เข้าสู่ระบบจุดจบของคนปากเปราะก็คือความตาย แม่ค้าเขียงหมูอย่างฟางจิ่วหลินตายแล้วฟื้นขึ้นมาในร่างของมารดาลูกสามที่อ่อนแอเหมือนพลับนิ่ม เมื่อเห็นว่าเด็กแฝดกำลังถูกลากตัวไปขาย ไฟของนักสู้ในตัวเธอก็ลุกโชนขึ้นมาทันที!
ดูเพิ่มเติมคำโปรย
จุดจบของคนปากเปราะก็คือความตาย แม่ค้าเขียงหมูอย่างฟางจิ่วหลินตายแล้วฟื้นขึ้นมาในร่างของมารดาลูกสามที่อ่อนแอเหมือนพลับนิ่ม เมื่อเห็นว่าเด็กแฝดกำลังถูกลากตัวไปขาย ไฟของนักสู้ในตัวเธอก็ลุกโชนขึ้นมาทันที! -------------แนะนำเรื่อง เพราะเผลอไปพูดถึงเรื่องส่วนตัวของผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ แม่ค้าเขียงหมูอย่างฟางจิ่วหลินถึงต้องมีจุดจบที่น่าอนาถ แต่ทว่านั่นยังไม่ใช่จุดจบที่แท้จริงของเธอ เพราะหลังจากที่เธอสิ้นใจตายลงแล้ว สวรรค์ก็เหวี่ยงให้เธอมาอยู่ในยุค 70 หนำซ้ำยังต้องมาอยู่ในร่างของมารดาลูกสามที่อ่อนแอปวกเปียกสู้ใครก็ไม่ได้ ลูกสาวฝาแฝดทั้งสามกำลังถูกชายฉกรรจ์ลากตัวออกไปจากบริเวณบ้านเพื่อนำไปขายให้พวกแก๊งค้ามนุษย์ ประจวบเหมาะกับที่มารดาคนนี้ฟื้นขึ้นมาพอดี ดังนั้นคิดจะพรากลูกน้อยไปจากอกแม่ ก็ข้ามศพหญิงแกร่งจากต่างโลกคนนี้ไปก่อนเถอะ! ส่วนมนุษย์ป้าลิ้นสองแฉกคนนั้นก็อย่าหวังว่าเธอจะญาติดีด้วย หน้าตาไม่ได้เหมือนแม่ของเธอซะหน่อย เรื่องอะไรที่เธอต้องเกรงใจและต้องให้ค่า งูพิษร้ายหากไม่ตีให้ตาย สักวันมันก็ต้องหันมาแว้งกัด! ส่วนสามีเฮงซวยคนนั้น มันจะหนีไปมุดหัวอยู่ที่ไหน ก็ช่างหัวมันปะไร ลูกแฝดแค่สามคน ทำไมเธอจะเลี้ยงดูเองไม่ได้! หากเตือนแล้วไม่ฟัง แม่จะกระโดดถีบสองขาให้ดูเป็นขวัญตา!-------------
ข้อมูลเรื่อง
เรื่อง : 1975 เกิดใหม่มาเป็นมารดาปากร้าย พร้อมระบบราชินีบัญชาสรรพสัตว์
เขียน : หวงตี้ny
สำนักพิมพ์ : ครีษมายัน1638
เผยแพร่อีบุ๊คครั้งแรก : เมษายน 2569
จัดรูปเล่ม/พิสูจน์อักษร : เว้าวอนอักษร
ปกนิยาย : ปกนิยาย by หวงตี้ - ปกนิยายเรื่องนี้สร้างจาก Artificial Intelligence
ติดต่อนักเขียน อ***ล : supranee.phumphila@kkumail.com
ติดตามผลงานนักเขียน แฟนเพจ : ครีษมายัน1638Writing
-------------
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นจากจินตนาการเท่านั้น ไม่ได้อิงหลักการใด สถานที่และตัวละครล้วนถูกสมมุติขึ้นมาทั้งสิ้น
นิยายเรื่อง 1975 เกิดใหม่มาเป็นมารดาปากร้าย พร้อมระบบราชินีบัญชาสรรพสัตว์ สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์
เว้นแต่ได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของผลงาน หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำการละเมิดอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น
