Masukบทส่งท้าย
ลิ้นรวดเร็วทั้งดูดน้ำหวาน ทั้งตวัดเลียกลืนกิน สลับกับนิ้วระรัวซึ่งล้วงควักสอดแทรกดึงเข้าออกในโพรงถ้ำแคบจนกายบางสั่นระริก
อ๊ายย... เสียว
ครั้นเห็นว่าชายาสาวใกล้จะเสร็จสม อ๋องหนุ่มจึงเลื่อนริมฝีปากขึ้นไปสอดลิ้นควานกวัดเกี่ยวความชุ่มฉ่ำในโพรงปากนุ่มพลางขย้ำขยี้เต้าทรวงใหญ่ล้นซึ่งกระเพื่อมสั่นไหวไปตามห้วงแห่งความเร่าร้อนโดยปล่อยให้ดุ้นลำแข็งนาบประกบอยู่ตรงเรียวขาของนางปลุกความกระสันอยากจนใจสั่นระริก
ปลายลิ้นร้อนยังคงเย้าแหย่หยอกล้อในอุ้งปากอุ่นเป็นพัลวันชวนให้ลิ้นเล็กแลกเปลี่ยนดูดกลืนความหอมหวาน กวัดเกี่ยวดูดดึงจนนัวเนียเปียกไปทั่วใบหน้า
แม้จะรู้สึกว่าร่องบุปผาของนางน่ากระแทกให้น้ำทะลักช่องทางสีหวานอย่างสาแก่ใจเพียงใด
หรือคิดว่าหากเอาปลายหัวบานของเขาไปถูเขี่ยกับติ่งเสียว นางจะดิ้นพล่านเพียงใด
แต่จ้าวจื้อหมิงก็ยังคงไม่ลงมือโจมตีด้วยท่อนลำเขื่องใหญ่โตที่ปูดโปนเต็มไปด้วยเส้นเลือด
ซ่งอี้หนิงจึงเป็นฝ่ายเอื้อมไปจับแท่งกายของอีกฝ่ายเพื่อชักขึ้นลงเห็นส่วนปลายซึ่งมีน้ำใสเยิ้มพร้อมทะลุทะลวง
บัดนี้
ตอนที่แปด คงปล่อยไว้ไม่ได้แล้วด้วยพวกเขาโยกคลอนอยู่กลางพงหญ้า ทั้งร่างกายของไป๋เมิ่งอิงยังเล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัด ยามนี้นางจึงโดนแรงกระแทกจนตัวสั่นสะท้านไม่อาจยืนตรงชายหนุ่มย่อตัวลงจนรู้สึกเมื่อยจึงปรับเปลี่ยนท่วงท่าหมุนกายบางให้หันหลังเลื่อนฝ่ามือหนึ่งมาที่ทรวงอกที่กระเพื่อมเด้งส่วนอีกมือรั้งสะโพกของนางเชิดขึ้นจากนั้นแรงถาโถมจึงโหมกระหน่ำทะลุทะลวงเข้าใส่ร่องช่องทางจนเดือดพล่านไร้ความนุ่มนวลอย่างเช่นช่วงแรกเมื่อท่อนลำมุดเข้ามุดออกได้อย่างถนัดไป๋เมิ่งอิงที่เห็นความแปรเปลี่ยนได้แต่ปล่อยเนื้อตัวให้ล่องลอยไปตามความกระสันที่ลุกโหมด้วยถูกกระแทกกระทั้นสะท้านสะเทือนจนร่างกายกระเด็นกระดอนโดนแรงยิ่งโพรงนุ่มบีบรัดเข้าหากันด้วยความเสียวซ่านเกินทานทน แท่งเนื้อใหญ่ข้างในย่อมขยับเข้าออกได้ยากลำบากขึ้นชายหนุ่มจึงงัดลำท่อนเสยดุ้นเอ็นกระแทกรัวเร็วกระหน่ำสะโพกเข้าใส่ก้นขาวชักพาดุ้นกายเข้าๆ ออกๆเร็วแรงตามอารมณ์เร่าร้อนที่ลุกเป็นไฟการสอดใส่ทิ่มแทงที่แตกต่างจากตอนแรกเริ่มราวหน้ามือเป็นหลังมือสร้างแรงโห
