41. ปรึกษา

“ถ้าเป็นอย่างนั้นหนูก็ลำบากแล้วล่ะ แรงริษยาของผู้หญิงน่ะน่ากลัว ถ้าหนูไม่อยากให้แฟนเก่าของเขาเข้ามามีบทบาทในชีวิตของแฟนหนู หนูก็ต้องรีบทำให้เขารักหนู จนเขาไม่คิดจะเหลียวมองผู้หญิงคนไหนเลยสิ อย่างเช่น มีลูกกับเขาสักคนอะไรแบบนี้ไง ผู้ชายน่ะนะมีลูกแล้วก็จะรักจะหลงลูกไม่สนใจอะไรเลยล่ะ ยิ่งเขาแก่แล้วแบบนั้นป้าว่าเรื่องมีลูกน่าจะได้ผลนะ” นภาพรพูดบอกไปแล้วก็ตีเนียนพูดถึงเรื่องหลานในอนาคตของเธอทันที

“เขาจะรักแต่ลูกแต่ไม่รักหนูสิคะคุณป้า เรื่องนั้นเอาไว้รอให้เขารักหนูก่อนค่อยมีดีกว่าค่ะ หนูไม่อยากมีลูกมาผูกมัดเขาอย่างนั้นหรอกค่ะ เออจริงสิ หนูลืมเรื่องนี้ไปเลย” ปารารินพูดตอบไปก่อนจจะนึกขึ้นได้ว่าเธอซื้อยาคุมมาเมื่อวานแล้วเธอยังไม่ได้กินมันเลย เพราะมัวแต่ออดอ้อนภารัณเมื่อคืน

“ลืมอะไรหนู” นภาพรถามออกไปแบบงงๆ เมื่ออยู่ๆเด็กสาวก็พูดขึ้นมาแบบตกใจ

“หนูลืมกินยาคุมน่ะสิคะคุณป้า ตั้งแต่หนูคบกับเขาหนูยังไม่ได้กินเลยสักเม็ดเลย หนูว่าหนูควรรีบไปกินตอนที่หนูนึกขึ้นมาได้ดีกว่าค่ะ คุณป้าดีขึ้นหรือยังคะ หนูว่าหนูต้องกลับไปที่ห้องแล้วล่ะค่ะ” ปารารินพูดบอกไปตรงๆ ก่อนจะเอ่ยถามป้าคนนี้ว่าเธออาการดีขึ้นหรือยังเพราเธอจะได้กลับขึ้นไปทานยาตอนที่ยังนึกขึ้นได้

“อ่อ ยะ ยังเลยจ้ะ ป้ายังมึนๆอยู่เลยเนี่ย ถ้าลุกไปก็คงล้มอีกแน่ๆเลย หนูอยู่เป็นเพื่อนป้าก่อนได้ไหมจ้ะ ยาคุมอะไรนั่นเดี๋ยวค่อยกินก็ได้ แต่ถ้าหนูไม่อยากอยู่ก็ไม่เป้นไรจ้ะ กลับไปเถอะ ป้าอยู่คนเดียวก็ได้ แต่ถ้าป้าเป็นลมไปก็คงจะไม่มีใครช่วย” นภาพรพูดออกไปแล้วก็แกล้งทำท่าทางอ่อนเพลียออกไป เพราะรู้ว่าเด็กสาวขึ้นไปทานยาคุมอะไรนั่น จึงแอบพูดดักทางเอาไว้ให้เธออยู่ต่อ ก่อนจะคิดในในว่า จะกินทำไมกัน ท้องๆกับลูกชายของเธอไปเลยก็สิ้นเรื่อง

“อ่อ งั้นหนูอยู่เป็นเพื่อนคุณป้าก่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวค่อยขึ้นไปกินก็ได้” ปารารินพูดออกไปก็ยิ้มแห้งๆออกไป เพราะป้าแกพูดมาแบบนี้ถ้าเธอลุกออกไปนี่สิ เธอจะดูใจร้ายไปเลย

“ขอบใจนะจ้ะ หนูนี่น่ารักจริงๆเลย” นภาพรพูดไปก็ยิ้ม แล้วก็มองหน้าของเด็กสาวอย่างพอใจ แบบนี้แหละหลานๆของเธอจะได้มาสักที อย่างน้อยเธอก็ขัดขวางให้เด็กคนนี้กินยาได้ยาช้าลง ประสิทธิภาพของยาก็จะน้อยลงไป

จากนั้นปารารินก็นั่งพูดคุยกับป้าแปลกหน้าอย่างถูกคอ ก่อนจะรู้ว่าลูกชายของคุณป้าคนนี้อาศัยอยู่คอนโดเดียวกับเธอนี่เอง และป้าคนนี้ก็ขอเบอร์เธอเอาไว้เพื่อจะนัดเลี้ยงข้าวเธอเป็นการขอบคุณที่เธอช่วยเหลือในวันนี้ ทั้งที่เธอก็ปฏิเสธไปแล้วแต่ป้าแกก็ไม่ยอม ทำให้ปารารินต้องยอมให้เบอร์ป้าคนนี้ไป ก่อนจะแยกย้ายกันไปเมื่อป้าแกอาการดีขึ้นแล้ว

