ตอนจบ มีความสุข

“ฮัลโหล พยาบาลครับ ภรรยาผมน้ำคล่ำแตกแล้วครับ รีบมาที่ห้องด่วนเลยนะครับ ปราง พี่โทรบอกพยาบาลแล้ว ปรางอดทนหน่อยนะคนดี” ภารัณรีบกดเรียกพยาบาลทันที ก่อนจะหันกลับมาแล้วเอ่ยพูดกับปารารินอย่างอ่อนโยน

“ค่ะพี่ภาม อื้อ โอ๊ย...” ปารารินพยักหน้าตอบไปก่อนจะร้องออกมา จนทุกคนที่อยู่ในห้องมองอย่างสงสาร แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เพราะปารารินกำลังเจ็บท้องคลอด

“ขออนุญาตค่ะ เราต้องพาคุณปารารินเข้าห้องคลอดแล้วค่ะ” พยาบาลเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยพูดออกไป ก่อนจะจะมีบุรุษพยาบาลเอาเตียงเคลื่อนที่เข้ามาในห้องด้วยอย่างรวดเร็ว เพราะคนไข้รายนี้คือวีไอพีที่ทางโรงพยาบาลต้องดูแลเป็นพิเศษแบบสุดๆ

ปารารินก็รู้ตัวเลยว่าเวลาที่เธอใกล้จะเห็นหน้าลูกๆใกล้มาถึงแล้ว เธอก็หันหน้าไปมองภารัณที่เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมกับจับมือของเธอไว้

“พี่อยู่กับปรางเสมอ ไม่ต้องกลัวนะคนดี อดทนหน่อยนะ” ภารัณพูดไปก็ยิ้มให้เธออย่างให้กำลังใจ เพราะเธอกำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ลูกผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ และเขาที่เป็นสามีก็ต้องคอยให้กำลังใจเธอจนผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

จากนั้นปารารินก็ถูกพาออกไปที่ห้องคลอดพร้อมกับภารัณที่จะเข้าไปด้วย โดยมีญาติตามไปคอยที่หน้าห้องคลอดมีเจนนี่และคิมหันที่รออยู่ในห้องเพราะมีลูกน้อยในวัยสามเดือนมาด้วย

สามสิบนาทีผ่านไปมา

ปารารินก็ยังคงไม่ได้ผ่าคลอด ทำให้เธอร้องครวญครางอยู่ในห้องทำคลอดอยู่นาน จนภารัณเห็นแล้วก็สงสารเธอที่ต้องมาทรมานแบบนี้ จนในที่สุดปารารนก็เปลี่ยนใจเลือกที่จะคลอดเอง เพราะเธอทรมานจนจะทนไม่ไหวแล้ว ทำให้หมอต้องทำการกรีดร่องสาวเพื่อทำให้เธอคลอดง่ายขึ้น

“โอ๊ย พี่ภาม ปรางไม่ไหวแล้ว โอ๊ย ซี๊ด…อื้อ….”ปารารินร้องบอกไปอย่างทนไม่ไหว เพราะเธอเจ็บร้าวไปทั้งท้องเลย และเธอก็รู้สึกเหมือนมีอะไรจุกที่เธอร่องสาวของเธอ

“หัวเด็กโผล่ออกมาแล้ว พยาบาล เตรียมคลอดแบบธรรมชาติเร็วเข้า คุณแม่หายใจเข้าลึกๆแล้วพยายามเบ่งนะครับ” หมอที่กำลังนั่งตรวจอยู่เห็นหัวเด็กโผล่ออกมาเร็วแบบนี้ก็ตกใจ ก่อนจะรีบจัดการทำคลอดตามธรรมชาติแทน เพราตอนนี้คงผ่าคลอดไม่ทันแล้ว

“ค่อยๆนะปราง หนึ่ง สอง สาม ฮึบ” ภารัณพูดบอกไปก็จับมือของเธอไว้แน่น ก่อนจะนับหนึ่งถึงสามแล้วก็ช่วยเธอทำเสียงเบ่งลูกออกมา

