Beranda / โรแมนติก / ร้ายพ่ายรัก / ร้ายพ่ายรัก_II👠 : การกลับมา…

Share

ร้ายพ่ายรัก_II👠 : การกลับมา…

last update Tanggal publikasi: 2025-11-07 16:38:55

บ่อนหรูใจกลางเมือง

ดวงตาสีเข้ม คมกริบราวกับนกเหยี่ยว จ้องมองภาพวงจรปิดตรงหน้า เผยหญิงสาวรูปร่างดีจนเตะตาต้องใจ ก่อนจะหรี่มองด้วยสายตาจับผิด แล้วจากนั้น… ทันทีที่หญิงสาวผมดำขลับเอี้ยวตัวเหมือนกำลังจะสบมองกับดวงตาของเขา..

พรึ่บ! ซ่าาา!!

ภาพวงจรปิดที่จับได้ก็ขาดหาย..

“เป็นแบบนี้ทุกตัวเลยครับ ทุกครั้งที่ภาพจับผู้หญิงคนนี้ได้”

“มึงจะบอกว่า ที่กล้องจับภาพผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ เป็นเพราะเธอ มากกว่ากล้องเสีย?” ดวงตาคมกริบมองจ้องลูกน้องในชุดสูทของตนพร้อมกับเลิ่กคิ้วพร้อมตั้งคำถาม

“..เอ่อ คือ”

“ระหว่างผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนกับกล้องเสียเพราะพวกมึงไม่ดูแล”

“….”

“….อันไหนเป็นไปได้มากกว่า?” พลางเลิ่กคิ้วถาม

“….”

“ไปจัดการให้เรียบร้อย”

“ครับ!”ลูกน้องในชุดสูทก้มหัวคำนับก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงาน ของชายร่างสูงสง่า ไหล่กว้าง รอยสักตั้งแต่ต้นคอยาวลามยันแขน แม้จะเป็นเพียงแค่ข้างเดียวแต่ก็สร้างความน่าเกรงขามให้กับทุกคนที่พบเห็น ด้วยสมญานามที่ไม่มีใครไม่รู้จัก ชื่อของเขาโด่งดังไปทั่วทุกสารทิศ…

เจ้าของร่างกายกำยาเดินไปหยิบขวดไวน์มาตั้งที่โต๊ะ พลางรินมันอย่างเชื่องช้า ก่อนจะกรอภาพวงจรดังกล่าว ถึงแม้ว่ามันจะถูกตัด… ไม่สิ ราวกับมีสัญญาณรบกวนมากกว่า เพราะทันทีที่กล้องกลับมาบันทึกภาพต่อ ผู้หญิงคนนั้นก็หายไปเสียเเล้ว

ใบหน้าคมใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองอยู่นาน หลังจากดื่มไวน์และจ้องมองคลิปวงจรดังกล่าวราวหลายนาที รอยยิ้มที่มุมปากแสยะเพียงนิด จิวที่จมูกเพิ่มเสน่ห์ให้เจ้าตัวมากกว่าที่เคย… ราวกับได้ข้อมูลบางอย่างจากการจดจำรูปร่าง ลักษณะ ผิวพรรณ หรือแม้แต่เวลา… ก่อนจะวางแก้วไวน์ไว้ที่โต๊ะ พร้อมกับคว้าเสื้อสูทพาดไหล่แล้วออกจากห้องทำงานของตัวเองโดยไร้คำพูด หรือแม้แต่จะกดหยุดคลิปที่ยังเล่นค้างอยู่ให้ยุติลง

ทันทีที่ร่างสูงเดินออกจากห้องทำงาน ชายวัยกลางคนค่อนไปทางชรา รูปลักษณ์ภูมิฐานน่าเกรงขามไม่ต่างจากคนที่เดินจากไป หยุดเดินเมื่อเห็นลูกชายตัวเองเดินไปไกลจนเสียงเรียกไม่อาจหยุดเขาไว้ได้

“คุณพิภพครับ”

“…อืม”

“มาหาคุณฟีนิกซ์เหรอครับ…”

“ฉันจะมาหามันไม่ได้? เดี๋ยวนี้ลูกชายฉัน มันออกคำสั่งห้ามต้อนรับพ่อมันแล้วหรือไง?”

