72

ยิปซีหัวเราะเบา ๆ แล้วหันไปบอกเสี่ยวหลันให้ไปแจ้งแก่พ่อบ้าน ให้ทำอาหารเพิ่มเป็นสิบหกจานเพราะฝ่าบาทจะร่วมเสวยด้วย

“ปกติท่านอ๋องจะทานอาหารแค่มื้อละแปดจาน แต่เมื่อท่านออกเดินทาง หม่อมฉันเพียงคนเดียวก็ทานแค่มื้อละสามจานเท่านั้นเพราะเยอะไปก็ทานไม่หมด วันนี้สั่งเพิ่มเป็นสิบหกจาน ฝ่าบาทอย่ามองว่ามันน้อยนิดนะเพคะ เพราะจริง ๆ แล้วอาหารสิบหกจานนี้พระองค์คนเดียวคงเสวยไม่หมด อาจจะเสวยไม่ครบทุกอย่างด้วย ส่วนที่เหลือก็ต้องเททิ้ง การทำอาหารมากเกินไปหม่อมฉันจึงมองว่าสิ้นเปลืองเพคะ”

คนที่หายใจไม่ทั่วท้องไม่ใช่ถังโจวฮ่องเต้ แต่เป็นมหาดเล็กสั่ว เพราะเขารู้ดีว่าอาหารแต่ละมื้อของฝ่าบาทจะต้องมีอย่างน้อยสามสิบจานสำหรับมื้อหลัก และสิบห้าจานสำหรับมื้อดึก ซึ่งก็คือพวกเครื่องเคียงข้าวต้มนั่นเอง

“น่าสนใจ เราคงต้องทำตามด้วยแล้ว”

“ดีเพคะฝ่าบาท” เห็นหน้าพระองค์แล้วก็อดคิดคนรักไม่ได้ เพราะใบหน้าของพวกเขาคล้ายกันอยู่หกส่วน ป่านนี้เขาจะเป็นยังไงบ้างนะ เดินทางถึงไหนแล้ว แล้วเขาจะคิดถึงเธอเหมือนที่เธอคิดถึงเขาหรือเปล่านะ

“ยิปซี..แม่นางยิปซี เจ้ากำลังใจลอยอยู่หรือ” ถังโจวถามหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามกัน เพราะถามนางสองครั้งแล้