Masuk"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
เช้าวันต่อมาหลังทานมื้อเช้าทั้งสามคนก็พากันไปสูดอากาศยามเช้าตรงริมชายหาด แสงแดดอ่อนๆ ชวนให้อบอุ่นใจยิ่งนัก มะลิเข็นภาคินเลียบไปตามชายหาดช้าๆ โดยมีมินเดินตามหลังทั้งคู่ไปติดๆ ทั้งสามคนไปหยุดอยู่ตรงใต้ต้นไม้ใหญ่ มินจึงหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมาถ่ายรูปภาคินกับมะลิที่กำลังพูดคุยกันอยู่ ในกล้องส่วนมากจะเป็นร
พอหมอหนุ่มกลับมาถึงห้องก็เตรียมตัวเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเตรียมจะบินไปหามินวันพรุ่งนี้เช้า ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรเขาจะต้องทำให้มินกลับมาเชื่อใจเขาให้ได้อีกครั้ง ช่วงเย็นของวันในห้องอาหารมะลินั่งแกะกุ้งให้ภาคินทาน ภาพตรงหน้าทำให้มินอดที่จะยิ้มให้กับคนทั้งคู่ไม่ได้ จากนั้นก็ลงมือแกะกุ้งตรงหน้าทานด้วยตัวเ
"จ้ะ ฉันจะบอกเธอเป็นคนแรกเลย" มินส่งยิ้มให้มะลิ "แล้วตกลงเธอจะเอายังไงกับพี่ต้นล่ะ" "ไม่รู้สิ เอาจริงๆ ฉันก็ยังรู้สึกดีกับเขาอยู่นะ แต่ตอนนี้ฉันแค่อยากจะอยู่กับตัวเองสักพักก็เท่านั้นเอง" "จ้ะ ฉันเข้าใจ" มะลิส่งยิ้มให้มิน "ยังมีอีกเรื่องหนึ่งนะ ที่ฉันยังไม่ได้บอกเธอ" มินเอ่ยขึ้น "เรื่องอะไรเหรอ
หมอหนุ่มทำอะไรไม่ได้ก็เลยไปนั่งรอจนมินปิดร้านเสร็จ จากนั้นทั้งคู่จึงไปทานมื้อเย็นด้วยกัน พอทานเสร็จต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับ หมอหนุ่มอยากจะไปส่งมินถึงที่บ้านแต่เธอกลับปฎิเสธพร้อมกับคาดโทษหมอหนุ่มไว้ว่าถ้าเขาไปส่งเธอ เธอจะโกรธและไม่ยอมคุยด้วยอีก ที่เธอทำอย่างนั้นเพราะอยากจะอยู่คนเดียวสักพัก เพราะเรื







