LOGIN"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
ถ้าเกิดถ่านไฟเก่าจะลุกโชนคนที่จะเสียใจที่สุดก็คือมะลิอย่างแน่นอน ดูท่าทางของกิ่งที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการจะกลับมาคบกับพี่ชายของเธอจนออกนอกหน้าทั้งที่พี่ชายของเธอเป็นคนบอกเลิกไปแล้ว แต่ถึงยังไงตบมือข้างเดียวมันก็ไม่ดังหรอกถ้าพี่ชายเธอไม่เล่นด้วย หลังมื้อเย็นภาคินถือกล่องของขวัญที่ได้จากกิ่งเด
"หนูกิ่งเขาทราบเรื่องจากแม่เอง ว่าลูกเดินได้เป็นปกติแล้ว ก็เลยมาเยี่ยมลูกวันนี้เลย" อัมพรเอ่ยขึ้น "สวัสดีค่ะ พี่คิน" กิ่งพนมมือไหว้ "_____" ภาคินนั่งเงียบพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ "แล้วผลตรวจเป็นยังไงบ้างลูก" สุวัตรถามขึ้น เพราะดูจากท่าทางอึดอัดของภาคินแล้ว สุวัตรก็พอดูออกจึงถามเรื่องอื่นขึ้นมาแทน
"ค่ะ คุณแม่" มะลิยิ้มดีใจที่ทุกคนบ้านนี้เอ็นดูเธอ "ดีมากจ้ะ ว่าแต่หนูทำงานเคสพี่คินเขาหายแล้ว ได้คุยกับคินเขาบ้างหรือยังว่าจะเอายังไงต่อ" "คือหนูจะลองไปสมัครงานที่โรงพยาบาลดูค่ะ ระหว่างที่รอหนูจะกลับไปอยู่บ้านก่อน " "แม่ขอให้ได้ก็แล้วกันนะ แต่จริงๆ ถ้าแต่งงานกับพี่คินเขาแล้ว พี่เขาคงไม่ให้หนูมะ
วันต่อมา เช้าวันใหม่ร่างหนานอนหลับอยู่บนเตียงนุ่ม แต่มือกลับควานหาร่างบางที่นอนอยู่ข้างๆกายตลอดทั้งคืน แต่กลับเจอแค่ความว่างเปล่า ร่างหนาจึงลืมตาตื่นขึ้นด้วยความหงุดหงิดใจ เขาไม่รู้ว่าเธอจะรีบตื่นไปไหนนักหนา เขาก็หายดีแล้วไม่เห็นจะต้องเตรียมอะไรให้มันยุ่งยากอีก "ตื่นแล้วเหรอคะ" ร่างบางเดินเข้ามาน