“เอ่อ เปล่าครับ… ผมแค่แปลกใจ วันนี้ไม่ใช่วันที่คุณจะมาที่นี่”

“อืม~ ฉันก็เบื่อชีวิตแก่ๆแบบนี้ จะออกมาสูดลมชมวิวข้างนอกบ้างมันไปหนักหัวเอ็งหรือไง?”

“ขอโทษครับ!” ลูกน้องของร่างสูงที่เดินจากไปรีบกล่าวคำขอโทษเสียงแข็งแล้วก้มคำนำราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกจดโปรแกรมใส่ และเพราะท่าทีดังกล่าว ทำให้ชายวัยกลางคนที่มีศักดิ์เป็นพ่อของเจ้านายตัวเอง หลุดขำออกมาพร้อมกับใบหน้าที่ดูเป็นมิตรมากกว่าคนเป็นลูกหลายขุม

“ฮ่าๆๆๆๆๆ~”

“?” ชายผู้น้อยเงยหน้าสงสัย ก่อนจะถูกตบไหล่จากชายที่มีความอบอุ่นอยู่เต็มใบหน้า ตรงหน้า

“ลูกชายฉันมันโหดร้ายกับพวกเอ็งมากไปหรือไง ถึงได้ยืนแข็งทื่อ ทำอย่างกับฉันเป็นปีศาจ”

“…เอ่อ คือ”

“เพราะหน้าที่ที่ต้องแบกรับ เจ้านายเอ็งคงไม่มีเวลามานั่งนึกถึงใจใครเท่าไหร่ อย่าโกรธเคืองลูกฉัน เพราะมันโหดร้ายใส่เอ็งเลยนะ”

“มะ ไม่เลยครับ ! พวกผมเข้าใจ”

“ดี.. ฉันคงรู้สึกผิด ถ้าการเลี้ยงลูกของฉัน.. ทำให้มันโตขึ้นมาเพื่อไปทำร้ายใคร”

“…..”

“แค่ฉันคนเดียว.. ทั้งชีวิตนี้ก็ไม่อาจลืม”

ประโยคปริศนาถูกทิ้งท้ายเอาไว้ ลูกน้องคนเดิมในชุดสูทต่อให้สงสัยในประโยคนั้น ตนก็ไม่อาจกล้าปริปากถาม ทำได้แค่ก้มหัวคำนับท่านผู้นี้อย่างเจียมตัว

“ไปทำงานเถอะ ฉันรอมันในห้องนี่แหละ”

“คุณท่านไม่โทรหาคุณฟีนิกซ์ละครับ เพิ่งเดินออกไป ไม่น่าจะไปไหนได้ไกล”

“สำหรับพวกฉันสองพ่อลูก..”

“…..”

“การโทรหาอีกฝ่าย เพียงเพราะแค่อยากจะเห็นหน้า..”

“…..”

“….มันไม่เท่ห์”

“โธ่ ท่าน..” คุณพิภพส่งรอยยิ้มที่สุขุมและอบอุ่นให้กับลูกน้องคนสนิทของฟีนิกซ์ แฟรงค์ ส่งยิ้มให้กับนายผู้สูงส่ง

“เดี๋ยวผมให้เด็กเอาเครื่องดื่มมาให้ครับ”

“อืม ขอบใจ”

หลังจากนั้น พิภพ เดินเข้าห้องทำงานของฟีนิกซ์ ความมืดทะมึนในนี้ไม่สมกับเป็นห้องทำงานสักนิด.. แต่เพราะรู้ดีว่าลูกชายตัวเองมีนิสัยอย่างไร จึงไม่ได้สนใจหรือคัดค้านห้องทำงานสีดำราวกับถ้ำในสายตาของคนเป็นพ่อ

ชั้นหนังสือ วางหนังสือและแฟ้มจำนวนมากอย่างเป็นระเบียบ ตู้แช่ไวน์และบรั่นดีส่วนตัวไม่เคยว่าง

กึก~ ซ่า~ เสียงคลิปที่ถูกปล่อยให้เล่นซ้ำๆอยู่อย่างนั้นดึงความสนใจให้ พิภพ เดินไปที่โต๊ะทำงาน ก่อนจะหยุดดูคลิปที่เล่นวนไปมาซ้ำๆอยู่แบบนั้น..

