไปหมด

"ยังไม่พอหรอกพีช…ผมยังอยากได้ยินเสียงครางคุณอีก"

เสียงทุ้มพร่ากระซิบข้างริมฝีปาก ก่อนจะใช้ปลายนิ้วบดขยี้ติ่งเสียวของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับต้องการปลุกเร้าให้ไฟที่เพิ่งสงบลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

เธอพยายามเบี่ยงหน้าหนีด้วยความอาย แต่ยิ่งทำให้เขาหัวเราะต่ำๆ อย่างพึงใจ มือหนึ่งบีบเอวเล็กแน่น ส่วนอีกมือยังเร่งจังหวะไม่ปรานี ปลายนิ้วหมุนวนเล่นตรงจุดที่ทำให้เธอสั่นสะท้านที่สุด

"อ๊ะ…อื้ออ…ไม่…ไหวแล้ว…คุณปริญญ์!"

เสียงครางหวานพร่าเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง ทั้งที่ร่างกายเพิ่งผ่านห้วงสวรรค์มาไม่นาน ความเร่าร้อนที่เขาสาดใส่ไม่ปล่อยให้เธอมีโอกาสหายใจอย่างสงบแม้สักนิดเดียว

ปลายนิ้วที่ขยับเร่งเร้าถูกสอดลึกเข้าไปในรูเสียวอย่างจงใจ เขาขยับนิ้วร้ายเข้าออกถี่กระชั้นราวกับจะไม่ยอมให้เธอได้ตั้งตัว ขณะเดียวกันปากร้อนก็ซุกไซ้ไล่จากอกกลมขึ้นไปจูบข้างแก้ม ก่อนวกกลับลงมากัดเม้มยอดอกแรงๆ จนพิชชาสะท้านเฮือก

"อ๊ะ…อ๊าา…อื้อออ…คุณปริญญ์!"

เสียงครางหวานแตกพร่าหลุดออกมาอีกครั้ง สะโพกเล็กถูกกดตรึงแน่นไม่ให้หนี หนักหน่วงทั้งนิ้วที่รุกเร้าไม่หยุดและปากที่ดูดดื่มด้านบนประสานกันเป็นจังหวะเดียว ยิ่งทำให้ความเสียวซ่านพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ปริญญ์โน้มหน้าลงต่ำ เขาผละจากอกสวยแล้วเลื่อนไปครอบครองตรงกลางร่องเสียวอีกครั้ง ลิ้นร้อนตวัดรัวรับกับการเคลื่อนไหวของนิ้วที่อยู่ด้านในโพรงนุ่ม จังหวะหนักหน่วงประสานกันจนพิชชาร้องลั่น

"อ๊าาา…อ๊ะ…ตะ…ตรงนั้น! อื้ออ..."

เธอบิดเร่าไปทั้งร่าง ร่างกายเหมือนถูกกักขังไว้ด้วยความสุขที่รุนแรงเกินทน มือเล็กคว้าจับต้นแขนแกร่งไว้แน่น ราวกับยึดเหนี่ยวในคลื่นที่กำลังจะพัดซัดให้จมลึกลงไปอีกครั้ง

เสียงทุ้มกระซิบพร่า ทั้งที่ยังไม่ยอมผละจากจุดอ่อนไหว

"ครางออกมาเลยพีช…ผมอยากเห็นคุณหลงใหลไปกับผมอีก"

จังหวะลิ้นและนิ้วรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนร่างเล็กกระตุกสั่นถี่ ความสุขซ่านทวีขึ้นเหมือนจะระเบิดซ้ำอีกครั้งอย่างไม่ทันตั้งตัว

เสียงครางหวานของพิชชาดังสะท้อนก้องในห้อง ยิ่งปลายนิ้วแข็งแรงเร่งเร้าขยับลึกถี่ขึ้น พร้อมกับลิ้นร้อนที่ตวัดรัวตรงกลางไม่หยุด ความรู้สึกซ่านพล่านก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นจนแทบไม่เหลือสติ

"อ๊ะ…อ๊าาา…อื้ออ…คุณปริญญ์…มะ…ไม่ไหวแล้ว"

สะโพกเล็กกระตุกแรง สองขาเรียวหนีบแขนเขาแน่นเหมือนหาที่ยึดเหนี่ยว ร่างกายปลดปล่อยน้ำแห่งความสุขซ้ำอย่างรุนแรงจนเธอหลับตาแน่น น้ำตาเอ่อคลอเพราะความเสียวซ่านที่ท่วมท้น

ปริญญ์ยังคงกดตรึง ไม่ยอมปล่อยให้เธอถอยหนี ปากและนิ้วยังประสานเร้าจังหวะจนคลื่นความสุขกระแทกซัดเข้ามาอีกระลอก ทำให้พิชชาต้องร้องเสียงหลง ทั้งกายสั่นสะท้านไร้เรี่ยวแรง

เมื่อคลื่นแรงสุดท้ายผ่านพ้น เธอทิ้งตัวลงกับที่นอน หอบหายใจหนัก หน้าแดงซ่าน ร่างเล็กเปียกชื้นไปทั้งตัวเหมือนเพิ่งผ่านสมรภูมิ 

ปริญญ์เงยหน้าขึ้นช้าๆ แววตาคมเต็มไปด้วยไฟปรารถนา ยกมือเช็ดคราบน้ำหวานจากริมฝีปากตัวเองอย่างจงใจ

"แค่รอบสองเองพีช…คืนนี้ผมไม่ยอมปล่อยคุณไปง่ายๆ หรอก"

ปริญญ์ก้มลงกระซิบใกล้หู ริมฝีปากแทบแตะผิวเนียน แววตาที่เขามองพิชชาเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย