สุดถวิลหา (มาคัส+อแมนด้า)

ทางด้านของอแมนด้า หลังจากวันนั้นวันที่คณะของคุณแกรนด์เดร์เดินทางกลับไปประเทศอเมริกา หล่อนก็แทบไม่ได้ติดต่อใครที่นั่นเป็นเวลานานกว่าหนึ่งเดือน จนในไม่อีกกี่ชั่วโมงข้างหน้านี้ หล่อนกำลังเดินทางไปร่วมแสดงความยินดีกับทั้งสองบ่าวสาวที่ประเทศฮ่องกง ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเจ้าสาว หล่อนมาคนเดียว เนื่องจากบิดาของหล่อนเดินทางไม่ค่อยไหว หัวใจของหล่อนตอนนี้มันตื่นเต้นทุกขณะ เนื่องจากว่าเครื่องกำลังจะลงจอดในไม่กี่นาทีข้างหน้านี้แล้ว

หล่อนติดต่อกับคุณแกรนด์เดร์แล้วว่าจะมาถึงตอนไหน เขาแจ้งว่าจะส่งคนมารับไปพักก่อนที่จะเข้างานเลี้ยง ที่หล่อนวิตกกังวลอยู่นี้ คือหล่อนจะเจอเขาคนนั้นหรือไม่ ในใจไม่อยากเจอหน้าเขาด้วยซ้ำ โทรศัพท์ก็ที่เขาโทรมาก็ไม่อยากรับจนนับครั้งได้ อแมนด้านึกถึงผู้ชายร่างสูงใหญ่บึกบึนคนนั้น แววตาฉายแววกังกลเล็กน้อย

"คุณอแมนด้าหรือเปล่าครับ" เสียงชายหนุ่มที่อยู่ในชุดสูทสีดำ ใส่แว่นตาดำ เดินเข้ามาถามหล่อน สงสัยจะเป็นบอดี้การ์ดของคุณแกรนด์เดร์

"ใช่คะ" เธอหันไปตอบรับเรียกเรียกนั้น แล้วยิ้มอย่างใจดี

"เอ่อผมมาจาก แกรนด์เดร์สันกรุ๊ป ครับ เชิญทางนี้ครับ" บอดี้การ์ดนั้นผายมือให้หญิงสาวเดินนำไปทางลานจอดรถ โดยชายหนุ่มถือกระเป๋าเดินทางตามมาติดๆ อแมนด้าเข้าไปนั่งประตูด้านหลังคนขับทันทีที่เขาเปิดประตูให้

"ออกรถได้" เสียงคุ้นหูนี้ทำให้อแมนด้ารีบเงยหน้าไปมองเจ้าของเสียงที่นั่งอยู่ด้านหน้าข้างคนขับนั้น

"นี่นาย อแมนด้าเอ่ยได้แค่นั้น" แต่หล่อนก็ต้องหยุดนิ่งเนื่องจากมีคนอื่นอยู่ด้วย ใบหน้าหญิงสาวบึ้งตึงทันที หล่อนนั่งหน้านิ่งตลอดทาง จนมาถึงโรงแรมที่พัก ที่ทางแกรนด์เดร์สันกรุ๊ปจัดเตรียมไว้ให้แขก หล่อนรีบลงจากรถอย่างรวดเร็ว โดยหล่อนเดินนำเข้าไปยังตัวตึกอย่างรีบร้อน มาคัส มองหล่อนนิ่งภายใต้กรอบแว่นตาสีดำนั้น

"จะรีบเดินไปไหน ห้องคุณอยู่ทางนู้น" มาคัสเอ่ยขึ้นจากด้านหลังของหล่อน พรางมือหนาก็คว้าข้อมือเจ้าหล่อนแล้วดึงไว้ เพื่อไม่ให้หล่อนเดินไปอีก

"เอ๊ะ นี่นายอย่ามาแต่ต้องตัวชั้นนะ" อแมนด้าหันมาต่อว่าชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว พรางดึงข้อมือของหล่อนให้พ้นจากการเกาะกุมนั้น

"ทำไมจะจับไม่ได้ มากกว่านี้ก็ทำมาแล้ว" มาคัสพูดกวนประสาทหญิงสาว พรางยักคิ้วแล้วทำหน้าแบบกวนๆ

