ตอนพิเศษ 1 (มาคัส+อแมนด้า)

อแมนด้า ยืนเหม่ออยู่ที่ชายทะเลใกล้บ้านพักของหล่อน ในใจนึกถึงชายหนุ่มที่หล่อนคุยด้วยเกือบทุกวัน แต่นี้เขาหายไปเกือบอาทิตย์แล้ว ไม่ติดต่อกลับมาเลย หัวใจที่เคยชุ่มชื่นตอนนี้รู้สึกว่ามันเริ่มจะห่อเหี่ยวอย่างบอกไม่ถูก หรือว่าโปรโมชั่นรักของเราจะอยู่ได้เพียงหกเดือนเท่านั้น ตั้งแต่ที่หล่อนตอบตกลงคบกับเขา หลังงานแต่งคุณแกรนเดร์และคุณคาร์ริน หล่อนกับเขาก็เซร์ฮัลโหลกันตลอด หล่อนกลับมาบราซิล เขาอยู่ติดตามคุณแกรนด์เดร์ที่ฮ่องกง แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการรักกันเลย เราติดต่อกันตลอด แต่นี่ทำไมกันนะ เขาหายไปไหน ดวงตาหวานของร่างบางเริ่มเอ่อไปด้วยน้ำอุ่นๆ

หญิงสาวเดินกลับบ้านไปด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก มันดูเศร้าสร้อยหงอยเหงายังไงชอบกล แล้วยิ่งบิดาของหล่อนไม่อยู่ด้วยแล้ว หล่อนยิ่งไม่รู้จะคุยกับใคร พ่อของเธอไปเที่ยวภาษาคนแก่กับเพื่อนๆ ตั้งสองวันที่แล้ว และเห็นโทรมาบอกว่าอีกสามวันถึงจะกลับ เฮ้อ เหงาจัง หล่อนถอนหายใจยาวเหยียด จากนั้นก็เดินเข้าบ้าน แล้วนั่งกดทีวีอย่างเบื่อๆ หล่อนนั่งคิดอะไรเพลินๆ จนถึงเวลามืดค่ำ หญิงสาวมารู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อมีเสียงก๊อกแก๊กจากทางนอกบ้าน

เสียงอะไรอะ หล่อนเปิดม่านดูผ่านกระจกใสนั้น ก็พบว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ทำไมหล่อนรู้สึกว่ามันดูแปลกๆ นะ หญิงสาวรีบล็อคประตูหน้าต่างทุกบาน จากนั้นก็เข้าไปสำรวจความเรียบร้อยในห้องนอน หล่อนเบาใจที่ในนี้หล่อนล็อคไว้เรียบร้อยแล้ว ในใจคิด หล่อนอาจคิดไปเองก็ได้กับเสียงนั่น จากนั้นหล่อนก็คว้าผ้าขนหนูเข้าไปอาบน้ำเพื่อเข้านอนตามปกติ หญิงสาวใช้เวลาไม่นานนักก็ออกมายังไม่ทันที่หล่อนจะก้าวเท้าออกมาจากห้องน้ำ

"อุ๊บ!!! อื้ออออ อ่อย อั๋น นะ" เสียงอู้อี้ที่ดังมาจากปากบางของหล่อน ซึ่งถูกมือหนาของใครบางคนปิดไว้แน่น มันล็อคคอหล่อนจากทางด้านหลัง หญิงสาวดิ้นรนไปมาอย่างแรง

"หยุดหย่าขยับ เป็นของฉันซะดีดีคนสวย" เสียงทุ้มที่แหบพร่านั้น มันฟังดูคุ้นหู แต่หล่อนก็ไม่ได้สนใจเท่าไรนัก หล่อนจะต้องหลุดพ้นจากมือมันให้ได้ก่อน ลมหายใจที่รินรดหล่อนนั้นมันทำให้หญิงสาวขยะแขยง หล่อนรีบเบนแก้มหนีมันทันที แต่ร่างหนาข้างหลังหล่อนเหมือนรู้ทัน ฟอดดดด!!!! มันดักหอมแก้มหล่อนฟอดใหญ่ "อื้อออออ งับ!! โอ้ย!!! " เสียงของผู้บุกรุกร้องลั่นเมื่อหญิงสาวกัดที่มือหนานั้น มันรีบสลัดมือออกจากปากบางของหล่อนทันที อแมนด้ารีบพละออกจากร่างมัน โดยเจ้าหล่อนกำลังจะคว้าแจกัน สิ่งที่อยู่ไกล้มือนั้นฟาดไปยังร่างนั้น

