ร้อนรักเลขาส่วนตัว 10 : เพราะเมาอีกแล้ว(1)

เมื่อปริญญ์อุ้มพิชชาที่เมามายกลับมาถึงคอนโด ห้องหรูสว่างเพียงแสงไฟอุ่นที่เปิดไว้บางดวง เขาค่อยๆ วางร่างเล็กลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง ตั้งใจจะปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเต็มที่

แต่ทันทีที่เขาจะผละออก เสียงครางแผ่วเบาก็เล็ดลอดจากริมฝีปากเธอ เปลือกตาคู่สวยค่อยๆ เปิดขึ้นอย่างเลื่อนลอย พิชชากะพริบตาหลายครั้งเพื่อปรับโฟกัส ก่อนจะเห็นใบหน้าคมชัดของชายหนุ่มที่โน้มก้มลงใกล้เธอ

"คุณปริญญ์"

เธอพึมพำเสียงพร่า ริมฝีปากยกยิ้มบางๆ ราวกับกำลังละเมอ

"ฝันเหรอ…ถ้าเป็นฝัน ฉันขอ…"

เธอยกมือสั่นเล็กน้อยขึ้นโอบรั้งต้นคอเขา ก่อนจะดึงลงมาแนบชิด ริมฝีปากนุ่มประกบเข้าหาเขาอย่างร้อนแรงโดยไม่ทันให้เขาได้ตั้งตัว จูบที่ไม่ใช่เพียงสัมผัสแต่เป็นการปลดปล่อยความอัดอั้นทั้งหมดที่เธอแบกไว้

ปริญญ์ตัวแข็งไปครู่หนึ่ง แต่เพียงไม่นาน สัญชาตญาณและแรงปรารถนาก็ถาโถม เขาตอบกลับเธอด้วยจูบที่ลึกและรุนแรงกว่า มือหนากดท้ายทอยเธอแน่นขึ้น จังหวะหายใจสับสนร้อนรุ่ม เสียงครางสั่นพร่าเล็ดลอดออกมาจากลำคอของพิชชา

"อื้ออ..."

เขาพลิกกายทับร่างเล็กไว้เต็มตัว ริมฝีปากลากเลียซอกคออย่างหิวกระหาย ทิ้งร่องรอยแดงชัดลงบนผิวขาวเนียน จนพิชชาแอ่นกายหนีแต่กลับยิ่งถูกเขากดตรึง

"อื้อ…ฝันจริงๆ เหรอ"

เสียงเธอสั่นพร่า มือเล็กเกาะเสื้อเชิ้ตเขาแน่นเหมือนยึดเหนี่ยว

"ไม่ใช่ฝัน...พีช"

ปริญญ์กระซิบข้างหู เสียงพร่าหนักแน่น ก่อนจะขย้ำจูบเธออีกครั้งร้อนแรงยิ่งกว่าเดิม มือหนาถอดเสื้อผ้าของเธอออกจากร่างบอบบางอย่างเบามือ แล้วรีบจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองด้วยความรวดเร็ว แท่งร้อนแข็งขึงถูกดันเข้าไปในรูเสียวที่เต็มไปด้วยน้ำหล่อลื่นจนสุดความยาว

บรรยากาศในห้องพลันร้อนระอุขึ้นราวกับเปลวไฟ ทุกสัมผัสของเขาเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่เร่าร้อนรุนแรง

ริมฝีปากปริญญ์บดขยี้ลงมาไม่หยุด ลมหายใจของทั้งคู่กระชั้นถี่ เสียงครางสั่นพร่าเล็ดลอดจากริมฝีปากพิชชา ยิ่งเขาตรึงแน่นเธอยิ่งปล่อยตัวไปกับสัมผัสอันเร่าร้อนของเขา

"คุณ...ปะ…ปริญญ์…อื้ออ..."

พิชชาครางเสียงหวาน ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสเร่าร้อนของเจ้านายหนุ่ม

ปริญญ์กดร่างเธอลงกับเตียงเต็มแรง แผงอกกว้างแนบชิดจนพิชชาแทบไม่มีอากาศหายใจ ข้อมือเล็กถูกตรึงไว้เหนือศีรษะ เขาสบตาเธอแน่นิ่ง แววตาคมเข้มเต็มไปด้วยความหวงแหนและแรงปรารถนาที่ร้อนรุ่ม

ริมฝีปากหนาบดจูบลงมาอย่างดุเดือด เสียงจูบดังเปียกชื้นเร่าร้อน แทรกกับเสียงหอบพร่าของเธอที่แทบขาดห้วงทุกครั้งที่เขากระแทกแก่นกายลงลึก

"อ๊ะ…คุณปริญญ์"

เสียงครางสั่นหลุดออกมาไม่หยุด เมื่อเขาเร่งจังหวะหนักหน่วง รุนแรง จนเตียงสั่นสะเทือน

