40. ดูตัว

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ณ เวลา แปดโมง

พอปารารินและภารัณทานอาหารเช้าด้วยกันเสร็จแล้ว ปารารินก็ออกมาส่งภารัณไปทำงานที่ลานจอดรถ พอภารัณขับรถออกไป เธอเดินออกมามาหาอะไรทานแถวๆหน้าคอนโด แล้วเธอก็ซื้อของกินกลับขึ้นไปทานที่ห้องของภารัณแบบมีถุงเต็มไม้เต็มมือ

“แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วมั้งเนี่ย บ่ายๆจะได้ไม่ต้องลงมาซื้ออีก” ปารารินพูดออกไปก็ก้มมองอาหารและพวกผลไม้ในมือของตัวเองอย่างพิจารณา เพราะเธอขี้เกียจลงมาซื้อหรือต่อให้สั่งอาหารมาทานเธอก็ต้องลงมาเอาอยู่ดี พอเห็นว่ามันเยอะแล้วเธอจึงเดินกลับเข้าไปที่คอนโดแบบอารมณ์ดี

ด้านนภาพรแม่ของภารัณที่แอบมาดูสาวคนใหม่ของลูกชายตามนักสืบที่รายงานมาว่าวันนี้เด็กคนนั้นไม่ได้ไปทำงานกับลูกชายของเธอ เธอจึงตามมาดูเด็กคนนั้นถึงคอนโดแต่พอเธอนั่งรถเข้าไปในคอนโดของภารัณแล้วเธอก็เห็นเด็กคนนั้นกำลังเดินถือถุงพะรุงพะรังอยู่ข้างทาง

“แจ๋วๆ แกดูนั่นสิว่าใช่เด็กที่ลูกชายฉันกำลังคบอยู่ด้วยหรือเปล่า” นภาพรถามไปก็ถอดแว่นตาดูอย่างจดจ้อง พร้อมกับสำรวจเด็กนนั้นที่หน้าตาคล้ายกับรูปที่สามารถของเธอให้มามาก

“ใช่แล้วค่ะคุณผู้หญิง คนเดียวกันกับในรูปเลยค่ะ ตัวจริงสวยกว่าในรูปอีกนะคะเนี่ย ” แจ๋วสาวใช้คนสนิทของนภาพรพูดออกไป แล้วก็มองผู้หญิงคนนั้นสลับกับรูปภาพอย่างมั่นใจ ก่อนจะเอ่ยชมไปเมื่อเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นหน้าตาสวย

“อืม สวยใช้ได้เลยล่ะ ถ้ามีลูกกับตาภามล่ะก็หลานฉันจะต้องหล่อต้องสวยมากแน่ๆ หึๆ แต่ท่าทางน่าจะยังเด็กมากเลยนะนั่น จะมาหลอกเอาเงินจากลูกชายของฉันล่ะสิไม่ว่า” นภาพรพูดออกไปอย่างพิจารณารูปร่างและหน้าตาของเด็กคนนั้นที่ถือว่าผ่านสำหรับเธอเลย

“คุณผู้หญิงอย่าพึ่งคิดในแง่ร้ายสิคะ อย่าลืมสิคะว่าตั้งแต่คุณภามเลิกกับคุณปิ่นแก้วไป คุณภามก็ไม่เคยคบกับผู้หญิงคนไหนเลยนะคะ คุณผู้หญิงควรจะเปิดใจให้ผู้หญิงคนนี้หน่อยนะคะ อย่างน้อยตอนนี้เธอก็เป็นคนเดียวที่คุณภามกับคบอยู่นะคะ พลาดคนนี้ไปก็ไม่รู้ว่าคุณภามจะคบใครอีกไหม” แจ๋วพูดบอกไปแบบเตือนๆคุณผู้หญิงของตัวเองไปตามที่นายท่านสั่งมาอีกที

“ก็จริงอย่างที่แกบอกนะ งั้นฉันลองไปทำความรู้จักกับเด็กคนนั้นหน่อยดีกว่า จะได้รู้ไปเลยว่าดีหรือไม่ดี แกรออยู่ในรถนี่แหละไม่ต้องตามฉันไป สมคิดเปิดประตู” นภาพรพูดบอกไปแล้วสั่งให้คนขับรถกดเปิดประตูทันที จากนั้นเธอก็ลงจากรถไปแล้วเดินไปดักรอเด็กคนนั้นที่ทางเข้าคอนโด

“อย่าลืมที่คุณท่านบอกนะคะคุณผู้หญิง เฮ้อ” แจ๋วตะโกนตามออกไปอย่างห่วงๆ เพราะพ่อของภารัณนั้นกลัวภรรยาของตัวเองจะมาทำเสียเรื่อง เธอจึงต้องเอ่ยเตือนออกไปและคุณผู้หญิงก็ทำมือโอเคกลับมาให้ แล้วเธอและสมคิดก็นั่งรออยู่ที่รถแบบลุ้นๆ