"อย่าๆ อแมนด้า ผมเองที่รัก" เสียงนั้นทำให้อแมนด้าหยุดชะงักแล้วมองไปยังร่างหนาที่ยืนก้มหน้าสลัดมืออยู่นี้

"มาคัส!!! หล่อนอุทานเรียกชื่อเขาออกมาเบาๆ ดวงตากลมโต มองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา

"ใช่ผมเอง ฟันคมจังคุณเนี่ย" มาคัสเอ่ยไปมองที่มือเขาไป สีเนื้อของเขากำลังห้อเลือดเลยก็ว่าได้

"ก็ช่วยไม่ได้นี่คะ อยากเล่นอะไรไม่รู้เรื่องนี่ หญิงสาวเอ่ยขึ้นพรางสะบัดบ๊อบอย่างงอนๆ หล่อนค่อยๆ เดินไปหาที่นั่ง

"โห....ที่รักใจร้าย ไม่มาดูหน่อยเหรอว่าผมเจ็บแค่ไหน" เขายืนอ้อนเจ้าหล่อนอยู่อย่างนั้น

"ดี ให้เจ็บตายไปเลย" เสียงห้วนหันไปบอกชายหนุ่ม โดยแก้มสาวยังคงป่องอยู่

"ใจร้าย ไม่สมกับที่ผมคิดถึงเลย" มาคัสทำท่าเดินเข้าหาร่างบาง อแมนด้าก็ยังคงค้อนชายหนุ่มอยู่

"แล้วนี่มาได้ไงคะ แล้วหายไปไหนมา ติดต่อไม่ได้เลย" คำถามชุดใหญ่ใส่ชายหนุ่มอย่างเร็วปรือ น้ำเสียงของหล่อนยังดูงอนๆ นิดๆ

"ไม่เห็นยาก ก็แอบเข้ามานะสิ ที่หายไปก็เคลียร์งานที่นู้นอยู่ไง" เขาเดินมานั่งข้างๆ หล่อนจับมือเรียวของหล่อนขึ้นมาวางในมือเขาอย่างอ่อนโยน

"เคลียร์อะไรนักหนาคะ บอร์ดี้การ์ดนี่นะ ไม่ใช่ผู้บริหาร แอบมีสาวหรือเปล่า" อแมนด้ามองเขาอย่างจับผิด เสียงห้วนของหล่อนยังคงปกติ

"เปล่าเลยครับที่รัก ก็เคลียร์งานที่นู้น มาอยู่ที่นี่อย่างถาวรแทน" ประโยคหลังเขาเน้นเป็นพิเศษให้คนฟังได้ยินอย่างชัดๆ หญิงสาวหยุดชะงักไปพักหนึ่งอย่างไม่เชื่อหู

"อะ อะไร นะค่ะ อยู่ถาวร" หล่อนเปลี่ยนกิริยาท่าทางทันที เสียงหวานถามเขาอย่างอยากรู้

"ใช่คุณได้ยินไม่ผิด ผมจะมาคุมงานที่บราซิลนี่ และผมจะอยู่ที่นี่อย่างถาวร" มาคัสประคองดวงหน้าสวยนั้นให้มองหน้าเขา แล้วเน้นทุกคำอย่างชัดเจน รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้าของหญิงสาวทันที จนชายหนุ่มแทบหลุดขำที่เจ้าหล่อนดูดีใจจนเห็นได้ชัด

"เอ่อๆ ไม่หลอกกันนะค่ะมาคัส" หล่อนหันไปเกาะแขนชายหนุ่มอย่างออดอ้อน มองหน้าเขาแล้วยิ้มแฉ่ง มาคัสมองเจ้าหล่อนแล้วยิ้มให้พยักหน้าเป็นการยืนยันคำตอบ อแมนด้าดีใจรีบโผเข้ากอดชายหนุ่มแน่น มาคัสกอดตอบเจ้าหล่อน แล้วมือหนาก็เกลี่ยผิวเนียนจากด้านหลังหญิงสาวเบาๆ เขาอมยิ้มที่เขาได้สัมผัสกับเนื้ออวบหยุ่นที่อยู่ใต้ผ้าขนหนูนี้ จมูกโด่งเกลี่ยบ่ามนของหญิงสาวไปมาเบาๆ