ภาพผู้หญิงชุดดำ ที่กำลังหันมามองกล้อง ถูกตัดไปตลอดเวลาที่เธอกำลังจะหันมาเพื่อสบมองกับกล้อง แต่เพราะรูปร่างของหญิงสาวในคลิปทำให้ พิภพ ค่อนข้างเอะใจ เขาถึงยอมนั่งลงที่เก้าอี้ทำงาน แล้วกด Replay คลิปซ้ำๆ ซ้ำๆ…

ความรู้สึก ที่เหมือนจะคุ้นกับรูปร่างแบบนี้ ผิวพรรณแบบนี้ การแต่งตัวที่…

กึก~ ซ่า~~ และทันทีที่คลิปถูกตัดจนเกิดเสียงซ่าขึ้น ภาพและเสียงในความฝันก่อนหน้าก็โยงเข้ามาในหัว

‘ฉัน.. ไม่มีวันให้อภัย’

ใช่.. ใช่แน่ๆ!

พิภพ ใช้มือท้าวคางราวกับครุ่นคิด หากลางสังหรณ์ของเขาเป็นเรื่องจริง ผู้หญิงในคลิปและในความฝันคือคนเดียวกัน… แล้วผู้หญิงคนนี้….

“…เธอคือใครกัน?” คิ้วหนาขมวดเป็นปมสงสัย เพราะมองไม่เห็นใบหน้า แต่กลับมีความรู้สึกชวนให้เอะใจ ทำให้พิภพนั่งครุ่นคิดอยู่แบบนั้น โดยเฉพาะคำพูดในความฝัน ที่ติดหัวและไม่อาจสลัดให้หลุดออกไปได้

“…จำฉันไม่ได้จริงๆสินะ” หญิงสาวชุดดำ ริมฝีปากแดงนั่งอยู่บนดาดฟ้าของตึกสูงฝั่งตรงข้ามกับบ่อนหรูใจกลางเมือง นั่งห้อยขาราวกับมันเป็นที่ที่สมควรจะนั่ง

“ใช่สิ… ฉันนะ เป็นความทรงจำเดียว ที่คนเลวๆอย่างพวกแก… อยากจะลืม”

ดวงตาสีแดงฉานครุกรุ่นไปด้วยไอความแค้น เรียวเท้าที่สวมรองเท้าสีแดงถูกแกว่งไปมา พร้อมกับสายตาที่จ้องชายคนดั่งกล่าวอย่างไม่กระพริบ ก่อนจะเบือนสายตาก้มลงไปมองรถหรูสีดำหลักหลายล้านที่กำลังวิ่งออกไปจากบ่อน

นี่.. คือการกลับมาของฉัน

ร่างสูงเจ้าของรถคันดังกล่าว คือคนที่เธอ… คอยเฝ้ามองมาหลายต่อหลายปี หลายนาทีที่จู่ๆหญิงสาวคนนี้จะหายตัวไปราวกับควัน…

เป้าหมายถูกล็อคไว้แล้วววว

===============

⚠️สวีดัด สวัสดีกั๊บ!! ใครที่ยังไม่รู้ว่า นางเอก เรื่องนี้เป็นชะนีประเภทไหน ไปอ่านกันได้นะคะที่ ล่ารักมิติร้าย นางแจมอยู่ในนั้นด้วย จริงๆไม่ใช่เล่มต่อ จะอ่านเล่มไหนก่อนก็ได้ หรือจะอ่านทั้งสองเล่มเลยก็ได้ คืออยากเปิดเป็นจักรวาล555 ไม่แฟนตาซีจ๋าแน่นอนจ๊ะทั้งสองเรื่องเลย

⚠️ล่ารักมิติร้าย เป็นแฟนตาซีแบบเชื่อมโลกทั้ง2โลก เป็นเรื่องเปิดที่ทำให้ยมทูตทั้งสอง เข้ามามีบทบาทกับโลกมนุษย์(ไม่แฟนตาซีจ๋า เป็นเรื่องที่พบเจอได้ในชีวิตปกติ อ่านง่าย สอดแทรกข้อคิดไว้ด้วยกั๊บ) ส่วน ร้ายพ่ายรัก เป็นการกลับมาแก้แค้นของ นางเอก ส่วนถ้าอยากจะรู้ว่านางเจออะไรมาก็ต้องอ่านนะ^^

