MasukShare
บทที่ 335
Bab terbaru
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 678
เมื่อทั้งสองสาวเปิดฉากสนทนา เวลาก็ล่วงเลยไปจนดวงตะวันคล้อยต่ำไม่รู้ตัว ทว่ายิ่งคุยก็ยิ่งถูกคอ ทั้งคู่มีความชอบคล้ายกันในหลายเรื่อง ภายในห้องจึงมีแต่เสียงหัวเราะสดใสแว่วออกมาเป็นระยะตอนที่จี้หานอีรั้งให้ชุยจาวอวิ๋นอยู่ร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน ชุยจาวอวิ๋นก็มีท่าทีลังเลเล็กน้อย "หากท่านโหวเสิ่นกลับมาเล่าเจ้าคะ?"ความจริง จี้หานอีแทบไม่ค่อยได้ร่วมรับประทานมื้อค่ำกับเสิ่นซื่อสักเท่าใด ช่วงหลายวันนี้เสิ่นซื่อยิ่งงานยุ่ง คงไม่มีทางกลับมาเร็วถึงเพียงนี้จี้หานอีบอกเรื่องนี้แก่ชุยจาวอวิ๋น ฝ่ายชุยจาวอวิ๋นเองก็ยังไม่อยากกลับเร็วเช่นกัน นางจึงตอบตกลงทั้งสองหวนกลับไปพูดคุยถึงเรื่องราวแปลกประหลาดที่เคยอ่านพบในนิยายประโลมโลก ส่งผลให้เกิดเสียงหัวเราะดังเล็ดลอดออกมาจากด้านในห้องโถงเล็กเป็นระยะวันนี้งานในมือเสิ่นซื่อสะสางเสร็จสิ้นไปพอสมควร เขาจึงกลับจวนได้เร็วกว่าช่วงก่อนหน้า ขณะยืนรับฟังเสียงหัวเราะอยู่หน้าม่านกั้น เสียงหัวเราะอันสดใสดุจนกขมิ้นของจี้หานอีที่ดังแว่วออกมานั้น ก็ทำให้เสิ่นซื่อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ได้แต่นึกในใจว่าช่วงหลายวันที่เขาไม่อยู่ นางดูจะใช้ชีวิตได้อย่างอิสระเสรีเสียจริงเ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 677
จี้หานอีหันไปมองชุยจาวอวิ๋นด้วยความประหลาดใจ นึกไม่ถึงเลยว่าชุยจาวอวิ๋นจะมีความคิดเช่นนี้คราวก่อนตอนนางไปเยือนจวนผิงหนานโหวก็พบว่าสกุลชุยเป็นตระกูลใหญ่ที่ปรองดองกันอย่างหาได้ยาก บรรดาพี่น้องสตรีในจวนมีความสัมพันธ์อบอุ่น พี่น้องบุรุษรักใคร่เกื้อกูลกัน ดังนั้น ตอนที่นางได้ยินพี่น้องสตรีสกุลชุยเอ่ยปากทวงความยุติธรรมแทนชุยจาวอวิ๋นเมื่อคราวก่อน จึงไม่ได้มีความรู้สึกโกรธเคืองแต่อย่างใดน้องสาวของชุยจาวอวิ๋นก็สนิทสนมและรักใคร่นางยิ่ง ฮูหยินใหญ่ชุยกับฮูหยินรองชุยยิ่งเอ็นดูและปกป้องชุยจาวอวิ๋น พูดตามตรง หากจวนสกุลกู้สามารถรักใคร่กลมเกลียวกันเช่นเดียวกับจวนผิงหนานโหว จี้หานอีเองก็คงปรารถนาจะกลับไปเยี่ยมสกุลกู้ให้บ่อยขึ้นเช่นกันนางเองจึงไม่เข้าใจเลยว่า เหตุใดชุยจาวอวิ๋นถึงได้มีความคิดเช่นนี้จี้หานอีกล่าว “ชีวิตเช่นนั้นนับว่าอิสระก็จริง แต่ก็มีคำกล่าวที่ว่าหากไม่ก้าวลงจากโถงเรือน ยามนั่งมองอย่างน้อยก็มีลำธารกับหุบเขาให้ชมดู”“เหตุผลที่ผู้คนพากันชื่นชมและสะสมภาพวาดทิวทัศน์ขุนเขาสายน้ำ ก็เพราะยากจะตัดใจละทิ้งความผูกพันใด ๆ ในโลกีย์วิสัย จึงทำได้เพียงฝากฝังจิตวิญญาณไว้ในภาพทิวทัศน์เหล่านั้น”
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 676