"นี่ไอ้บ้า ไม่เจอกันหลายวัน ปากก็ยังมอมเหมือนเดิม"

"ผมจะถือว่าเป็นคำชมนะ" มาคัสยังคงไม่ปล่อยข้อมือหญิงสาว

"นี่ปล่อยได้แล้วฉันเดินเองได้ นายก็นำทางไปสิ" อแมนด้าสลัดแขนของหล่อนออกจากการเกาะกุมของเขา หล่อนไม่อยากให้ใครเห็นแล้วก็ไม่อยากนึกถึงเรื่องคืนนั้นด้วย

มาคัสไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาเพียงยักไหล่ อย่างไม่ยี่ระ แล้วเดินเฉียดหล่อนเพื่อไปเดินนำหล่อนไปยังห้องพัก เขาเปิดห้องให้หญิงสาว พรางผายมือเป็นเชิงเชื้อเชิญให้เจ้าหล่อนเข้าห้อง อแมนด้าก็เดินนำเข้าไปโดยหล่อนรีบหันมาจะปิดประตูห้องอย่างรวดเร็ว

"อ๊ะ อื้อ นะนี่ไอ้บ้ามาคัส มาขวางประตูทำไมหะ" หญิงสาวส่งเสียงแว๊ดใส่เขา ใบหน้าสวยนั้นบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด

"จะรีบปิดไปไหนหละ ขอคุยด้วยหน่อย" เขาดันบานประตูไว้เป็นการต่อลอง

"คุยเรื่องบ้าอะไร ออกไปนะ ฉันไม่อยากคุยกับนาย"

"แต่ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ ให้ผมเข้าไปเดี๋ยวนี้ หรือว่าต้องให้ใครมาเห็นก่อน" เขาพูดแกมข่มขู่ สายตาเขามองหล่อนอย่างเจ้าเล่ห์ อแมนด้านึกหมั่นไส้เขาที่เขาเอาแต่ขู่หล่อน มันเป็นเหมือนเวรกรรมของหล่อน วันนั้นหล่อนไม่น่าคิดเรื่องเลวๆ เลย ไม่อย่างนั้นวันนี้หล่อนคงไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้หรอก หล่อนต้องมาเสียตัวเพราะเรื่องที่หล่อนก่อขึ้น หล่อนต้องมาถูกคนอื่นบีบบังคับก็เพราะหล่อนเองเป็นคนทำ ไม่น่าเลย อแมนด้า ไม่น่าเลยจริงๆ หญิงสาวคิดในใจก็ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่

อแมนด้าปล่อยให้มาคัสเข้ามาโดยง่าย หล่อนเดินแบบเซ็งๆ เข้ามาด้านใน มาคัสมองตามแผ่นหลังบางของเจ้าหล่อนนั้นนิ่ง รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ตลอดเวลาที่เขามาอยู่ที่นี่ เขาก็ถวิลหาแต่ร่างบางที่ยืนหน้าบึ้งอยู่ตรงหน้าเขานี้ อยากอยู่ใกล้ๆ หล่อน อยากคุยกับหล่อนดีๆ แต่ดูเหมือนว่าสาวเจ้าจะไม่ยอมญาติดีด้วย ชายหนุ่มแอบล็อคลูกบิดประตูโดยหญิงสาวไม่รู้ตัว ไม่รู้แหละหากฤทธิ์มากนัก เขาก็จะจัดการหล่อนให้อยู่หมัดก่อน เพราะตอนนี้ยังพอมีเวลากว่าจะเข้างานเลี้ยง

"เอ้า นายมีอะไรจะคุยก็ว่ามา" อแมนด้าเอ่ยถามชายหนุ่มหลังจากที่หล่อนนั่งลงตรงโซฟารับแขกนั้น

"ทำไมคุณไม่รับสายผมเวลาที่ผมโทรไป

"ทำไมฉันจะไม่รับ บางทีก็ต้องมีธุระบ้างหละ แล้วนายจะโทรอะไรนักหนา"

"ก็อยากจะโทรถามไงว่ารอบเดือนคุณนะมาไหม" ประโยคนั้นทำให้อแมนด้านึกขึ้นได้ สิ่งนี้เองเหรอคือเหตุผลที่เขาโทรหาหล่อน

