LOGINดาวร้ายทะลุมิติมาในบทละครที่ตัวเองเล่น จากนางร้ายต้องมาเป็นสะใภ้ผู้อ่อนแอผู้โดนแม่สามีรังแกและสะใภ้อีกสองคนรังแก ต่อไปนี้ เฟยห่วงลี่จะไม่เป็นเหยื่อของแกอีกต่อไป ไม่เอาแล้วผัวคนนี้...... เธอขอหย่า แล้วกลับมาทวงทุกอย่างที่เป็นของเธอคืน
View Moreนางเอก : เฟยห่วงลี่......
ดาวร้ายทะลุมิติมาในบทละครที่ตัวเองเล่น จากนางร้ายต้องมาเป็นสะใภ้ผู้อ่อนแอผู้โดนแม่สามีรังแกและสะใภ้อีกสองคนรังแก ต่อไปนี้ เฟยห่วงลี่จะไม่เป็นเหยื่อของแกอีกต่อไป ไม่เอาแล้วผัวคนนี้...... เธอขอหย่า แล้วกลับมาทวงทุกอย่างที่เป็นของเธอคืน
พระเอก : ชางตง
เป็นลูกเดียว ของตระกูลมาเฟีย เป็นเพื่อนนางเอก แต่นางเอกต้องไปแต่งงานกับชายคนอื่น ทำให้ตัวเองต้องออกห่าง แต่ยังคอยช่วยเหลือนางเอกอยู่ห่าง ๆ เมื่อรู้นางเอกประสบปัญหาตัวเองก็อาสาช่วยเหลือ จนนางเอกมีลูกเขาก็คอยช่วยเหลือ จู่ ๆ เฟยห่วงลี่ที่อ่อนแอกลับเปลี่ยนแปลงไป มีแต่เขาเท่านั้นหรือที่รับรู้การเปลี่ยนไปของเธอ
ผัวเก่านางเอก : เจียงเฟยอวี่
เป็นทหารเก่า ปลดประจำการ พาเมียใหม่มาเยือนบ้าน ขณะที่นางเอกและลูกรอเข้าอยู่ ยอมให้แม่สามีทำร้ายทั้งกายทั้งใจ สุดท้ายโดนสามีเอาเมียมาหยาม จนตัวเองตรอมใจตาย.... แล้วนางเอกในชาติปัจจุบันมาเข้าร่าง
ลูกฝาแฝด ลูกของนางเอกและสามีเก่า ติดแม่ เกลียดพ่อเมื่อพ่อพาคนใหม่เขามา เด็กน้อยทั้งสองชอบลุงชางตงมากกว่า เข้าทางนางเอกที่อยากเลิกกับสามีตนเองจะได้หาผัวใหม่เสียที
เฟยเยว่เล่อ เฟยเยว่ส่างแม่สามี : เจียงหง
ลูกคนโตของตระกูล: เจียงชุน
ลูกชายคนเล็กของตระกูล : เจียงเจียว
สะใภ้หนึ่ง : ฮุ่ยหนิง
สะใภ้สาม : ลี่ฉุน
ภรรยาใหม่ของเจียงเฟยอวี่ : ฮุ่ยชิว
เป็นพี่สาวของ ฮุ่ยหนิง เธอได้ข่าวน้องสาวร่วมมารดาแต่งเข้าบ้านสามีผู้ร่ำรวย เธอจึงพยายามเข้าหาเจียงเฟยอวี่ แม้ทั้งรู้ในใจอยู่แล้วว่าเจียงเฟยอวี่นั้นมีภรรยาและลูกอยู่แล้ว ทุกอย่างง่ายดายเพราะ เจียงเฟยอวี่เจ้าชู้และตอนนี้เขากำลังหลงเสน่ห์ของเธอ จนออกปากอยากไล่ภรรยาเก่าออกจากบ้าน
งานหนักของนางร้ายสุดสวยไม่รู้เพราะเหตุใด เธอย้อนมาเป็นตัวละครที่เธอนั้นเล่น โชคดีที่บทเล่นมาแล้ว เธอไม่ยอมกลายเป็นเหยื่อของแม่สามีและสะใภ้สองคนที่จ้องกินหัวเธอหรอกนะ
นิยายเรื่องนี้ แนวต่อสู้ชีวิต แนวต่อสู้กับแม่สามี ผัวเก่านะคะ ใครไม่ชอบกดออกก่อนได้เลย แล้วเจอกันเรื่องใหม่ค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจินตนาการของผู้แต่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ของชาติจีนแต่อย่างใด และผู้แต่งขอความกรุณาถ้าไม่ชอบสามารถกดปิดไปได้เลยนะคะ คอมเมนต์ให้เกียรติผู้อื่นอย่างสุภาพด้วยนะคะ ถ้าใครชอบอย่าลืมกดหัวใจให้ไรต์ด้วยนะคะ