นภาพรที่ยืนหลบอยู่ที่ทางแยกต้นไม้นั้นก็เห็นว่าเด็กคนนั้นเดินเข้ามาใกล้แล้วเธอก็แกล้งเดินออกไป แล้วทำท่าล้มลงตรงหน้าของเด็กคนนั้นอย่างอ่อนแรง

“อุ้ย คุณป้าคะ เป็นอะไรหรือเปล่า มาค่ะหนูช่วย มานั่งตรงนี้ก่อนนะคะคุณป้า” ปารารินเห็นป้าคนหนึ่งเดินมาแล้วล้มลงไปต่อหน้าต่อตาของตัวเองก็มองอย่างตกใจ ก่อนจะรีบเข้าไปช่วยพยุ่งตัวของป้าคนนี้ขึ้นมา แล้วพาไปนั่งที่ม้านั่งข้างทาง

“อื้อ ขอบใจนะหนู อยู่ๆมันก็หน้ามืดขึ้นมาน่ะ เฮ้อ สงสัยอาการมันจะร้อนเกินไป” นภาพรพูดออกไปก็แกล้งทำท่าทางอ่อนเพลียอย่างเนียบเนียน

“อ่อ งั้นทานของหวานสักหน่อยสิคะคุณป้าจะได้รู้สึกดีขึ้น หนูซื้อมาพอดีเลย นี่ค่ะคุณป้า” ปารารินพูดบอกไปก่อนจะหันไปค้นหาของหวานที่เธอซื้อมาให้กับป้าคนนี้อย่างสงสาร

“ขอบใจนะหนู หนูนี่ใจดีกับคนแก่จริงๆเลย” นภาพรพูดออกไปก็รับของหวานจากเด็กคนนี้มาแล้วก็ยิ้มออกไปอย่างพอใจกับความมีน้ำใจของเด็กสาว

“ถ้าเป็นคนอื่นมาเจอแบบนี้ก็ต้องช่วยเหมือนกับหนูนี่แหละค่ะ คุณป้ารีบทานเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูนั่งอยู่เป็นเพื่อน” ปารารินพูดบอกไปก็ยิ้มแล้วมองผู้หญิงคนนี้อย่างเป็นมิตร

“ถ้าหนูมีธุระก็ไปก่อนก็ได้นะ ป้าอยู่คนเดียวก็ได้จ้า” นภาพรพูดออกไปก็ตักของหวานของเด็กสาวมาทานไปแบบเนียนๆ

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ วันนี้หนูหยุดงานพอดี อยู่เป็นเพื่อนคุณป้าได้แบบชิวๆเลยค่ะ” ปารารินพูดบอกไปอย่างเต็มใจ เพราะเธอขึ้นปที่ห้องแล้วเธอก็ต้องไปนั่งดูหนังดูทีวีอยุ่ดี สู้เธอคุยเป้นเพื่อนป้าคนนี้ยังจะดีซะกว่า

“อ่อ หนูนี่ใจดีจริงๆเลย ใครได้ไปเป็นแฟนนี่ต้องโชคดีมากแน่ๆเลย ว่าแต่หนูมีแฟนหรือยังล่ะจ้ะ” นภาพรเอ่ยถามออกไปแล้วก็ยิ้มอย่างเอ็นดูเด็กสาวที่นิสัยช่างน่ารักไม่ต่างจากหน้าสวยๆของเธอเลย

“หนูก็พึ่งจะมีแฟนกับเขานี่แหละคะคุณป้า มีแบบงงๆเลยด้วย แถมเขายังแก่กว่าหนูตั้งสิบกว่าปีเลย” ปารารินพูดไปแบบไม่ปิดบัง เพราะเห็นว่าพูดกับป้าคนนี้รู้สึกสบายใจดี

“สิบกว่าปีเลยเหรอ ก็เยอะอยู่เหมือนกันนะเนี่ย แสดงว่าหนูรักเขามากเลยล่ะสิถึงได้ยอมคบกับเขาทั้งที่เขาอายุเยอะกว่าขนาดนั้น” นภาพรก็เริ่มถามออกไปในสิ่งที่เธออยากรู้ เมื่อเด็กคนนี้ได้พูดถึงลูกชายของเธอมาอย่างนั้น

“ค่ะ หนูแอบชอบเขามานานแล้ว ยิ่งมาคบกับเขาแบบนี้มันก็ยิ่งทำให้หนูรักเขาชอบเขามากกว่าเดิมอีก แต่เขาคงไม่ได้รักหนูหรอกค่ะ อ่อ ขอโทษที่พูดมากนะคะคุณป้า มันคิดแล้วมันก็อดน้อยใจไม่น้อยจริงๆ เฮ้อ” ปารารินพูดบ่นออกไปแล้วก็ทำหน้าเศร้าๆออกไป