"ก็มาปกติ ทำไม หากไม่มานายจะรับผิดชอบฉันรึไง" หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงเชิงเย้ยหยัน

"ก็ใช่นะสิ ผมก็มีความเป็นลูกผู้ชายนะคุณ"

"หึ ลูกผู้ชายเหรอ หากเป็นจริงคุณคงไม่ข่มขืนฉันหรอกคืนนั้น" ใบหน้าสวยเชิดขึ้นทันทีที่พูดถึงเรื่องคืนนั้น ดวงตาหล่อนเริ่มจะร้อนผ่าว

"หึ ก็ลูกผู้ชายอย่างผม มันก็เหมาะสมกับลูกผู้หญิงอย่างคุณไง"

"นี่ไอ้บ้ามาคัส ถ้าจะมาถากถางฉันละก้อออกไปเลยนะ ฉันไม่มีอะไรจะคุยอีก" อแมนด้าตะโกนใส่หน้าเขา ดวงตาหวานมองชายหนุ่มนั้นนิ่ง

"ทำไมแค่นี้พูดไม่ได้หรือไง"

"ใช่ฉันไม่อยากฟังมันอีก ฉันลืมมันไปหมดแล้ว"

"ลืมง่ายจังนะแม่คุณ"

"ใช่สำหรับนายรุ่งเช้าฉันก็ลืมแล้ว แต่ถ้าเป็นคนอื่นสิ มันอาจจะตราตรึงใจฉันไปอีกนาน" อแมนด้าพูดด้วยน้ำเสียงยียวนกวนประสาท หล่อนเพียงประชดเขาเท่านั้น เพราะเขาชอบพูดจาถากถางหล่อนนักนิ.... ชิ

"หึ อย่างนั้นเหรออแมนด้า ถ้าอย่างนั้นผมก็จะย้ำมันอีกครั้ง เอาให้มันตราตรึงใจคุณไปอีกนาน"

"ว้ายยย...นี่อย่านะ ไอ้บ้ามาคัส อุ๊บ อื้อออ" หญิงสาวร้องได้แค่นั้น เสียงของหล่อนก็ถูกกลืนหายไปในลำคอ ด้วยฝีมือของปากหยักของชายหนุ่ม มาคัสจับแขนเรียวของหล่อนที่ดีดดิ้นอยู่นั้นยึดมันไว้กับโซฟา ชายหนุ่มบดเรียวปากบางอย่างหนักหน่วง เป้าหมายของเขาคือต้องการให้หล่อนเก็บทุกการกระทำของเขาไว้ตราตึงหัวใจ อแมนด้าเม้มปากไว้แน่น หล่อนจะไม่ยอมให้เขาจูบหล่อนง่ายๆ แน่

"อ๊ะ อ๊ะ อื้อออ" ร่างบางใต้ร่างเขาร้องลั่น เมื่อชายหนุ่มกัดริมฝีปากล่างของหล่อนจนเจ็บจี๊ดขึ้น หล่อนจึงอ้าปากร้องอย่างเจ็บปวด จนทำให้ลิ้นร้อนของเขาเข้าไปสำรวจโพรงปากหวานของหล่อนนั้นจนได้ "อื้อออ" หญิงสาวครางประท้วง โดยลิ้นเล็กหลบลิ้นหนาของเขาเป็นพัลวัน มาคัสใช้ลิ้นหนาของเขาควานไปทั่วมุมปาก ความหอมความหวานของมัน ทำให้เขารู้สึกชอบและหลงใหล ซึ่งหากจะพูดได้ว่าตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาสัมผัสมันเลยก็ว่าได้ เขาจูบหล่อนอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน

"อืมมม" ชายหนุ่มครางออกมาอย่างพอใจ เมื่อหล่อนเริ่มจะไม่ขัดขืนเขาแล้ว เขาค่อยๆ คลายมือหนาของเขาออก โดยเปลี่ยนเป้าหมาย มันเริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างอรชรนั้นไปมา มาคัสอยากจะรู้ว่า ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ หล่อนมีอะไรที่เปลี่ยนไปบ้าง มือหนาของเขาสอดเข้าไปใต้กระโปรงบานของหล่อนนั้น เขาบีบเคล้นเนื้อขาอ่อนของหล่อนไปมาอย่างจงใจ ผิวนางนุ่มลื่นนั้นทำให้เขาลูบมันเล่นอย่างสนุกมือ