ปริญญ์กัดฟันแน่น ใบหน้าก้มลงซุกไซ้ซอกคอระหง เขาลากลิ้นเลียดูดจนผิวขาวขึ้นรอยแดงจัดทีละจุด เหมือนต้องการประทับตราไว้ทุกแห่งว่าเธอเป็นของเขาเพียงคนเดียว มือหนาที่ตรึงข้อมือค่อยๆ เลื่อนลงมาบีบรั้งเอวเล็ก บังคับให้เธอแอ่นกายรับแรงกระแทกเต็มๆ

ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเป็นจังหวะรัวเร็ว ชัดเจนในห้องเงียบสนิท บวกกับเสียงครางหวานพร่าแตกห้วงของพิชชาที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับถูกขับออกมาจากส่วนลึกที่สุดของหัวใจ

"รอบนี้คุณเป็นคนเริ่มเองนะพีช พรุ่งนี้ตื่นมาอย่าโกรธผมนะ"

ปริญญ์กระซิบเสียงต่ำพร่าข้างหู ก่อนจะกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่รูเสียวในจังหวะเร็วและแรงขึ้นอีก จนพิชชาเผลอจิกเล็บเข้าที่แผ่นหลังกว้าง ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านสุดกลั้น

เตียงกว้างกลายเป็นสนามของแรงตัณหา ทุกครั้งที่เขาโหมกระหน่ำแท่งร้อนเข้าใส่รูเสียว ยิ่งทำให้เธอร้องเรียกชื่อเขาดังขึ้นทุกที

ปริญญ์ไม่เหลือแม้เศษเสี้ยวของสติ มีเพียงความเร่าร้อนดิบเถื่อนที่โหมกระหน่ำเข้าใส่เธอไม่หยุด

ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!

เขารัวบั้นเอวเข้าใส่รูเสียวของเลขาสาวไม่หยุด เสียงกระแทกหนักหน่วงดังสะท้อนทั่วห้อง ร่างเล็กใต้ร่างสั่นสะท้านแทบรับไม่ไหว ดวงตาพร่ามัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ยิ่งทำให้เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เสียงครางหวานพร่าเล็ดลอดทุกจังหวะ

"อ๊ะ…อ๊าา…คุณปริญญ์"

เสียงเรียกชื่อเขาดังสลับกับเสียงหอบหายใจรัวเร็ว ยิ่งทำให้ชายหนุ่มบ้าคลั่ง เขาก้มลงบดขยี้ริมฝีปากเธออีกครั้ง ดูดดึงลิ้นเล็กอย่างรุนแรง ก่อนจะถอนริมฝีปากออกแล้วสบตาเธอแน่นิ่ง ดวงตาคมเต็มไปด้วยไฟปรารถนา

ไม่รอให้เธอตั้งตัว ปริญญ์พลิกร่างเล็กให้นอนตะแคงข้าง มือหนารั้งสะโพกเธอแนบชิด แล้วกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่รูเสียวอีกครั้ง ทั้งลึก หนัก และเร่งเร้าจนพิชชาหลุดเสียงร้องยาว เสียงครางหวานดังก้องไปทั่วห้อง

"อ๊าา…มะ…ไม่ไหว…อื้ออ..."

พิชชาสั่นสะท้านไปทั่วร่างเพราะความเสียวซ่าน มือเล็กจิกผ้าปูที่นอนแน่น แต่ปริญญ์กลับกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่ร่องเสียวรุนแรงกว่าเดิม เหมือนตั้งใจให้เธอหลงเหลือแค่สัญชาตญาณและเสียงครางที่ควบคุมไม่ได้

เมื่อร่างเล็กแทบหมดแรง เขาก็จับเธอพลิกอีกครั้ง แล้วยกร่างของเธอขึ้นคร่อมบนตัก มือใหญ่ประคองเอวเล็กบังคับให้ขยับตามแรงเขา สะโพกเล็กสั่นระริก เสียงครางหวานพร่าดังไม่ขาดหู ยิ่งเร่าร้อนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้ทุกสัมผัสทวีขึ้นเป็นทวีคูณ

"พีช…ผมจะไม่หยุด…จนกว่าคุณจะยอมรับว่าคุณเป็นของผมทั้งกายทั้งใจ"

คำพูดพร่าหนักแน่นสอดคล้องกับแรงโอบรัดที่เร่งเร้าไม่หยุด จนเสียงครางของพิชชาดังสะท้อนก้องทั้งห้อง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างไร้ทางควบคุม ทั้งเมา ทั้งเสียว จนเธอเผลอปล่อยเสียงร้องเรียกชื่อเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ปริญญ์รั้งเอวเล็กแนบชิด กดจังหวะเข้าหาแรงขึ้นเรื่อยๆ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่บีบคั้นให้พิชชาแทบขาดใจ ร่างเล็กครางเสียงหลงจนแหบพร่า ริมฝีปากสั่นพึมพำเรียกชื่อเขาอย่างเว้าวอน

"อ๊ะ…อ๊ะ…คุณปริญญ์...อื้ออ..."