“อื้อ…. โอ๊ย…. อื้อ….” ปารารินร้องออกไปอย่างทรมานก่อนจะกัดฟันเบ่งลูกออกไปอย่างสุดกำลังจนเธอรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างพรวดออกมาจากร่องสาวของเธอ และเธอก็เจ็บร่องสาวแบบสุดอย่างที่ไม่มีอะไรจะเจ็บกว่านี้อีกแล้ว

“เด็กออกมาแล้วครับเพศชาย แง้ๆ แง้ๆ คุณแม่เบ่งต่อเลยครับ ยังเหลืออีกคน คุณพ่อช่วยคุณแม่หน่อยนะครับ” หมอหนุ่มพูดบอกไปรีบส่งเด็กให้กับพยาบาลไป แล้วก็รีบทำคลอดฝาแฝดอีกคนทันที

“โอ๊ย…อื้อ….อื้อ….” ปารารินร้องออกไปอย่างเจ็บๆ ก่อนจะเบ่งอีกครั้งอย่างแรงแต่มันก็ไม่เหมือนครั้งแรกเลยสักนิด

“อีกทีนะครับคุณแม่ น้องใกล้จะอกมาแล้วครับ เบ่งอีกทีครับ” หมอพูดบอกไปก็เอามือคลำที่ท้องของเธอ แล้วก็พบว่าเด็กกลับหัวแล้วก็เบาใจไป

“พี่ภาม ปรางไม่ไหวแล้ว อือ ปรางไม่มีแรงแล้ว ปรางเจ็บ อือ” ปารารินพูดบอกไปเพราเธอเจ็บร่องสาวและเธอก็ไม่มีแรงจะเบ่งแล้ว

“ไม่นะปราง อย่าหลับนะ ปรางต้องทำได้คนดี ลูกของเราใกล้จะออกมาแล้ว อดทนอีกหน่อยนะ มา หนึ่ง สอง สาม ฮึบ” ภารัณพูดเรียกสติเธอเมื่อเธอเธอทำท่าจะหลับตาลง ทำให้เขารีบให้กำลังใจเธอฮึดสู้อีกครั้ง

“อื้อ…อื้อ…อ้าย…..” ปารารินร้องครางไปสุดเสียงก็เบ่งสุดแรงอีกครั้งอย่างเจ็บปวด ก่อนจะรู้สึกโล่งเมื่อลูกของเธอออกมาได้แล้ว

“แง้ๆ แง้ๆ เด็กออกมาแล้วครับ เพศหญิง คุณแม่เก่งมากเลยครับ เดี๋ยวหมอจะเย็บแผลให้นะครับ ทนหน่อยนะ” หมอหนุ่มพูดไปก็เอาเด็กแฝดอีกคนส่งให้พยาบาลไป แล้วเขาก็เตรียมตัวเย็บแผลให้กับคนไข้ทันที

พอผ่านไปสักพักพยาบาลก็เอาเด็กทารกฝาแฝดมาวางไว้ที่หน้าอกของปารารินทั้งสองข้าง โดยมีสามีของเธอคอยโอบอุ้มลูกๆไว้อย่างอบอุ่น

“ลูกของเราออกมาอย่างปลอดภัยแล้วปราง เก่งมากคนดีของพี่ ดูลูกของเราสิ น่ารักน่าชังที่สุดเลย” ภารัณพูดออกไปก็น้ำตาคลอเบ้าอย่างดีใจที่เธอคลอดลูกออกมาอย่างปลอดภัย ยิ่งเขาได้เห็นหน้าลูกทั้งสองก็อดที่จะร้องไห้ออกมาเพราความดีใจไม่ได้

“ค่ะพี่ภาม น่ารักน่าชังมาก” ปารารินพูดออกไปอย่างเหนื่อยอ่อน ก่อนจะเอามือโอบกอดลูกๆไว้อย่างรักใคร่ นี่สินะ สิ่งมหัศจรรย์ที่เราหลงรักตั้งแต่แรกเห็น รักอย่างสุดหัวใจโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ จนเธอไม่สามารถกลั้นน้ำตาแห่งความดีใจนี้ไปได้เลย