หากผิดพลาดประการใด โปรดชี้แนะด้วยคำสุภาพ เนื่องจากนักเขียนใจบาง ขอให้สนุกกับโลกจินตนาการของหวงตี้คนงาม ณ บัดนี้
บทที่ 39 ความแตก (2)‘จบกัน!!! ความลับที่อุตส่าห์ปกปิดมาได้ตั้งนาน’ -...-'มู่กู้หลางหน้าซีดเผือด ไม้กวาดในมือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดัง 'แกรก' เหงื่อเย็นเยียบผุดพรายขึ้นเต็มแผ่นหลังกว้างและกรอบหน้า มือหนาที่เคยจับปืนสาดกระสุนอย่างไม่สั่นไหว ในตอนนี้กลับสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ มือเท้าของชายฉกรรจ์ร่างสูงคล้ายว่าอ่อนเปลี้ยเสียแรง อากัปกิริยาที่แสดงออกมา ดู ๆ ไปแล้วก็เหมือนเด็กเล็กที่ถูกจับได้ว่าแอบขโมยเงินแม่ไปซื้อขนมยังไงอย่างงั้น“นี่นาย… ได้ยินเสียงพูดของหงเซ่อด้วยงั้นเหรอ?”น้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่นดุจท้องฟ้าในยามก่อนพายุจะตั้งเค้า หลุดออกจากริมฝีปากบางของฟางจิ่วหลิน หญิงสาวค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นยืน แผ่นหลังเหยียดตรงแด่วเหมือนทวนเหล็กกล้า เธอก้าวเดินอย่างเชื่องช้าเข้าไปหาเขา รังสีนางพญาแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเธอมู่กู้หลางที่เห็นอย่างนั้นก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ขาทั้งสองข้างพลันอ่อนแรงยวบยาบจนแทบจะทรุดตัวลงไปนอนกองอยู่กับพื้น"ละหลิน&hel
บทที่ 39 ความแตก (1)19.45 น. ของวันเดียวกันนี้พายุหิมะโหมกระหน่ำพัดผ่านแนวป่าหมอกไท่ซาน เสียงลมหวีดหวิวใกล้เคียงเสียงคร่ำครวญของภูตผีปีศาจ ทว่าภายในถ้ำหินปูนที่ถูกเนรมิตเป็นวิมานขนาดย่อม กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากฮีตเตอร์และกลิ่นหอมของเนื้อหมูตุ๋นซีอิ๊วที่เพิ่งพร่องไปจากหม้อดินเผาวันนี้ถือเป็นครั้งแรกที่ฟางจิ่วหลินอนุญาตให้มู่กู้หลางก้าวเท้าเข้ามาเหยียบภายในถ้ำได้ แต่ทว่าต้องแลกมาด้วยการช่วยทำความสะอาด และไม่ถามอะไรให้มากมาย หากสงสัยอะไรก็ให้เก็บเอาไว้ในใจ ไม่อย่างนั้นเธอจะไล่ให้กลับออกไปกางเต็นท์นอนอยู่หน้าปากถ้ำเหมือนเดิมมู่กู้หลางยอมทำตามเงื่อนไขของเมียทุกอย่าง เมียไม่ให้ถามเขาก็จะไม่ถาม เมียไม่ให้สงสัยอะไรเขาก็จะไม่สงสัยอะไร เขาจะยอมกลายเป็นไอ้ตัวโง่งมให้เธอชักเชิดบงการได้ทุกอย่างเมื่อเหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายในตลาดสงบลง กิจการค้าขายเนื้อสุกรไร้วิญญาณของฟางจิ่วหลินก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น ทั้งยังทำกำไรมหาศาลจนกวาดธนบัตรใบละสิบหยวนและคูปองต่าง ๆ มาได้เป็นกอบเป็นกำ ฟางจิ่วหลินพึงพอใจกับผลลัพธ์มากจริง ๆ