"อ๊ะ อ๊ะ" อแมนด้าสะดุ้งครางเมื่อชายหนุ่มแหวกชั้นในตัวจิ๋วของหล่อนเพื่อสัมผัสกลีบกุหลาบอวบอูมของหล่อนได้ถนัดถนี่ หล่อนรีบหุบขาเรียวนั้นอย่างอัตโนมัติ มาคัสเห็นดังนั้นก็จูบหล่อนอย่างหนักหน่วงเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ อแมนด้าจูบตอบเขาบ้างแล้ว โดยขาเรียวของหล่อนก็เริ่มคลายออกอย่างเคลิบเคลิ้ม ชายหนุ่มใช้นิ้วยาวสองนิ้วเกลี่ยกลีบอวบอูมนั้นขึ้นลงไปมา ปากหนาก็จูบหล่อนอยู่อย่างนั้น

หญิงสาวรู้สึกเคลิบเคลิ้มในบทจูบที่เขามอบให้ อแมนด้าเองตอนนี้ร่างหล่อนเริ่มอ่อนยวบยาบแล้ว มือน้อยที่ตอนแรกคอยจะขัดขืนเขานั้น เปลี่ยนเป็นยกขึ้นไปจับบ่ากว้างของเขาแล้วบีบมันแน่น มาคัสถอนจูบหล่อนอย่างเสียดาย เพื่อจัดการกับเสื้อผ้าของเขาเอง ชายหนุ่มถอดชุดของเขาออกโดยเร็ว ไม่นานนักร่างหนาของเขาก็เหลือเพียงบ๊อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น

"ยะ อย่า อื้ออ" อแมนด้าร้องห้ามเขาได้แค่นั้น ปากบางของหล่อนก็ถูกเขาจูบอีกครั้ง ครั้งนี้มาคัสจูบหล่อนอย่างนุ่มนวลและถวิลหา หญิงสาวจูบตอบเขาเหมือนรับรู้อะไรบางอย่างจากเขาได้ หล่อนไม่อยากจะบอกเช่นกันว่ารสจูบที่เขามอบให้นี้หล่อนรู้สึกดีเป็นที่สุด ตลอดเวลาที่เขากลับมานั้น หล่อนไม่เคยนอนหลับสนิทเลยสักคืน หลับตาทีไรจะเห็นแต่ภาพเขากับหล่อนในคืนนั้น

มาคัสถอนจูบหล่อนแล้วเลื่อนเรียวปากกับจมูกโด่งซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ชายหนุ่มขบเม้มมันอย่างจงใจหยอกเย้าหญิงสาวเล่น ลิ้นร้ายของเขาออกมาไล้เลียผิวเนียนนั้นอย่างหลงใหล มือหนาตอนนี้กำลังทำหน้าที่ปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตผู้หญิงของหล่อนออกจนหมด เนื้ออกนูนสีขาวอวบนั้นปรากฏต่อหน้าเขา เมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกแกะออก ชายหนุ่มถึงกับหายใจติดขัด ดวงตาสีนิลมองสองเต้างามนั้นนิ่ง

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊าส์" เสียงอแมนด้าร้องครางกระเส่าเมื่อชายหนุ่มรีบซุกหน้าเข้ากับภูเขาสองลูกที่ใหญ่โตนี้ ชั้นในตัวเขื่องของหล่อนถูกเหวี่ยงออกไปจากตรงนั้นทันที ยอดภูเขาสีแดงอ่อนชูชันท้าทายสายตาเขามาก ปากหนาของเขารีบเข้าครอบครองมันทันที ชายหนุ่มดูดดึงมันอย่างหิวกระหาย ลิ้นร้อนของเขาก็ออกมาเลียวนมันอย่างสนุกสนาน "อืมมมม งืมมมม" มาคัสถึงกับครางออกมาเมื่อเขาแทะเล็มยอดภูเขาสูงของหล่อนอยู่อย่างนั้น