สามเดือนผ่านไป

ภารัณและปารารินก็ช่วยกันเลี้ยงลูกๆกันอย่างมีความสุข โดยมีพ่อแม่ของภารัณและเพื่อนๆของทั้งสองแวะเวียนมาช่วยเลี้ยงอยู่ตลอด ทำให้บ้านของภารัณนั้นมีแต่เสียงหัวเราะเฮฮาทุกวัน ขนาดภารัณพาครอบครัวมาเที่ยวทะเล ก็มิวายพากันโทรมาหาเด็กๆกันเจ้าล่ะหวั่น

“ยืนคิดอะไรอยู่เหรอ ทำมายืนตรงนี้คนเดียวหึ” ภารัณเข้ามาโอบกอดปารารินจากด้านหลังแล้วเอ่ยถามออกไป เมื่อเธอมายืนที่ริมทะเลคนเดียว

“ก็คิดเกี่ยวเรื่องราวของพวกเราที่ผ่านนั่นแหละค่ะ ปรางไม่อยากจะเชื่อเลยว่าปรางจะกลายมาเป็นภรรยาของพี่ภาม จากแฟนปลอมๆดันข้ามขั้นมาเป็นแม่ของลูกเลย คิดไปแล้วก็เหมือนความฝันเลยค่ะ” ปารารินพูดบอกไปก็ยิ้ม ก่อนจะหันไปมองหน้าของภารัณผู้ชายที่เธอหลงรักจนกระทั่งเขากลายมาเป็นพ่อของลูกและสามีของเธอในวันนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันจะเป็นความจริง

“หึๆ พี่ก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าพี่จะมีเมียเด็กกับเขา แล้วพี่ก็ไม่เคยคิดเลยว่าพี่จะมีครอบครัวมีคนที่รักอย่างนี้เลย พี่ขอบคุณนะปรางที่ปรางยอมตกลงรับข้อเสนอบ้าๆพวกนั้น จนทำให้เราสองคนได้มีวันนี้ ขอบคุณที่มอบสิ่งมีค่าที่สุดให้กับพี่ พี่สัญญาว่าพี่จะรักและดูแลปรางกับลูกๆให้ดีที่สุด” ภารัณพูดบอกไปก็จับมือของปารารินไว้ แล้วมองสบตากับเออย่างซาบซึ้ง

“ก็เพราะว่าปรางรักพี่ภามมาตั้งแต่แรก ปรางถึงลองเสี่ยงดูสักครั้ง และปรางก็ไม่เคยเสียใจเลยที่ปรางรับข้อเสนอนั้นจากพี่ภาม ปรางออกจะดีใจด้วยซ้ำเพราะพี่ภามทำให้ปรางมีความสุขมาก มากจนปรางไม่คิดว่าปรางคงไม่ได้ความรักจากใครอย่างนี้อีกแล้ว ปรางเองก็ต้องขอบคุณพี่ภามเหมือนกันค่ะ ที่เลือกจะเดินร่วมทางไปกับปราง” ปารารินพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มให้กับเขาอย่างรักใคร่

“เราจะเดินไปด้วยกันอย่างนี้ตลอดไป พี่รักปรางนะ รักที่สุด รัก รัก รัก รัก” ภารัณพูดบอกไปก็ดึงตัวปารารินเข้ามาโอบกอดอย่างมีความสุขที่เขามีเธออย่างนี้

“ปรางก็รักพี่ภามค่ะ รักมากๆเหมือนกันค่ะ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ” ปารารินพูดบอกไปก็เอามือโอบรอบคอของเขาแล้วก็เขย่งเท้าขึ้นไปจูบปากกับเขาอย่างอ้อนๆ

จากนั้นทั้งสองก็โอบกอดกันอย่างมีความสุข หลังจากที่ฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆมาด้วยกันมาจนมีครอบครัวที่สมบูรณ์ ถึงแม้ว่ามันจะเริ่มจากรักลวงๆในวันนั้นแต่มันก็กลายมาเป็นความรักที่จริงใจในวันนี้ได้ มันก็ทำให้ชีวิตคู่ของทั้งสองดำเนินไปได้อย่างมีความสุข

…………………………………. จบบริบูรณ์……………………………….….