ภาพตัวละครมาจากศิลปิน 一只雾
ภาพกำหนดเองโดยใช้องค์ประกอบสำเร็จรูป วัสดุตัวละครสามารถใช้ซ้ำได้ โดยศิลปินทำปกคนจีน
ถ้าใครเห็นภาพตัวละครเหมือนกันไม่ต้องตกใจนะคะ
“ปล่อยเอาไว้ก่อน.... ฉันก็อยากให้นางเฟยห่วงลี่มันดิ้นพล่าน ก่อนเราค่อยจัดการเด็กพวกนี้ เธอไปหยิบกระเป๋าใบนั้นมาให้ฉันหน่อย” เจียงหงชี้นิ้วสั่งลูกสะใภ้คนโปรดให้ กระเป๋าเดินทางที่ทำจากไม้ ฮุ่ยชิวเห็นว่าเจียงหงนั้นหวงแหนกระเป๋าใบนี้เหลือเกิน เธอก็สงสัยว่ามันมีของแสนมีค่าอย่างนั้นหรือ เธอรีบยกกระเป๋าใบนั้นมาให้แม่สามีอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่เรียบไม่ต่างจากหุ่นไม้แกะสลักก่อนแปรเปลี่ยนรอยยิ้มกว้างแห่งความพอใจ สายตาฉายแววเปล่งประกายตื่นเต้น ท่าทางของแม่สามีในยามนี้ทำให้ฮุ่ยชิวหวาดกลัวไม่น้อย เจียงหงไม่ต่างจากคนวิปลาสเลยสักนิด รอยยิ้มดุงดั่งคนจิตวิตถารที่กำลังวางแผนทำอะไรสักอย่าง สายตากลมโตของสะใภ้รองค่อย ๆ จับตามองมือที่เหี่ยวหย่นของผู้เป็นแม่สามีล้วงเข้าไปในกระเป๋าไม้ใบนั้น ทำไมกันนะหัวใจของหญิงสาวถึงตื่นเต้นกับการกระทำของเจียงหงได้ขนาดนี้ ใจของเธอเริ่มหวาดกลัวผู้เป็นแม่สามีไม่น้อย สิ่งที่เจียงหงล้วงออกมาทำให้เธอตกใจไม่น้อย “คะ คะ.... คุณแม่ ไหนบอกว่าเราจะแค่จับตัวเด็กพวกนี้มาทรมานไงคะ” ฮุ่ยช
“ผมว่ารีบไปช่วยเด็ก ๆ กันเถอะครับนาย” “อือ” ชางตงพยักหน้าก่อนหันไปมองเฟยห่วงลี่อีกครั้ง หญิงสาวตอบรับด้วยการพยักหน้าก่อนยื่นมือมาให้ชางตง มือหนาคว้ามือเธอเอาไว้แน่นก่อนตรงดิ่งไปยังรถยนต์ ก่อนเสียงเครื่องยนต์จะออกไปทันที ทิ้งให้เจียงเฟยอวี่ในสภาพไม่สู้ดีเอาไว้ “แม่ ฮุ่ยชิว ลูก นี่มันอะไรกันวะ” พอเริ่มมีสติ ชายหนุ่มพยายามลุกขึ้นยืนแล้วหาทางไปหาลูกของเขา แม่ของเขาและฮุ่ยชิวบ้าไปแล้ว..... หลานแม่แท้ ๆ แม่ยังไม่ปรานีเลยอย่างนั้นหรือ เหตุการณ์ก่อนหน้านั้น “พวกแกอย่าทำงานพลาดล่ะ พอเด็กสองคนนั้นออกมาจากโรงเรียนและพวกคุณครูเผลอเมื่อไหร่ อุ้มตัวพวกมันขึ้นมาทันทีแล้วจับขึ้นรถ ฉันกับคุณแม่จะไปรอที่โกดัง เข้าใจไหม” “ครับ” เสียงเย็นยะเยือกไร้ซึ่งความเอ็นดูใด ๆ แก่พวกเด็กสองคนนั้นดังขึ้นสั่งลูกน้องที่เธอนั้นจ้างมา คนพวกนี้มาจากตลาดมืด แถวนี้หามือดีและพร้อมทำงานสกปรกให้พวกเธอได้ไม่ยากถ้าเงินมีมากพอ ค่าจ้างทั้งหมดก็มาจากแม่สามีของเธอ คราวนี้แหละนางเฟยห่วงลี่มันค