ณ บ้านธรรมรงสกุล

นภาพรที่ไปเจอตัวจริงของเด็กสาวที่ลูกชายกำลังคบอยู่ก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะกลับมาเล่าให้สามีของเธอฟังว่าเด็กคนนั้นเป็นอย่างไร

“คุณพูดอย่างนี้แสดงว่าคุณชอบเด็กคนนี้แล้วใช่ไหมล่ะ หึๆ ดีแล้วล่ะ ลูกชายเราจะได้ไม่ต้องมาปวดหัวเรื่องแม่ผัวกับลูกสะใภ้” ราวินเอ่ยพูดออกไป เมื่อเขานั่งฟังภรรยาพูดถึงความน่ารักของเด็กคนนั้น

“ฉันไม่ใช่แม่ผัวใจร้ายสักหน่อยนิคะ ลูกเรารักใครฉันก็รักด้วย ขอแค่ผู้หญิงคนนั้นรักลูกชายของเราจริงๆก็พอ และฉันมั่นใจเลยล่ะค่ะว่าเด็กคนนี้รักลูกชายของเรา แต่ลูกชายตัวดีของเรานี่สิคะยังไม่ลืมหนูปิ่นเลย ฉันล่ะกลัวใจแม่หนูคนนี้จะท้อจริงๆเลย” นภาพรพูดบ่นออกไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเท่าที่ฟังเด็กคนนั้นพูดมาลูกชายของเธอยังมีเยื้อใยกับปิ่นแก้วอยุ่เลย เธอจึงกลัวว่าเรื่องนี้จะทำให้ความสัมพันธ์ของลูกชายและเด็กคนนั้นไปไม่ถึงฝั่ง

“ถ้าตาภามมันไม่ลืมหนูปิ่นมันจะมาคบกับหนูคนนี้ทำไมกัน ผู้ชายน่ะนอกจากเรื่องอย่างว่าแล้วมันก็ต้องมีความรู้สึกชอบอยู่บ้างล่ะ ไม่งั้นไม่เอาตัวเองไปผูกมัดกับใครหรอก ยิ่งตาภามมันหวงตัวเป็นโสดมานานอย่างนี้ แค่มันเปิดใจคบกับเด็กคนนั้น ผมว่ามันก็พอจะชัดเจนแล้วนะว่าลูกเราก็คงจะชอบเด็กคนนั้นเหมือนกัน คุณรอดูต่อไปเถอะน่า ” ราวินพูดออกไปตามความคิดของเขาที่รู้จักนิสัยของลูกชายเป้นอย่างดี ลองถ้าภารัณไม่ชอบดูสิ แม้แต่หหางตาลูกชายของเขาก็คงไม่มองไม่สนใจเลยด้วยซ้ำ

“แต่เด็กคนนั้นไม่ได้คิดอย่างเราสิคะคุณ ฉันมานั่งรออย่างนี้ไม่ได้หรอกค่ะคุณ กว่าลูกชายของฉันจะเปิดใจคบกับใครมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะคะ เพราะฉะนั้นเด็กคนนี้ฉันไม่ปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆหรอกค่ะ ยังไงซะเด็กคนนั้นก็ต้องมาเป็นลูกสะใภ้ของฉัน แล้วก็ต้องมีหลานน่ารักๆให้ฉันด้วย” นภาพรพูดออกไปแบบมาดมั่นแล้วทำหน้ายิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เพราะเธอนี่แหละจะคอยเป็นแม่สื่อชี้นำเด็กคนนั้นเอง ทีนี้ล่ะลูกชายของเธอจะไปไหนรอด

“เฮ้อ คุณนี่มันจริงๆเลยนะ ยังไงก็อย่าทำให้เสียเรื่องก็แล้วกัน” ราวินพูดบอกไปแบบยอมๆ เพราะเขาเคยห้ามเมียเขาได้ที่ไหนล่ะ เขาจึงได้แต่เตือนออกไปเท่านั้น

“รู้แล้วล่ะคุณ ฉันก็แค่จะคอยช่วยเป็นแม่สื่ออยู่ห่างๆเท่านั้นแหละ ยังไงซะเด็กคนนั้นก็ยังไม่รู้ว่าฉันเป็นแม่ของตาภาม ฉันก็ยังเข้าหาเด็กคนนั้นได้ง่ายๆอยู่ ต่อไปคุณให้นักสืบส่งข่าวให้ฉันโดยตรงเลยนะคะ” นภาพรพูดออกไปก็ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เพราะหลานตัวน้อยๆของเธอจะต้องมามาในไม่ช้านี่แน่ๆ

“อืม” ราวินพยักหน้าตอบไปก็ส่ายหน้าไปมา คราวนี้ลูกชายของเขาคงหนีไม่พ้นเมียเด็กคนนี้แล้วล่ะ ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนเมียเขากลับมาถึงได้ชอบเด็กคนนั้นขนาดนี้

