LOGINShare
53
publish date:
2025-09-28 11:50:47“เขาบ้าไปแล้วหรือไง!” เธอสบถเสียงดัง นึกโมโหชายหนุ่มที่คิดอะไรตื้น ๆ.. คนที่ต้องเดินท
Latest chapter
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 329
“ฝ่าบาทต้องการพบองค์ชายเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ” ขันทีวัยกลางคนรายงานทันทีองค์เซียนถอนหายใจหนักหน่วงเพราะพอจะเดาได้ว่าเรื่องอะไร และไม่ได้อยากจะไปสักนิด แต่ก็อยากรู้ว่าบิดาจะพูดว่าอย่างไรบ้าง“ออกไปรอข้างนอกก่อน”“องค์ชายควรรีบไปพบฝ่าบาทนะพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีหนิวเตือน“ข้ารู้แล้ว”“พ่ะย่ะค่ะ” ขันทีหนิวยอมถอยออกไปชายหนุ่มกลับไปในห้องอาบน้ำ เห็นคนรักทำหน้าฉงนอยู่ตรงข้างอ่างอาบน้ำก็นึกสงสัย“มีอะไรหรือ”“ข้ากำลังสงสัยว่าเสวี่ยผสมน้ำปรุงผิดขวดเพคะท่านพี่ ข้าให้นางใส่กลิ่นที่พี่โจเซฟเอามาให้พร้อมกับครีมอาบน้ำเพราะข้าชอบกลิ่นนั้น แต่นางเอาขวดไหนมาใส่กันนี่ กลิ่นหอมแรงแบบนี้ข้าไม่คุ้นเอาเสียเลย” นางมองไปที่ชั้นวางน้ำปรุงหลากหลายสิบขวด ซึ่งล้วนแต่เป็นของขวัญจากตำหนักอื่นแทบทั้งสิ้น“ผสมใหม่ก็ได้นี่”“แต่ท่านพี่จะอาบแล้วนี่นา”“ยังไม่ได้อาบหรอก ข้าต้องรีบไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อก่อน”“ถ้าอย่างนั้นก็รีบไปเถิดเพคะ” การที่ฝ่าบาทตามให้ไปเข้าเฝ้าแบบนี้แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญแน่นอน นางจึงรีบไล่ให้เขาไป“ข้าจะรีบกลับมานะ ระหว่างนี้เจ้าก็อาบน้ำรอท่าไปก่อน แล้วเราค่อยกินข้าวพร้อมกันดีไหม”“ดีเพคะ”เขาจูบนางหนึ่งทีแ
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 328
“ที่เจ้าร้องไห้เพราะกลัวว่าจะมีลูกให้ข้าไม่ได้อย่างนั้นหรือ..” เขาคลี่ยิ้มอ่อนโยนเมื่อนางพยักหน้ายอมรับ กรีดเส้นผมที่ตกมาปิดบังใบหน้าเปื้อนน้ำตาทัดกับซอกหู “ข้ายอมรับว่าอยากมีลูกกับเจ้ามาก และอยากมีหลาย ๆ คนด้วย แต่ถ้าเจ้าไม่สามารถมีให้ข้าได้ข้าก็ไม่คิดจะต่อว่าเจ้าสักคำ อย่าเสียใจไปเลยนะ เพราะจะช้าหรือเร็วข้าก็มั่นใจว่าเจ้าจะต้องมีลูกให้ข้าแน่นอน”“แล้วถ้าข้าตั้งท้องลูกของท่านไม่ได้เล่า”“ต้องได้สิ เจ้าบอกให้ข้ามองโลกในแง่ดี คิดแต่เรื่องดี ๆ ไม่ใช่หรือ แล้วทำไมเจ้าถึงคิดแต่เรื่องแย่ ๆ เล่า”“ท่านก็รู้ว่าทำไม”“แต่มารดาของเจ้าก็ให้กำเนิดเจ้ากับพี่ชายออกมา เจ้าเพิ่งจะสิบหก ถ้าต้องรอถึงสิบปีก็ยังไม่สายเกินไปไม่ใช่หรือ แต่ก็ไม่แน่หรอกนะ เจ้าอาจจะมีลูกให้ข้าถึงสิบคนเลยก็ได้ใครจะรู้”หญิงสาวมองใบหน้ายิ้มละมุนของคนรัก ดึงมือใหญ่มากุมไว้“ท่านรอได้แน่นะ”“แน่สิ รอไปอีกหน่อยก็ดีเหมือนกัน ให้หน้าข้าหายเป็นปกติก่อนเราค่อยมีลูกด้วยกัน เพราะข้าก็ไม่อยากให้ลูกเกิดมาเห็นความอัปลักษณ์ของข้านักหรอก” เขายกเอาเรื่องหน้ามาอ้างเพื่อให้นางสบายใจขึ้น“ท่านพี่ไม่ใช่คนอัปลักษณ์เสียหน่อย และข้าเชื่อว่าลูกก็คิด