"อุ อุ้ย " ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้สึกสยิวเพราะหนวดเคราของเขาที่มันถูไถอยู่กับบ่าเปลือยของหล่อนนี้ หล่อนลืมไปซะสนิทเลยว่านุ่งผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าสวยเอ่อแดงเล็กน้อย แขนเรียวรีบดันหน้าอกแกร่งหวังออกห่าง "อ๊ะ อ๊ะ คุณ "อแมนด้าร้องอุทานเมื่อเขายังรั้งเอวคอดของหล่อนไว้หลวมๆ มองหน้าหล่อนแล้วยิ้มในตา

"จะรีบไปไหนหละคุณ ผมยังกอดไม่หายคิดถึงเลย" เขาพูดเกือบชิดใบหน้าสวยนั้น อแมนด้าดันหน้าอกเขาไว้เล็กน้อย

"อาบน้ำอาบท่าก่อนก็ได้ค่อยกอดใหม่คะ" หล่อนยื่นข้อเสนอให้ชายหนุ่มโดยยังคงมองหน้าเขาอยู่อย่างนั้น

"รออาบน้ำไม่ไหวแล้วที่รัก ขอกอดก่อนได้ไหม" เขาพูดหลังจากที่เขารั้งร่างงามเข้ามากอดไว้แน่น ฟอดดด!!!! จากนั้นก็ฝั่งจมูกโด่งลงพวงแก้มใสของหล่อนแล้วสูดดมความหอมมันอย่างแรง

"อื้อออ อย่าคะ อุ๊บ!!! อแมนด้าร้องห้ามได้แค่นั้น ปากบางสีหวานก็ถูกชายหนุ่มปะกบปิดมันอย่างรวดเร็ว เขาจูบปากหล่อนอย่างดูดดื่ม หญิงสาวเผยอปากหล่อนเพื่อรอรับลิ้นร้อนของเขาให้เข้าไปควานหาความหวานภายในโพรงปากนั้น ลิ้นเล็กเกี่ยวพันลิ้นหนาตอบ ทั้งสองแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม เขาจูบหล่อนเหมือนคนโหยหิว ปากหนาดูดเม้มปากล่างของหญิงสาว ปากบางดูดเม้มปากบนของชายหนุ่ม หนุ่มสาวจูบกันอย่างเนิ่นนาน!!!! .....จ๊วบบบบ.....อ่าส์ เขาพละปากออกจากหญิงสาวอย่างเสียดาย

"ผมขออาบน้ำแป็บนะที่รัก เดี๋ยวมาต่อกัน" เขาพูดกับหล่อนพร้อมยิ้มกว้าง จากนั้นเขาก็คว้าผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างเร่งรีบ อแมนด้ายิ้มหวานให้เขา จากนั้นหล่อนก็เดินไปหน้ากระจกประทินผิวเนียนของหล่อนอยู่อย่างนั้น รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย จากนั้นหล่อนก็ฉีดพรมน้ำหอมไปทั่วเรือนร่าง

แกร็ก!!! เสียงมาคัสเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ ร่างเขาชุ่มไปด้วยหยดน้ำใสนั้น ดวงตาคมหรี่มองหญิงสาวที่นั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเขายกยิ้มมุมปาก อแมนด้าเหลือบมองเขาทางกระจก รอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้น หล่อนเห็นเขาเดินเข้ามา หล่อนก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หันหน้าจะเดินออกจากตรงนั้น ดวงตาหวานยังคงมองเขาเยิ้ม

"อุ้ย ตายแล้ว" เสียงหวานแสร้งอุทานอย่างตกใจ เมื่อผ้าขนหนูที่พันกายหล่อนอยู่นั้นมันล่วงหล่นพื้น ร่างเปลือยเปล่าสูงโปร่งของหล่อนปรากฏต่อสายตาเขา มาคัสเบิกตากว้างอย่างตกใจ แต่ไม่นานรอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้น อแมนด้าทำเป็นยืนบิดอยู่ตรงนั้น มาคัสอมยิ้มในการยั่วยวนของหล่อนจากนั้นเขาก็เดินเข้าหาร่างบางทันที