คนเป็นแม่ได้ยินแบบนั้นแทบใจสลาย เฟยห่วงลี่ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน แล้วเด็กทั้งสองจะหายไปไหนได้เล่าตัวเล็กแค่นั้นนอกจากจะมีคนพาไป ในหัวของหญิงสาวคิดไปต่าง ๆ นานา หรือว่าคนที่เจ้าคิดเจ้าแค้นหวังทำร้ายเธอและลูกมีแต่ตระกูลเจียงเท่านั้น โดยเฉพาะเจียงหงและเจียงเฟยอวี่ เท่านั้น ชางตงเองก็คิดไม่ต่างกัน แต่เขาใจร้อนไม่ได้ เมื่อหันมองหญิงสาวคนรักของเขาที่ตอนนี้เธอกำลังโกรธและตกใจไม่แพ้กัน “แล้วใครพาเด็ก ๆ ไป” ชางตงเอ่ยปากถามลูกน้อง “ยังไม่รู้ครับ แต่ผมให้คนของเราตามแล้ว ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงคงได้คำตอบ ตอนนี้ตำรวจและคนของคุณท่านกำลังตามหาเด็ก ๆ อยู่ครับ” “ละ ละ ลูกพ่อ....เยว่เล่อ เยว่ส่าง” คนที่เพิ่งได้สติร้องเรียกหาลูกทั้งสอง เฟยห่วงลี่โมโหทันทีที่เห็นเจียงเฟยอวี่ยังหน้าด้านมาเรียกลูกเธอและการมาป่วนงานแต่งงานของเธอก็อาจเป็นส่วนหนึ่งของแผนการทั้งหมด หญิงสาวไม่อาจคิดเป็นสิ่งอื่นไม่ได้เลยนอกจากเรื่องทั้งหมดมาจากผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนี้ เพียะ!!! หญิงสาวไม่อาจทนได้แล้ว ผู้ชายคน
“คิดอะไรอยู่ครับ” ชางตงจู่ ๆ ก็สวมกอดร่างกายของหญิงสาว แม้จะไม่ได้อยู่เพียงลำพังสองคนก็ตาม คนงานมากมายที่ช่วยกันจัดโต๊ะเพื่อเลี้ยงแขกเหรื่อทั้งตลาด ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้าแม่ค้าในตลาดของชางตงต่างก็ถูกเชิญมา....ไม่เว้นแม้กระทั่งญาติของครอบครัวตระกูลเจียง เขาอยากจะทำให้พวกมันเห็นว่าเขาคือผู้ชายที่สามารถดูแลเธอได้มากกว่าเจียงเฟยอวี่ร้อยเท่าพันเท่า “คิดถึงเรื่องของเราค่ะ ไม่คิดเลยนะคะว่าวาสนาของเฟยห่วงลี่จะดีขนาดนี้” เฟยห่วงลี่ยิ้มเยาะ คำพูดเมื่อครู่เธอหมายถึงตัวเธอจะตายแล้วมีโอกาสได้เลือกทางเดินชีวิตใหม่อีกครั้งเพื่อคนที่เธอรัก และเพื่อตัวเอง “หากไร้วาสนาแม้ใกล้แค่ไหนก็ไม่อาจพบเจอ ต่อให้อยู่ไกลแค่ไหนถ้ามีวาสนาย่อมพบเจอ” ชางตงพูดขึ้นเสียงเรียบ หญิงสาวได้ยินแล้วยกยิ้มมองคนตรงหน้า เรื่องราวของเธอนั้นมันช่างตรงกับสิ่งที่เขาพูดเหลือเกิน เฟยห่วงลี่นั้นอยู่ห่างไกลชางตงเหลือเกิน คนละชาติภพกลับมาเจอกัน เธอนับถือในความรักของเขาไม่น้อยที่รอเฟยห่วงลี่เสมอมา “โรแมนติกจัง” “อะไรนะครับ” “ฉันหมายถึงตงตงของฉัน ช่า