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 327
เขาคลี่ยิ้มกว้าง มองใบหน้าแดงระเรื่อกับแววตาเอียงอายนั้นด้วยสายตาเปี่ยมรัก “เป่าเป้ยของข้า ข้ารักเจ้ามากเหลือเกินรู้ไหม”“เพคะ” นางตอบแล้วมองตามร่างใหญ่ที่ค่อย ๆ คุกเข่าลงตรงหน้า เผยอปากรับจูบของเขา โรมรันพันตูกันด้วยปลายลิ้นอย่างดูดดื่ม...ใบหน้าคมคายโน้มต่ำไปหาอกเต่งตึง หยอกเย้าเพียงเล็กน้อยก็เลื่อนต่ำลงไปอีก.. ใจนางเต้นรัวเมื่อริมฝีปากของเขานาบลงบนเนินเนื้อ พรมจูบอย่างอ่อนโยนก่อนจะฉกชิม...นางหลับตาพริ้ม ดื่มด่ำความเสียวซ่านที่นางชอบมากเป็นพิเศษ ก่อนจะลืมตาและมองการกระทำของเขา ยิ่งเห็นก็ยิ่งเร่าร้อน สั่นกระเส่าไปทั่วทุกรูขุมขนองค์เซียนยืนขึ้นเต็มความสูงเมื่อทำให้คนรักมีอารมณ์ร่วมได้อีกครั้ง ขยับตัวเข้าใกล้ร่างบาง แทรกแก่นกายอุ่นเข้าไปเยือนในบึงพิศวาสของนาง... สองมือรั้งสะโพกงอนงาม ขยับให้รับกับสะโพกสอบของเขาไม่เบานัก แต่ก็ไม่หนักและรุนแรงจนเกินไป เสียงร้องครางอย่างมีความสุขจากปากของนางทำให้อารมณ์เขาเตลิด ขยับสะโพกหนักหน่วงกว่าเดิม ส่งเสียงครางกระเส่าดังขึ้นเรื่อย ๆ มันทั้งเสียวทั้งซ่าน สุขสันต์ยากจะบรรยายเขายกร่างบางขึ้นมาอุ้ม จูบอย่างหลงใหลใคร่รักแล้วโยกร่างบางขึ้นลงรับกับสะโพก
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 326
“ข้าเล่าสิ่งที่จำได้หมดแล้ว ต่อไปนี้ก็ถึงตาเจ้าบ้าง”“ท่านก็รู้อยู่แล้วนี่ว่าข้าเหม็นขี้หน้าท่านมากเพียงใด”“ข้าไม่ได้อยากรู้ความรู้สึกของเจ้าสักหน่อย”นางทำหน้าเหวอ “แล้วท่านพี่หมายถึงอันใด”“ข้าหมายถึงเจ้าควรทำพิธีมอบรางวัลต่างหาก” พูดจบก็พลิกร่างบางที่นอนทาบอยู่บนตัวลงกับฟูก แล้วขึ้นคร่อมอย่างรวดเร็ว ตามด้วยจูบดูดดื่มไม่ให้นางอุทธรณ์ใด ๆ ออกมาให้ระคายหู“ท่านพี่” จินลี่ฮัวถูกจูบดูดดื่มเล่นงานพร้อม ๆ กับมือซุกซนจนใจสั่นเทา เรียกเขาเสียงกระเส่าชายหนุ่มกรีดนิ้วลงบนกลีบปากที่ถูกดูดจนแดงเจ่อ “ข้าไม่อยากได้ยินอย่างอื่นนอกจากเสียงครวญครางของเจ้า”“ท่านพี่”“ห้ามบอกให้ข้ารอคอย ให้ข้าใจเย็น เพราะอยู่กับเจ้าทีไรร่างกายข้าเหมือนถูกไฟราคะแผดเผา ข้าสุดจะหักห้ามใจ”“เรื่องแบบนี้ข้าไม่เคยชนะท่านสักที อยากทำอะไรก็เชิญ ข้าไม่ห้ามท่านแล้ว” ใบหน้างดงามขยับเปิดทางให้ใบหน้าคมสันที่คลอเคลียกับลำคอระหง กระตุ้นอารมณ์พิศวาสของนางให้บรรเจิดจูบที่เรียกร้อง ค่อย ๆ เลื่อนต่ำจากลำคอขาวผ่องไปหาเนินอก“ถอดออกดีกว่า” จับนางให้ลุกขึ้นนั่งแล้วจัดการปลดเสื้อผ้าที่น่ารำคาญออกจากร่างระหงตามด้วยของตัวเอง.. แล้วซุกใบหน