⚠️รอปกหน่อยนะคะ ปกเสร็จเมื่อไหร่เปลี่ยนปกแน่นอน ตอนนี้ไรท์ของใช้ปกแทนไปก่อนน๊า

⚠️ถ้าอ่านแล้วชอบอยากให้คอมเมนท์เยอะๆ เพราะมันคือกำลังใจเลยค่ะ สำหรับคนที่อ่านแล้วไม่ชอบ ช่วยส่งต่อนิยายนี้ให้กับคนที่คุณไม่ชอบด้วยนะคะ นางเอกเรื่องนี้จะได้ตามไปหลอกหลอน😏💀

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ร้ายพ่ายรัก   Special [ตอนพิเศษ]

    1ปีต่อมา….โต๊ะอาหารรายล้อมไปด้วยอาหารมากมาย คนที่ได้นั่งอยู่ตรงนี้คือคนสำคัญของฉันทั้งนั้น คริสตัลวางช้อนเมื่อความรู้สึกของเธอเริ่มเปลี่ยนไป ความซาบซึ้งและความรู้สึกผิดไม่อาจหายไปจากใจ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ตาม“ไม่อร่อยหรือไง?” ฟีนิกซ์เอ่ยถามก่อนจะยกไวน์แดงขึ้นดื่ม ทำให้คิรัวร์และบีเบลหยุดทานตามไปด้วย“เปล่า.. ฉันแค่ อยากขอโทษและขอบคุณทุกคน”ส่วนชายชราอีกคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะอย่างพิภพก็วางช้อน แล้วใช้ผ้าเช็ดปากด้วยท่าทีราบเรียบ“ไม่มีใครโทษเธอ”“…..”“โดยเฉพาะฉัน”“….”“และฉันเชื่อว่าที่นี่ก็ไม่มีใครโทษเธอเช่นกัน” พิภพที่หายไปนาน กลับมาที่บ้านได้เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา คำตอบที่ฉันได้จากฟีนิกซ์ตอนรู้เรื่องราว คือพิภพแอบไปบวชและอยู่ในพระธรรมเป็นเวลาสองพรรษา ภาษามนุษย์ว่าไว้แบบนั้น“ทุกคนมีอดีต เมื่อถึงเวลาเราก็ควรปล่อยผ่าน จะให้ใช้ชีวิตจมอยู่กับความผิดพลาดในอดีต เป็นเรื่องที่ไม่ฉลาดนัก”“…ข้ารู้”“ใช้ชีวิตนิรันดร์ให้เป็นประโยชน์” คิรัวร์พูดเสริม คริสตัลพยักหน้าเพียงนิดก่อนจะมองหน้าทุกคนเพื่อหวังจะแจ้งเรื่องบางแรื่อง เธอก้มลงและหยิบกระเป๋าของเธอออกมาและมองหน้าทุกคนอีกครั้ง จนฟีนิกซ์มอ

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XLVIII👠 : แล้วพบกันใหม่ (END)

    ในห้วงเวลาของโลกหลังความตาย แสงสว่างที่ปลายทางชัดเจนเสมอแม้มีเพียงจุดเดียวหรือเล็กเท่าจุดไข่ปลา ร่างสวยค่อยๆเดินมานั่งที่โต๊ะตัดสินวิญญาณ แม้ไม่ใช่หน้าที่ของเธอ แต่การขอเวลาได้พูดคุยแค่เพียงไม่นาน ไม่ได้ผิดกฎโลกหลังความตายแต่อย่างใดครืดด~ เสียงลากเก้าอี้ดังขึ้น เรียกสติของสองสามีภรรยาที่เพิ่งสิ้นอายุขัยตามกาลเวลาและตามโรคาหรือโรคประจำตัว ยมทูตสาวมีสีหน้านิ่งเงียบก่อนจะฉายแววความเศร้าเพียงนิดออกมา“อ้าว.. แม่หนูนี่”“..จำได้ด้วยเหรอ”“ได้สิ แม่หนูที่มากับไอ้เจ้าแฟรงค์ ตอนนั้นที่แห่กันมาเยอะๆ” คนเป็นพ่อเริ่มบทสนทนา คริสตัลยิ้มเพียงบางเบา ตรงหน้ามีขนมปั้นทรงกลม หลากสีแต่ความสามารถของมันมีเพียงหนึ่งเดียว เธอดันจานที่ว่าไปตรงหน้าของสองสามีภรรยา“..พวกคุณต้องกินมัน”“ขนมอะไร?”“..เม็ดลบความทรงจำ” เกิดความเงียบเข้าปกคลุม เมื่อสองสามีภรรยามองหน้ากันก่อนจะหันกลับมา“ฉันเป็นยมทูต บัดนี้ถึงเวลาแก่การสมควรแล้ว ที่ท่านทั้งสอง.. จะต้อง.. ถูกตัดสิน”“ยมทูตเหรอ? แล้วทำไมหนูถึงได้..” คราวนี้คนเป็นแม่แทรกขึ้นมา“คนพวกนั้นรู้.. และวันนี้ฉันมาทำหน้าที่ของฉัน”“….”“ฉันเป็นคนเก็บดวงวิญญาณของพวกคุณ ถึงมั