"อุ้ย อ๊ะ อื้อ " หญิงสาวแสร้งครางสะดุ้งเมื่อชายหนุ่มนั่งคุกเข่าต่อหน้าหล่อนจากนั้นก็จับเรียวขางามยกขึ้นวางกับม้านั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง จากนั้นใบหน้าคมก็ซุกลงยังเนินเนื้อที่มันแสนจะล่อตาล่อใจเขาเหลือเกิน "อ๊ะ อ๊ะ มาคัสอย่ากัดนะค่ะ" เสียงหวานรีบบอกชายหนุ่มทันทีที่เขาลงลิ้นเลียวนเจ้ากลีบกุหลาบงามของหล่อนนั้น นิ้วยาวแหวกกลีบมันออกเพื่อเล็มเลียจนทุกซอกทุกมุม ปากหนายังขบเม้มกลีบงามนั้นอย่างหมั่นใส้ นี่หากเจ้าหล่อนไม่ห้ามเขาอยากจะกัดเล่นสักทีสองที ก็ดูซิยั่วเขาซะ

"อืมมมมม " เสียงครางออกมาจากลำคอหนา เมื่อเขาได้ดื่มกินน้ำหวานของเจ้าหล่อนแล้ว!!! แพล๊บ จ๊วบ สู๊บบบบ เสียงลิ้นหนาปาดเลียน้ำหวานจากกลีบกุหลาบงามทุกซอกทุกมุม "อ่าส์ ซีสสส" หญิงสาวครางกระเส่าด้วยความเสียว หล่อนเงยหน้าสูดปากร้องคราง พรางมือเรียวก็บีบเคล้นอกสวยของตัวเองไปพราง ใบหน้าสวยนั้นยวนยั่วเป็นที่สุด "อ้า อื้ออ อ๊ะ อ๊ะ มาคัสขา เสียวจังคะ" เสียงหวานร้องครวญครางเรียกชื่อชายหนุ่มอย่างไม่ขาด ทำเอาเขาต้องเร่งจังหวะการลงลิ้นไปด้วย

!!! แพล๊บๆ ๆ ๆ ๆ อืมมมมม " งืมมมมม ซีสสสส......." อ๊า อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ มาคัส ฉัน อ๊ะ อ๊ะ เกือบแล้ว อ๊ะ อ๊ะ อ๊ายยยยย" หล่อนพูดยังไม่จบประโยคหล่อนก็กรีดร้องด้วยความสุขสม หญิงสาวกุมผมชายหนุ่มไว้มั่น หล่อนเหลือบตาลงมองใบหน้าคมที่ยังคงเล็มเลียน้ำหวานหล่อนอยู่

"พะ พอก่อนคะ มาคัส ฉัน สะ เสียวจนจะขาดใจตายแล้ว" หล่อนประคองใบหน้าคมของชายหนุ่มให้ลุกขึ้นยืนเสมอกันกับหล่อน

"มามะ ฉันจะให้รางวัลที่คุณย้ายมาอยู่ที่นี่คะ" หญิงสาวเอ่ยด้วยเสียงหวานแสนแหบพร่า ดวงตาหวานมองเขาอย่างยวนยั่ว มือเรียวก็ลูบไล้ไปตามแผงอกของเขา จากนั้นใบหน้าสวยก็ซุกไซ้ซอกคอแกร่งของชายหนุ่มเหมือนปลุกอารมณ์ "อื้ออออ ซีสสสส" ใบหน้าหล่อแหงนเงยอยู่อย่างนั้นแล้วครางกระเส่า เมื่อสาวเจ้าไล้เรียวลิ้นลงต่ำเรื่อยๆ ตามแรงโน้มถ่วงของโลก

ชายหนุ่มต้องแขม่วหน้าท้องแกร่ง ก็หล่อนเล้นเลียวนท้องน้อยของเขาอยู่อย่างนั้น กล้ามเนื้อทุกส่วนมันเกร็งขึ้นเป็นสันกล้ามเนื้อนั้น พรืดด!!! "อุ้ย ตายแล้ว" เสียงหวานเปรยออกมาเบาๆ เมื่อหล่อนแกล้งดึงผ้าขนหนูที่พันท่อนล่างเขาหลุด มาคัสปรือตามองหล่อน เจ้าหล่อนช่างเซี้ยวจริงเชียว ท่อนเนื้อลำใหญ่ของเขาปรากฏต่อสายตาหล่อน อแมนด้านั่งลงต่อหน้าเขา หล่อนแอบกลืนน้ำลายลงคอ หล่อนคิดถึงมันมานานแล้ว เจ้าตอปิโดเนี่ย วันนี้หล่อนจะรีดกระสุนมันให้หมดเชียว