ต่างนภาพรที่คิดว่าเธอน่ะมาบ่นให้ถูกคนฟังแล้วล่ะ เพราะเธอน่ะนอกจากจะเป้นแม่ของภารัณแล้ว เธอยังจะเป็นแม่ผัวในอนาคตอีก ระบายให้เธอฟังน่ะดีที่สุดแล้วเธอจะได้ช่วยแก้ปัญหา เพราะเท่าที่ฟังดูแล้วระหว่างเด็กสองคนนี้ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะมีใจให้ลูกชายของเธอมากทีเดียว

“พูดมากอะไรล่ะจ้ะ ถือว่าหนูระบายมาให้ตัวเองสบายใจก็ได้ ยังไงป้าก็ไม่รู้จักแฟนของหนูหรอก อีกอย่างเราเจอกันวันนี้แล้วเราก็คงไม่ได้เจอกันอีกหรอก มีอะไรก็ระบายมาเถอะจ้ะ ว่าแต่ทำไมหนูถึงพูดอย่างนั้นล่ะ ถ้าเขาไม่รักหนูเขาจะมาคบกับหนูทำไมหึ” นภาพรเอ่ยถามออกไปอย่างอยากรู้

“เฮ้อ เรื่องของหนูมันซับซ้อนน่ะค่ะคุณป้า คือหนูกับเขาตกลงคบกันแค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละค่ะ อ่อ หนูหมายถึงคบกันแบบยังไม่ผูกมัดกันจริงจังน่ะค่ะ แต่หนูไม่ใช่เด็กเสี่ยอะไรทำนองนั้นนะคะคุณป้า” ปารารินพูดบอกไปก็อธิบายเสริมออกไป เพรากลัวว่าป้าแกจะเข้าใจว่าเธอเป็นเด็กเสี่ย

“อ่อ ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วทำไมหนูไม่ทำให้เขารักหนูล่ะ หนูเองก้รักเขาไม่ใช่เหรอ จะมาคบกับเขาแบบนี้ให้เสียเวลาทำไมล่ะ หนูน่ะยังสาวยังสวยแบบนี้ ป้าว่าแฟนที่หนูคบอยู่ต้องใจอ่อนรักหนูเข้าสักวันนั่นแหละ ลองดูก่อนสิจ้ะ” นภาพรพูดบอกไปอย่างให้กำลังใจเด็กสาว เมื่อรู้ว่าเรื่องระหว่างลุกชายของเธอและเด็กคนนี้ซับซ้อนจนคนแก่อย่างเธอไม่เข้าใจ

“หนูก็กำลังพยายามทำให้เขารักชอบหนูอยู่ค่ะ แต่มันก็ยากมากเลยเพราะแฟนเก่าของเขาก็ยังวนเวียนอยู่ในชีวิตของเขาอยู่เลย แล้วแบบนี้เขาจะมารักหนูได้ยังไงล่ะคะ แล้วแฟนเขาก็แบบร้ายลึกอ่ะค่ะคุณป้า ดูอย่างแผลนี่สิคะ แฟนเก่าของเขาเป็นคนมาชนหนูเมื่อวานจนล้มก้นจ้ำเบ้าเลย เขาก็คิดว่าแฟนเก่าของเขาน่ะใสซื่อไม่ได้ตั้งใจมาชนหนู เฮ้อ” ปารารินพูดบ่นออกไปแบบเหนื่อยใจ แต่เธอก็ไม่ได้ท้อ เพราะเป้าหมายมีไว้ให้พุ่งชนและเธอจะไม่ยอมแพ้ถ้ามันยังไปไม่ถึงที่สุด

“หึ แฟนเก่าของเขาร้ายขนาดนั้นเชียวเหรอ ไม่ใช่ว่าหนูเข้าใจผิดไปหรอกนะ บางทีมันอาจจะเป็นอุบัติเหตุก็ได้นะจ้ะ หนูคิดมากไปหรือเปล่าจ้ะ” นภาพรขมวดคิ้วอย่างไม่เชื่อ เพราะปกติเวลาเจอกับปิ่นแก้วเด็กคนนี้ก็พูดจาดีมีมารยาท แถมยังน่ารักมากด้วย ไม่เห็นเป็นแบบที่เด็กคนนี้พูดเลย หรือว่าเด็กคนนี้จะพูดไปเพราะอิจฉา

“ไม่คิดมากหรอกค่ะคุณป้า ผู้หญิงด้วยกันน่ะมองออกค่ะ หนูรู้สึกได้เลยว่าเขาดูหึงแฟนของหนูยังไงก็ไม่รู้ เวลาเขาพูดกับหนูนะคะหน้าเขานะยิ้มหวานเชียวแต่มือของเขานี่กำหมัดแน่นเลยล่ะค่ะ แถมบางทีก็ชอบพูดจาข่มหนูแปลกๆ จะไม่ให้หนูคิดได้ยังไงล่ะคะ” ปารารินพูดบอกไปแบบจริงจัง เพราะเธอคิดแบบนี้น่ะดีแล้วจะได้ไม่ไว้ใจผู้หญิงคนนั้นง่ายๆ