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XXXXVII👠 : ไปจนนิรันดร์

    _______________***เนื้อหาในตอนนี้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน มีการเขียนระหว่างความเป็นความตาย อาจมีบทความที่ทำให้รู้สึกดำดิ่ง แต่ทั้งหมดทั้งมวลเป็นความรู้สึกของตัวละครหลักค่ะ***_______________“ปิดตาก่อน”“ปะ ปิดทำไม ฉันไม่ชอบความมืดนะ”“ไม่น่ากลัวอย่างที่คิดหรอก”“ถ้าเปิดผ้ามาแล้วมีผีพุ่งออกมา ฉันโกรธนะบอกเลย!”ยมทูตกลัวผี… ฟีนิกซ์ส่ายหัวกับประโยคที่ว่า ก่อนจะพาเธอเดินลงจากเครื่องบินส่วนตัว ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่มาเฟียจะมีเครื่องบินเป็นของตัวเองและมี.. พื้นที่ตีนดอยเป็นของตัวเอง “พะ พอหรือยังฉันกลัวแล้วนะ”“อีกนิด”ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นตอนเช้าแท้ๆ และอากาศก็เย็นสบายมากๆด้วยแบบนี้ ก็อดกลัวไม่ได้ มันไม่ใช่ว่าฉันกลัวผีอะไรซะแบบนั้นนะ แค่ไม่ชอบความมืดและการเซอร์ไพส์ที่ไม่รู้ปลายทางนั้นแหละ เพราะมันเหมือนการสุ่มที่ไม่รู้ว่าจะได้เจอกับอะไร ความหมายที่กลัวคือแบบนี้ เรียวเท้าเหยียบเนินหิน ทางขรุขระทำให้ยมทูตสาวชะงักไปหลายครั้งพลันจินตนาการถึงสิ่งที่ตนกังวล แต่แล้วทางเดินที่ว่า ก็เรียบราบ เดินสบายขึ้นมาซะอย่างนั้น คริสตัลจับมือฟีนิกซ์และบีบพร้อมกับเหงื่อที่ไหลออกจากฝ่ามือ“ถ้านายหลอกฉันมาฆ

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XXXXVI👠 : ของสำคัญ NC+

    ปรโลก“ท่านคิดไหมขอรับว่าท่านคริสตัลจะเป็นยังไงต่อ”“ก็เห็นๆกันอยู่.. เป็นพวกคลั่งรักแบบไม่ลืมหูลืมตา”“หาตรงกลางของท่านคริสตัลไม่ได้จริงๆ.. จะแค้นก็แค้นแบบไม่ฟังอะไร จะรักใครจะคนก็รักแบบไม่ลืมหูลืมตา..”“ไม่เถียง” คิรัวร์ปิดแฟ้มทะเบียนราษฎรวิญญาณ เขาเองก็เป็นห่วงคริสตัลอยู่เสมอ แต่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวก็ไม่ใช่เรื่อง หลังจากนี้หากน้องสาวจะเลือกวิถีชีวิตแบบไหน ก็คงต้องปล่อยให้เป็นไป.. เธอจมอยู่กับความแค้นมายาวนาน การจะใช้ชีวิตโดนไร้สิ่งนั้นก็อาจจะทำให้เธอทำตัวไม่ถูกในช่วงแรก ความหอมหวานของความรักมีใครบ้างที่ไม่อยากจะลิ้มลองมัน ไม่ว่ามนุษย์ ยมทูตหรือพระเจ้า ไม่มีสิ่งใดหลุดพ้นไปได้ซึ่งความรัก.. เป็นคำสาปเดียวที่ไม่อาจลบล้างได้แม้กระทั่งทวยเทพ“ข้าจะไปเยี่ยมท่านปู่ เจ้าจะไปกับข้าไหม?”“ไปอยู่แล้วขอรับ”บนเครื่องบิน…(*0*)~“..มันทำไม?”“ฉันไม่เคยขึ้นเครื่องบิน!”“แล้ว.. เธอมองหาอะไร บนนี้นอกจากก้อนเมฆก็ไม่มีอะไรแล้ว”“สวรรค์หนะ”“..สวรรค์?” ฟีนิกซ์เลิ่กติ้วถาม ก่อนจะเป็นฝ่ายถามต่อ“เธอเป็นยมทูต แต่กลับมองหาสววรค์?”“ก็นายดูสิ ขนาดพวกเราลอยสูงอยู่บนฟ้าแท้ๆ ไหนละสวรรค์ สวรรค์ที่ลอยเหนือเมฆ..