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 325
องค์เซียนพยักหน้า เขารู้จักลอร่าเพราะนางเคยเล่าให้ฟัง และรู้ว่าฝ่ายนั้นแต่งงานกับคุณชายหวังแห่งเมืองเฉิงตู จึงไม่แปลกที่จะฝากของผ่านทางคู่แฝดมาให้ “เพราะเหตุนี้ใช่ไหมโจเซฟถึงได้มาหาเจ้า” “ใช่ พี่โจเซฟไปที่บ้านข้าและได้เจอกับท่านพ่อ ท่านพ่อกำลังจะเข้าวังพร้อมพี่ใหญ่อยู่พอดี ก็เลยชวนเขามาเยี่ยมข้าด้วยกัน” “แล้วเขาได้พูดอะไรถึงข้าบ้างไหม” นางแกล้งขมวดคิ้วสงสัย “ทำไมต้องพูดถึงท่านด้วยเล่า” แล้วค่อยคลี่ยิ้มเมื่อเห็นหน้างอของอีกฝ่าย “พี่โจเซฟถามถึงท่านว่าสบายดีไหม รักและดูแลข้าดีหรือเปล่า” “แล้วเจ้าตอบไปว่าอย่างไร” “ข้าก็ตอบไปตามความจริงว่าข้ามีความสุขมากที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับท่าน” เขาดีใจที่ได้ยินแบบนั้น แต่ก็ไม่แน่ใจว่านางแค่พูดเอาใจหรือพูดจริง“จริงหรือ”“ท่านไม่เชื่อที่ข้าพูดหรือ”“เจ้ารู้ใช่ไหมว่าข้าหึงหวงเจ้ามากเพียงใด”“ก็พอจะรู้” แต่นางก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามันเกี่ยวอะไรกัน“ข้าถึงคิดว่าเจ้าอาจจะพูดปดเพื่อให้ข้าสบายใจ”คำตอบของเขาทำให้นางหัวเราะ “โธ่เอ๋ยท่านพี่ ท่านจะหึงจะหวงข้าไปทำไมให้หน่วงหัวใจ ในวังหลวงแห่งนี้
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 324
สวนดอกไม้ภายในตำหนักสือกุยหลง กุ้ยจินลี่ฮัวเริ่มหมดสนุกเมื่อเวลาผ่านไปพักใหญ่ ๆ แต่ยังไม่เห็นคนรักมาสักที เขาหายไปไหนทำไมไม่บอกไม่กล่าว แล้วป่านนี้ยังไม่กลับมาอีก “เจ้าดูไม่ค่อยเป็นสุขเลยนะเป่าเปา คิดถึงองค์ชายหรือ” “ข้าแค่เป็นห่วงว่าเขาหายไปไหน ทำไมยังไม่กลับตำหนักอีก” นางตอบอย่างไม่มีเคอะเขิน “เขาอาจจะกลับมาแล้วก็ได้” “ยังหรอกพี่โจเซฟ ถ้าองค์ชายกลับมาเขาต้องมาหาข้าแล้ว ยิ่งถ้ารู้ว่าข้าอยู่กับพี่แค่สองคนเขายิ่งไม่นิ่งนอนใจ” “ทำไมหรือ เขาขี้หึงหรืออย่างไร” “ไม่ใช่แบบนั้นหรอก เขาต้องรีบมาต้อนรับท่านในฐานะแขกต่างหากเล่า” นางพูดไปหัวเราะไป โจเซฟมองใบหน้าพริ้มเพราที่กำลังเปล่งประกายไปด้วยความสุข ผิดกับเมื่อหลายเดือนก่อนราวฟ้ากับเหว แต่เห็นนางเป็นแบบนี้เขาก็ดีใจและมีความสุขไปด้วย “ก่อนหน้านี้เจ้าแทบเป็นแทบตายกับเรื่องแต่งงาน แต่วันนี้ไม่หลงเหลือเค้าในวันนั้นเลยสักนิด เจ้าคงรักเขามากสินะ” สาวน้อยวัยสิบหกปีพยักหน้ารับพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง“ข้ามีความสุขมากที่ได้รักองค์ชาย..” นางสบตากับโจเซฟที่มอ