ตอนที่เจ็ด อย่ามัวถามได้หรือไม่ไป๋เมิ่งอิงรอเวลาจนพวกเขาเริ่มแยกย้ายกระจายตัวจึงส่งสายตาและรอยยิ้มสื่อความหมายแล้วทำทีเดินกระย่องกระแย่งเพื่อลุกไปข้างหลังอย่างเงียบๆไม่ทันไรมือหนาจึงก้าวเข้าช่วยพยุง“เจ้าจะไปที่ใดหรือ?”“เอ่อ...ข้าอยากถ่ายเบาเจ้าค่ะ” ใบหน้าหวานก้มลงด้วยความขัดเขินซึ่งอิ๋งซ่านฮัวย่อมเข้าใจดีจึงเพียงพยุงนางเดินไปส่งยังพงหญ้าแล้วหันหลังยืนรอ“ว้าย!”เสียงตื่นตระหนกเรียกให้ชายหนุ่มพุ่งตัวเข้าไปใกล้แต่ภาพที่เห็นมีเพียงร่างบางที่ยืนเปลือยช่วงล่างจนเห็นเนินโหนกนูนอย่างชัดเจนไป๋เมิ่งอิงแสร้งลนลานแต่ยิ่งมากลับกลายเป็นแม้แต่เสื้อด้านบนก็หลุดลุ่ยไปด้วยจนเห็นความอวบอิ่มผลุบๆ โผล่ๆใบหน้าที่มีน้ำตาคลอเงยขึ้นอย่างขอความช่วยเหลือทั้งยังเซด้วยไม่อาจยืนตรงได้อีกอิ๋งซ่านฮัวไม่อาจคิดมากได้แต่ปราดเข้าไปรับร่างบางมาอยู่ในอ้อมแขนเป็นจังหวะให้ปีศาจสาวยั่วยวนด้วยทรวงอวบหยุ่นที่ถูไถไปกับเรียวแขนไป๋เมิ่งอิงเงยหน้าสบสายตาที่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็
ตอนที่หก ขอล่วงเกินแม่นางแม้ไม่อยากร่านร้อน แต่ไป๋เมิ่งอิงย่อมปฏิเสธไม่ได้เมื่อมองเห็นลูกน้องทหารหลายคนออกตามหาแม่ทัพของตนเองที่นอนหมดเรี่ยวแรงอยู่ด้านในโรงเตี๊ยมในใจของปีศาจสาวรู้สึกตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่งจนแทบเฝ้ารอให้พวกเขาใกล้เข้ามาไม่ไหวทหารหลายคนนี้ล้วนมีร่างกายกำยำแข็งแรง น่าสนใจมากปีศาจสาวเฝ้ารอให้ทหารเหล่านั้นเข้ามาด้านในแล้วจึงวางแผนปรากฎกายยั่วยวนแต่กลับได้ยินความร้อนรนกลัดกลุ้มด้วยแม่ทัพเซียวผู้สูญหายเป็นคนสำคัญ“ท่านแม่ทัพหายไปเช่นนี้พวกเราจะทำเช่นไรดี”“นั่นสิ แคว้นศัตรูมาจ่อทัพอยู่หน้าประตูเมืองเยี่ยงนี้ ขาดผู้นำแล้วพวกเราจะป้องกันอย่างไรได้”“อาวุธที่ขอก็ยังส่งเรื่องไปไม่ถึงเมืองหลวง ข่าวการศึกก็ยังไม่มีผู้ใดรับรู้ แม้แต่เสบียงอาหารก็ไม่มีส่งมา หรือว่าแคว้นของพวกเราจะถึงกาลล่มสลายแล้ว”หา! ล่มสลายเชียวหรือ?นาง...นางเพียงอยากได้พลังหยางเท่านั้นปีศาจสา
ตอนที่ห้า นี่คงเป็นแค่ฝันตื่นหนึ่งเท่านั้นเซียวหยวนซานย่อมไม่รู้ความคิดภายในใจของอีกฝ่าย เขาเพียงเสร็จสมสุขสันต์อย่างต่อเนื่องหลายครั้งหลายคราวทว่าความต้องการยังคงล้นเปี่ยมไม่จางหายแม่ทัพหนุ่มจึงยังคงมุ่งมั่นโยกร่างปล่อยลาวาอุ่นร้อนเข้าไปในร่องกลีบสีหวานด้วยแรงจ้วงโจนอันหนักหน่วงตลอดทั้งคืนเดิมทีเขาคิดว่านางเป็นเพียงสตรีบอบบางย่อมต้องว่าง่ายคล้อยตามและอาจหมดแรงเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นแต่ผ่านไปหลายคราแล้วนางกลับสู้ไม่มีถอยทั้งยังตอบสนองได้อย่างดีไม่มีแผ่วหากเขาพลั้งเผลอหลับตา นางถึงขั้นขึ้นขย่มอย่างเริงร่าราวกำลังกำชัยชนะเหนือเขานั่นย่อมทำให้แม่ทัพหนุ่มไม่อาจยอมแพ้ได้แต่สรรหาท่วงท่าสารพัดเพื่อกลั่นแกล้งรังแกนางให้อ่อนแรงแม้ทุกคราที่ถอดถอนอาวุธแกร่งออกมาจากร่องรูบวมแดง เซียวหยวนซานจะรู้สึกว่าเลือดลมปั่นป่วนเรี่ยวแรงเหือดหายคล้ายถูกสูบออกไปจากกายแต่แม่ทัพเซียวย่อมไม่คิดมากด้วยเป็นธรรมดาสำหรับการเสพสมซึ่งต้องเหน็ดเหนื่อยแรงกายอยู่บ้างทั้งเขายังมั่นใจในความแข็งแกร่งข