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้าบพ่ายรัก_XXXXV👠 : ข้อตกลง

    ตั้งแต่กลับมา คริสตัลตัวติดกับฟีนิกซ์แทบไม่ห่าง เธอแทบไม่อยากเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวที่ได้อยู่เคียงข้างฟีนิกซ์ แถมการกลับมาของเธอในครั้งนี้ นอกจากแววตาที่เปลี่ยนไป ความเป็นมิตรก็เหมือนจะเลเวลอัพขึ้นด้วย.."ห้ามแผลงฤิทธิ์หรือสร้างเรื่องให้กับบ่อนที่นี่ เข้าใจนะ" เป็นมิตร… กับสิ่งที่คนมองไม่เห็น"อึ่กก" ลูกน้องและบอดี้การ์ดหน้าบ่อนเลิ่กลั่กกันไปอีก คริสตัลเล่นยืนพูดกับดวงวิญญาณเร่รอนที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่มองเห็น เพราะลูกน้องทุกคนยังไม่รู้ว่าคริสตัลไม่ใช่คนปกติ นอกจากแฟรงค์และบรรดาเพื่อนของฟีนิกซ์เท่านั้นที่รู้และยังไม่คิดว่าจะป่าวประกาศเรื่องนี้กับใคร เพราะมองไม่เห็นประโยชน์อะไรจากเรื่องนี่เลยนอกจากสร้างความกลัวให้ลูกน้องมากกว่า.. แต่เพราะความผิดพลาดของคิรัวร์ที่ไล่ลบความทรงจำของลูกน้องพิภพไม่หมด แม้หลงเหลือไว้เพียงหนึ่งคน แต่เขาก็ไม่กล้าพูดเรื่องนี้กับใครอยู่ดี ซึ่งยังคงเป็นความลับต่อไปสำหรับลูกน้องคนนั้น"..คุณฟีนิกซ์ชอบแปลกๆแบบนี้เหรอวะ" ลูกน้องคนนึงพูดขึ้น แม้จะด้วยน้ำเสียงที่เบาสุดๆก็ตาม “อะไรที่แปลกเหรอ?”“อะ เอ่อ! มะ ไม่มีอะไรครับ!” …พวกมนุษย์นี่พิลึกพิลั่น ฉันไม่สนใจหรอกน

