All Chapters of ร้อนรักเลขาส่วนตัว: Chapter 1 - Chapter 9

พิชชามองหน้าเจ้านายหนุ่มด้วยความมึนงง เธอไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าคือความฝันหรือความจริง ร่างบางถูกอุ้มมาที่ห้องนอนตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ริมฝีปากของเขากดจูบลงมาอย่างเร่งเร้า ราวกับกลัวว่าหากผละออกเพียงชั่ววินาที เธออาจถอยห่างไป มือใหญ่ประคองต้นคอของเธอไว้แน่น ดึงให้แนบชิดจนได้ยินจังหวะหัวใจเต้นแรงของกันและกัน ลมหายใจร้อนผ่าวผสมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ จากน้ำหอมที่ยังติดผิว เธอเผลอหลับตารับสัมผัสนั้น ร่างกายสั่นไหวตามแรงสัมผัสที่ค่อยๆ แทรกซึมลึกขึ้นทุกทีลมหายใจของเขาเริ่มถี่กระชั้นขึ้น จูบที่เคยอ่อนโยนกลับเร่งเร้าและลึกซึ้งกว่าเดิม มือใหญ่โอบกระชับร่างบางแนบชิดจนแทบไม่เหลือช่องว่างให้ลมหายใจเล็ดลอด ปลายนิ้วไล้ไปตามเนินเนื้ออวบอูมจนเธอเผลอแอ่นกายตอบสนองโดยไม่รู้ตัว"อื้ออ..."เสียงครางแผ่วหลุดจากริมฝีปากของพิชชา ผสมกับเสียงหอบพร่าของเขา กลายเป็นจังหวะเร้าร้อนที่ก้องอยู่ในห้องเขาเลื่อนสัมผัสอย่างแผ่วช้า ไล่จากผิวอุ่นตรงหน้าท้องลงต่ำทีละน้อย คล้ายตั้งใจหยอกเย้าจนหัวใจเธอเต้นถี่ มือหนาจับสองขาเรียวแยกออกจากกัน ก่อนจะจรดปลายลิ้นร้อนลงตรงกลางร่องเสียว"อ๊ะ...อื้ออ...คุณปริญญ์"พิชชาคราง

ปริญญ์ไม่ปล่อยให้ช่วงเวลาหลังความสั่นสะท้านจางหายไปแม้เพียงลมหายใจเดียว เขาโน้มตัวคร่อมทับร่างเล็กที่นอนหมดแรงอยู่ใต้เขา มือหนาประคองแก้มขาวขึ้นมาให้สบตา แววตาคมเข้มเต็มไปด้วยความกระหายและแรงปรารถนาที่สะกดกลั้นมาตลอด"พีช…คืนนี้คุณหนีผมไม่ได้แล้ว"เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนจะบดจูบเร่าร้อนลงไปอีกครั้งจูบหนักหน่วงราวกับจะกลืนกินทุกลมหายใจของเธอ นิ้วแข็งแรงยังลากไล้ไปตามเรียวขา ก่อนจะเกี่ยวสะโพกเล็กยกขึ้นจนร่างบางเผยอรับสัมผัสของเขาโดยไม่ทันตั้งตัว "อื้ออ..."พิชชาครางสะท้านในลำคอ มือเล็กยกขึ้นดันอกกว้าง แต่แรงนั้นกลับไร้ค่าเพราะหัวใจเธอกำลังเผลอไผลไปกับความเร่าร้อนที่เขามอบให้ลมหายใจหนักๆ ของปริญญ์เป่ารดซอกคอขาวผ่อง พร้อมทั้งกดจูบแรงๆ ไว้เป็นรอย ก่อนที่เขาจะขยับสะโพกแกร่งเข้าประชิด ร่างกายใหญ่โตทาบทับแนบแน่นเต็มพื้นที่ ความแตกต่างชัดเจนจนพิชชาหลับตาแน่น"อ๊ะ…อื้ออ…คุณปริญญ์"เสียงหวานสั่นสะท้านหลุดออกมาพร้อมกับร่างกายที่บิดเร่าปริญญ์เลื่อนมือขึ้นประคองเอวเล็กให้โค้งรับกับการครอบครองที่กำลังจะเกิดขึ้น ชั่วขณะนั้น ทุกสัมผัสที่ผ่านมาดูเหมือนเป็นเพียงการเตรียมพร้อมสำหรับความเร่