สามวันผ่านไป

ด้านปิ่นแก้วที่เห็นปารารินใช้ชีวิตวนเวียนอยู่ใกล้ตัวของภารัณแล้ว เธอก็รู้สึกไม่พอใจเมื่อภารัณเริ่มจะตีตัวออกห่างจากเธอ จนเธออยากจะแย่งเอาตัวภารัณกลับมารักเธอเหมือนเดิม

“ที่รัก แต่งตัวสวยจะไปไหนหึ จุ๊บ” ศิลาเข้ามาโอบกอดปิ่นแก้วแล้วก็หอมแก้มของเธอไปอย่างรักใคร่ ก่อนจะมองการแต่งตัวของปิ่นแก้วที่สวยและเซ็กซี่เอามากๆ

“ปล่อยค่ะ วันนี้ปิ่นไม่มีอารมณ์ ปิ่นต้องไปพบลูกค้า” ปิ่นแก้วพูดออกไปก็เอียงหน้าหลบการเร้าโลมของศิลาที่พยายามจะมาซุกไซ้ทีข้างแก้มของเธอ

“ไปพบลูกค้าแล้วแต่งตัวแบบนี้เนี่ยนะปิ่น ผมหึงนะ ผมจะไปกับคุณด้วย” ศิลาถามออกไปแล้วก็การแต่งตัวของปิ่นแก้วอย่างไม่ต้องการให้เธอใส่แบบนี้ออกไปข้างนอกดึกๆอย่างนี้

“ไม่ต้องไปหรอกค่ะ ปิ่นไปทำงานนะคะไม่ได้ไปเที่ยวคุณไม่จำเป็นต้องตามปิ่นไปทุกที่ก็ได้ อีกอย่างคุณก็พึ่งเลิกงานมาเหนื่อย คุณอาบน้ำแล้วนอนดีกว่าค่ะ” ปิ่นแก้วพูดบอกไปด้วยน้ำเสียงเฉยชาก่อนจะมองไปที่ศิลาแบบจดจ้อง

“แต่ผมเป็นห่วงคุณนะปิ่น ดึกแล้วมันอันตราย ให้ผมไปส่งแล้วรอรับคุณกลับจะดีกว่า” ศิลาพูดบอกไปอย่างเป้นห่วงเธอ

“ไม่เป็นไรค่ะ ปิ่นไปเองได้แล้วก็กลับเองได้ ปิ่นไม่ใช่เด็กสามขวบแล้วนะคะศิลา แล้วคืนนี้ก็ไม่ต้องรอนะคะ ปิ่นจะกลับไปนอนที่บ้าน” ปิ่นแก้วพูดออกไปก็หยิบกระเป๋าสะพายของเธอและเดินออกไปทันที เพราะช่วงนี้เธอไม่มีอารมณ์มาเอาใจเขาได้ตลอดหรอกนะ จะคิดมากอะไรก็คิดไปเถอะ

“ปิ่น เดี๋ยวสิปิ่น ปิ่น” ศิลาพูดเรียกปิ่นแก้วไปก็มองตามปิ่นแก้วไปด้วยสายตาเศร้าๆ เพราะสองสามวันมานี้เขาเข้าหน้าปิ่นแก้วไม่ติดเลย ทำอะไรเธอก็จะพาลเมินใส่เขาตลอด จนเขาเริ่มจะกลัวแล้วว่าเธอจะเบื่อเขา

ณ เวลาทุ่มครึ่ง

ปิ่นแก้วก็เดินเข้ามาในคลับหรูจนสายตาของหนุ่มๆพากันมองเธอแบบเหลียวหลังกับความสวยเซ็กซี่ของเธอ ไม่เว้นแม้แต่ภารัณที่มองการแต่งตัวของปิ่นแก้วแบบอึ้งๆ เพราะเขาปฎิเสธไม่ได้เลยว่าวันนี้ปิ่นแก้วนั้นสวยโดเด่นเอามากๆ

“มาเร็วจังเลยนะคะภาม ปิ่นก็นึกว่าปิ่นจะมาถึงก่อนคุณซะอีก แล้วคนอื่นล่ะคะ” ปิ่นแก้วพูดออกไปแล้วก็ยิ้มให้กับภารัณไป แล้วเธอก็มองหาคนอื่นๆ

“อ่อ ผมปรินทร์กับคุณวิไปรอรับลูกค้าเข้ามาในคลับน่ะ เดี๋ยวสักพักก็คงจะมากันแล้วล่ะ ปิ่นนั่งก่อนสิ” ภารัณพูดบอกไปก็ยิ้มตอบไป ก่อนจะมองปิ่นแก้วอย่างชื่นชมในความสวยของเธอ

“ค่ะ งั้นเดี๋ยวปิ่นสั่งเครื่องดื่มหน่อยดีกว่า” ปิ่นแก้วตอบไปก่อนจะนั่งลงตรงข้ามกับภารัณแล้วเธอก็นั่งสลับขาไค่วกันโชว์เรียวขาขาวๆของเธออย่างเซ็กซี่ ก่อนจะยกมือเรียกพยักงานแล้วก็สั่งเครื่องดื่มไป แล้วเธอก็จงไม่ระวังจนรอยแหวกนั้นเป็นโพรงเห็นเข้าไปกางเกงชั้นในของเธอ