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XXXXIV👠 : คิดถึง NC++

    “อ๊า~” ฟีนิกซ์หน้านิ่ว คริสตัลทำเขาเสียวตั้งแต่เริ่ม ถ้ำน้อยบีบรัดเอ็นหนา ตอดตุ๊บๆคลายความปวดหนึบก่อนหน้าได้ดี แถมยังอุ่นไปด้วยน้ำชื้นจากภายใน เสียงเนื้อกระทบกังวานพอสมควรก้นกลมกระเด้งรับและสวนตอบสะโพกหนาที่อยากจะโชว์ลีลาที่เก็บกักไว้เต็มๆเป็นเวลาสองเดือน มือใหญ่บีบก้นกลม เย้อก้นไปมาหนักก่อนจะทิ้งคอพาดกับพนักโซฟา“อ่า~”แต่คริสตัลไม่เสียเวลาแม้แต่นิด เธอรั้งต้นคอหน้าที่แหงนหน้ามองเพดานกลับมา ยัดเหยียดนมสวมป้อนเข้าปาก จังหวะที่ถูกดูดเป็นอะไรที่ ที่สุดจริงๆ ความเสียวที่พุ่งพล่านไปทั้วทั้งตัว ทำร่างสวยแอ่นตัวเป็นเส้นตรงคิ้วเข้มขมวด ฟีนิกซ์คงเสียวสุดใจเพราะแก้มแดงไปถึงกกหู มืออุ่นเค้นประคองเต้าไม่ให้หลุดจากปากของเขา เพราะยมทูตสาวเล่นขย่มตอเขาแบบไม่บันยะบังยังตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บบเนินสามเหลี่ยมกลืนกินตอใหญ่จนมิดด้าม กลีบสวามโอบอุ้มเอ็นหนาอย่างกลมกลืน ปึ่ก!“อ๊ะ!” ร่างกระเพื่อมขึ้นจากเดิมเพียงครั้ง..ปึ่ก ปึ่ก ปึ่กกก!!! ก่อนจะรัวไม่ยัง กระเด้งกระดอนกระเพื่อมครบจบในท่าเดียว ฟีนิกซ์ไม่อดกลั้นอะไรอีกต่อไปแล้วก่อนหน้าแค่กังวลว่าตนจะทำให้ยมทูตสาวรู้สึกเจ็บ เพราะขนาดของเขาและเธอมันไม่ได้สามั

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XIX👠 : เรื่องของเราจบแค่นี้นะ

    ปรโลก“เราจะไม่ไปช่วยท่านคริสตัลจริงๆเหรอขอรับ?”“อืม.. ผู้ชายคนนั้น ไม่คิดจะทำร้ายคริสตัลอย่างปากพูด”“แต่ข้าว่า.. ถึงแม้เขาจะไม่ทำร้ายด้วยอะไรที่มันร้ายแรง แต่สิ่งที่เขาทำท่านคริสตัลมัน”“น้องข้าเลือกวิธีนี้เอง”“……” ฟีอาร์ดูร้อนลนจนคิรัวร์จับอาการได้ เขานิ่งอยู่นานก่อนจะเดินเข้าหาข้ารับใช้ของตน

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_XII👠 : ยมทูต

    Frank Partหลุมศพ..เมื่อแฟรงค์มาถึงหลุมศพที่ว่า ก็ต้องใช้ความคิดนิดหน่อย เพราะสถานที่ฝังศพค่อนข้างเก่าและเริ่มมีการผุพังมาก่อนหน้า ร่างสูงๆของเขาทำได้แต่ยืนเท้าเอวมองหลุมศพตรงหน้า ในหัวพลางมีคำถามมากมาย..“เริ่มเลยไหมครับ?”“..อืม ระวัง อย่าให้เสียหายละ” เขาออกคำสั่งกับลูกน้องที่พามา ภาพที่เห็นมีแ

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_X👠 : บำเรอฉัน NC20

    Frank Part“…หลุมศพ”“ครับ สืบจากรูปถ่ายที่คุณให้ไว้ เธอชื่อ สรินธา สายนาวา เสียชีวิตตอนอายุ25ปี อาศัยอยู่กับพ่อแม่ที่มีหนี้กับธนาคารหลักแสน”“….คุณท่านจะให้สืบประวัติเธอคนนี้ทำไมกัน” มือขวามาเฟียยืนมองรูปใบในมือ ก่อนจะคิดพินิจไปเรื่อยต่างๆนานา ไม่เห็นจะเกี่ยวข้องอะไรกับหญิงสาวชุดดำที่สวยผิดมนุษย์ม

  • ร้ายพ่ายรัก   ร้ายพ่ายรัก_IX👠 : มันแฟร์ที่สุดแล้ว

    “บอกสิว่าบังเอิญ”“ฉันไม่เก่งเรื่องตอแหลแบบนั้น”“….”“โทษทีนะ พอดีฉัน.. ไม่ใช่พวกโลกสวย”“….”“เชิญ” แขนเรียววาดมือเชื้อเชิญให้เป้าหมายของตนนั่งฝั่งตรงข้าม แน่นอนว่าฟีนิกซ์ที่สงสัยในตัวของคริสตัลเป็นทุนเดิมไม่เล่นตัวให้โอกาสหลุดลอยไป เขานั่งลงและจุดบุหรี่สูบ พร้อมกับพ่นควันเขม่าให้ลอยเหนือหัวกลมกล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status