บทที่ 38 พลิกผัน (2)เซี่ยต้าเหล่ากลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เหงื่อกาฬแตกพลั่กแม้ในฤดูหนาว มันรู้ดีว่าวันนี้มันได้ก้าวเท้าเข้าสู่ประตูปรโลกไปแล้วครึ่งตัว! สุนัขลอบกัดอย่างมัน ไม่มีทางต่อกรกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังโกรธเกรี้ยวได้เลยหากไอ้กู้หลางมันมาคนเดียวเหมือนทุกครั้งก็คงจัดการเด็ดหัวมันได้ง่ายดายเหมือนปอกกล้วย แต่นี่มันพาลูกน้องแห่มามากถึงห้าสิบคนเชียว แม้ไม่อยากยอมรับ ก็คงต้องยอมรับแล้วสินะ ว่าแผนซ้อนแผนที่เซี่ยต้าเหล่าวางไว้อย่างดี มันดันพังทลายลงอย่างไม่เป็นท่าในสภาวะบรรยากาศที่ตึงเครียดจนใครหลายคนในที่นี้แทบหายใจไม่ออก ในทางกลับกันฟางจิ่วหลินหญิงแกร่งจากโลกอนาคต กลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นสายหนึ่งที่ก่อตัวขึ้นในหัวใจหัวใจของฟางจิ่วหลินเต้นแรงขึ้นหลายจังหวะ ดวงตาคู่สวยของหล่อนจ้องมองแผ่นหลังกว้างของเขาอย่างไม่วางตา หล่อนรู้ชัดเจนแล้วว่า หล่อนไม่เพียงแค่หวั่นไหวให้เขา แต่หล่อนนั้นหลงรักเขาเข้าแล้วเต็มเปา กำแพงน้ำแข็งที่แข็งแกร่งและสูงลิ่วในใจเกิดรอยร้าวจนยากจะประสานคืนดังเดิม‘มู่กู้หลาง… ในเมื่อหัวใจของฉันมันเร
บทที่ 38 พลิกผัน (1)ท่ามกลางเกล็ดหิมะเม็ดเล็ก ๆ ที่โปรยปรายลงมาจาง ๆ กองกำลังชายชุดดำแหวกทางออกเป็นสองฝั่งอย่างเป็นระเบียบให้ความรู้สึกเสมือนกองกำลังทหารที่ถูกฝึกมาอย่างดี เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่กำยำที่ก้าวเดินออกมาอย่างช้า ๆ ด้วยท่าทางสง่างามน่ายำเกรงมู่กู้หลาง ในชุดเสื้อโค้ตหนังสีดำสนิทที่ชายเสื้อสะบัดพลิ้วไปตามแรงลม นัยน์ตาสีดำรัตติกาลดุดันและเย็นเยียบจนสามารถแช่แข็งวิญญาณของผู้ที่สบตาได้ รอยแผลเป็นที่หางคิ้วยิ่งขับเน้นให้ใบหน้าคมคายนั้นดูเหี้ยมเกรียมราวกับพญายมราชที่หลุดขึ้นมาจากขุมนรกนี่ไม่ใช่คุณลุงหน้าโง่ ที่ยอมให้ลูก ๆ ทำตัวเย่อหยิ่งใส่ นี่ไม่ใช่สุนัขหน้าหนาที่ยอมคุกเข่าให้ภรรยารีดไถอยู่ทุกวี่ทุกวัน แต่วินาทีนี้… ตอนนี้… เขามาในคราบของเฮียเฟิ่งราชามาเฟียไร้พ่าย ผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จแห่งโลกใต้ดินเมืองหวยเฉิง"พะ...พี่มู่!" หลี่ลี่เหมยเบิกตากว้าง ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความเคียดแค้นแปรเปลี่ยนเป็นความดีใจจนเนื้อเต้น หล่อนรีบจัดแจงเสื้อผ้าและทรงผม เตรียมจะวิ่งถลันเข้าไปหาชายในดวงใจอย่างระริกระรี่เหมือนหมาเจ