"โอ้ว อืมมมม ซีสสสสส" ชายหนุ่มร้องครางกระเส่าทันทีที่หญิงสาวกอบกุมแล้วเอามันเข้าปากหล่อน ความร้อนภายในนั้นมันทำให้เขาเลือดสูบฉีดอย่างบอกไม่ถูก ลำตัวของตอปิโดมันเริ่มพองขึ้นๆ " อื้ออออ " หญิงสาวครางออกมาอย่างตกใจ หล่อนเกือบหายใจไม่ออกหากมันโตกว่านี้อีกนิด หล่อนต้องดึงมันไม่ออกจากปากหล่อนแน่ๆ คิดดังนั้นหล่อนก็ค่อยๆ ขยับปากบางงาบงับมันเข้าออกอย่างช้าๆ!!!! บ๊วบๆ ๆ ๆ ๆ มือเรียวก็ออกแรงดึงทึ้งมันเข้าออกอีกแรง ลิ้นเล็กของหล่อนก็เล็มเลียมันไปทั้ว ตั้งแต่โคนจรดปลาย ปลายจรดโคน แถมกระสุนสองลูกนั้นหล่อนก็ไม่เว้น

!!!! บ๊วบๆ ๆ ๆ อ๊อกๆ ๆ ๆ ๆ แพล๊บๆ ๆ .......เสียงหญิงสาวจัดการรีดกระสุนเจ้าตอปิโดนั้นดังลั่นห้อง อแมนด้ารู้สึกชอบใจที่ทำให้เขายืนเกร็งอยู่อย่างนี้ เมื่อกี๊เขายังทำหล่อนเจียนจะขาดใจเสียให้ได้เลย คราวนี้หล่อนก็เช่นกัน จากนั้นหญิงสาวก็ดูดดึงเจ้าตอปิโดจนหัวสั่นหัวคอน

"โอ้ โอ้ว อ่าส์ ที่รักจ๋า โอ้ว สุดยอดเลย อแมนด้า" มาคัสออกปากชมหญิงสาวเปาะ หล่อนนี้สุดยอดจริงเชียว เก่งกว่าหญิงคนไหนที่เขาเคยเจอ เขาดีใจที่เขาลงเอยกับหล่อน สวรรค์ส่งหล่อนมาคู่กับเขาอย่างแท้จริง ชายหนุ่มแหงนหน้าร้องครวญคราง อีกมือก็กดศีรษะของหญิงสาวดันเข้าออกตามจังหวะนั้น "โอ้ โอ้ว ที่รัก ผมม โอ้ววววววเยสสสสส" เขายังไม่ทันที่จะพูดจบ ร่างหนาก็เกร็งกระตุกด้วยความสุขสมเสียแล้ว น้ำในกายพลั่งพลูไหลเข้าปากหญิงสาว อแมนด้าแหงนเงยใบหน้าคมนั้นแล้วยิ้มหวาน หล่อนกลืนกินมันอย่างไม่รังเกียจ ....!!! อึก อึก

"ขอบคุณนะที่รัก ที่ไม่รังเกียจกัน" มาคัสก้มลงไปประคองร่างบางขึ้นยืน เขายิ้มหวานเยิ้มให้หญิงสาว

" มามะ ผมจะพาคุณไปขึ้นสวรรค์" เขาพูดพร้อมกับช้อนร่างบางที่ขาวสร่างนั้น เดินไปยังเตียงกว้าง

"อุ้ย อื้ออ อ๊ะ อ๊ะ " หญิงสาวร้องครางทันทีที่เขาสอดกายแกร่งเข้ากลางหว่างขาหล่อน จากนั้นเขาก็จับขาเรียวของหล่อนให้อ้าออกจนเป็นรูปตัว M "อืมมมม ซีสสสสส....ยังฟิตเหมือนเดิมเลยที่รัก" มาคัสเอ่ยขึ้นหลังจากที่เขาดันเจ้าตอปิโดเข้าไปในร่องสาวนั้นรวดเรียวจนสุดทาง

"แรงๆ นะคะที่รักอแมนด้าชอบ" หญิงสาวเอ่ยบอกเขาอย่างไม่อาย หล่อนเป็นชาวตะวันตก หล่อนเคยผ่านมือชายมาแล้ว แล้วคนๆ นั้นก็คือมาคัส ผู้ชายซึ่งมีน้องชายสุดแสนจะใหญ่โต ร่องสาวของหล่อนจึงปรับเข้ากับมันได้ในไม่กี่วินาที!!! สวบๆ ๆ ๆ