อแมนด้าเองแทบไม่มีแม้เรี่ยวแรงผลักใสเขา ตอนนี้ในกายหล่อนรู้สึกได้ถึงไฟปรารถนาที่เขาเป็นคนจุดขึ้น ก้นบึ้งในใจของหล่อนอยากให้เขาสัมผัสอยู่อย่างนี้ ด้วยความที่หล่อนไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน เขาคือคนแรกที่ทำให้หล่อนพบกับความหฤหรรษ์ แล้วเขาก็ทำให้หล่อนติดใจในรสสวาทที่เขามอบให้หล่อนแล้ว อแมนด้าแอ่นอกอวบเข้าหาใบหน้าคมของชายหนุ่มอย่างลืมตัว ร่างบางตอนนี้บิดเร้าไปมาด้วยความเสียว หล่อนหลงเคลิบเคลิ้มในบทรักของเขา โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้ร่างหล่อนนั้นเปลือยเปล่าเสียแล้ว

มาคัส ถอนปากหนานั้นออกจากอกสวยอย่างเสียดาย ชายหนุ่มลากเรียวลิ้นลงต่ำมาเรื่อยๆ ผ่านสะดือสวยที่เจาะด้วยจิวเวอรรี่เม็ดสีครามนี้ เขาวนลิ้นหนาตวัดทักทายมันสองสามครั้ง จากนั้นเขาก็ไล้ลิ้นร้อนผ่านท้องน้อยลงสู่เป้าหมายที่เขาอยากลิ้มลองอยู่นานแล้ว

"อ๊ะ อ๊ะ อย่า อื้อออ" อแมนด้ารีบผงกศรีษะเพื่อห้ามเขา เพราะเขากำลังจะทำให้หล่อนไม่มีเรียวแรงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ หล่อนจำได้คืนนั้นเขาก็จัดการกับหล่อนแบบนี้ มาคัสไม่ฟังดังที่หล่อนห้าม เขารีบลงเรียวลิ้นสัมผัสสองกลีบกุหลาบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำหวานนั้นทันที

"อืมมมมม" ชายหนุ่มครางด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเมื่อเขาได้ลิ้มรสน้ำหวานใจกลางสาวอีกครั้ง รสชาดที่หอมหวานนั้นมันคงติดตรึงในหัวใจเขา ลิ้นร้อนของเขาเล็มเลียความหวานไปทั่วอาณาบริเวณนั้น ไม่เว้นแม้ซอกกลีบที่มาของน้ำหวานที่ไหลเอ่ออยู่ตลอดเวลานี้

"สู๊บบบบ แพล็บบบบ อ่าส์ จ๊วบบบบบ" เสียงชายหนุ่มละเลงลิ้นรัวดูดดึงน้ำหวานของหญิงสาวฟังแล้วน่าขนลุก อแมนด้าเองนี้ร่างหล่อนเกร็งเสียจนหล่อนเจ็บหน้าท้องไปหมด ชายหนุ่มเล่นช้อนสะโพกผายของหล่อนขึ้นแล้วยกซดมันอย่างกับซดน้ำแกงที่เผ็ดร้อน เห็นเขาซีสซาดจนเหงื่อกายเขาไหลเยิ้มเต็มไปหมด

"อืมมมมม อ่าส์ อ๊ะ หญิงสาวนอนร้องครางกระเส่าทุกครั้งที่เขาดูดดึงน้ำหวานของหล่อน มันเสียวเสียจนขนกายหล่อนลุกซู่ไปทั่วสันพราง

"เสียวเหรอคุณ" เสียงทุ้มของมาคัสเอ่ยถามหล่อนทั้งๆ ที่ปากเขาก็ยังคงจุ่มกลีบงามของหล่อนอยู่อย่างนั้น

"สะ เสียวคะ" อแมนด้าตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"แล้วชอบไหมครับ" มาคัสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่ต่างกัน เขาพูดกับหล่อนอย่างนุ่มนวล "อื้ออออ อ๊าส์" อแมนด้าไม่ตอบหล่อนเพียงจับศีรษะเขากดลงไปยังที่เดิม ที่ๆ เขาปรนเปรอหล่อนอยู่เมื่อครู่ ไม่นานนัก มาคัสก็ถอนเรียวลิ้นออกมาจากตรงนั้น เขาเริ่มจะอดทนไม่ไหวแล้ว เจ้าตอปิโดของเขามันกำลังจะระเบิดเสียแล้ว ชายหนุ่มจับมันออกมาถอดหัวสองสามครั้งจากนั้นเขาก็กดมันลงไปยังเป้าหมายตรงหน้านั้นทันที

