6.1 อย่ามาพาล

รถของนิลพุ่งทะยานด้วยความเร็ว ไฟหน้ารถสาดตัดความมืดของถนนเข้าวัดยามค่ำคืน

จนกระทั่ง...รถคันหนึ่งแล่นสวนมา

เขาหันไปมองเพียงแวบเดียว คนที่นั่งอยู่ข้างคนขับคือสายซอ แม้จะมืด แต่เขาเห็นชัดว่าเธอหันมามองรถของเขาเช่นกัน เพียงแต่มองแค่แวบเดียวแล้วหันกลับไปราวกับเขาไม่มีตัวตน

เอี๊ยด!

เจ้าของรถหรูเหยียบเบรกกะทันหัน รถเกือบปัดออกข้างทางก่อนจะหมุนพวงมาลัยกลับรถทันที เสียงยางเสียดสีกับพื้นถนนดังลั่นแล้วรถหรูก็พุ่งตามท้ายรถยุโรปคันเล็กไปอย่างรวดเร็ว สายซอขมวดคิ้วเพราะเธอเห็นไฟหน้ารถด้านหลังพุ่งเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

ใกล้จนน่ากลัวว่าจะชนท้ายรถของวรุตได้

วรุตมองกระจกหลัง สีหน้าเริ่มตึง

“น่าจะเป็นสามีซอนะ”

“บ้าไปแล้ว” สายซอถอนหายใจแรงพร้อมหันไปมองด้านหลัง เธอไม่เข้าใจสักนิดว่าทำไมนิลต้องขับรถตามจี้รถของวรุตขนาดนี้ เขาต้องการอะไร?

ไม่กี่วินาทีต่อมา รถของนิลก็เร่งแซงขึ้นมาข้างหน้าก่อนจะหักเข้ามาตัดหน้าอย่างกะทันหัน

เอี๊ยดดดด!

วรุตเหยียบเบรกเต็มแรง ร่างของทั้งคู่พุ่งไปข้างหน้า เขารีบยกแขนกั้นสายซอเอาไว้โดยอัตโนมัติ

“ซอเป็นอะไรไหม?!” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเป็นห่วง สายซอยังตกใจไม่หายแต่ก็รีบส่ายหน้าบอกเขา

“ซอไม่เป็นไรค่ะ”

นิลมองภาพนั้นผ่านกระจกมองหลัง เห็นเจ้าของรถคันหลังโน้มเข้าหาสายซอ ความโมโหที่กดเอาไว้ระเบิดขึ้นทันที เขาเปิดประตูลงจากรถก่อนดันประตูอย่างแรงก้าวเร็ว ๆ มาที่รถยุโรปก่อนเคาะกระจกฝั่งสายซอรัว ๆ

“ลงมา”

หญิงสาวลดกระจกลงทันที ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความโกรธ เธอตะคอกใส่เขาอย่างไม่ไว้หน้า

“คุณเป็นบ้าอะไร! รู้ไหมว่ามันอันตรายแค่ไหน ขับรถตัดหน้าแบบนี้ถ้าชนขึ้นมาจะทำยังไง!”

“ลงมา” นิลพูดซ้ำ น้ำเสียงเย็นจัด ดวงตาจ้อง

สายซอเขม็ง “ฉันบอกให้ลงมา!”

“ไม่ลง!” ร่างเล็กแผดเสียงตอบกลับก่อนจะกดปุ่มปิดกระจกให้เลื่อนปิดขึ้น แต่นิลกลับเอามือขวางไว้

กระจกค่อย ๆ เลื่อนขึ้น หนีบนิ้วของเขาเอาไว้

“ซอ!” วรุตเรียกหญิงสาวด้วยความตกใจ เพราะเห็นชัดว่ามือของชายหนุ่มที่ยืนนอกรถกำลังถูกกระจกประตูข้างหนีบแน่น

แต่สายซอกลับนิ่งเฉย เธอมองเขาเขม็งตอบเช่นกัน คิดว่านิลคงยอมชักมือกลับ ทว่าเขากลับไม่ร้องสักคำ ไม่ดึงมือหนี ไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว เอาแต่จ้องเธอผ่านช่องกระจกแคบ ๆ ดวงตาคมเต็มไปด้วยความดื้อดึง

สุดท้ายกลับเป็นเธอเองที่ทนไม่ไหว เธอกดลดกระจกลงอีกครั้งพลางตะคอกด่า

“คุณมันบ้า!”

“ลงมา” ไม่แค่สั่ง แต่นิลก็กระชากเปิดประตูรถจากด้านนอก คว้าข้อมือสายซอเอาไว้

“ปล่อยนะ!” หญิงสาวดิ้นต่อต้าน พยายามสะบัดข้อมือออกจากการกอบกุมของเขา

“กลับบ้าน” ยิ่งเธอดิ้น เขายิ่งออกแรงบีบแน่นขึ้น ไม่สนด้วยว่าอีกฝ่ายจะเจ็บ

“ซอไม่กลับกับคุณ!”

“แต่ฉันจะกลับกับเธอ!” เมื่อเธอตะคอกมา เขาก็ตะคอกสวนกลับอย่างไม่น้อยหน้าก่อนลากเธอลงจากรถ

สายซอพยายามสะบัดมือ แต่แรงของอีกฝ่ายมากกว่า วรุตเห็นท่าไม่ดี รีบลงจากรถทันที

 “ซอ!”

“อย่ายุ่ง!” นิลหันกลับมา แววตาเย็นเฉียบ

“แต่คุณกำลังจะ...” วรุตยังพูดไม่ทันจบ อีกฝ่ายก็สวนกลับด้วยประโยคที่ทำให้เขาชะงักค้าง

“ผมจะพาเมียตัวเองกลับบ้าน คุณมีปัญหาเหรอ”

วรุตกำหมัดแน่น สีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ยังพยายามข่มอารมณ์ไว้ จากที่เขารู้มา นิลไม่ได้รัก ไม่ได้ชอบสายซอและที่ต้องแต่งงานกับหญิงสาวก็เพราะความต้องการของผู้ใหญ่แล้วทำไมท่าทางของเขาตอนนี้

มันเหมือนว่ากำลังหึงหวงสายซอ