"ได้เลยที่รัก" ....... ตับ ตับ ตับ ++++ สิ้นเสียงพูดคือเสียงชายหนุ่มยัดเจ้าตอปิโดเข้าหาร่างงามของหล่อนแบบไม่ยั้ง เสียงนั้นมันเริ่มเร็วขึ้นๆ แรงขึ้นๆ ถี่ขึ้นๆ ........ ตับ ตับ ตับ ++++........ "อ๊า อ๊า อ๊ะ เร็วอีกคะที่รัก" ปากบางกรีดร้องครวญครางอย่างเสียวซ่าน ใบหน้าสวยส่ายไปมา หล่อนรู้สึกเสียวสยิวไปทั่วทุกสันพราง มือเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นไปโอบรอบคอชายหนุ่มไว้มั่น ร่างหล่อนตอนนี้มันสั่นเทิ้มไปหมด

"มาคัสขาเกือบแล้วคะที่รัก" เสียงหวานเอ่ยบอกชายหนุ่มอย่างไม่อาย

"ได้เลยครับที่รัก พร้อมกันนะครับ"

จากนั้นเขาก็เร่งจังหวะรักของเขาเต็มกำลัง .........!!!! ตับ ตับ ตับ ++++ ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องอย่างสุขสมของหญิงสาวก็ดังขึ้น แล้วเสียงทุ้มก็คำรามตามหญิงสาวมาติดๆ "อ๊ายยยยย....... โอ้วววว.......ซีสสสสส" ทั้งสองร่างกอดก่ายกันแน่นอยู่นานสองนาน ร่างหนาบนร่างหล่อนมองหน้าหญิงสาวใต้ร่างเขาดวงตาหวานเยิ้ม เขายิ้มใส่ตาหล่อน

"แต่งงานกับผมนะ อแมนด้า" เขาก้มลงไปกระซิบชิดพวงแก้มสวยนั้น ดวงตาหวานของหญิงสาวเบิกกว้างอย่างตกใจ หล่อนหูฝาดไปหรือเปล่านะ

"อะ อะไรนะคะ " หล่อนกระพริบตาถี่ถามชายหนุ่มอีกครั้ง

"แต่ง-งาน-กับ-ผม-นะ-ที่รัก " เขาประคองดวงหน้าหวานนั้นแล้วพูดกับหล่อนอย่างช้าๆ

" เอ่อๆ เอ่อๆ คุณพูดจริงหรือคะมาคัส" หญิงสาวก็ยกมือเรียวประคองดวงหน้าคมนั้นแล้วมองลึกลงไปในตาเขา

"จริงครับ เราแต่งงานกันนะครับ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หวานแต่แฝงไปด้วยความจริงจัง

"ก็ได้คะ ฉันจะแต่งงานกับคุณคะมาคัส" หญิงสาวตอบตกลงเขาเช่นกัน ใบหน้าสวยนั้นตอนนี้เริ่มอาบไปด้วยน้ำใสๆ ที่มันปริ่มออกมานั้น หล่อนไม่คาดคิดเลยว่าชีวิตนี้หล่อนจะได้แต่งงานกับเขา หล่อนกับเขาเจอกันในวันที่ไม่สวยงามมากนัก หล่อนไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะรักหล่อนจริงและขอหล่อนแต่งงานนี้

มาคัส ก็เช่นกัน เขาหลงรักผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แต่ที่เขารู้คือตอนนี้เขารักหล่อนจนหมดหัวใจแล้ว ผู้หญิงคนนี้เท่านั้นที่เป็นแม่ของลูกเขา ผู้หญิงคนนี้เท่านั้นที่เขาจะสร้างครอบครัวด้วย เขากับหล่อนแม้จะคบหาดูใจกันไม่นาน แต่เขาก็รู้แล้วว่า ความรักไม่ต้องการเวลา ความรักนั้น เพียงแต่ต้องการคนที่รักและเข้าใจกันก็พอ ทั้งสองนอนกอดกันอย่างมีความสุข ดวงตาทั้งคู่มองทอดออกไปนอกหน้าต่าง ดวงจันทร์กลมโตนั้นเป็นพยาน เขาทั้งสองรักกันแล้วกำลังจะแต่งงานกันในเร็ววันนี้ ...>>>>>>>