ข้าวของเครื่องใช้ซึ่งตกแต่งอยู่ที่นี่ล้วนวิจิตรบรรจงและมีสีสันสดใส ท่านโหวเสิ่นผู้สวมใส่อาภรณ์สีดำสนิทตลอดทั้งปี ดูไม่น่าจะชื่นชอบสีสันเหล่านี้สักเท่าใดจี้หานอีพินิจภาพวาดสองม้วนของชุยจาวอวิ๋น พูดตามตรง หากเทียบกับผลงานก่อนหน้านี้ ภาพทั้งสองม้วนนี้ก็นับว่าวาดได้ดีขึ้นจริง ๆ ย่อมดูออกว่าชุยจาวอวิ๋นตั้งใจวาดสุดฝีมือจี้หานอีเรียกชุยจาวอวิ๋นให้มานั่งเคียงข้าง พลางชี้ไปที่ยอดเขาในภาพวาดแล้วกล่าว “ก่อนหน้านี้การไล่ระดับสีหมึกในภาพของเจ้ายังขาดความลึกซึ้งไปบ้าง แต่บัดนี้การไล่ระดับสีหมึกกลับให้กลิ่นอายความเก่าแก่โบราณ การเว้นที่ว่างสำหรับมวลเมฆหมอกตรงกลางนี้ก็ทำได้พอเหมาะยิ่งนัก”กล่าวพลางจี้หานอีก็ชี้ไปทางด้านล่างของภาพ “เพียงแต่น้ำหนักพู่กันตรงต้นไม้และโขดหินในระยะใกล้ดูจะเบาบางไปสักนิด ทั้งสีหมึกก็ดูขุ่นมัวไปบ้างเนื่องจากผสมน้ำมากเกินไป”“แต่ที่น่าเสียดายสุดก็คือสีดินแดงตรงจุดนี้ เจ้ารีบลงสีเกินไป จึงพาลทำลายกลิ่นอายอันสดชื่นของภาพไปทั้งหมด”เมื่อแสดงความคิดเห็นจบ จี้หานอีก็รีบหันไปมองชุยจาวอวิ๋น ก่อนกุมมือของอีกฝ่ายไว้พลางกล่าว “ทว่าตัวข้าเองก็ตื้นเขินด้วยความรู้ ที่กล่าวไปเมื่อครู
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 675
จี้หานอีย่อมยินดียิ่ง เดิมทีนางก็ชื่นชอบชุยจาวอวิ๋นอยู่แล้ว จึงรีบตอบจดหมายให้คนนำไปส่งทันทีครั้นถึงยามบ่าย ชุยจาวอวิ๋นก็มาเยือนตามที่บอกไว้ความจริง จี้หานอีเองก็อยากหาใครสักคนมาพูดคุยด้วยอยู่พอดีความน้อยเนื้อต่ำใจตลอดหลายวันที่ผ่านมา รวมถึงคำพูดของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นนั้น แม้นางจะพยายามเกลี้ยกล่อมตนเองให้ปล่อยวางทุกสิ่ง ทั้งตัวนางก็เคยผ่านการหย่าร้างมาแล้ว ยังจะมีเรื่องใดให้ปลงไม่ตกอีกหรือ ทว่าความตะขิดตะขวงใจอันเลือนลางเหล่านั้นกลับยังคงผุดขึ้นมาเป็นระลอกจนชวนให้รู้สึกขมขื่นใจ ภายในจวนแห่งนี้ จี้หานอีไม่มีผู้ใดที่พอจะพูดคุยเปิดอกด้วยได้เลยจริง ๆ การที่ชุยจาวอวิ๋นมาเยือนในยามนี้จึงนับว่าประจวบเหมาะยิ่งนักด้วยยังอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ ชุยจาวอวิ๋นจึงสวมใส่อาภรณ์สีสันเรียบง่ายและดูหมดจดเช่นเคย นางสวมชุดผ้าอวิ๋นจิ่นเนื้อเรียบสีฟ้าอ่อน บนเรือนผมประดับเพียงปิ่นหยกสองเล่ม และเนื่องจากเดิมทีนางก็มีรูปโฉมที่ดูบริสุทธิ์งดงามอยู่แล้ว การแต่งกายอันเรียบง่ายนี้จึงยิ่งช่วยขับเน้นความงามของนางให้โดดเด่นขึ้นไปอีกแต่ไหนแต่ไรมาจี้หานอีไม่ค่อยใส่ใจรูปโฉมของผู้คนรอบกายนัก ทว่าสำหรับชุยจาวอวิ๋น นางกลั
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 674
เสิ่นฉางอวี้รู้ความถึงเพียงนี้ แม้นางไป๋ไม่สบอารมณ์ก็ต้องแสร้งทำทีว่ายินดีไปก่อนบนใบหน้านางฝืนยิ้มแห้งแล้ง ขณะโน้มกายประคองเสิ่นฉางอวี้ให้ลุกขึ้น ก่อนหันไปมองฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นแล้วกล่าว “ท่านแม่กล่าวได้ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ เรื่องการออกเรือนของเด็กคนนี้ ข้าเองก็ใส่ใจอยู่เช่นกัน”ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นพยักหน้ารับด้วยความพึงพอใจ ก่อนกล่าวต่อ “ในเมื่อเป็นคุณหนูสกุลเสิ่น อย่างไรก็ไม่มีวันตกต่ำถึงขั้นต้องไปเป็นอนุภรรยาผู้ใด ต่อให้ต้องแต่งกับคนธรรมดา ก็ยังดีกว่าเป็นอนุภรรยาผู้อื่น”“พ่อสามีเจ้า สามีเจ้า รวมถึงตัวข้า ล้วนเห็นพ้องตามนี้ เจ้าก็จงจำไว้ให้ขึ้นใจ บุตรธิดาที่เกิดจากอนุภรรยาก็ใช้แซ่เสิ่นเช่นกัน จวนสกุลเสิ่นของเราเป็นตระกูลขุนนางมือสะอาด ย่อมไม่กระทำเรื่องพรรค์นั้นเพื่อประจบสอพลอผู้คน”นางไป๋รู้สึกอยู่ลึก ๆ ว่าฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นคล้ายกำลังพูดตักเตือนตน จึงได้แต่ฝืนยิ้ม ทว่าลับหลังกลับแอบถลึงตาใส่เสิ่นฉางอวี้เล็กน้อยจี้หานอีนั่งอยู่ในความเงียบมาโดยตลอด มีพูดคุยกับนางชุยบ้างเป็นระยะ เมื่อได้ฟังคำพูดของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นเมื่อครู่ นางก็รู้สึกนับถือความคิดอ่านของหญิงชราอยู่ไม่น้อยตระกูลข
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 673
แต่หญิงชราก็ไม่ได้รู้สึกคัดค้าน ด้วยในสายตานางเสิ่นซู่อี๋ก็นับเป็นดรุณีที่เพียบพร้อมทุกด้าน ไม่ว่าจะเรื่องพรสวรรค์หรือรูปโฉมหน้าตาก็จัดว่าไม่เป็นรองผู้ใด แทนที่จะให้องค์ชายรองไปแต่งกับผู้อื่น ไม่สู้ให้แต่งกับสตรีในตระกูลตนเองย่อมดีกว่ายิ่งไปกว่านั้น หลายปีมานี้นางไป๋ก็ปรนนิบัตินางอย่างสุดความสามารถ ซ้ำความกตัญญูที่เสิ่นซู่มีต่อนาง หญิงชราก็ล้วนประจักษ์อยู่ในใจ แม้ใบหน้าจะไม่ได้แสดงท่าทีใด แต่ก็ตอบกลับไปว่า "ฮองเฮามีพระประสงค์คัดเลือกพระชายาให้องค์ชายรองจริง ๆ อีกไม่กี่เดือนองค์ชายรองก็จะอายุครบสิบเก้าพรรษาแล้ว สมควรแก่เวลาเลือกพระชายาเสียที""อีกสองเดือนจะมีการจัดงานแข่งขันตีคลี บรรดาคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ก็จะไปร่วมงานด้วย คงมีการประลองฝีมือตามธรรมเนียมเดิมเป็นแน่ ในเมื่อองค์ชายรองโปรดปรานการตีคลี เช่นนั้นก็ให้ซู่อี๋ลองไปร่วมงานดูเถิด"กล่าวพลางก็ปรายตามองนางไป๋ปราดหนึ่ง "ส่วนจะสำเร็จหรือไม่ หาใช่ขึ้นอยู่กับความต้องการของข้า และก็ไม่ใช่ความต้องการของฮองเฮาเช่นกัน เพราะเรื่องนี้ต้องดูพระประสงค์ขององค์ชายรองและฮ่องเต้เท่านั้น เจ้าเข้าใจหรือไม่?""เรื่องนี้ข้าจะไม่ออกหน้า ทุกสิ่งปล่อย
Anda juga akan menyukai
สามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ27.7K Dibacaจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน27.9K Dibacaยอดหมอหญิงมหัศจรรย์
จูน442.9K Dibacaสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์23.7K Dibacaบันทึกรักวิศวกรสาวข้ามภพ
Kanpiman122 Dibacaฮูหยินเอก
ไป๋เหลียน/ฑริกา300 Dibacaย้อนเวลามาเป็นมารดาสู้ชีวิต (แต่ชีวิตดันสู้กลับ!)
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่349 Dibacaสตรีอุ่นเตียงของพระรอง
ไป๋เจวี๋ย258 Dibaca