ตอนที่สี่ ผู้ใดกันแน่ที่ต้องคลานท่าทางร่อนเอวยกสะโพกเด้งเข้าเด้งออกเพื่อโยกตัวเองให้รับกับจังหวะการมุดสอดของแท่งทวนแข็งช่างเห็นถึงความพยายามสร้างความเสียวยิ่งนักร่างบางหลับหูหลับตาขย่มซ้ายโยกขวาเพื่อให้ความปูดโปนได้ครูดลากโดนจุดเสียวด้านในของตนเองมากที่สุดเมื่อเห็นเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นเต็มกรอบหน้าและผิวกายขณะเสียงลมหายใจหอบกระเส่าสอดประสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังหยาบโลนไปทั่วสุดท้ายชายหนุ่มจึงทนไม่ไหวใช้สองมือช่วยยกก้นกลมกลึงเพื่อส่งแรงเร่งอัดให้ร่องแคบยกเด้งสอดรับกับความแข็งแกร่ง“ซี้ด...อื้อ...” ปีศาจสาวเด้งหน้าเด้งหลังได้ไม่นานก็พบความสุขหรรษาทะยานสู่ความกระสันเสียวจิกเล็บบนไหล่หนาภายในตอดรัดถี่รัวส่งเสียงร้องครวญครางดังลั่นเมื่อเสร็จสมใจแล้วย่อมต้องพักสักหน่อย ไป๋เมิ่งอิงจึงซบหน้าลงกับไหล่กว้างไม่ยอมขยับเขยื้อนอีกเซียวหยวนซานซึ่งถูกปล่อยให้ค้างคาหรือจะยินยอมโดยดีหญิงนางนี้เมื่อครู่โยกเสียงแรงเชียว พอเสร็จสมกลับหยุดเสียอย่างนั้น
ตอนที่สาม ของใหญ่และแข็งแรงช่างดีเช่นนี้ ไม่นานปีศาจสาวก็รู้สึกเสียดเสียวจนสุดจะกลั้นต้องเกร็งท้อง บิดกาย จิกขา ภายในตอดรัดถี่รัว“อื้อออ...เสียวว...ซี้ดดด...”แม่ทัพหนุ่มที่ใกล้จะจะพบพานความสุขสันต์ล่องลอยกลับโดนบีบรัดตอดถี่จนแท่งกายแทบแหลกเอวสอบจึงไม่รอช้าถอนท่อนปูดโปนออกก่อนจะสวนอัดกระแทกกลับเข้าไปใหม่อย่างแรงจนขาโต๊ะโยกเอียงแทบล้มลง“โอ๊ะ! โต๊ะจะพังแล้ว”แม่ทัพหนุ่มย่อมไม่ใส่ใจเสียงที่ร้องเตือนออกมา เขายังคงมุ่งมั่นโยกเข้าโยกออกจนสุดท้ายโต๊ะอาหารที่สั่นสะเทือนก็ทนไม่ไหวล้มครืนลงไปกับพื้นพร้อมน้ำเหนียวสีขาวที่ถูกพ่นใส่ในโพรงถ้ำจนปีศาจสาวรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนข้นเหนียวซึ่งไหลเข้ามาจนล้นร่อง“อ้า...ดียิ่ง”เสียงแห่งความสุขสมเอ่ยดังพร้อมกับมือแข็งแรงที่โอบเอวบางเอาไว้ ไป๋เมิ่งอิงจึงไม่ได้ล้มไปพร้อมกับโต๊ะปีศาจสาวยืนหอบหายใจทั้งแท่งกายที่ยังค้างคาพลางคิดด้วยความอิ่มเอมโชคดียิ่งที่ได้ลิ้มรสพลังหยางที่แข็งแกร่งเช่




![ภรรยาเช่นข้าหาได้ยากยิ่ง [ตัวประกอบ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