" อือ อื้อออ อาส์" อแมนด้าร้องได้แค่นั้น เสียงร้องหล่อนก็เงียบไปเพราะชายหนุ่มปะกบปิดปากหล่อนอีกครั้ง ชายหนุ่มส่งเจ้าตอปิโดฝังลงไปยังเรือนร่างงามนั้นจนมันมิดด้าม เขาต้องแช่มันอยู่อย่างนั้นเพื่อรอให้ทุกอย่างปรับตัว ด้วยสรีระที่เป็นชาวตะวันตก เจ้าเนื้องามของอแมนด้ามันจึงรับได้ในเพียงไม่กี่นาทีนี้

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ" จากนั้นเสียงครางของหญิงสาวก็ตามมาแทนที่ ชายหนุ่มถอนเจ้าตอปิโดนั้นเข้าออกเรือนร่างหล่อนไปมาๆ เร็วขึ้นๆ ถี่ขึ้นๆ เสียงดัง....... ตับ ตับ ตับ!!!! มาคัสจัดการซอยสะโพกสอบของเขาใส่ร่างหล่อนแบบไม่ยั้ง ชายหนุ่มลุกขึ้นมองจุดเชื่อมของเขากับหล่อนก็ต้องอมยิ้มมุมปาก ร่องสาวของหล่อนมันช่างดูดเจ้าตอปิโดของเขาดีเสียจริงๆ สวรรค์ได้ส่งหล่อนมาคู่กับเขาแล้ว ทุกอย่างมันดูลงตัวเป็นที่สุด

ตับ ตับ ตับ+++++ "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อื้ออออ ชอบไหมครับ" มาคัสเอ่ยถามหญิงสาวใต้ร่างที่นอนร้องครวญครางนี้ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ชอบคะ อ๊ะ อ๊ะ อืมมมม" อแมนด้าตอบอย่างไม่อาย ตอนนี้หล่อนไม่อายอะไรอีกแล้วหล่อนต้องการเขามากขึ้นๆ เรื่อยๆ จนตอนนี้มันจะถึงขีดสุดเสียแล้ว

"ไหนลองเรียกชื่อผมสิที่รัก" ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เพราะตอนนี้เขากำลังส่งเจ้าตอปิโดฝังร่างหล่อนถี่ๆ

"ชอบคะมาคัส ชอบที่สุดเลยคะมาคัสขา" อแมนด้าเรียกชื่อเขาได้หวานหยดย้อย หล่อนไม่เคยรู้สึกหฤหรรษแบบนี้มาก่อน แล้วเขาคนนี้ที่มอบให้หล่อน หล่อนจะตราตรึงเขาไว้ในหัวใจตราบนานเท่านาน

ตับ ตับ ตับ+++++ "อ๊ะ อ๊ะ อาส์ โอ้ววว อืมมมม" เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้อง สลับกับเสียงร้องครวญครางของหนุ่มสาว โอ้ "โอ้วววซีสสสส" ตับ ตับ ตับ+++++ ไม่นานนักเสียงกรีดร้องด้วยความสุขสมก็ตามมา ทั้งสองร่างนอนกอดกันแน่นบนโซฟาตัวเขื่องนั้น ร่างสองร่างเกือบเป็นร่างเดียวกันก็ว่าได้ สายตาทั้งคู่ที่มองกันก็อ่อนหวานลงได้ในที่สุด มาคัสโอบกอดร่างบางนี้ไว้แน่น ในใจคิด จากนี้ต่อไปเขาจะไม่ปล่อยหล่อนอีกแล้ว อดีตเคยเป็นเช่นไรเขาจะทิ้งมันไปให้หมด เพราะอย่างน้อยหล่อนก็ได้ชื่อว่าเป็นเมียเขา แล้วเขาก็หลงใหลเรือนร่างหล่อนเข้าแล้ว อแมนด้ากอดตอบชายหนุ่ม เขาเป็นผู้ชายคนแรกของหล่อน แล้วก็คงจะเป็นผู้ชายคนเดียวด้วย อนาคตจะเป็นอย่างไรไม่รู้แต่รู้ว่าตอนนี้หัวใจหล่อนกำลังมีเขาอยู่ในนั้นแล้ว......>>>>>>