แสงแดดยามเช้าสาดลอดผ่านผ้าม่านบางเข้ามาในห้อง เงาอุ่นนวลค่อยๆ คลี่คลุมร่างทั้งสองบนเตียงกว้าง พิชชาขยับตัวเล็กน้อย พลันก็รับรู้ถึงแรงกอดแน่นหนาที่โอบเธอไว้ทั้งตัว แขนแข็งแรงของปริญญ์ยังพันรอบเอวเล็ก ราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปจากอก"อืม…"เสียงครางเบาๆ หลุดจากริมฝีปาก เธอรู้สึกหนักศีรษะเล็กน้อยเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังตกค้าง และทันทีที่ลืมตาขึ้นก็ต้องเบิกตากว้าง ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อ เมื่อภาพแรกที่เห็นคือแผงอกเปลือยเปล่าของเจ้านายที่ซุกใบหน้าลงใกล้ผมเธอความทรงจำเมื่อคืนหวนกลับมาเป็นฉากๆ สายตาคมที่มองมาไม่ละไปไหน สัมผัสเร่าร้อนที่ทำให้เธอแทบขาดใจ และเสียงพร่าที่กระซิบชื่อเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความอายแล่นพล่านไปทั่วร่างจนเธอเผลอกัดริมฝีปากแน่น"ตื่นแล้วเหรอ"เสียงทุ้มต่ำเอ่ยแผ่วๆ อย่างคนเพิ่งตื่น แต่แฝงด้วยความอบอุ่นและเจือความพอใจ เขาไม่ขยับแขนที่กอดไว้ กลับยิ่งรัดแน่นกว่าเดิมพิชชาใจเต้นรัว รีบเบือนหน้าไปทางอื่น พยายามจะดันแขนเขาออกเบาๆ"บะ...บอสคะ...ปล่อยก่อนค่ะ…เดี๋ยวใครมาเห็น""ไม่มีใครเห็นหรอก ในห้องนี้มีแค่เราสองคนเท่านั้น"ปริญญ์หัวเราะต่ำๆ แผ่วๆ ใกล้หู คำพูดของเขาทำให้ใจเธอเต้นถี

ปริญญ์ไม่ปล่อยให้ร่างเล็กในอ้อมกอดได้พักแม้ชั่วครู่ เสียงหอบของพิชชายังไม่ทันจาง เขาก็พลิกตัวรวดเร็ว จับเธอลงนอนราบกับเตียงอีกครั้ง แล้วกดทาบทับเต็มแรงจนเธอสั่นสะท้าน"อ๊ะ…อื้ออ…คุณปริญญ์…ฉัน…ไม่ไหวแล้ว"น้ำเสียงสั่นพร่าหวานปนสะอื้น หลับตาปี๋เพราะทั้งอายทั้งหมดแรงแต่แทนที่จะออมแรง เขากลับกดข้อมือเล็กตรึงไว้เหนือศีรษะ แววตาคมเข้มมองลึกลงมา ทั้งร้อนแรงทั้งดื้อดึง"ผมยังไม่อิ่มเลยพีช""อ๊ะ...อื้ออ...ฉันไม่ไหวแล้ว""ผมกลัวว่าคุณจะลืมว่าเราเป็นอะไรกัน วันนี้ผมจะทำให้คุณจำจนขึ้นใจว่าผมเป็นผัวคุณ"ปริญญ์เอ่ยเสียงพร่า เขาก้มลงบดจูบเร่าร้อนอีกครั้ง ริมฝีปากหนักหน่วงเหมือนจะย้ำเตือนว่าทุกอย่างเมื่อคืนและตอนนี้คือความจริงที่เธอหนีไม่พ้น มือหนาอีกข้างเลื่อนลงประคองสะโพกเล็กยกขึ้นรับแรงกระแทกครั้งใหม่ที่หนักหน่วงรุนแรงยิ่งกว่าเดิม"อ๊ะ…อ๊าาา…คุณปริญญ์!"เสียงหวานครางหลุดพร่าทุกครั้งที่สะโพกหนาโหมเข้ามาลึกและแรงขึ้นเรื่อยๆ เตียงทั้งเตียงสั่นสะเทือนถี่จนฟูกแทบยุบ ร่างเล็กกระตุกเร่าไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน ถูกเขากักไว้ใต้ร่างโดยสิ้นเชิงปริญญ์ก้มกัดซอกคอเนียน ทิ้งร่องรอยสีแดงเข้มทีละจุด มือใหญ่ลูบคลึงอกอ