LOGIN"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
"แม่บอกว่าชื่ออะไรนะครับ" เจษฎาถามขึ้นให้แน่ใจ "หนูมะลิจ้ะ เขากำลังท้องอยู่" "แม่หมายความว่าผู้หญิงที่มาเช่าบ้านเราชื่อมะลิ และกำลังท้องอยู่ใช่ไหมครับ" "ใช่จ้ะ มีอะไรหรือเปล่าลูก" "เปล่าครับ" หลังจากที่ทานข้าวเสร็จเจษฎาก็ออกมายืนอยู่ตรงหน้าบ้านเช่า เขาอยากจะเห็นหน้าคนที่อยู่ในบ้านแต่ก็
"คิดถึงมะลิอยู่ใช่ไหม" พูดพลางนั่งลงตรงข้ามร่างบาง "ใช่ค่ะ ป่านนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง มินเป็นห่วงมะลิจังเลยค่ะ" "พี่ว่าอีกไม่นานก็คงจะได้เบาะแสอะไรบ้างล่ะ ถึงมือตำรวจแล้วนี่ อย่าคิดมากเลยนะ" มือหนายื่นไปจับมือบางไว้ "ค่ะ มินหวังว่าจะได้รับข่าวดีเร็วๆนี้ " "งั้นเราปิดร้านกันเถอะ จะได
วันต่อมา ภาคินไปส่งเจษฎาด้วยตัวเองที่สนามบินเชียงใหม่ ก่อนที่เจษฎาจะขึ้นเครื่องภาคินได้เอาเบอร์โทรศัพท์ของมะลิให้เจษฎาไปด้วยเผื่อว่าจะใช้ตามตัวได้ และไม่ลืมบอกละเอียดเกี่ยวกับตัวเธอเพิ่มเติม เธออาจจะทำงานในโรงพยาบาลภายในกรุงเทพที่ใดสักแห่งก็ได้ ภาคินเชื่ออย่างนั้น หลังจากกลับจากสนามบินภาคินก็ตร
"เคยห้ามพี่ได้ด้วยเหรอ" "ไม่ได้ค่ะ" กอดคอหมอหนุ่มไว้แน่นเพราะกลัวตก "น่ารักที่สุด เมียใครก็ไม่รู้" พูดพลางเดินเข้าห้องแล้วปิดประตูลง ทางด้านภาคินพอไปถึงที่ไร่เจริญกิจก็บอกเล่าเรื่องราวความจริงทุกอย่างให้อิ่มกับจอบพ่อแม่ของมะลิฟังทุกอย่าง และเพื่อยืนยันให้คนทั้งคู่เชื่อภาคินจึงเปิดข่าวงานวิวาห์