เขากัดฟันแน่น ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาว ขบเม้มจนขึ้นรอยแดงชัดเจน มือหนากอบกุมสะโพกกลมกลึงบังคับให้เธอขยับรับแรงกระแทกของเขา ทุกจังหวะหนักแน่นจนร่างเล็กสะท้านกระตุก น้ำตาคลอหางตาจากทั้งความเสียวและความอัดอั้น

เสียงครางหวานพร่าของพิชชาดังลั่นไม่หยุด สอดประสานกับเสียงหอบกระเส่าและแรงกระแทกถี่เร็ว ปริญญ์เองก็ไม่ออมแรงแม้แต่น้อย เหมือนตั้งใจจะย้ำร่องรอยความเป็นเจ้าของลงในร่างเธอทุกส่วน

ร่างเล็กสั่นสะท้าน สะโพกกระตุกตอบสนองตามแรงบังคับ เสียงครางแตกพร่าไล่สูงขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายเธอเผลอแอ่นกายปลดปล่อยน้ำหวานออกมาสุดแรง

"อ๊ะ...อ๊าาาา…"

ร่างพิชชากระตุกถี่ สั่นสะท้านจนหมดแรงซบลงกับแผงอกกว้าง เสียงครางพร่ายังคงหลุดออกมาเบาๆ ปริญญ์เองก็เร่งแรงจังหวะสุดท้าย ก่อนจะปลดปล่อยลาวาแห่งความสุขตามเธอไปแทบพร้อมกัน เสียงหอบพร่ากระเส่าดังคลอเคล้าไปกับความเร่าร้อนที่ปะทุขึ้น

เขากดร่างเธอแนบแน่น ปล่อยให้ความวาบหวามกระจายไปทั่วสรรพางค์ มือหนาลูบแผ่นหลังเล็กช้าๆ อย่างอ่อนโยน ริมฝีปากกดจูบที่หน้าผากซับเหงื่อแผ่วเบา

"จำไว้นะพีช…นี่ไม่ใช่ความฝัน"

เขากระซิบเสียงพร่า ก่อนจะกอดเธอเอาไว้ในอ้อมแขน

ปริญญ์ยังคงกดร่างเธอไว้กับเตียง แต่ในจังหวะที่เขาผละริมฝีปากออกเล็กน้อย พิชชากลับเป็นฝ่ายดันอกกว้างของเขาออกแล้วพลิกตัวขึ้นไปอยู่ด้านบนเองอย่างหุนหัน ใบหน้าสวยของเธอแดงจัด ดวงตาพร่ามัว แต่กลับเต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่เขาไม่เคยเห็นจากเธอมาก่อน

"ถ้าเป็นความฝัน…ฉันจะเอาคุณให้สุดไปเลย...คุณปริญญ์"

เธอพึมพำเสียงพร่า ริมฝีปากสั่นยิ้มบาง ๆ อย่างท้าทาย

ปริญญ์เบิกตากว้างไปชั่วขณะ เขาแทบไม่เชื่อสายตาว่าผู้หญิงเรียบร้อยอย่างพิชชาจะกล้าขึ้นคร่อมเขาแบบนี้ มือเรียวจับแท่งร้อนที่ยังแข็งชูชันของเขามาจ่อที่ปากทางเข้าคับแคบ ร่างเล็กค่อยๆ ขยับสะโพกลงมาแนบชิด จนกระทั่งกลีบสวยกลืนกินแท่งร้อนของเขาจนสุดความยาว ก่อนจะเริ่มโยกย้ายจังหวะช้าๆ แต่เต็มไปด้วยความวาบหวาม

เสียงหอบพร่าของเธอดังสอดประสานกับเสียงครางต่ำของเขา ร่างเล็กสั่นสะท้านเพราะความเสียว แต่กลับยังคงเร่งจังหวะเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ มือเล็กวางบนแผ่นอกกำยำของเขาเพื่อประคองตัวเอง เธอกัดเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงครางเอาไว้ แต่สุดท้ายเมื่อโดนความเสียวเล่นงานปากอิ่มก็หลุดเสียงครางออกมาดังลั่น

ตับ! ตับ! ตับ!

"อ๊าาา…คุณปริญญ์"

พิชชาครางเรียกชื่อปริญญ์เสียงหวาน ภาพตรงหน้าทำให้เขาแทบคลั่ง ชายหนุ่มยกมือขึ้นบีบเอวเล็กแน่น ประคองจังหวะให้รัวแรงยิ่งกว่าเดิม ทุกการเคลื่อนไหวของเธอยิ่งตอกย้ำว่า แม้จะเมาและคิดว่าเป็นฝัน แต่ความเร่าร้อนนี้กลับจริงแทบทุกสัมผัส

"อื้มม...พีช…คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังทำให้ผมเสียสติ"

เขาพึมพำเสียงพร่า กัดฟันแน่นขณะมองร่างเล็กที่คร่อมเขาไว้

พิชชาไม่ตอบ มีเพียงเสียงครางหวานพร่าแตกห้วงที่ดังสลับกับเสียงเนื้อกระทบกันถี่รัว ร่างกายเธอสั่นระริกทั้งจากความเมาและแรงปรารถนาที่เอ่อล้นออกมา

ค่ำคืนนั้น เธอกลายเป็นฝ่ายนำเกมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทั้งเร่าร้อน ทั้งบ้าคลั่ง จนปริญญ์เองยังแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่