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 246
“เจ้านี่มันเด็กดื้อจริง ๆ เลย” มารดาบ่นแต่ริมฝีปากกลับยิ้มด้วยความเอ็นดูบุตรสาวตัวแสบที่ทำหน้าออดอ้อน“ลูกไม่ได้ดื้อซักหน่อย ลูกเชื่อมั่นในความถูกต้องต่างหาก”“ท่านป้าอย่าถือสานางเลยนะขอรับ สำหรับข้าแล้วนางเปรียบเสมือนน้องสาวคนเล็ก ต่อให้นางไม่กอดข้าก่อนข้าก็ต้องเป็นฝ่ายกอดนางก่อนเหมือนกัน” โจเซฟออ
Last Updated : 2026-04-04ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 242
คนถูกตำหนิหันไปส่งยิ้มกว้างให้อดีตพ่อบ้านที่ดูแลคฤหาสน์หลังนี้มาตั้งแต่รุ่นพ่อสามีด้วยความรักและซื่อสัตย์ ตอนนี้เขาได้ปลดประจำการแล้ว แต่เพราะไม่มีครอบครัวดูแล นางกับสามีจึงรับอุปการะเลี้ยงดูและให้มีคนคอยดูแลอย่างใกล้ชิด“ข้ายังไม่อยากให้นางแต่งงานนี่ท่านพ่อบ้าน”“โธ่พระชายา เป็นสตรีถ้าอายุเกินสิบแ
Last Updated : 2026-04-04ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 245
“เจ้านี่เหมือนแม่ข้าจริง ๆ ถ้าพ่อข้าอยากมีอนุข้าจะเสนอเจ้าเป็นคนแรก โอ๊ย! ข้าเจ็บนะเสวี่ย” คนโอดครวญลูบแขนที่โดนตีสาวใช้รีบหันมองรอบ ๆ..โชคดีที่ไร้ผู้คน “ข้าจะตีให้หนักกว่านี้อีกถ้าท่านหญิงพูดไม่คิด ห้ามพูดแบบนั้นอีกนะคะ ถ้าคนอื่นมาได้ยินเข้ามันจะไม่งาม ใคร ๆ ในฉางอานล้วนรู้กันว่าท่านอ๋องรักพระชาย
Last Updated : 2026-04-04ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 228
นางมองหน้าเขาอย่างเห็นใจและรู้สึกผิดในคราวเดียว “ท่านจะไม่มีโอกาสมีลูกได้อีก เพราะยาถอนพิษที่ข้าให้ท่านกินไปนั้น มีผลข้างเคียงคือทำให้ท่านเป็นหมัน”“......”“ท่านเสียใจหรือ” เห็นเขาเอาแต่มองหน้านางด้วยท่าทางเคร่งเครียดก็รู้สึกสงสารยิ่งนัก แต่นางก็ไม่เสียใจกับการกระทำของตัวเองสักนิด เพราะสำหรับนางแล
Last Updated : 2026-04-03
You may also like
ชะตารักนางรอ
เทียนเหอ72.1K viewsจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ป่าดอกท้อ35.0K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า30.3K viewsซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้41.0K viewsชีวิตที่สอง ข้ามิใช่สตรีโง่งมคนเดิม
l3oonm@98 viewsข้ามมิติมาเป็นแม่ม่ายสายโหด
ประตูฟ้ายั่งยืน4.9K viewsข้าจะพาครอบครัวไปสู่ความมั่งคั่ง
Jiulin38 viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่562 views
