LOGIN"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
"หนูขอโทษค่ะ ที่ปิดเรื่องนี้กับทุกคน" "มาให้ป้ากอดหน่อยลูก" อ้าแขนรับร่างบาง "ค่ะ" ร่างบางเดินเข้าไปสู่อ้อมกอดอัมพรด้วยความตื้นตันใจ ที่รักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกคนหนึ่ง "หนูเก่งมากเลยรู้ไหม ใช้เวลาไม่ถึงปีก็ทำให้ลูกชายป้ากลับมาเดินได้เป็นปกติแล้ว" อัมพรเอ่ยชมด้วยความตื้นตันใจ "ขอบคุณค่ะ" "มะล
"มะลิรู้ไหม เพราะมะลิพี่ถึงมีวันนี้ พี่ไม่มีทางปล่อยแม่ของลูกในอนาคต หลุดมือไปอย่างเด็ดขาด" กระชับอ้อมแขนกอดร่างบางไว้แน่น "มะลิรักพี่มากนะคะ และก็ดีใจมากที่พี่จริงจังกับมะลิ" "พี่ก็รักมะลิ ให้เวลาพี่หน่อยนะ พี่จะสร้างเรือนหอหลังใหม่ให้เราอยู่ด้วยกันสองคน หลังแต่งงาน" "ค่ะ มะลิจะรอ" ยิ้มกว้างส่
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา มะลิกับมินกำลังช่วยกันกับแม่บ้านเตรียมอาหารและของทานเล่นต่างๆ กันอยู่ในครัว เพื่อจัดเลี้ยงงานวันเกิดให้ภาคินในค่ำคืนนี้ ระหว่างที่มะลิกำลังยกเค้กวันเกิดออกมาจากกล่อง มินก็ถามเรื่องเธอกับภาคินขึ้นมา "เธอกับพี่คินไปถึงไหนกันแล้ว" "ถึงไหนอะไร"มะลิทำหน้างง "ก็จะขยับสถานะจากแฟนเป็
"กิ่ง!" กายสะดุ้งตกใจรีบผละจากผู้หญิงตรงหน้า "กิ่งไม่คิดเลยว่าคุณจะทำกับกิ่งได้ลงคอ ทำไมกิ่งมันไม่ดีตรงไหนเหรอ" เดินเข้าไปทุบตีแฟนหนุ่มทั้งน้ำตา "เปล่าแต่ผมเบื่อคุณแล้ว" ผลักร่างกิ่งออกแรงๆ "ฉันอุตส่าห์ให้อภัยคุณทุกครั้ง แต่คุณมันเห็นแก่ตัวไปเที่ยวนอนกับผู้หญิงจนทั่ว ไม่นึกถึงจิตใจฉันบ้างเลย"







